เมื่อเดินสำรวจบริเวณบ้านไปพอสมควรแล้ว โมเรย์ก็ตรงดิ่งไปยังห้องครัวทันทีแต่กับฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าสารอาหารซองสุดท้ายของเดือนเพิ่งถูกกินไปเมื่อเย็นวานนี้!!
เด็กหนุ่มได้แต่ถอนใจกับความอัตคัดของตนเองก่อนจะเดินไปหยิบน้ำเปล่าที่กรอกแช่เอาไว้ในตู้เย็นรุ่นเก่าซึ่งปราศจากสมองกลอัจฉริยะมาดื่มประทังความหิวพลางล็อกอินนาฬิกา AI เข้าดูแพลตฟอร์มต่างๆ ในโลกออนไลน์ไปด้วย
ทันทีที่มีการล็อกอิน หน้าจอโปร่งแสงขนาดใหญ่พลันแสดงข้อมูลพื้นฐานเพื่อยืนยันตัวตนของเ้าของนาฬิกาผ่านการสแกนด้วยระบบอินฟราเรดระดับสูง เมื่อยืนยันสำเร็จ จำนวนไอคอนบนแพลตฟอร์มดวงดาวมากมายก็ลอยวนเวียนไปมารอบตัวเด็กหนุ่มอย่างอิสระ
โมเรย์เลื่อนผ่านระบบธนาคารกลางแห่งกาแล็กซีไปโดยไม่ต้องคิดเพราะเลขศูนย์ที่โชว์เด่นหราอยู่ในระบบแฮปปี้ยังติดตราตรึงใจเขาอยู่ ซึ่งหลังจากที่เข้าศึกษาดูแพลตฟอร์มต่างๆ เด็กหนุ่มก็ได้ข้อสรุปคร่าวๆ ว่าโลกออนไลน์แห่งดวงดาวนี้ นอกจากจะมีลูกเล่นไฮเทคที่เสริมสร้างเข้ามาเพื่อให้มีความสมจริงและตื่นตาตื่นใจแล้วก็ไม่ต่างจากโลกออนไลน์ในโลกเดิมของเขาเท่าไรนัก แม้แต่ความหลากหลายของบล็อกเกอร์ที่อยู่ในแพลตฟอร์มต่างๆ ก็ยังน่าสนใจ
ด้วยความที่ตัวตนเดิมของเขาไม่ค่อยให้ความสนใจกับแพลตฟอร์มเหล่านี้มากนัก โมเรย์จึงลองเข้าชมการสตรีมของบล็อกเกอร์ที่มียอดผู้ติดตามหลายหลักหลากหลายช่อง ซึ่งแต่ละช่องก็มีความน่าสนใจแตกต่างกันไป ยกเว้นบล็อกเกอร์สายอาหารที่ทำเอาเด็กหนุ่มพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่นาน อาจเพราะวิธีการทำและรสชาติที่บรรดาเหล่าบล็อกเกอร์นำเสนอมันออกจะ... เอิ่ม.... แปลกๆ สำหรับเขาไปหน่อย แต่สำหรับพวกนักชิมหรือแฟนคลับชาวดวงดาวคนอื่นๆ คงไม่เห็นว่าแปลกหรือผิดปกติอะไร ตรงข้ามกับยิ่งเพิ่มความนิยมในตัวบล็อกเกอร์นั้นๆ ขึ้นไปอีก และที่ทำให้เขาได้เปิดหูเปิดตามากที่สุดคืออบล็อกเกอร์สายอาหารสามารถหาคอยน์ได้ง่ายกว่า มากกว่า อิสระกว่าบล็อกเกอร์สายอื่นหลายเท่า!!
ที่เป็แบบนั้นสาเหตุหลักๆ ก็คงเพราะประชากรดวงดาวขาดความรู้ความเข้าใจในกระบวนการประกอบอาหารปรุงสุกเข้าขั้นวิกฤต ซึ่งเป็ผลพวงมาจากการอพยพย้ายถิ่นฐานด้วยยานอวกาศที่กินระยะเวลายาวนานหลายร้อยปีเมื่อครั้งอดีต เพื่อความอยู่รอดและใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุด นักวิทยาศาสตร์จึงร่วมมือกับนักวิจัยจากสถาบันทางการแพทย์ในอดีตผลิตสารอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายมาทดแทนอาหารปรุงสุกที่มีกระบวนการที่ยุ่งยากและสิ้นเปลืองมากกว่า
ไอ้ครั้นพอลงหลักปักฐานได้ ทรัพยากรที่เติบโตในกาแล็กซีฟิวเจอร์สตาร์กับมีน้อยไม่เพียงพอต่อการบริโภค ทั้งสภาพพื้นผิวดวงดาวไม่เหมาะจะเพาะปลูกเมล็ดพันธุ์ที่มนุษย์นำมาด้วยได้โดยตรง จำเป็ต้องนำมาเพาะพันธุ์ในห้องแล็บจนกลายเป็ต้นอ่อนก่อน พืชพันธุ์ประจำดวงดาวดังเดิมก็ไม่รู้ว่านำมาบริโภคได้หรือไม่ การทำปศุสัตว์ก็ต้องใช้เวลา อีกทั้งในขณะนั้นกองทัพอวกาศต้องทำการสู้กับเหล่าเอเลี่ยนเพื่อขยายดินแดนให้เพียงพอต่อประชากรดวงดาวและป้องกันการรุกรานจากสัตว์กลายพันธุ์อยู่ตลอด สารอาหารจึงมีประโยชน์และสะดวกกว่าอาหารปรุงสุก ทั้งหมดทั้งมวลนี้จึงทำให้ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวัฒนธรรมด้านอาหารในโลกโบราณสูญหายไปเกือบหมดสิ้น พอถึงคราวที่้าฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งจึงทำได้ยากลำบากกว่าด้านอื่นๆ
โมเรย์ออฟไลน์ออกจากระบบ ดวงตากลมโตแวววาวเป็ประกายกวาดมองรอบห้องครัวที่ไม่คล้ายห้องครัวของตนอีกครั้งอย่างใช้ความคิด ในเมื่อที่นี่ขาดแคลนความรู้ด้านอาหาร เขาที่ได้เปรียบกว่าใครๆ จะปล่อยเื่ดีๆ แบบนี้หลุดมือไปได้ยังไง
ต้องบอกก่อนว่าแม้ในโลกเดิมเด็กหนุ่มจะมีร่างกายที่อ่อนแอมากถึงมากที่สุด แต่งานอดิเรกที่เขาชื่นชอบเป็ชีวิตจิตใจก็คือการกิน!! ไม่ว่าจะเป็อาหารของเชื้อชาติไหนเขาก็ลิ้มลองมาหมดแล้ว ถึงแม้ว่าบางอย่างจะทำได้แค่ชิมให้พอหายอยากเพราะลุงหมอไม่อนุญาตก็เถอะ ในเมื่อมีโอกาสได้สานต่อความฝันอีกครั้ง ทั้งยังตอบโจทย์ความ้าของเขาและระบบตรงเป๊ะขนาดนี้ทำไมเขาจะไม่ทำกันล่ะ!!
โมเรย์ตัดสินใจอย่างแนวแน่แล้วว่าจะยึดเอาอาชีพบล็อกเกอร์สายอาหารนี่แหละเพื่อยังชีพและทำภารกิจล่า 'ค่าความสุข' ให้ระบบแฮปปี้ต่อไปในอนาคต เมื่อตัดสินใจแล้วก็ลงมือทำทันที ตลอด่เช้านี้จึงหมดไปกับการสมัครแอคเคาท์ใหม่เพื่อทำการไลฟ์สตรีมโดยเฉพาะ พอทำทุกอย่างเรียบร้อยก็ล่วงเลยเข้า่เวลาบ่ายของวันพอดี ท้องที่ว่างเปล่าตลอดทั้งเช้าของเด็กหนุ่มเริ่มร้องครวญครางอีกครั้งอย่างน่าสงสาร แต่พอมองทั่วบ้านก็ได้แต่ถอนหายใจ คงจะดีถ้าระบบแฮปปี้มีพวกระบบร้านค้า มิติพิเศษ หรือพวกของวิเศษ สัตว์วิเศษอะไรเทือกๆ นั้นด้วย
' โฮสต์สามารถใช้เหรียญ Star แลกเปลี่ยนกับของที่วางจำหน่ายในระบบ 'ร้านค้าความสุขผันผวน' ได้ครับ '
ฮ่ะ!! มีจริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย??
" แล้วผมต้องทำยังไงถึงจะเข้าใช้งานระบบร้านค้าความสุขผันผวนได้เหรอ "
' โฮสต์ต้องใช้ 10 เหรียญ Star เพื่อทำการเปิดใช้งานระบบร้านค้าครับ มูลค่าการแลกซื้อสินค้าในระบบต้องใช้เหรียญ Star เท่านั้น และเพื่อเป็การต้อนรับโฮสต์มือใหม่ทุกท่านที่ผูกสัญญากับระบบ ระบบร้านค้าความสุขผันผวนจะแจกรางวัล 'แบบสุ่ม' ถือเป็โบนัสพิเศษแก่โฮสต์ ไม่ทราบว่าโฮสต์้าสุ่มจับรางวัลตอนนี้เลยหรือไม่
หาก้ากรุณากดปุ่ม : Ok
หาไม่้าดำเนินการต่อ กรุณากดปุ่ม : Out '
โมเรย์กดปุ่ม Ok บนหน้าจอโฮโลแกรมที่ระบบแสดงทันทีโดยไม่หยุดคิดพร้อมรอลุ้นรางวัลที่จะได้อย่างคาดหวัง
บนหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งใสปรากฏวงล้อหมุนวนอยู่ไม่ถึงนาทีก็หยุดลงพร้อมแสดงภาพรางวัลที่สุ่มจับได้และคุณสมบัติโดยละเอียด
' เข็มทิศสุญญากาศ
คุณสมบัติ : มีระบบนำทางอัจฉริยะความแม่นยำ 99.99% / ใช้ตรวจจับสิ่งมีชีวิตหรือวัตถุตามที่โฮสต์ป้อนข้อมูลในระยะ 50 กิโลเมตร รอบตัวโฮสต์ / สามารถแยกแยะองค์ประกอบโดยละเอียดและสถานการณ์เบื้องต้นของสิ่งมีชีวิตหรือวัตถุที่ตรวจจับได้
วิธีใช้งาน : สั่งการด้วยระบบคลื่นสมองโฮสต์โดยตรง '
โอ้โห!!! สุดยอดไปเลย ถ้าใช้เ้านี่หาของกินก็ไม่ต้องกังวลว่าจะอดตายแล้ว นี่มันยิ่งกว่าถูกหวยอีกนะเนี่ย
" งั้นเราลองออกไปสำรวจบริเวณรอบๆ กันแฮปปี้เผื่อจะเจอวัตถุดิบที่พอจะเอามาทำอาหารได้ เอาล่ะเ้าเข็มทิศน้อยช่วยผมหาวัตถุดิบเอามาทำกับข้าวหน่อยครับ "
ยังไม่ทันที่เ้าตัวจะพูดจบดี ระบบเข็มทิศสุญญากาศก็แสดงข้อมูลที่ตรวจจับวัตถุดิบต่างๆ ในรัศมี 50 กิโลเมตรบนหน้าจอโฮโลแกรม 3 มิติหลาย 10 รายการตรงหน้าเด็กหนุ่มแล้ว
" มีเยอะขนาดนี้เลย?? ไหนว่าที่นี่ขาดแคลนทรัพยากรมากไง อืม... งั้นช่วยแยกวัตถุดิบที่สามารถเอามาทำอาหารแบบย่อยง่ายๆ ให้ผมหน่อยครับ เอาที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านผมนักนะ "
สิ้นคำสั่งชื่อวัตถุดิบหลาย 10 รายการก็เหลืออยู่แค่ 3 ชนิด แต่ละชนิดก็อยู่ห่างจากบ้านไปไม่มีกี่กิโล โมเรย์จึงใช้เวลาไม่นานก็มาถึงสถานที่ที่เข็มทิศระบุเอาไว้
ถัดออกไปไม่กี่ก้าวคือลำธารขนาดกลางใสแจ๋วสายหนึ่ง บริเวณริมตลิ่งจรดใต้พื้นลำธารรายล้อมไปด้วยหินกรวดวาวใสสีสันสวยงามคล้ายลูกปัดผิวละเอียดขนาดเล็กมากมาย พอแสงแดดยามบ่ายส่องลงมากระทบก็จะเปร่งประกายระยิบระยับงดงามราวกับอัญมณีล้ำค่า หากท้องของเด็กหนุ่มไม่ร้องคร่ำครวญอยู่ตลอดเวลาขนาดนี้ เ้าตัวก็อยากจะนั่งลงซึมซับเอาบรรยากาศผ่อนคลายราวกับหลุดเข้าไปในเทพนิยายแบบนี้ไปนานๆ ไม่รู้ว่าพออาทิตย์ตกดินที่นี่จะเป็ยังไง แต่คงจะสวยมากๆ แน่
" ที่นี่สวยมากจริงๆ ผมไม่คิดเลยว่าดาวเคราะห์ห่างไกลความเจริญจะมีทิวทัศน์มหัศจรรย์แบบนี้อยู่ด้วย "
ติ้ง!!
' สาหร่ายน้ำจืด
ประเภท : โพรโทไฟตา (สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวที่คล้ายพืช)
ลักษณะ : คล้ายพืช มีรูปร่างเป็เส้นสาย สีโปร่งใส แต่ไม่มีส่วนที่เป็ราก ลำต้น และใบที่แท้จริง มีขนาดใหญ่ประกอบด้วยเซลล์จำนวนมาก สืบพันธุ์โดยไม่อาศัยเพศ ขยายพันธ์ุผ่านการแตกหน่อ พบเห็นได้ทั่วไปบริเวณแหล่งน้ำไหลที่มีหินผลึกหนาแน่น
สรรพคุณ : มีแร่ธาตุและวิตามินหลายชนิดที่ช่วยเสริมสร้างค่าพลังมวลกายที่สูญเสียไป มีโปรตีน 30% รสหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย
หมายเหตุ : มีข้อมูลบันทึกในระบบสมาคมอาหารและเชฟแห่งอวกาศ บทที่ 1876439 ว่าด้วยสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว '
เมื่อได้ข้อมูลที่้า โมเรย์ก็ถอดรองเท้าพับขากางเกงวิ่งลงน้ำทันทีด้วยความตื่นเต้น ในหัวก็คิดสารพัดเมนูที่ทำด้วยสาหร่ายไม่หยุด มือบางสองข้างควานจับที่โคนต้นก่อนออกแรงดึง....
ออกแรงดึงอีกนิด....
อืม.... ลองดึงอีกนิด ไม่ๆ ดึงแรงๆ .....
ไม่นะ!!! ทำไมมันถึงไม่ขยับสักนิดเลยล่ะเนี่ย!!!
---------------------------------------------------------
*หวังว่าทุกคนจะเอนจอยนะคะ (๑˙❥˙๑)
1K
![[จบ] บรรพบุรุษสายมูตัวน้อย ดูดนมขวดทำนายดวงชะตา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760593036_6098261.webp)
