บทที่ 6 ทีมเดียวกัน
“แก! ไอ้เวกัส มันจะไม่เกินไปหน่อยรึไง!! แกก็เห็นอยู่ว่าฉันกำลัง...”
“ยังไม่ไสหัวไปอีก? อยากให้ฉันะเิสมองหมูมากใช่ไหม?” เพียงแค่คิดเท่านั้น แรงโน้มถ่วงที่มากขึ้นก็ทำให้เข่าของหัวหน้าหน่วยที่สามหักลงดังเป๊าะ!
ถึงจะน่าชื่นชมที่เขาไม่ยอมคุกเข่าลงเพื่อลดแรงปะทะกับแรงโน้มถ่วงนี้ แต่กลับเกิดการาเ็สาหัสขึ้นมาแทน ศักดิ์ศรีของหัวหน้าหน่วยที่สามนี้ไม่มีใครเทียบได้จริงๆ
“อึ่ก!!” หัวหน้าหน่วยที่สามเจ็บจนกระอักเืออกมา เขามองไปยังหญิงสาวที่ตนเองเฝ้ามองมาก่อนด้วยความโกรธแค้น ถ้าอีกฝ่ายเลือกที่จะไปกับคนๆนั้น อย่างนั้นก็ชัดเจนเลยว่าผู้หญิงคนนี้ยังคิดว่าเขาไม่สามารถขึ้นมาเทียบชั้นกับตนเองได้อยู่!!
ไอ้เวกัสคนนี้ก็คือประธานบริษัทั์ใหญ่เหมือนกันใน่ก่อนวันสิ้นโลก ผู้หญิงตัวดีคนนี้คงจะคิดว่ากลายเป็ของเล่นของคนรวยนั้นดีกว่าเป็ผู้หญิงของเขาสินะ เพราะแบบนั้นก็เลยพยายามเล่นตัวกับเขาขนาดนี้!
ยิ่งคิด หัวหน้าหน่วยที่สามก็ยิ่งโกรธ ยิ่งเกลียดมากขึ้นไปกว่าเดิมอีก! เขาสาบานกับตนเองในใจว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เขาจะต้องพาตัวผู้หญิงสารเลวคนนั้นมาเป็เมียให้ได้!!
“เกิดอะไรขึ้น!! ทำไมมีการต่อสู้กันที่นี่!!” เสียงแหลมของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น เรียกความสนใจให้ไปอยู่รวมกันที่เธอ
ผู้หญิงคนนี้มีใบหน้าที่ค่อนไปทางน่ารัก แต่ถ้าเทียบกับผู้หญิงอีก 3 คนด้านหลังแล้ว เธอกลายเป็ผู้หญิงที่หน้าตาธรรมดาๆไปเลย ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเป็คนดี และเป็ผู้หญิงที่ช่วยเหลือพระเอกของเื่มาตลอด เชื่อได้ว่านักเขียนอาจจะโยนผู้หญิงคนนี้ทิ้งไปแล้ว หรือไม่ก็ให้บทแฟนเก่าที่หักหลังพนักงานจนๆอย่างพระเอกไปพบรักกับคนรวยกว่าแทนตามสไตล์นิยายทั่วไป
อย่างไรก็ตาม นางเอกของเื่นี้ดีเสมอมา มีความเป็ผู้ใหญ่ในตัวเองสูงมาก สมแล้วที่กลายเป็ “ฮองเฮา” ของวังหลัง นี่เป็ฉายาที่พวกนักอ่านยกให้หลังจากเห็นถึงความใจเย็นของอีกฝ่าย
“คุณวรกานต์มาแล้ว!!”
“คุณน้ำมนต์ และคุณศิตาพรก็มาด้วย! พวกผู้หญิงมากันครบเลย!” ผู้คนที่เงียบกันไปก่อนหน้านี้ เมื่อเห็นพวกผู้หญิงสวยๆมารวมกันก็แสดงความตื่นเต้นออกมากันยกใหญ่ พวกเขาอยากเห็นฉากต่อไปของเื่นี้แล้ว อย่างไรก็เริ่มจากการที่ผู้หญิงคนหนึ่งใช่ไหม? ถ้าสาวๆรู้ว่าเื่เกิดขึ้นเพราะหัวหน้าหน่วยที่สาม้าผู้หญิงคนนี้ พวกเธอจะคิดยังไงนะ
“ยังไม่หยุดอีก? หัวหน้าหน่วยที่ 7 คุณไม่รู้หรอว่ากำลังทำผิดกฎ?” ภรรยาหลวง เอ้ย! หมายถึงวรกานต์กล่าวติติงด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าในคำพูดของเธอเต็มไปด้วยการข่มขู่และกดดันเช่นกัน
ผู้หญิงอีกสองคนร้องไห้ฟูมฟายไปแล้ว น้ำมนต์เป็พวกที่ชอบแสดงตัวน่าสงสารและอ่อนแออยู่เสมอ จุดเริ่มต้นของการมาเป็ภรรยาน้อยคนที่สองก็เพราะเธอแสดงว่าตนเองอ่อนแอและไร้ที่ไปนี่แหละ
เดิมทีพระเอกผู้เข้มแข็งไม่้าจะรับอีกฝ่ายเข้ามา แต่สุดท้ายก็แพ้น้ำตาจนได้ เธอได้กลายมาเป็คนรักของพระเอกเพราะความสงสาร ทว่ามันก็เหมือนกับเป็การจุดประเด็นสำคัญที่ทำให้พระเอกรับรู้ว่าการมีเมียหลายคนนั้นดีขนาดไหน ไม่แปลกที่เขาจะเริ่มมองหาคนที่สามและคนที่สี่เข้ามาได้
เมื่อเธอได้เห็นว่าสามีของตนเองมีอาการขาผิดรูปไป เธอก็หวาดกลัวอย่างมาก น้ำตาไหลนองท่วมใบหน้าราวกับว่าได้เสียหัวหน้าหน่วยที่สามไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น ทางด้านศิตาพรก็เช่นกัน เห็นว่าเธอเป็เหมือนทอมบอยแบบนี้ แต่ที่จริงก็ร้องไห้เก่ง ตอนอ่อนแอก็อ่อนแอ ตอนเข้มแข็งก็เข้มแข็ง เป็ความรู้สึกขัดแย้งที่ทำให้คนนึกสนใจได้ง่ายๆ
เสียงร้องไห้ของทั้งสองไม่ได้ทำให้เวกัสสนใจได้แม้แต่น้อย เขารู้สึกรำคาญท่าทางของพวกผู้หญิงเหล่านี้ด้วยซ้ำไป บางที...อาจจะเพราะเห็นตัวอย่างที่น่ารำคาญเหล่านี้ เขาก็เลยไม่อยากมีคนรักเป็ของตนเองก็เป็ได้
“หัวหน้าหน่วยที่ 7!” วรกานต์กล่าวย้ำอีกครั้ง ครานี้สายตาของเธอเต็มไปด้วยพลังกดดันแล้ว แม้ว่ามันจะไม่ได้กระทบกับเวกัสมากมายก็ตาม แต่เขาก็สั่งสอนไปพอสมควรแล้ว ถ้าสร้างเื่ไปมากกว่านี้อาจจะกลายเป็ปัญหาที่น่ารำคาญภายหลังก็ได้
“น่ารำคาญ” เขาว่าแค่นั้นก่อนจะสลายแรงโน้มถ่วงของตนเอง ครานี้ร่างของหัวหน้าหน่วยที่สามผงะถอยหลังไปอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เข่าของเขายังไม่ได้รับการรักษา แต่คนของหน่วยรักษาได้ถูกตามมาแล้ว อาการของเขาไม่ควรจะรุนแรงเกินไป
“คราวนี้บอกได้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น” แม้จะปล่อยคนไปแล้ว ทว่าวรกานต์กลับไม่คิดจะปล่อยผ่านเื่นี้ไปง่ายๆ เธอยืดอกของตนเองสาวเท้าเข้าหาชายหนุ่ม ต่อให้คนจะบอกว่าอีกฝ่ายเป็ผู้นำหน่วยที่ 7 และไม่ควรจะมีเื่ด้วยมากที่สุด แต่ถ้าเขาทำผิด เขาก็ควรจะต้องรับผิดชอบบ้างใช่ไหม?
“...............” เวกัสไม่ได้ตอบ เขาปรายตามองหญิงสาวเขม็ง ถึงจะดูน่ากลัว แต่วรกานต์ที่เคยชินกับการเป็ภรรยาของผู้แข็งแกร่งจะถอยได้อย่างไร อีกอย่าง..นี่คือศักดิ์ศรีของสามีเธอด้วยเช่นกัน
“ลงมือทำร้ายคน มีโทษในกฎของปราการเหล็ก ถ้าไม่มีเหตุผลที่ดีพอ ฉันจะขอให้หน่วยรักษาความปลอดภัยจัดการดำเนินการเื่นี้อย่างถึงที่สุดนะคะ”
“หึ พวกผู้หญิงนี่น่ารำคาญจริงๆ” สายตาเ็าของเวกัสเกือบทำให้คนเป็ลมได้ ไม่ใช่แค่เขาแสดงความไม่พอใจแค่สายตาเท่านั้น แต่ชายคนนี้กำลังยกนิ้วของตนเองเพื่อใช้พลังแรงโน้มถ่วงจัดการคนตรงหน้าซ้ำรอยเดิมกับสามีของเธอด้วย
รัญชนารู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่เคย้าอยู่ในปราการ เว้นแต่เขา้าข้อมูลเกี่ยวกับน้องสาวของตนเองให้มากขึ้นก็เลยยอมมาอยู่ที่นี่ อันที่จริง...ถ้าถึงวันที่เขา้าะเิอารมณ์ คิดว่าจะมีใครสามารถหยุดยั้งเขาได้หรือ?
“ขอโทษที่เข้ามาขัดนะคะ ไม่ทราบว่าใครพอจะบอกฉันเกี่ยวกับกฎของที่นี่ได้ไหมคะ พอดีฉันเพิ่งมาอยู่ก็เลยไม่รู้ว่าอะไรเป็อะไรมากค่ะ ในสถานการณ์นี้...ถ้าผู้ชาย้าปกป้องผู้หญิงของตนเองไม่ให้ถูกลวนลาม สามารถใช้กำลังได้ไหมคะ? หรือว่าต้องปล่อยให้ผู้หญิงของเขาถูกผู้ชายคนอื่นลวนลามไปก่อน อันนี้...ใครตอบให้ได้บ้างคะ? หรือว่าจะเป็คุณผู้หญิงท่านนี้...”
เพื่อไม่ให้เกิดปัญหามากกว่าเดิม รัญชนาเลือกเส้นทางที่ดีที่สุด อย่างแรกก็เพื่อเอาตนเองออกมาจากวังวนของพระเอกและนางเอกทั้งหลาย แสดงออกให้รู้ไปเลยว่าเธอไม่้าจะเข้าไปตบตีแย่งชิงกับพวกเขา อย่างที่สอง...เธอคิดว่าตนเองสามารถไว้ใจผู้ชายคลั่งรักน้องสาวคนนี้ได้มากกว่าผู้ชายเ้าชู้อย่างพระเอกของเื่
ที่ผ่านมา เวกัสมีโอกาสที่จะรับผู้หญิงสวยๆเข้ามาดูแลไม่น้อย แต่เขายังครองตัวโสดมาได้จนถึงตอนนี้ เห็นได้ชัดเลยว่าผู้หญิงกับเขาไม่ใช่โรคที่จะถูกกันอย่างแน่นอน พวกเขาเหมือนโลกที่อยู่คนละใบ ดังนั้นั้แ่ที่ผู้ชายคนนี้เสนอให้เธอไปอยู่ในอพาร์ทเม้นท์ของเขา เธอจึงคิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับมัน
รัญชนาได้คำตอบอย่างรวดเร็ว เธอพบว่าปราการใหญ่ที่จะปกป้องเธอจากกลุ่มคนบ้าบอพวกนี้ได้ก็คือเขา ถ้าตอนนี้ยังเป็ขาทองคำด้วยตนเองไม่ได้ อย่างนั้นก็ขอยืมขาของเวกัส ตัวประกอบที่แข็งแกร่งคนนี้ใช้งานก่อนก็แล้วกัน
ดวงตาของหัวหน้าหน่วยที่สามมีประกายอาฆาตทันทีที่วรกานต์พูด เขารู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวหมายถึงอะไร คนที่เข้ามาลวนลามย่อมต้องเป็เขา และผู้ชายของเธอที่้าปกป้องก็คือไอ้หัวหน้าหน่วยที่ 7!
ผู้หญิงสารเลวคนนี้กล้าหักหลังเขาแล้วเลือกผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขาอย่างนั้นหรอ? ดี! เขาจะทำให้เธอได้รู้เองว่าความเสียดายนั้นเป็ยังไง! เธอคิดจริงๆหรอว่าจะมีความสุขได้จากการที่หันไปหาผู้ชายระดับเดียวกับตนเองน่ะ!
นี่มันวันสิ้นโลกนะ! ไม่ใช่วันที่จะนับใช้เงินจ้างใครมาเลียแข้งเลียขาก็ได้น่ะ!!
เห็นสายตาของคนเป็สามี วรกานต์ไม่ใช่คนโง่ และเธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ดวงตาของหญิงสาวหรี่ลง มองดูผู้หญิงตรงหน้าอย่างละเอียดอีกครั้ง ตอนแรกเธอคิดว่าสามีของตนเองมีปัญหากับหัวหน้าหน่วยที่ 7 ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลอะไรก็ตาม แต่สามีของเธอไม่ค่อยชอบบุคลิกของผู้ชายคนนี้มานานแล้ว เธอยังคิดว่าพวกเขาอาจจะต้องมีเื่เข้าสักวัน
พอมีคนวิ่งไปตามว่าเกิดการวิวาท เธอก็รีบมาที่นี่และคิดว่าจะรับมือกับหัวหน้าหน่วยที่ 7 นี้อย่างไรบ้าง แต่ไม่คิดเลยว่านอกจากเขาจะป่าเถื่อนกว่าที่คิด ลงมือโดยไม่เกรงกลัวกฎของปราการ แถมยังคิดจะลงมือกับเธอที่เป็ผู้หญิงอีกด้วย พวกเขายังทะเลาะกันเพราะเื่ของผู้หญิงอีก!
หญิงสาวตรงหน้าของเธอสวยงามก็จริง แต่ถ้าดูดีๆแล้ว ผู้หญิงที่เข้ามาอยู่กับสามีของเธอทั้งหมด ไม่มีใครเลยที่ลักษณะนิสัยเหมือนกับผู้หญิงคนนี้
เธอไม่ได้นับรวมตนเองเพราะพวกเธอสองคนคบหากันมานานแล้วั้แ่ก่อนวันสิ้นโลก แต่ถ้าดูจากน้ำมนต์ที่บอบบางน่าทะนุถนอมและอ่อนแอเกินกว่าจะปกป้องตนเองได้ ในขณะที่ลลิลเป็หญิงเ้าน้ำตาจากการแสดง ซึ่งสามีของเธอก็ดูไม่ออกว่าอีกฝ่ายเ้าเล่ห์ขนาดไหน เธอพูดมากไปก็มีแต่จะกลายเป็ตัวร้ายในสายตาของเขาเท่านั้น และคนสุดท้าย...แม้ว่าจะตัดผมสั้นเหมือนกับผู้ชาย แต่กลับบอบบางทางจิตใจเหลือเกิน ในบรรดาคนทั้ง 3 นี้ ทุกคนล้วนแต่เป็คนอ่อนแอกันทั้งนั้น
วรกานต์คิดว่าสามีของตนเองคงจะชอบผู้หญิงที่ช่างเอาอกเอาใจและบอบบางน่าดูแลมากกว่าประเภทอื่น ใครจะไปคิดว่า...วันนี้เขาจะมีปัญหากับหัวหน้าหน่วยที่ 7 เพื่อผู้หญิงบุคลิกเ็าและเฉยเมยคนนี้กัน!
“ว่ายังไงคะ” รัญชนาเข้าใจว่าอีกฝ่ายน่าจะทบทวนดีแล้ว เธอถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกัน
ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้เธอกดดันเวกัสมากหรอกหรือ? ถ้าอย่างนั้น...หาก้าคนผิดจริงๆ เช่นนั้นก็เอาสิ! หันไปจัดการสามีตัวดีของตนเอง แล้วครั้งต่อไปก็ช่วยล่ามโซ่เขาให้ดีด้วยจะเป็พระคุณอย่างมาก!
“เื่นี้อาจจะเข้าใจกันผิดค่ะ ฉันต้องขอโทษแทนสามีด้วยนะคะ” วรกานต์กล่าวออกมาอย่างจริงจัง เธอจัดการเื่ต่างๆได้ดีเสมอมา แม้แต่จะจบเื่แบบนี้ก็ทำได้ง่ายๆ
“โอ้ เข้าใจแล้วค่ะ ถ้าเกิดเื่แบบนี้อีก ผู้ชายของฉันสร้างปัญหากับใคร ฉันจะจำคำของคุณผู้หญิงไปใช้นะคะ เพราะดูเหมือนเื่จะจบได้ทันทีที่พูดคำนี้สินะคะ นี่น่าจะเป็กฎของปราการเหล็กอีกอย่างที่ฉันจะได้เรียนรู้ค่ะ”
“อย่าให้มันมากเกินไป” วรกานต์ไม่ชอบหน้าของรัญชนาจริงๆ ยิ่งได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนี้ก็ยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่
“นั่นควรจะเป็คำพูดของฉันนะคะ ฉันได้เห็นแล้วว่าก่อนหน้านี้คุณแสดงท่าทางยังไงต่อหน้าของคุณเวกัสค่ะ ตอนที่คุณทำคงไม่คิดว่ามันมากไป แสดงตัวเหมือน้าความยุติธรรมเหลือเกินนี่คะ ครั้งต่อไป...ช่วยตรวจสอบผู้ชายของคุณก่อนนะคะ อย่าคิดว่าแค่เป็คนของคุณแล้วจะทำอะไรก็ได้ค่ะ ตำแหน่งของพวกเขาก็เท่าๆกัน อย่าคิดว่าตนเองเหนือกว่าใครเลยค่ะ”
“เธอ!!” วรกานต์หงุดหงิดมาก คำพูดของรัญชนานั้นทำให้เธอเหมือนถูกตบหน้า
ที่ผ่านมาวรกานต์คิดแบบนั้นจริงๆเสียด้วย เธอคิดว่าตนเองเป็ภรรยาของคนที่แข็งแกร่งที่สุดในค่ายแล้ว ใช้ชีวิตอย่างหรูหราและมีความสุข หัวหน้าหน่วยที่สาม...ไปทางไหนก็ได้ยินแค่การเคารพนับถือ ทว่าสุดท้ายแล้วก็เป็เหมือนที่ผู้หญิงตรงหน้าพูด ตำแหน่งหัวหน้าหน่วยที่ 1-9 พวกเขามีฐานะเท่ากันนั่นแหละ
แม้ว่าผู้คนจะชื่นชมหัวหน้าหน่วยที่สามมากเพราะว่าพวกเขาทำภารกิจแทบจะทุกวัน แต่ในสายตาของพวกผู้นำระดับสูง พวกเขาก็แค่สุนัขรับใช้เหมือนๆกัน!!
เวกัสไม่ได้พูดอะไรหลังจากที่เห็นการโต้เถียงเหล่านี้ เขาเพียงเดินขึ้นหน้าก้าวเดียวแล้วยืนอยู่ข้างรัญชนา ความแข็งแกร่งของเขาทำให้วรกานต์ได้แต่กัดริมฝีปากของตนเองจนห้อเื เธอไม่เคยเสียหน้าแบบนี้มาก่อน
“ไป!!” ครั้งนี้เป็ความพ่ายแพ้ที่หมดรูปอย่างแท้จริง พระเอกที่เต็มไปด้วยศักดิ์ศรีและปมในใจตวาดลั่น แม้แต่หน้าของวรกานต์..เขาก็ไม่อยากเห็นอีก!!
“เหอะ” เมื่อทุกคนจากไปแล้ว รัญชนาก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างไม่ชอบใจ เธอมองไปยังเวกัสที่กำลังมองตนเองอยู่ก่อนแล้ว
“ขอบคุณที่ช่วยฉันนะคะ แล้วก็...เพื่อตอบแทน ครั้งต่อไปถ้ามีเื่ที่ต้องใช้ปาก ฉันสามารถสู้แทนคุณได้ค่ะ จนกว่าฉันจะแพ้ อย่าเพิ่งใช้พลังของตัวเองเลยนะคะ” เธอกล่าวออกมาด้วยความเป็ห่วง หลังจากนี้พวกเขาควรจะเป็เพื่อนคู่หูที่เป็ประโยชน์ต่อกันและกันแล้ว
เวกัสไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แต่การแสดงออกของผู้หญิงตรงหน้าก็ทำให้เขารู้สึกสนุกไม่น้อย ได้เห็นการโต้กลับอย่างเหนือกว่าแบบนั้น เป็อะไรที่เขาไม่คิดว่าจะทำได้จริงๆ แล้วก็ไม่คิดด้วยว่าจะมีคนทำแบบนั้นเพื่อปกป้องเขา
ชายหนุ่มมองดูมือของคนตรงหน้าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าผิวของเ้าตัวขาวเกินไปหรือแรงที่ถูกจับก่อนหน้านี้มากเกินความจำเป็กันแน่ แต่ตอนนี้มันกลับขึ้นเป็รอยปื้นขนาดใหญ่ เขาส่งสัญญาณให้หน่วยรักษาที่ก่อนหน้านี้ช่วยเหลือต่อขาให้กับเ้าหัวหน้าหน่วยที่สามเพื่อเข้ามาดูแลรัญชนาต่อ
……………………………………………………
99
![ห้วงฝันนครา [ไทยพีเรียด]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1689307954_5760453.webp)
