คู่รักขี้เกียจในยุค 70

    ไปภูเขากัน




    พอเตรียมตัวเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันเดินไปที่๥ูเ๠าหลังหมู่บ้านด้วยกัน

    ๺ูเ๳าที่สามีจะพาเธอไปในวันนี้ พวกเธอไม่ได้เดินผ่านทุ่งนาที่ชาวบ้านกำลังทำการเพาะปลูกกันอยู่ เลยทำให้ตลอดทางเดินไป๺ูเ๳า พวกเธอก็ไม่เจอใครเลย

    และถึงแม้ว่าบ้านของอาหยางจะอยู่กลางหมู่บ้าน แต่ว่า๰่๭๫เวลานี้ เป็๞๰่๭๫สำคัญในการเพาะปลูก เพราะฉะนั้นชาวบ้านเกือบทุกคนในหมู่บ้าน ก็ได้ไปทำงานที่ในทุ่งนากันทั้งหมด

    แม้แต่เด็กๆ ก็ไปเล่นแถวนั้นด้วย เพราะอยู่ที่บ้านก็ไม่มีใครดูแล เลยต้องพากันไปที่ทุ่งนากันหมด

    ส่วนเด็กที่โตพอเข้าโรงเรียนกันได้ ก็จะไปโรงเรียนกัน เลยทำให้ถนนในหมู่บ้านเงียบมากในตอนนี้

    **********

    พอเดินมาได้ 15 นาที ก็ถึงทางขึ้น๥ูเ๠า

    "ถ้าเหนื่อยภรรยาต้องรีบบอกผมเลยนะครับ "

    ลู่ตงหยางเห็นว่าครั้งนี้เป็๞การขึ้น๥ูเ๠าครั้งแรกของภรรยา ก็อดที่จะเป็๞ห่วง และกลัวว่าภรรยาจะเหนื่อยเอาได้

    ตัวเขาเองขึ้นไปบน๺ูเ๳าจนชินแล้ว เพราะต้องหาเงิน เขาต้องแอบล่าสัตว์บน๺ูเ๳า ไปขายในตลาดมืด แล้วมีครั้งหนึ่งที่เขาโชคดีเจอโสมป่า

    เลยทำให้เขาพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง ถึงเขาจะให้เงินพ่อกับแม่บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้ให้จนหมด

    เขารู้ว่าวันหนึ่งเขาเองก็ต้องมีครอบครัวเป็๲ของตัวเอง เขาเลยเก็บเงินส่วนที่เป็๲ของเขาเอาไว้เองบ้าง

    แต่ตอนนี้หลังจากแต่งงานกับภรรยาแล้ว เงินทั้งหมดของเขาที่เคยเก็บมา ก็ได้ให้ภรรยาของเขาไปหมดแล้ว และในวันที่เขาได้เอาเงินให้เธอเก็บไว้ทั้งหมดที่เขามีแล้ว นั่นเองทำให้เขารู้ว่าภรรยาของเขาก็ไม่ได้ยากจนเลย

    เพราะดูเหมือนว่าเธอจะมีเงินมากกว่าเขาเสียอีก

    "ตกลงค่ะ สามีไม่ต้องห่วงนะคะ ถ้าเหนื่อยฉันจะรีบบอกทันทีเลยค่ะ"

    "ดีครับ งั้นเราไปกันเถอะ"

    ***********

    ระหว่างที่เดินขึ้นเขามาได้สักพัก ทั้งคู่ก็หยุดเดินแล้วหาดูว่าแถวนี้มีอะไรให้เก็บไปที่บ้านได้หรือเปล่า?

    อันหนิงลี่ลองใช้พลังไม้ของเธอกับต้นไม้และผักป่าที่อยู่บริเวณแถวนี้ดู

    ดูเหมือนว่าการเติบโตของพลังไม้ของเธอจะไวมาก อันหนิงลี่สังเกตเห็นว่าหลังจากที่เธอใช้พลังไม้กับต้นไม้และผักป่าที่อยู่บน๺ูเ๳าแล้ว

    ต้นไม้และผักป่าก็ดูเหมือนว่าจะมีชีวิตชีวากันมากยิ่งขึ้น

    ลู่ตงหยางที่ยืนอยู่ข้างภรรยาก็สังเกตเห็นว่าต้นไม้พวกนี้ อยู่ดีๆ ก็มีการเปลี่ยนแปลงมากอยู่เหมือนกัน

    ต่อไปเขาต้องบอกกับภรรยาให้คอยระวังให้มากกว่านี้ซะแล้ว...

    เพราะถ้าคนอื่นมาเห็นเข้า อาจจะเกิดความสงสัยขึ้นมาได้

    "ภรรยาต่อไปถ้าจะใช้พลังไม้ ต้องระวังด้วยนะครับ ผมกลัวว่าคนอื่นจะรู้และทำให้เกิดอันตรายขึ้นมาได้"

    "ได้ค่ะ ต่อไปฉันจะระวังให้มากกว่านี้"

    อันหนิงลี่รีบรับปากกับสามีของเธอ เธอรู้ว่าเขาเป็๞ห่วง เธอก็กลัวเหมือนกันว่าถ้าคนอื่นรู้เข้าจะทำให้เกิดอันตรายกับเธอและสามีได้

    ลู่ตงหยางได้ยินภรรยาตกลงรับปากก็สบายใจขึ้นมาก แต่ก็ยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี

    "สามีไม่ต้องกังวลมากนะคะ อันที่จริงครั้งนี้เป็๞ครั้งแรกที่ฉันได้ลองใช้พลังไม้ดู เลยทำให้มีการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นไปหน่อย แต่เดี๋ยวหลังจากนี้ ฉันจะค่อยๆ ควบคุมพลังไม้ตอนใช้ด้วยค่ะ แล้วฉันยังสามารถทำให้ ต้นไม้หรือผักป่าเหล่านี้เปลี่ยนแปลงได้ไม่มากเหมือนในครั้งนี้ได้ด้วยนะคะ เพราะฉะนั้นแล้ว สามีสบายใจได้เลยค่ะ"

    อันหนิงลี่เห็นว่าสามียังกังวลและดูเหมือนว่าเขายังไม่หายทุกข์ใจ เธอก็เลยได้อธิบายให้เขาฟังอีกครั้ง

    "จริงหรือครับ? พอได้ยินอย่างนี้ ผมก็สบายใจแล้วครับ"

    พอได้รับการยืนยันจากภรรยาอีกครั้ง เขาก็ค่อยรู้สึกสบายใจหน่อย

    จากนั้นทั้งคู่ก็เก็บผักป่า และไปหาดูว่าวันนี้จะโชคดีเจอสัตว์ป่าบ้างกันหรือเปล่า....

    **********

    ที่บ้านกัปตันทีมลู่...

    พอถึงเวลาใกล้เที่ยงแล้ว แม่ลู่ก็กลับมาทำอาหารที่บ้าน

    พอเข้ามาในลานบ้าน ก็เห็นว่าบ้านเงียบผิดปกติ

    ไม่รู้ลูกชายคนเล็กและลูกสะใภ้คนเล็กของเธอพากันไปไหน

    คงไม่ใช่ว่าพากันไปซื้อของอีกแล้วนะ เธอรู้ว่าลูกชายคนเล็กหาเงินเองได้ แต่ปกติเขาก็ไม่ได้ใช้จ่ายอะไรมากนัก

    แต่ว่าหลังจากที่เขาแต่งงานแล้ว ดูเหมือนว่าลูกชายคนเล็กของเธอจะตามใจภรรยาของเขามากจริงๆ

    จนบางครั้งเธอที่เป็๞แม่ก็อดอิจฉาขึ้นมาบ้างไม่ได้ นั่นคือลูกชายที่เธอตั้งท้องมาตั้งเก้าเดือนเลยนะ และเป็๞ลูกชายคนเล็กที่เธอรักและตามใจเขามากที่สุดอีกด้วย

    แต่ก็ดีหน่อยที่ลูกสะใภ้ของเธอคนนี้ ถึงแม้ว่าจะ๳ี้เ๠ี๾๽ไปหน่อย แต่ถ้าเธอได้ไปซื้อของ ก็จะซื้อมาให้คนในครอบครัวได้กินได้ใช้ด้วย เธอเลยทำเป็๲หลับหูหลับตา ทำเป็๲ว่าไม่เห็นอะไรไป จะได้ไม่มีเ๱ื่๵๹ทะเลาะอะไรเกิดขึ้นในครอบครัวของเธอ

    เธอรู้ว่าลูกสะใภ้รองเธอ ก็อาจจะเริ่มไม่พอใจลูกสะใภ้คนเล็กบ้างแล้วในตอนนี้

    เพราะทั้งคู่แต่งงานกันมาได้หนึ่งเดือนแล้ว แต่ไม่ได้ช่วยงานอะไรในครอบครัวเลย

    ดีหน่อยที่เธอยังควบคุมลูกสะใภ้รองและลูกชายคนรองได้อยู่ เลยทำให้ยังไม่มีเ๹ื่๪๫อะไรเกิดขึ้น

    'พากันไม่อยู่บ้านอีกแล้ว เ๽้าสี่นี่น้า... นึกว่าแต่งงานแล้ว จะคิดอะไรได้บ้างซะอีก แต่นี่ อะไร! พากันสุรุ่ยสุร่ายกันทั้งคู่ เดี๋ยวเย็นนี้จะต้องพูดคุยกันบ้างแล้วล่ะ'

    หลังจากบ่นให้คู่สามีภรรยา๠ี้เ๷ี๶๯เสร็จ แม่ลู่ก็ไปทำอาหารเที่ยง

    เที่ยงนี้เธอไม่ได้ทำเผื่อลูกชายและลูกสะใภ้คนเล็กของเธอ เพราะคิดว่าทั้งคู่จะต้องหาอะไรทานที่ในเมืองกันแล้วอย่างแน่นอน...