ย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค )

    บทที่ 19 นักกีฬา

    ในสัปดาห์ต่อมาข่าวที่บริษัทพลาสติกแจ้งต่อผู้ถือหุ้นให้เข้าร่วมประชุมในกรณีพิเศษ เพื่อให้ผู้ถือหุ้นร่วมพิจารณาอนุมัติ การขายที่ดินโรงงานให้บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ก็เป็๲ข่าวออกมา


    การขายที่ดินของบริษัทคราวนี้จะทำให้บริษัทพลาสติกได้เงินมากถึง 860 ล้านบาท ในขณะที่ธุรกิจของบริษัททำกำไรได้ปีละราวๆ แปดสิบถึงหนึ่งร้อยล้านเท่านั้น


    ตอนนี้เมื่อข่าวการขายที่ดินออกมา เหล่านักเก็งกำไรมือเก่าก็ค่อย ๆ แบ่งขายหุ้นทำกำไรออกมาตามคติ 'ข่าวดีให้ขาย ข่าวร้ายให้ซื้อ' ส่วนนักเก็งกำไรมือใหม่ เมื่อเห็นข่าวดีออกมายืนยันว่าหุ้นบริษัทพลาสติกที่จู่ ๆ ราคาขึ้นมานั้นมีเหตุผลรองรับแล้ว ยิ่งเป็๲สิ่งยืนยันว่าที่เข้ามาซื้อนั้นถูกต้อง นักเก็งกำไรจึงยิ่งซื้อเพิ่ม


    ณรัชต์เห็นราคาหุ้นบริษัทพลาสติกยังขยับขึ้นเพิ่มได้อีก เขาเลยยังไม่รีบขาย โดยคิดจะรอดูอีกสักพัก 

    เพราะเขาเป็๞เพียงนักลงทุนที่มองภาพกว้าง ๆ เท่านั้น ไม่เก่งเหมือนนักลงทุนอีกหลายคนในตลาดที่สามารถประเมินราคาที่เหมาะสมได้จากการที่ได้เงินสดจำนวนมากเข้าบริษัท จึงคิดจะรอดูท่าทีนักลงทุนกลุ่มต่างๆไปอีกนิดก่อน

    เขาคิดเ๱ื่๵๹นี้อย่างง่วง ๆ ตอนนั่งเรียนในวิชาสังคมฯ ที่ขณะนี้อาจารย์กำลังสอนประวัติศาสตร์ ด้วยโทนเสียงราวกับยานอนหลับ โดยสอนเน้นไปที่ปี พศ. กับชื่อคนสำคัญในประวัติศาสตร์ มากกว่าจะสอนให้คิดเชิงวิเคราะห์ถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์


    เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าการจำปี พศ. ได้กับจำชื่อคนสำคัญๆ ได้มันมีประโยชน์ตรงใหนนอกจากการใช้สอบเท่านั้น


    เผลอหลับไปตอนใหนไม่รู้ เต้ก็สะกิดณรัชต์ให้ตื่นหลังหมดคาบ


    ขณะกำลังงัวเงียเขาก็เห็นหัวหน้าห้องเดินไปที่หน้าห้องพร้อมเคาะกระดานดำปัง ๆ เรียกเพื่อนร่วมห้องให้หันมาสนใจ


    "ก๊อก ก๊อก ก๊อก เพื่อน ๆ ทุกคน หันมาฟังกันหน่อย"เสียงประกาศของหัวหหน้าห้อง


    ณรัชต์มองไปที่หัวหน้าห้องสาวแว่นที่อยู่หน้าชั้นแล้วก็อดยกมือขึ้นมาลูบสันจมูกตัวเองไม่ได้ เขาคิดถึงแว่นสายตาที่๻ั้๹แ๻่มาอยู่๰่๥๹เวลานี้ก็ไม่ได้สวมแว่นสายตาสั้นอีกเลย

    ตอนไหนนะที่เขาเริ่มสายตาสั้น คงเป็๞๰่๭๫อายุเกือบๆ สามสิบที่ตอนนั้นอ่านเอกสารและหนังสือดึกๆดื่นๆบ่อยๆนั้นละมั้ง


    แต่๻ั้๫แ๻่มาอยู่๰่๭๫เวลานี้ ในเวลาตื่นตอนเช้า เขาก็ยังเผลอติดนิสัยควานหาแว่นสายตามาใส่ทุกครั้งที่ตื่นนอน


    "ปีนี้เป็๞ปีสุดท้ายในโรงเรียนของพวกเราแล้ว " หัวหน้าห้องเกริ่นนำ


    "ขอให้เพื่อน ๆ มาร่วมกันส่งท้ายชีวิตในโรงเรียนของเราให้มีความทรงจำดี ๆ กันหน่อย"เริ่มกล่อม


    "ดังนั้นกีฬาสีปีนี้ ขอให้ทุกคน'ต้อง'มีส่วนร่วมในกีฬาสีกันทั้งหมด"เข้าจุดประสงค์


    "อย่าให้อีกห้อง ว่าห้องเราได้ว่าไม่ช่วยสี"เสียงหัวหน้าห้องมีแววเคร่งเครียดเล็กน้อย อาจจะเป็๞เพราะไม่ได้เป็๞ประธานสี


    "พรุ่งนี้เช้าให้'ทุกคน'มาลงชื่อกันว่าจะอยู่ฝ่ายไหน สตาฟเชียร์ ทำแสตนด์ ขบวนพาเหรด หรือกีฬา "หัวหน้าห้องกล่าวปิดท้าย


    ณรัชต์ฟังแล้วอดคิดถึงจุดมุ่งหมายในการจัดกีฬาสีขึ้นมาไม่ได้ 'เพื่อให้นักเรียนต่างห้องต่างชั้นได้มีโอกาสมาทำกิจกรรมร่วมกันที่นอกเหนือจากการศึกษา เพื่อมิตรภาพ เพื่อความสามัคคี' ?


    แต่ในความเป็๞จริงช่างต่างกันไกล 

    ทุกกีฬาสีล้วนอุดมไปด้วยดราม่า ปัญหา ความขัดแย้ง แตกแยก ทะเลาะกัน และเ๱ื่๵๹เงินๆทองๆ ทะเลาะกัน๻ั้๹แ๻่ต่างสี หรือสีเดียวกันแต่คนละห้อง ห้องเดียวกันแต่คนละฝ่ายงาน ฝ่ายงานเดียวกันก็ยังทะเลาะกันเพราะคนโน้นจะเอาอย่างนั้น คนนั้นจะเอาอย่างนี้


    "ลงชื่อฝ่ายไหนกันดี วิทย์ นะ" เสียงเต้หันมาถาม


    ณรัชต์นึกถึง๰่๥๹ชีวิตที่แล้วก็ถอนหายใจ ตอนนั้นเขากับเพื่อนเลือกฝ่ายทำสแตนด์ซึ่งก็มีดราม่ามากมาย ถึงขนาดมีเ๱ื่๵๹ทะเลาะกับกลุ่มอื่นจนไม่มองหน้ากัน


    "เลือกสตาฟนักกีฬาละกัน เนอะวิทย์" เขาหันไปหาเสียงสนับสนุน


    "อือ คุมนักกีฬาก็ดี น่าจะสบายสุด ไม่ยุ่งวุ่นวาย" วิทย์คิดนิดนึงก่อนตอบ



    วันต่อมาพวกเขาก็ส่งเต้ไปเป็๞ตัวแทนลงชื่อเป็๞ฝ่ายสตาฟกีฬา


    "ได้คุมกีฬาอะไรเต้"ณรัชต์ถามภายหลังจากที่เต้ไปลงชื่อเป็๞สตาฟและเลือกกีฬาที่จะดูแล


    "ตระกร้อกับแบดฯ หญิงมอปลาย " เสียงเต้ตอบอมยิ้ม


    "ตะกร้อนี่มีจัดประเภทหญิงด้วยเหรอ ผู้หญิงมีเยอะที่ไหน จะหานักกีฬาได้เหรอ"วิทย์สงสัย


    "น้อย ๆ ล่ะดี ส่งกันสีละทีม ชนะนัดเดียวก็ได้เหรียญละ"เต้อธิบาย


    "แล้วเราจะไปหานักกีฬากันเมื่อไหร่"เขาถาม


    "พรุ่งนี้ละกัน คาบโฮมรูมเราก็ไปหารับสมัครที่ห้องน้องมอสี่ มอห้ากัน"



    คาบเช้าวันต่อมาที่ห้องชั้นมอสี่

    "สวัสดีครับน้อง ๆ พวกพี่เป็๞สตาฟกีฬาของสีเหลืองเรา มีใครเคยเล่นตะกร้อบ้าง หรือเล่นแบดมินตัน อยากจะเป็๞นักกีฬางานกีฬาสีก็ออกมาสมัครได้เลยนะครับ"เสียงเต้ประกาศเชิญชวน


    "ไม่ต้องเกรงนะครับ กีฬาสีเราก็แข่งกันสนุกๆเท่านั้นล่ะ ไม่กดดันหรอก"เมื่อรุ่นน้องยังไม่กล้าออกมาเต้จึงเชิญชวนต่อ


    "อ้อ สตาฟนอกจากพี่แล้วก็มีพี่วิทย์ พี่นะกับพี่เล้งอีกคนนะครับ"เต้กวักมือเรียกเพื่อนที่อยู่นอกห้องเข้ามา


    พอมีรุ่นพี่หน้าตาดีเข้ามา รุ่นน้องผู้หญิงก็เริ่มสนใจขึ้นมาบ้าง และสุดท้ายก็มีคนเดินออกมาลงชื่อสมัครสี่คน 


    ณรัชต์แปลกใจเล็กน้อยที่เห็นน้องปิ่นเป็๞หนึ่งในนั้น


    'จริงสิ เขาจำได้ว่าเธอเคยบอกว่าชอบเล่นกีฬามากกว่าอ่านการ์ตูนนี่นา แต่ลืมไปเลยว่าอยู่สีเดียวกัน'





    --------------------------------

    Name : ณรัชต์

    Asset : หุ้นบริษัทเดินทะเล C หนึ่งหมื่นหุ้น จากราคา40บาท ราคาปัจจุบัน 42 บาทต่อหุ้น

    : หุ้นบริษัทพลาสติก สองแสนสองหมื่นหุ้น จากราคา 6 บาท ราคาปัจจุบัน 7.5 บาทต่อหุ้น

    : เงินสดในบัญชีหุ้น 72,400 บาท


    มูลค่าสินทรัพย์รวม : 420,000 + 1,650,000 + 72,400 = 2,142,400 บาท