ในสัปดาห์ต่อมาข่าวที่บริษัทพลาสติกแจ้งต่อผู้ถือหุ้นให้เข้าร่วมประชุมในกรณีพิเศษ เพื่อให้ผู้ถือหุ้นร่วมพิจารณาอนุมัติ การขายที่ดินโรงงานให้บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ก็เป็ข่าวออกมา
การขายที่ดินของบริษัทคราวนี้จะทำให้บริษัทพลาสติกได้เงินมากถึง 860 ล้านบาท ในขณะที่ธุรกิจของบริษัททำกำไรได้ปีละราวๆ แปดสิบถึงหนึ่งร้อยล้านเท่านั้น
ตอนนี้เมื่อข่าวการขายที่ดินออกมา เหล่านักเก็งกำไรมือเก่าก็ค่อย ๆ แบ่งขายหุ้นทำกำไรออกมาตามคติ 'ข่าวดีให้ขาย ข่าวร้ายให้ซื้อ' ส่วนนักเก็งกำไรมือใหม่ เมื่อเห็นข่าวดีออกมายืนยันว่าหุ้นบริษัทพลาสติกที่จู่ ๆ ราคาขึ้นมานั้นมีเหตุผลรองรับแล้ว ยิ่งเป็สิ่งยืนยันว่าที่เข้ามาซื้อนั้นถูกต้อง นักเก็งกำไรจึงยิ่งซื้อเพิ่ม
ณรัชต์เห็นราคาหุ้นบริษัทพลาสติกยังขยับขึ้นเพิ่มได้อีก เขาเลยยังไม่รีบขาย โดยคิดจะรอดูอีกสักพัก
เพราะเขาเป็เพียงนักลงทุนที่มองภาพกว้าง ๆ เท่านั้น ไม่เก่งเหมือนนักลงทุนอีกหลายคนในตลาดที่สามารถประเมินราคาที่เหมาะสมได้จากการที่ได้เงินสดจำนวนมากเข้าบริษัท จึงคิดจะรอดูท่าทีนักลงทุนกลุ่มต่างๆไปอีกนิดก่อน
เขาคิดเื่นี้อย่างง่วง ๆ ตอนนั่งเรียนในวิชาสังคมฯ ที่ขณะนี้อาจารย์กำลังสอนประวัติศาสตร์ ด้วยโทนเสียงราวกับยานอนหลับ โดยสอนเน้นไปที่ปี พศ. กับชื่อคนสำคัญในประวัติศาสตร์ มากกว่าจะสอนให้คิดเชิงวิเคราะห์ถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์
เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าการจำปี พศ. ได้กับจำชื่อคนสำคัญๆ ได้มันมีประโยชน์ตรงใหนนอกจากการใช้สอบเท่านั้น
เผลอหลับไปตอนใหนไม่รู้ เต้ก็สะกิดณรัชต์ให้ตื่นหลังหมดคาบ
ขณะกำลังงัวเงียเขาก็เห็นหัวหน้าห้องเดินไปที่หน้าห้องพร้อมเคาะกระดานดำปัง ๆ เรียกเพื่อนร่วมห้องให้หันมาสนใจ
"ก๊อก ก๊อก ก๊อก เพื่อน ๆ ทุกคน หันมาฟังกันหน่อย"เสียงประกาศของหัวหหน้าห้อง
ณรัชต์มองไปที่หัวหน้าห้องสาวแว่นที่อยู่หน้าชั้นแล้วก็อดยกมือขึ้นมาลูบสันจมูกตัวเองไม่ได้ เขาคิดถึงแว่นสายตาที่ั้แ่มาอยู่่เวลานี้ก็ไม่ได้สวมแว่นสายตาสั้นอีกเลย
ตอนไหนนะที่เขาเริ่มสายตาสั้น คงเป็่อายุเกือบๆ สามสิบที่ตอนนั้นอ่านเอกสารและหนังสือดึกๆดื่นๆบ่อยๆนั้นละมั้ง
แต่ั้แ่มาอยู่่เวลานี้ ในเวลาตื่นตอนเช้า เขาก็ยังเผลอติดนิสัยควานหาแว่นสายตามาใส่ทุกครั้งที่ตื่นนอน
"ปีนี้เป็ปีสุดท้ายในโรงเรียนของพวกเราแล้ว " หัวหน้าห้องเกริ่นนำ
"ขอให้เพื่อน ๆ มาร่วมกันส่งท้ายชีวิตในโรงเรียนของเราให้มีความทรงจำดี ๆ กันหน่อย"เริ่มกล่อม
"ดังนั้นกีฬาสีปีนี้ ขอให้ทุกคน'ต้อง'มีส่วนร่วมในกีฬาสีกันทั้งหมด"เข้าจุดประสงค์
"อย่าให้อีกห้อง ว่าห้องเราได้ว่าไม่ช่วยสี"เสียงหัวหน้าห้องมีแววเคร่งเครียดเล็กน้อย อาจจะเป็เพราะไม่ได้เป็ประธานสี
"พรุ่งนี้เช้าให้'ทุกคน'มาลงชื่อกันว่าจะอยู่ฝ่ายไหน สตาฟเชียร์ ทำแสตนด์ ขบวนพาเหรด หรือกีฬา "หัวหน้าห้องกล่าวปิดท้าย
ณรัชต์ฟังแล้วอดคิดถึงจุดมุ่งหมายในการจัดกีฬาสีขึ้นมาไม่ได้ 'เพื่อให้นักเรียนต่างห้องต่างชั้นได้มีโอกาสมาทำกิจกรรมร่วมกันที่นอกเหนือจากการศึกษา เพื่อมิตรภาพ เพื่อความสามัคคี' ?
แต่ในความเป็จริงช่างต่างกันไกล
ทุกกีฬาสีล้วนอุดมไปด้วยดราม่า ปัญหา ความขัดแย้ง แตกแยก ทะเลาะกัน และเื่เงินๆทองๆ ทะเลาะกันั้แ่ต่างสี หรือสีเดียวกันแต่คนละห้อง ห้องเดียวกันแต่คนละฝ่ายงาน ฝ่ายงานเดียวกันก็ยังทะเลาะกันเพราะคนโน้นจะเอาอย่างนั้น คนนั้นจะเอาอย่างนี้
"ลงชื่อฝ่ายไหนกันดี วิทย์ นะ" เสียงเต้หันมาถาม
ณรัชต์นึกถึง่ชีวิตที่แล้วก็ถอนหายใจ ตอนนั้นเขากับเพื่อนเลือกฝ่ายทำสแตนด์ซึ่งก็มีดราม่ามากมาย ถึงขนาดมีเื่ทะเลาะกับกลุ่มอื่นจนไม่มองหน้ากัน
"เลือกสตาฟนักกีฬาละกัน เนอะวิทย์" เขาหันไปหาเสียงสนับสนุน
"อือ คุมนักกีฬาก็ดี น่าจะสบายสุด ไม่ยุ่งวุ่นวาย" วิทย์คิดนิดนึงก่อนตอบ
วันต่อมาพวกเขาก็ส่งเต้ไปเป็ตัวแทนลงชื่อเป็ฝ่ายสตาฟกีฬา
"ได้คุมกีฬาอะไรเต้"ณรัชต์ถามภายหลังจากที่เต้ไปลงชื่อเป็สตาฟและเลือกกีฬาที่จะดูแล
"ตระกร้อกับแบดฯ หญิงมอปลาย " เสียงเต้ตอบอมยิ้ม
"ตะกร้อนี่มีจัดประเภทหญิงด้วยเหรอ ผู้หญิงมีเยอะที่ไหน จะหานักกีฬาได้เหรอ"วิทย์สงสัย
"น้อย ๆ ล่ะดี ส่งกันสีละทีม ชนะนัดเดียวก็ได้เหรียญละ"เต้อธิบาย
"แล้วเราจะไปหานักกีฬากันเมื่อไหร่"เขาถาม
"พรุ่งนี้ละกัน คาบโฮมรูมเราก็ไปหารับสมัครที่ห้องน้องมอสี่ มอห้ากัน"
คาบเช้าวันต่อมาที่ห้องชั้นมอสี่
"สวัสดีครับน้อง ๆ พวกพี่เป็สตาฟกีฬาของสีเหลืองเรา มีใครเคยเล่นตะกร้อบ้าง หรือเล่นแบดมินตัน อยากจะเป็นักกีฬางานกีฬาสีก็ออกมาสมัครได้เลยนะครับ"เสียงเต้ประกาศเชิญชวน
"ไม่ต้องเกรงนะครับ กีฬาสีเราก็แข่งกันสนุกๆเท่านั้นล่ะ ไม่กดดันหรอก"เมื่อรุ่นน้องยังไม่กล้าออกมาเต้จึงเชิญชวนต่อ
"อ้อ สตาฟนอกจากพี่แล้วก็มีพี่วิทย์ พี่นะกับพี่เล้งอีกคนนะครับ"เต้กวักมือเรียกเพื่อนที่อยู่นอกห้องเข้ามา
พอมีรุ่นพี่หน้าตาดีเข้ามา รุ่นน้องผู้หญิงก็เริ่มสนใจขึ้นมาบ้าง และสุดท้ายก็มีคนเดินออกมาลงชื่อสมัครสี่คน
ณรัชต์แปลกใจเล็กน้อยที่เห็นน้องปิ่นเป็หนึ่งในนั้น
'จริงสิ เขาจำได้ว่าเธอเคยบอกว่าชอบเล่นกีฬามากกว่าอ่านการ์ตูนนี่นา แต่ลืมไปเลยว่าอยู่สีเดียวกัน'
--------------------------------
Name : ณรัชต์
Asset : หุ้นบริษัทเดินทะเล C หนึ่งหมื่นหุ้น จากราคา40บาท ราคาปัจจุบัน 42 บาทต่อหุ้น
: หุ้นบริษัทพลาสติก สองแสนสองหมื่นหุ้น จากราคา 6 บาท ราคาปัจจุบัน 7.5 บาทต่อหุ้น
: เงินสดในบัญชีหุ้น 72,400 บาท
มูลค่าสินทรัพย์รวม : 420,000 + 1,650,000 + 72,400 = 2,142,400 บาท