ทะลุมิติไปเป็นเชฟส่วนตัว

    หนีเที่ยว nc

            ย่างเข้ายามเหม่าคนตื่นเช้าเป็นประจำอย่างฉันจึงรู้สึกตัว ตอนนี้ปวดเมื่อไปทั้งตัวไม่เฉพาะตรงนั้น พลิกไปมาก็ถูกอ้อมแขนหนาๆ ดึงไปกอด        “เช้าแล้วนะ ท่านควรจะกลับหอนอนของท่านไปได้แล้ว”        “อะไรกันเหม่อยเหมย ยังไม่เช้าเลย”        ~ จุ๊บ ~  ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ