ชิงเอ๋อร์เปิดประตูและเดินเข้าไป แต่แวบแรกนางกลับไม่พบหลิว ลู่ซวง
“คุณหนู ท่านอยู่ไหน” ชิงเอ๋อร์ร้องขึ้นด้วยน้ำเสียงแ่เบาแต่กลับรีบร้อนเมื่อเห็นว่านางไม่ได้รับคำตอบ ชิงเอ๋อร์ก็รีบเดินผ่านฉากกั้นและโต๊ะเครื่องแป้งจากนั้นก็ไปที่เตียง จนกระทั่งนางมองไปที่ระเบียงจึงพบหลิว ลู่ซวง
เมื่อได้เห็นสภาพของหลิว ลู่ซวง ชิงเอ๋อร์ ก็คุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาของนางกลายเป็สีแดงพร้อมกับความกังวลที่กำลังแผดเผานางอยู่นางเฝ้าดูในขณะที่หลิว ลู่ซวงกำลังอดทนต่อความทรมาน
“คุณหนู ทำไมครั้งนี้มันถึงได้เกิดขึ้นเร็วเช่นนี้?เตียงน้ำแข็งไม่มีแล้ว เราจะทำอย่างไรดี?” นางร้องไห้ด้วยเสียงแหบแห้ง
แม้ว่าหลิว ลู่ซวง จะเ็ปราวกับถูกแผดเผา แต่นางก็ยังรู้สึกตัวอยู่บ้างหลังจากได้ยินสิ่งที่ชิงเอ๋อร์พูด นางก็คร่ำครวญขึ้นอย่างเ็ป"ไปเตรียมน้ำให้ข้า!"
ชิงเอ๋อร์ไม่กล้าเสียเวลา ดังนั้นนางจึงะโขึ้นและวิ่งออกไปนอกห้องทันที
นางต้องให้คนไปเตรียมน้ำเย็น!
“ทำไมสาวใช้คนนั้นถึงวิ่งเร็วนักล่ะ?” หาน ม่อซี ถามขึ้นด้วยแววตาสงสัยในขณะที่เขาเฝ้ามองชิงเอ๋อร์ วิ่งผ่านไป
หาน ม่อเจ๋อ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบกลับ
ไม่นานชิงเอ๋อร์ ก็พาบ่าวรับใช้ชายสองสามคนถือถังน้ำเข้าไปในห้องด้วยสีหน้าสงบแต่สุดท้ายพวกเขาก็ผละหนีด้วยสีหน้าตกตะลึงอย่างท่วมท้น
คนผู้นั้นต้องเป็ผู้หญิง! ไม่งั้นจะมีมนุษย์คนไหนปล่อยพลังลมปราณที่ร้อนแรงเช่นนี้ออกมาได้?!
หาน ม่อเจ๋อและหาน ม่อซีเข้าไปใกล้อีกสองสามก้าวด้วยความอยากรู้อยากเห็นมากยิ่งขึ้น
ชิงเอ๋อร์รีบเดินไปที่ระเบียง ก้มลงก่อนจะอุ้มหลิว ลู่ซวงขึ้นมา
นางต้องอดทนกับความรู้สึกราวกับถูกเผา นางก้าวไปสองสามก้าวอย่างรวดเร็วและวางหลิวลู่ซวงลงในอ่าง
เหงื่อที่ไหลออกจากใบหน้าของหลิว ลู่ซวง ยังคงร่วงหล่นอย่างไม่มีที่สิ้นสุดและดวงตาสีแดงสดใสของนางก็หรี่ลง
ทันใดนั้นนางก็ลืมตาและกัดฟัน "เ้ากลัวข้าหรือไม่?" นางถามด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย
“ไม่ ท่านเป็คนดีที่สุดในโลก” ชิงเอ๋อร์พูดอย่างเป็กังวลขณะที่นางหันไปมองหลิว ลู่ซวง ด้วยสายตาที่แสดงความรักและเถิดทูน นางเชื่อจริงๆว่าหลิว ลู่ซวง เป็คนดีที่สุดในโลก!
หลิว ลู่ซวง ยิ้มขึ้นอย่างขมขื่น ในขณะที่นางเฝ้าดูน้ำในอ่างระเหยอย่างรวดเร็วร่างกายของนางเริ่มร้อนขึ้นอีกครั้ง
“คุณหนู ข้าจะไปเอาน้ำมาเพิ่ม” น้ำเสียงของชิงเอ๋อร์สั่นครือเล็กน้อย
นางมองไปที่หลิว ลู่ซวง ด้วยดวงตาสีแดงก่ำ ในขณะที่นางย่อตัวลงไปที่มุมของอ่างไม้ดูเหมือนว่าจะมีน้ำตาไหลลงมาจากหางตาของนาง
ทันใดนั้นชิงเอ๋อร์ ก็ไม่ได้สนใจเื่อื่นอีก นางหันหลังและวิ่งออกไปโดยหวังว่าคุณหนูของนางจะสามารถผ่าน่เวลานี้ไปได้
หลิว ลู่ซวงอยู่ในอ่างน้ำที่ให้ความรู้สึกเหมือนทะเลไฟ นางเอนศีรษะไปที่ขอบอ่างไม้และขมวดคิ้วเล็กน้อย
นางอดทนระลอกแล้วระลอกเล่ากับการแผดเผาที่เกิดขึ้น และคิดอย่างหมดหวังว่านางกำลังจะถูกไฟคลอกตายหรือไม่!นางไม่ได้ยินสิ่งที่ชิงเอ๋อร์พูดแม้แต่คำเดียว
การหายใจของหลิว ลู่ซวง สงบลงอย่างมากในน้ำเย็น เมื่อน้ำระเหยเร็วขึ้นใบหน้าของหลิวลู่ซวง ก็บูดบึ้งอย่างช่วยไม่ได้ นางต้องเป็สัตว์ประหลาดใช่ไหม? คนปกติคงจะตายไปตั้งนานแล้วจากความร้อนที่สูงมากเช่นนี้
นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่ดวงตาสีแดงของนางกะพริบขึ้นเบา ๆและน้ำตาหยดหนึ่งไหลออกมาจากหางตาของนาง ในชาติก่อนและชาตินี้...ไม่รู้ว่ามือของนางจะเปื้อนเืของผู้คนมากมายแค่ไหน ทุกครั้งที่นางสังหารใครสักคน นางก็ยังคงรู้สึกเ็ปและหวาดกลัว ความเ็ปที่นางรู้สึกในขณะนั้นจะต้องเป็การลงโทษจาก์! กรรมตามสนองแล้ว เพราะผู้คนนับไม่ถ้วนที่นางสังหารไปทั้งชาติก่อนหน้านี้และชาตินี้!
และนางก็ไม่ค่อยปล่อยให้ภารกิจไม่สมบูรณ์ ในชีวิตที่แล้วของนางมีครั้งหนึ่งที่นางปล่อยหญิงคนหนึ่งและลูกสาวไป ด้วยเหตุนี้ บิดาผู้เกลียดชังนางจึงขังนางไว้ในบ่อบำบัดน้ำเป็เวลาหนึ่งเดือน
นางมีเพียงซาลาเปาลูกเดียวให้กินในทุกๆ วัน หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน นางก็เหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้ายอย่างไรก็ตาม ที่น่าแปลกใจคือ หัวใจของนางไม่เ็ปในเวลานั้น แต่แค่คิดถึงแม่ที่กอดลูกสาวและพยายามอย่างเต็มที่จะคุกเข่าขอร้องนางนางกลับร้องไห้ออกมาเป็ครั้งแรก ทั้งที่ไม่รู้ว่าชาติก่อนนางจะมีอารมณ์ความรู้สึกเช่นไร
6K
