ลมปราณกร้าวแกร่ง นับสิบสายทะลักทลาย ฟาดหักล้างปะทะประกายร่างแหดาบอย่างสูสี!
ดาบยาวรวดเร็วกราดเกรี้ยว กระบวนท่าไม่ตกเป็รองฝ่ามือยูไลพันกรทว่ายิ่งนานพลังสภาวะจากลมปราณฝ่ามือ ยิ่งทวีความหนักหน่วงรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ฝ่ามือยูไลพันกรของหลวงจีนร่างอ้วน ฟาดต่อเนื่องปานจักรผันร่วมร้อยฝ่ามือกดดันจนนากาโตะจำต้องสืบเท้าถอยร่นเป็ระยะ
หลวงจีนร่างอ้วน ฉวยจังหวะนั้น สองมือแปรเปลี่ยน จากฝ่ามือเป็พลังหมัดก่อเกิดกระแสลมโหมกระโชก สองหมัดกระแทกออกพร้อมกัน ด้วยวิชาอรหันต์สยบมาร!
นิวะ นากาโตะ ไม่คิดโหมปะทะ ลมปราณหนักหน่วงรุนแรง จากวิชาอรหันต์สยบมารร่างสูงโปร่งเบี่ยงวูบ หลบไปด้านข้าง สืบเท้าเร็วรี่หลังเสากระโดงเรือ
ประกายดาบยาวในมือนากาโตะ วาบเจิดจ้าขึ้นอีกครั้ง ร่างแหดาบเตรียมคลี่กางจากหลังเสากระโดงเรือ คลุมใส่ร่างหลวงจีนร่างอ้วน ซึ่งกำลังถาโถมร่างพุ่งเข้าใส่
ทันใด บังเกิดเสียงเปรี้ยงกึกก้อง เสากระโดงเรือหักครึ่งกึ่งกลางล้มฟาดใส่ร่างนากาโตะ!
หลวงจีนร่างอ้วนซัดสองหมัดด้วยวิชาอรหันต์สยบมาร หักโค่นเสากระโดงเรือ!
ในเสี้ยวพริบตา ดาบยาววาววับขยับวูบ เงาร่างแหดาบคลี่กางตวัดคลุมเสากระโดงครึ่งท่อน ซึ่งกำลังล้มฟาดเข้าใส่
เสากระโดงต้นเขื่องแปรสภาพ เป็เศษซากชิ้นเล็กชิ้นน้อย ร่างแหดาบพลันหุบแล้วคลี่กางอีกครั้ง บัดนั้นเศษไม้เสากระโดง ทั้งเล็กใหญ่นับไม่ถ้วนพุ่งซัดใส่หลวงจีนร่างอ้วนดุจ ดั่งพายุเกาทัณฑ์!
หลวงจีนร่างอ้วน อุทานอย่างตื่นตะลึง ผงะร่างออกห่าง กระชากชายจีวรออกขยับม้วนวูบ ทั้งรับทั้งปัดฟาดเร่งเร้าลมปราณ ต่อต้านอย่างสุดกำลังจังหวะนั้นนิ้วหัวแม่มือซ้ายของมัน พลันงอเข้า ดีดซัดลูกประคำเหล็กออกต่อเนื่องห้าลูกซ้อน ๆ
เสียงเปรี้ยง ๆ ดังกึกก้อง ลูกประคำเหล็กทั้งห้า กระทบดาบยาวอย่างถนัดถนี่พลังสภาวะแฝงลมปราณกร้าวแกร่ง ถึงกับกระแทกร่างนากาโตะ กระเด็นไปชนห้องประทุนเรือ
หลวงจีนร่างอ้วน ไหนเลยปล่อยโอกาสผ่านไป ดีดซัดลูกประคำเหล็กในมือถี่ยิบติดต่อ ร่างอ้วนฉุยังพุ่งทะยานซัดหมัด ฟาดฝ่ามือเปี่ยมลมปราณรุกไล่โหมบุกไม่ปล่อยอีกฝ่ายตั้งหลักได้
พลังฝีมือของทั้งสอง ความจริงสูสีกันยิ่ง ยามนี้นากาโตะพลาดพลั้งเพียงวูบย่อมตกเป็ฝ่ายรับโดยไม่อาจตีโต้ เปิดโอกาสให้หลวงจีนร่างอ้วนกระหน่ำหมัดฟาดฝ่ามือรุกไล่แทบจวนเจียนไม่รอด
วูบนั้น นากาโตะพุ่งร่าง หายเข้าไปในห้องประทุนเรือ หลวงจีนร่างอ้วนกราดฟาดกระหน่ำหมัดนับสิบครั้ง ฝาทั้งสี่ด้านของห้องประทุนเรือ แตกกระจายกลายเป็เศษซากทว่าภายในกลับไม่มีร่างนิวะ นากาโตะ!
หลวงจีนร่างอ้วนตวาดก้อง ร่างมันพลันหายวับ ไปอีกคนอย่างเหลือเชื่อ!
ที่แท้หลังทะยานร่าง เข้าสู่ห้องประทุนเรือ นากาโตะตวัดดาบทะลวงพื้นเรือทิ้งร่างร่วงลงในห้องท้องเรือ สร้างสถานการณ์เหนือคาดหมายเพื่อ่ชิงจังหวะตีโต้กลับคืน
หลวงจีนร่างอ้วน เพียงเห็นช่องบนพื้น ย่อมทราบว่าเป็เื่ราวใด รีบทะยานร่างติดตามลงไปทันทีเสียงการต่อสู้จากภายในห้องท้องเรือ ยังคงดังต่อเนื่องไม่ขาดระยะ
คราครั้งนี้ เนื่องเพราะทั้งคู่อยู่ในห้องท้องเรือทาคาโกะจึงไม่เห็นสิ่งใดแล้ว...
นางหันไปอธิบายการต่อสู้ ให้ท่านหญิงโทโมเอะฟังคร่าว ๆ เช่นทุกครั้ง
ทว่าคราวนี้ ท่านหญิงกลับนิ่งเงียบไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด...
ทันใด บังเกิดเสียงเปรี้ยงดังกึกก้อง ทาคาโกะรีบหันขวับตามกระแสเสียง!
เสียงกึกก้องปานฟ้าคำราม เกิดจากดาบยาวในมือนาคามูระ โยชิอิปะทะถุงมือใยโลหะของหัตถ์อัสนีทลายฟ้าอย่างหักโหม!
สิ้นเสียงกึกก้อง ร่างหัตถ์อัสนีทลายฟ้าลอยละลิ่วดั่งว่าวป่านขาด ม้วนตัวกลางอากาศหลายตลบ ค่อยทอนแรงปะทะเมื่อครู่หมดสิ้นหย่อนร่างทิ้งตัวลง บนเรืออีกลำซึ่งอยู่ถัดไป
เพียงทรงกายมั่น หัตถ์อัสนีทลายฟ้า ถึงกับกระอักโลหิตแดงฉานออกมาคำหนึ่ง
โยชิอิก็มิใช่มีเปรียบกว่าหลังสิ้นเสียงกึกก้อง ร่างสันทัดในชุดเขียวลอยละลิ่ว สู่ห้วงมหานทีกว้างกระอักโลหิตแดงฉานออกมาคำหนึ่งเช่นกัน
วูบนั้นเห็นชัดว่า ร่างกำลังจะร่วงตกสู่ผิวน้ำรอมร่อหากพริบตาก่อนร่างจะััผืนน้ำ โยชิอิสะบัดมือเหวี่ยงแผ่นไม้กลมเล็กขนาดพอดีฝ่าเท้าชิ้นหนึ่งลงบนผิวน้ำ
ร่างในชุดเขียว พลิกตัวหย่อนเท้าลงบนแผ่นไม้ อาศัยความยืดหยุ่นของผิวน้ำทอนแรงปะทะเมื่อครู่จนสิ้น ร่างไม่สูงใหญ่แต่มั่นคงดั่งศิลาหยัดยืนทรงกายเหนือผิวน้ำ ด้วยแผ่นไม้กลมเพียงแผ่นเดียว
โยชิอิและหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ต่างยืนนิ่งคล้ายมิคิดขยับเคลื่อนไหวแม้เพียงครึ่งก้าว...
เนื่องเพราะทั้งคู่ทราบ อีกฝ่ายมีพลังฝีมือทัดเทียมดังนั้นยามจู่โจมกระบวนท่า ย่อมเกิดช่องว่างให้อีกฝ่ายฉกฉวยจู่โจมโต้กลับ
ทั้งคู่ไม่มีผู้ใดยอมเคลื่อนไหวก่อน เพราะต่างก็มั่นใจว่าสามารถ่ชิงจังหวะ ใช้กระบวนท่าเคลื่อนไหวทีหลังบรรลุถึงก่อน จู่โจมช่องว่างระหว่างกระบวนท่าของอีกฝ่ายได้...
เพลานี้ โยชิอิและหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ต่างลอบผนึกพลังสภาวะทั่วร่างคล้ายดั่งเกาทัณฑ์สังหารขึ้นสายจนสุด ทว่าจนแล้วจนรอดกลับไม่อาจยิงจู่โจมออกได้...
การเคลื่อนไหวครั้งต่อไป ย่อมเป็กระบวนท่าสังหาร!
กระบวนท่าสังหารตัดสินเป็ตาย ย่อมใช้ออกเพียงครั้งเดียว!
ทาคาโกะถึงกับขมวดคิ้วมุ่น เหงื่อซึมจากฝ่ามือ หัตถ์อัสนีทลายฟ้าผู้นี้มีพลังฝีมือสูงเยี่ยมจริง ๆ ทั้งควรมีพลังฝีมือเหนือกว่าหัวหน้าโจรสลัดอีกสี่คน
นางครุ่นคิดในใจ...
สถานการณ์การต่อสู้ขององครักษ์เฒ่าคาโต้พ่อลูกตระกูลนิวะ และอาเคชิ เค็นจิ แม้ยังสูสีมิส่อแววพ่ายแพ้ เหล่าองครักษ์พลเกาทัณฑ์ หน่วยรักษาการณ์ ต้านยันเหล่าโจรสลัด ไม่ให้บุกขึ้นเรือได้สำเร็จไม่มีสิ่งใดน่าเป็ห่วง
หากสามารถกำจัดหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ผู้คล้ายจะเป็หัวหน้าของเหล่าโจรสลัดมิแน่ว่าโจรสลัดกลุ่มนี้ อาจล่าถอยโดยพลัน...
ท่านหญิงโทโมเอะ คล้ายคาดเดาความคิดทาคาโกะได้ เสียงแ่เบา เอ่ยขึ้นว่า
“สถานการณ์บนเรือ ไม่มีสิ่งใดน่าห่วงกระมังเ้าคิดไปช่วยเหลือผู้ใดก็ไปเถอะ เหล่าองครักษ์สามารถคุ้มครองข้าได้”
ทาคาโกะนิ่งครุ่นคิดชั่งใจ ประเมินสถานการณ์รอบด้านอีกครั้งกระทั่งนางมั่นใจว่า เหล่าองครักษ์กับหน่วยรักษาการณ์ที่เหลืออยู่เพียงพอต่อการดูแลคุ้มครองท่านหญิง ค่อยโค้งคำนับท่านหญิงอย่างนอบน้อมแววตาเปี่ยมความเชื่อมั่น จับตาการต่อสู้ทั้งห้าคู่อีกครั้ง
วูบนั้น นางถึงกับขมวดคิ้วแแ่ สีหน้าเคร่งเครียดละทิ้งความคิดไปช่วยโยชิอิ จัดการหัตถ์อัสนีทลายฟ้าโดยสิ้นเชิงเพราะสถานการณ์ระหว่างองครักษ์เฒ่าคาโต้ กับหัวหน้าโจรศีรษะล้านแปรเปลี่ยนไปจนคาดไม่ถึง!
คาโต้ มูซาชิ ถูกง้าวนิลกาฬซึ่งด้ามหักเหลือเพียงครึ่ง โหมบุกกระหน่ำฟาดฟันรุกไล่อยู่ฝ่ายเดียว โดยไม่อาจตอบโต้ คล้ายปราศจากเรี่ยวแรงจะรุกโต้กลับดาบยาวในมือปัดเบี่ยงคมง้าวอย่างยากลำบาก แทบหวุดหวิดจวนเจียนพลาดท่าหลายครั้งอีกทั้งการเคลื่อนไหวก็เชื่องช้าลงจนเห็นได้ชัด
โลหิตยังหลั่งไหลจากาแ บริเวณรอบสีข้างซ้ายไม่หยุดจะอย่างไราแเพียงเท่านี้ ถึงกับทำให้องครักษ์เฒ่า ผู้ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชนอ่อนล้าสิ้นเรี่ยวแรงเพียงนี้เชียวหรือ...
ทาคาโกะอุทานอย่างได้คิด หรือคมง้าวฉาบตัวยาบางอย่าง!
นางไม่เคยฉุกคิดถึงเื่นี้มาก่อน เพราะปกติบรรดาอาวุธฉาบยาพิษย่อมมีประกายสีสันต่างจากอาวุธทั่วไป ผู้เชี่ยวชาญเยี่ยงนางมองปราดเดียวก็บ่งบอกได้
คมง้าวนิลกาฬเล่มนั้น ไม่มีประกายเช่นอาวุธฉาบยาพิษอย่างนั้นที่ฉาบบนผิวง้าว ควรเป็ตัวยาประเภทที่ทำให้ประสาทมึนชา
ทาคาโกะรีบโผทะยานร่าง ตรงเข้าช่วยองครักษ์เฒ่า กระบี่ในมือจ่อจี้พุ่งแผ่ลมปราณกระบี่ คุกคามหัวหน้าโจรศีรษะล้านแต่ไกล
ร่างนางยังไม่ทันแตะพื้นเรือ กระบี่ในมือตวัดวูบ จู่โจมใส่ง้าวใหญ่กระบวนท่ากราดเกรี้ยว รวดเร็วเผ็ดร้อนยิ่ง ประกายกระบี่พลิ้วไหววาบดาษนภาบังเกิดจุดแต้มพร่างพราย ล้วนจี้ใส่จุดชีพจร บนร่างหัวหน้าโจรศีรษะล้าน
องครักษ์เฒ่าเห็นดังนั้น รีบผงะร่างถอยฉาก ฉวยจังหวะผ่อนพักปรับลมหายใจวูบหนึ่ง แม้ทราบดีว่าเรี่ยวแรงในร่างหายไปเกือบครึ่งการเคลื่อนไหวก็เชื่องช้าลงอักโข กระนั้นยังแข็งใจผนึกพลังสภาวะสะบัดดาบยาวผสานกระบี่กราดเกรี้ยวรุกไล่
คมดาบประกายกระบี่ผนึกผสาน หนึ่งจี้แทงหนึ่งฟาดฟัน โหมบุกโต้กลับเพียงครู่หัวหน้าโจรศีรษะล้านก็เริ่มมือไม้ปั่นป่วน ได้แต่หมุนควงง้าวนิลกาฬหักครึ่งในมือปัดป้องกระแทกเบี่ยงเบน คมอาวุธทั้งสองสายเป็พัลวัน
คาโต้ มูซาชิตวาดก้อง ฉวยจังหวะนั้นเคลื่อนร่าง สืบเท้าวกอ้อมประกายดาบยาววูบขึ้น ตวัดฟันใส่กลางหลัง หัวหน้าโจรศีรษะล้านอย่างถนัดถนี่!
ดาบนี้เห็นชัด ต้องตัดร่างมันขาดเป็สองท่อนเพราะเบื้องหน้ามีประกายกระบี่ของทาคาโกะ จ่อจี้คลุมชีพจรทั่วร่างหัวหน้าโจรศีรษะล้านไหนเลย สามารถเบี่ยงร่างหลบหลีก การวกง้าวนิลกาฬกลับมาปะทะป้องกันยิ่งไม่ต้องพูดถึง
ทว่าทันใด หัวหน้าโจรศีรษะล้าน ตวัดมือซ้ายวูบหมุนด้ามง้าวซึ่งเหลือเพียงครึ่งท่อน สะบัดเหวี่ยงไปยังทิศทางที่ประกายดาบวูบขึ้น
บังเกิดเสียงเปรี้ยงดังกึกก้องคมอาวุธสองชนิดปะทะกัน ประกายไฟแลบแปลบปลาบ ปลายอีกด้านของด้ามง้าวนิลกาฬกลับซ่อนทวนสั้นติดสายโซ่ เหวี่ยงฟาดจากแง่มุมอันไม่คาดคิด ต้านปะทะดาบยาวของคาโต้มูซาชิ!
องครักษ์เฒ่าถูกแรงเหวี่ยงจากทวนสั้น ปะทะเข้ากับร่างอย่างถนัดถนี่ถึงกับเซถลาผงะถอยกรูด เรี่ยวแรงทั่วร่างแทบปลาสนาการสิ้นแล้ว
หัวหน้าโจรศีรษะล้าน่ชิงจังหวะ ตวัดมือซ้ายวูบอีกครั้งประกายสีเงินสะบัดวกอ้อม พุ่งจู่โจมใส่ทาคาโกะดั่งอสรพิษร้าย!
กระบี่ในมือทาคาโกะ พลิกแพลงฉับไว รั้งกลับมาป้องกันทันท่วงทีกระนั้นยังสะท้านทั้งร่าง เนื่องเพราะแรงเหวี่ยงปะทะอันมหาศาลของทวนสั้นจำต้องทะยานถอยห่างพ้นรัศมีสายโซ่ พุ่งแผ่ลมปราณกระบี่คุ้มครองร่างป้องกันทวนสั้นฉวยจังหวะรุกไล่ซ้ำเติม
มิคาด ทวนสั้นติดสายโซ่ ไม่ฉวยจังหวะพุ่งซัดติดตามคมง้าวเพียงหมุนควงราวจักรผัน ต้านปะทะลมปราณกระบี่ กดดันคุกคามนางถอยห่างออกไป
วูบนั้น หัวหน้าโจรศีรษะล้าน พลันก้าวเท้าเบี่ยงร่างตวัดมือสะบัดสายโซ่วกกลับหลัง ทวนสั้นพุ่งวาบดั่งประกายวิชชุ ตรงไปยังร่างสูญสิ้นเรี่ยวแรงของคาโต้มูซาชิ ซึ่งกำลังฝืนพยุงร่างลุกขึ้นยืน!
องครักษ์เฒ่าแข็งใจ รวบรวมเรี่ยวแรงเท่าที่มี ตวัดดาบยาวหมายปัดป่ายทวนสั้นทว่าไม่ทันการณ์แล้ว ดาบยาวในมือเพิ่งเริ่มขยับ ทวนสั้นก็เสียบทะลุอกทะลวงออกกลางหลัง!
โลหิตแดงฉานฉีดพุ่ง จากร่างชราดั่งสายน้ำพุ!
ร่างคาโต้ มูซาชิ พุ่งกระเด็นตามแรงปะทะ แผดเสียงร้องก้องดาบยาวกระเด็นหลุดจากมือ
ทว่าในเสี้ยวพริบตา ก่อนยมทูตจะทันกระชากิญญา หลุดจากร่างชราองครักษ์เฒ่าตวาดก้อง ผนึกพลังสภาวะเป็ครั้งสุดท้าย มือซ้ายอันคล้ายสูญสิ้นเรี่ยวแรงพลันซัดดาบสั้นข้างเอวออก
นั่นเป็พลังชีวิต เฮือกสุดท้ายของคาโต้ มูซาชิ!
ประกายสีเงินวาบผ่านนภา ดุจสายอสนีบาตพุ่งเสียบทะลุร่างหัวหน้าโจรศีรษะล้าน จนมิดเสมอด้าม!
บัดนั้น ใบหน้าหัวหน้าโจรศีรษะล้าน แปรเปลี่ยนเป็บิดเบี้ยวจนน่าสะพรึงกลัวยิ่ง มันก้มมองดาบสั้น ซึ่งปักมิดเสมอด้ามกลางอก ด้วยดวงตาตระหนกระคนไม่เชื่อถืออย่างเด็ดขาด
ทวนสั้นของมันยังเสียบทะลุ ตรึงติดร่างองครักษ์เฒ่าชัด ๆไฉนในเสี้ยวพริบตานั้น องครักษ์เฒ่าซัดดาบสั้น สวนกลับมาได้
หัวหน้าโจรศีรษะล้าน เขม็งจ้องร่างองครักษ์เฒ่า แววตาประหวั่นพรั่นพรึงยิ่งริมฝีปากมันขยับ คล้ายจะเอ่ยวาจาใด หากมันไม่อาจเอ่ยวาจาใด ได้อีกตลอดกาล...
องครักษ์เฒ่าคาโต้ มูซาชิยิ้มเหี้ยม หัวร่อเป็ครั้งสุดท้ายสิ้นใจพร้อมหัวหน้าโจรผู้นั้น…
ทาคาโกะร่างแข็ง ชาวูบไปชั่วขณะ ไหนเลยคาดคิดว่า ผลจะลงเอยเช่นนี้!
ทันใด กระแสเสียงกังวานก้อง ดังจากเรือโจรสลัดลำที่อยู่ทางกราบซ้าย
“เกาะคุโรอยู่ตรงหน้าแล้ว!” กลับเป็สุ้มเสียงของนิวะ ฮิเดโยริ
ไม่ทราบหัวหน้าหน่วยองครักษ์ นิวะ ฮิเดโยริ ทะยานร่างขึ้นจากห้องท้องเรือในตำแหน่งที่ร่วงตกลงไป ั้แ่เมื่อไหร่ ตรงไหล่ซ้ายและขาขวามีเกาทัณฑ์สั้นติดตรึง โลหิตหลั่งไหลเนืองนอง ส่วนหัวหน้าโจรสลัดผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อกลับไม่ทราบหายไปไหนแล้ว
หลังกล่าวประโยคเมื่อครู่ ฮิเดโยริโผทะยานร่าง กลับไปบนเรือท่านหญิง
เพลานี้ จันทร์เสี้ยวเคลื่อนสูงกลางฟ้า เกาะคุโรปรากฏอยู่เบื้องหน้า...
เนื่องเพราะขณะทุกผู้ กำลังประหัตปะาพิสูจน์เป็ตายเรือทุกลำหาได้หยุดนิ่งกับที่ไม่
ใบเรือทุกลำกางรับกระแสลม ทั้งเรือท่านหญิงและเรือโจรสลัดทั้งห้าลำยังเคลื่อนที่ไปข้างหน้าต่อเนื่อง แม้ไม่รวดเร็วทว่าไม่หยุดยั้งในที่สุดบรรลุถึงเกาะคุโร อันเป็สถานที่เก็บซ่อนดาบหงส์ฟ้า...
บนเรือท่านหญิงเพลานี้ เหล่าองครักษ์พลเกาทัณฑ์ และหน่วยรักษาการณ์ ขับไล่เหล่าสมุนโจรลงจากเรือหมดสิ้นกองกำลังทั้งหมด เหลือรอดมาราวครึ่งหนึ่ง
แม้ส่วนใหญ่รับาเ็ มากบ้างน้อยบ้าง ทั้งสูญเสียองครักษ์เฒ่าคาโต้แต่ด้วยขุมกำลังที่เหลืออยู่ รวมกับยอดฝีมือ อาทิ นาคามูระ โยชิอิพ่อลูกตระกูลนิวะ และอาเคชิ เค็นจิ ขอเพียงทั้งหมดขึ้นฝั่งได้ก็แทบไม่มีสิ่งใดต้องกังวลอีก
ทันใดนั้น ท่านหญิงโทโมเอะเอ่ย ด้วยสุ้มเสียงแ่เบา
“ท่านนิวะ โปรดรับพลุสัญญาณ ยิงตามลำดับดังนี้...”
นิวะ ฮิเดโยริซึ่งบัดนี้ กลับมายืนข้างห้องประทุนเรือได้ยินประโยคนั้นถึงกับงงงันวูบ ไม่ทราบนี่เป็เื่ราวใด!
196
