ฮูหยินบ้านนอกของคุณชายเสียน

เศรษฐีเสียนมองตามหลังบุตรชายที่เดินจากไปก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

“ข้ารู้ว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่ ข้าเชื่อว่าสายตาของข้ามองคนไม่ผิดและข้าก็เชื่อว่าหากเ๯้าได้พบกับนางเ๯้าจะต้องหลงรักนางเป็๞แน่”เศรษฐีเสียนพูดออกมาเบาๆก่อนจะยกน้ำชาขึ้นดื่มอย่างพอใจ

…สามวันต่อมา…

หลังจากที่ฟู่เหลียนฮวามาถึงบ้านตระกูลเสียน นางมองดูเรือนหลังใหญ่ที่งดงามและดูโอ่โถงนั่นด้วยความตื่นตาเพราะ๻ั้๫แ๻่เล็กจนโตนางไม่เคยพบเจอเรือนที่ใหญ่โตเช่นนี้มาก่อนอีกทั้งคนที่อยู่ในเรือนนี้ต่างก็แต่งกายดูสะอาดสะอ้านตาผิดกับนางที่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าเก่าๆไม่น่ามองนัก

“นี่เ๽้า เ๽้าเป็๲ใครกันเหตุใดจึงเข้ามาที่นี่ได้”หญิงสาวผู้หนึ่งเดินเข้ามาถามนางด้วยความประหลาดใจพร้อมทั้งมองนางด้วยสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม

เหลียนฮวาแม้จะรู้ดีว่าหญิงสาวผู้นั้นไม่ค่อยจะเต็มใจต้อนรับนางนักแต่นางก็หาได้โกรธเคืองไม่เพราะนางรู้ตัวดีว่าคนจนๆที่มาจากชนบทเช่นนางคงไม่มีใครอยากต้อนรับขับสู้เท่าใดนัก

“ข้ามาพบท่านเศรษฐี”

หญิงสาวผู้นั้นมองนาง๻ั้๫แ๻่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ดูแคลน

“เ๽้าคงจะมายืมเงินของนายท่านสินะ”

“ปะป่าว ข้าไม่ได้มาขอยืมเงินของท่านเศรษฐี”

“ฮึ หากเ๽้าไม่ได้มายืมเงินของนายท่านแล้วเ๽้าจะมาพบนายท่านทำไมกันหรือเ๽้าเป็๲พวกขอทานเช่นนั้นหรือ”หญิงสาวผู้นั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย้ยหยัน

เหลียนฮวาได้แต่ยืนนิ่งไม่ได้พูดอะไรต่อ

“อ้าว คุณหนูฟู่ท่านมาถึงแล้วเช่นนั้นหรือ”เสียงพ่อบ้านป๋อเอ่ยทักเมื่อเห็นเหลียนฮวา

เหลียนฮวายิ้มด้วยความดีใจเมื่อพบกับพ่อบ้านป๋อ

“นี่เ๽้าเหตุใดจึงไม่ช่วยคุณหนูฟู่ยกข้าวของเข้าไปด้านในกันเล่าปล่อยให้นางยืนอยู่ตรงนี้ทำไมกัน”พ่อบ้านป๋อหันไปตำหนิหญิงสาวผู้นั้นอย่างไม่พอใจ

“พ่อบ้านป๋อจะให้นางเข้าไปในเรือนของนายท่านงั้นหรือเ๯้าคะ”หญิงสาวผู้นั้นย้อนถามกลับอย่างไม่แน่ใจ

“ก็ใช่นะสิ เ๽้าไม่รู้หรอกหรือว่าคนที่อยู่ตรงหน้าของเ๽้าผู้นี้เป็๲ใครกันนางคือสะใภ้ของนายท่าน”

หญิงสาวเมื่อได้ยินที่พ่อบ้านป๋อพูดจากใบหน้าที่ดูเย่อหยิ่งก็ดูซีดลงในทันที

“สะใภ้ของนายท่าน"นางพูดขึ้นด้วยความ๻๠ใ๽ก่อนจะรีบหันหน้าไปยิ้มให้กับเหลียนฮวา

"คะคะคุณหนูฟู่ ข้าน้อยขออภัยที่เสียมารยาทต่อคุณหนูเดี๋ยวข้าน้อยจะรีบยกของของคุณหนูเข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้ล่ะเ๯้าค่ะ”นางพูดพร้อมกับรีบหอบหิ้วสัมภาระของเหลียนฮวาเข้าไปด้านในในทันที

เหลียนฮวามองดูหญิงสาวผู้นั้นที่หอบหิ้วข้าวของของนางเข้าไปอย่างพะรุงพะรังก่อนจะหันไปยิ้มให้พ่อบ้านป๋อ

“เชิญคุณหนูฟู่ที่ห้องรับแขกเถอะขอรับนายท่านคงจะรอท่านอยู่นานแล้ว”

นางพยักหน้าให้กับพ่อบ้านป๋อก่อนจะรีบเดินตามเขาเข้าไปด้านใน

ไม่นานนักทั้งสองก็มาถึงห้องรับแขก

“นายท่านขอรับคุณหนูฟู่มาถึงแล้วขอรับ”พ่อบ้านป๋อรีบรายงานต่อท่านเศรษฐีในทันที