แท่งเดียวเสียวยกครัว
ตอน รู้ว่าผิดบาปแต่ห้ามใจไม่ไหว
หลังจากทานข้าวเสร็จเมธาก็พาสามสาวแม่ลูกมาที่ห้างสรรพสินค้า
ส้มโอกับแม่จับมือกันเดินไปเลือกเครื่องสำอางหรู แตงโมยังไม่ยอมลงจากรถ
"ไม่ไปหรือครับ" พ่อเลี้ยงเปิดประตูหลัง ยืนรอ
"ไม่ต้องทำมาพูดเพราะ" แตงโมบ่น
"ไม่ไปก็ไม่ไป" เมธาก้มมุดลงมา จะเข้ามาเบียดนั่งข้าง
"จะไปยังไงล่ะ เจ็บขา เจ็บไปหมด เอาหนูเยอะ เอาแรงเกิน เดินไม่ไหว" สาวน้อยตวาดใส่ พ่อเลี้ยงใผงะถอยกลับไปยืนนอกรถ
"ทำไมไม่ไปเอาพี่ส้มโอบ้าง ชิ" แตงโมนั่งกุมหว่างขาที่ปวดแสบปวดร้อน
"เอ่อ งั้นอุ้มไปนะ" เมธาอ้ำอึ้งก่อนจะก้มลงมาสอดแขนกล้ามๆช้อนหลังและขา
ฟุ่บ! เอายกแตงโมขึ้นมานอนหงายบนท่อนแขน อุ้มเธอแล้วใช้เท้าถีบปิดประตูรถ ปั่ง!
"ไม่เอา อายเค้า" แตงโมนอนบ่นใส่หน้าหล่อๆบนหัว เธอรู้สึกว่าตัวเองเบาเหมือนตุ๊กตาที่อยู่ในอ้อมแขนพ่อเลี้ยง ตัวเค้าสูงมากจนใจสั่นหวิวเหมือนนอนอยู่บนเสาไฟฟ้า
"ก็จะพาไปซื้อของใช้ แม่บอกว่าจะซื้อโน๊ตบุ๊คใหม่ไม่ใช่เหรอ" พ่อเลี้ยงก้มมองหน้า แววตาดุเสียเหลือเกิน
"งั้นขี่หลังไปก็ด๊ะ" แตงโมบอก
พ่อเลี้ยงวางร่างเพรียวบางลงยืน หันหลังแล้วย่อตัว ใช้สองมือจับตูดยกขึ้นขี่หลัง
ร่างขาวโพลนในชุดเสื้อยืดสีแดงกับกางเกงยีนส์ขาสั้นช่างน่ารักน่ามอง เมื่ออยู่บนหลังหนุ่มใหญ่ที่แข็งแรงยิ่งเด่นตา
ฮิ! ๆ แตงโมแอบยิ้มขณะที่วางคางลงบนบ่าข้างขวาเมธา มองไปข้างหน้าในสภาพบดแก้มแนบลำคอเค้าไว้ กลิ่นหอมของชายชาตรีเตะจมูก ทำให้รู้สึกผ่อนคลายและซาบซ่านในอก
เต้าน้อยบดกับหลังพ่อเลี้ยงทุกย่างก้าว คันหัวนมยุบยิบ เสียวระคนที่หว่างขาปนกับแสนร้อน
พ่อเลี้ยงพาขี่หลังเดินเข้าไปในห้างอย่างไม่สนโลก เล่นเอาผู้คนมองทั้งคู่เป็ตาเดียว
เมธาเอามือขยำตูดแตงโมเล่นขณะที่พาขี่หลัง เธอก็หนีบขากับเอวเค้า สองแขนกอดคล้องลำคอแน่น
ประชาชีทั้งหลายเหลียวมองตามทั้งคู่จนคอแทบหัก ทุกคนคงสงสัยอกแทบแตกว่าทั้งคู่เป็อะไรกัน
จะว่าพ่อลูกก็ดูหวานซึ้งเกินไป ครั้นจะว่าแฟนอายุก็ห่างกันมากโข
"ร้านคอม อยู่ตรงข้างบนโน้น" แตงโมชี้นิ้ว เมธาเดินตามคำสั่ง
"เอาที่แพงที่สุดครับ" พ่อเลี้ยงสั่งพนักงานขายสินค้า
ป๊าบ! แตงโมฟาดท้ายทอยเค้าด้วยมือเล็กๆ ใบหน้าหล่อสั่นสะท้าน
"อ้าว ผิดอะไร" เมธาเหลียวมาบ่น
"เอาที่สเปคสิ ใครบอกว่าของแพงที่สุดจะดีที่สุด" แตงโมเอ่ย
"งั้นเลือกไป" พ่อเลี้ยงบอกแล้วจับตูดบีบเล่น ไม่ยอมเอาแตงโมลงจากหลัง เธอก็อ่านป้ายที่ระบุสเปคไว้แล้วชี้นิ้วให้พาเดินรอบๆร้าน
พอได้คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คเครื่องใหม่ก็พาเดินตามหาแม่กับพี่สาว
"เห่อผัวไม่ยอมลงเลยนะ" ส้มโอแซวเมื่อเห็นแตงโม
"ไปว่าน้องมันเดี๋ยวก็งอนอีก" แม่หยิกแขนพี่สาว
ทุกคนเดินเลือกซื้อวัตถุดิบทำอาหารไปตุนที่บ้าน ส้มโอเข็นรถเข็น แม่เดินข้างพ่อ แตงโมขี่หลัง
"เอาอันนั้นค่ะ หยิบให้หนูที" ส้มโอชี้ขวดน้ำส้มที่วางสูงบนชั้นสินค้า เมธายื่นแขนไปหยิบอย่างง่ายดายแล้วเอามือนั้นกลับมาประคองตูดแตงโมต่อ (มืออีกข้างของเค้าประคองเอวแม่ที่ท้องโต)
สักพักคุณแม่เดินซื้อไอศรีมมาอันนึง หล่อนกัดกินแล้วยื่นให้พ่อเลี้ยงเลียกินต่อ จากนั้นยื่นให้แตงโมดูดกินครีมขาว
"แตงโม พี่เอาอันนี้นะ" พี่สาวชูห่อขนมที่หล่อนกับแตงโมชอบเมื่อตอนเด็กๆให้ดู
"แบ่งกันกินละกันเนอะ" หล่อนดูตื่นเต้นเมื่อแตงโมพยักหน้ารับ
วินาทีนี้เองที่ได้รับรู้ถึงอะไรบางอย่าง มันเป็ความสุขสม ความอบอุ่นและเข้าอกเข้าใจ
แตงโมรู้สึกว่าความรักสามารถแชร์กันได้จริงๆ ไม่มีความหึงหวงหลงเหลือ ไม่มีความรู้สึกว่าขาดทุน
ทั้งแม่กับพี่สาวและน้องสาวใช้สามีคนเดียวกันอาจเป็ไปได้จริงๆ
หรืออันที่จริงต้องบอกว่ามันเป็ไปแล้ว