ไม่ต่างจากเหอเซาจางที่ได้ฟังจำนวนเงินก็ใไม่แพ้เ้านายเว่ยฮุ่ยิเลยเขานับถือคุณหนูใหญ่จริงๆ ที่สามารถหาเงินได้มากมายขนาดนี้
"เช่นนั้นเจียวจิงคงต้องขอตัวกลับแล้วเ้าค่ะ ขอลา"เว่ยเจียวจิงกล่าวลาเมื่อรับเงินมาแล้วจนลืมไปว่าตนยังไม่ได้พูดคุยเื่การทำอาหารเลี้ยงตอบแทนเขายังไงเวลาไหน
"ข้าขอลาเช่นกันขอรับ"ตามด้วยเว่ยฮุ่ยิที่ตามพี่สาวออกไปอย่างอารมณ์ดีเขาจะต้องเล่าให้ท่านพ่อท่านแม่ฟังว่าพี่ใหญ่เก่งมากขนาดไหน
โม่เทียนหลงมองตามหลังร่างเล็กไปจนนางหายไปจากคลองสายตาในมือถือปิ่นเงินที่สลักหยกรูปดอกกุหลาบเอาไว้ในมือ
"กลับ"โม่เทียนหลงพูดจบก็เดินออกไปเช่นกัน
"ขอรับท่านอ๋อง/ขอรับท่านอ๋อง"หยู่เปิงเฉียวและหลีมู่จงขานรับ
เมื่อมาถึงจวนโม่เทียนหลงก็ตรงไปที่เรือนด้านหลังที่เป็สถานที่ส่วนตัวของเขาเองเวลาความคิดเขาสับสนวุ่นวายเขาจะมาที่นี้ เขานั้นยังไม่มีใครและยังไม่พร้อมที่จะแต่งชายาต่างจากบุรุษอื่นที่มีภรรยาและอนุมากมายเป็เื่ปกติธรรมดาของบุรุษที่จะมีภรรยาสามอนุสี่แต่เขายังไม่ได้แต่งงานไม่มีแม้นางอุ่นเตียงและคืนนั้นทั้งคืนเขาก็คิดถึงแต่ใบหน้าของเว่ยเจียวจิงจนเขาไม่เป็ตัวของตัวเอง
เว่ยเจียวจิงกว่าจะกลับมาถึงจวนก็มืดค่ำแล้วนางจึงไม่ได้ทำอาหารเย็นหน้าที่นี้จึงตกอยู่ที่ท่านป้าเจาเพ่ยนางกินอาหารร่วมกับครอบครัวแต่ไม่ได้อยู่พูดคุยกับทุกคนนานนักเพราะนางเหนื่อยมากพรุ่งนี้นางจะเอาเมล็ดพันธุ์พืชที่ซื้อมาไปปลูกที่สวนด้านหลังจึงยกหน้าที่รายงานเื่วันนี้ให้เว่ยฮุ่ยิไป
กว่านางจะหลับลงก็ค่อนคืนไปแล้วเพราะมัวแต่คิดถึงเื่ของโม่เทียนหลงคิดไปเรื่อยจนกระทั่งนางหลับไป
เว่ยเจียวจิงตื่นแต่เช้าอีกเช่นเคยนางเข้าครัวก็มองหาวัตถุดิบว่าพอมีอะไรให้ทำได้บ้างและนางก็เห็นข้าวที่ยังเหลือเมื่อวานและเนื้อหมูมีไข่ผักคะน้าสองต้นจึงคิดว่าทำข้าวผัดหมูจะดีกว่าถึงจะไม่มีหอมหัวใหญ่และมะเขือเทศก็ไม่เป็ไรแต่นางมีเครื่องปรุงรสพร้อม เว่ยเจียวจิงจึงเริ่มก่อไฟและตั้งกระทะนางใส่น้ำมันลงในกระทะ และใส่กระเทียมสับลงไปเจียวจนหอมตามด้วยใส่หมูลงไปผัดพอสุกและตอกไข่ไก่ลงไปยีพอแตก ตามด้วยคะน้า ผัดพอสุก ใส่ข้าวสวยตามลงไปเว่ยเจียวจิงปรุงรสด้วยน้ำตาลทราย ซีอิ๊วขาว และซอสปรุงรส ผัดคลุกเคล้าพอเข้ากันเป็อันเสร็จถ้ามีต้นหอมด้วยคงจะดีไม่น้อย ผัดพอเข้ากันก็ยกลงจากเตา และนางคิดว่าที่ขาดไม่ได้เลยพริกน้ำปลากินเข้ากันอร่อยมาก
และต่อมานางก็จะทำน้ำซุปโดยนางหั่นแตงกวาเป็แว่นไม่หนาไม่บางใส่ลงหม้อต้มจริงๆแล้วต้องเป็ฟักแต่นางไม่มีจึงใช้แตงกวาแทนซึ่งก็ใช้แทนกันได้และปรุงรสด้วยเกลือเล็กน้อยเท่านั้นก็เป็อันเสร็จ
"คุณหนูอีกแล้วนะเ้าคะ อย่างน้อยก็รอป้าบ้างจะได้ช่วยกัน"เจาเพ่ยเข้าครัวมาก็เจอคุณหนูของตนทำอาหารเสร็จหมดแล้ว
"ท่านป้าไม่ต้องห่วงไปเ้าค่ะท่านป้าจะได้ช่วยแน่นอน"เว่ยเจียวจิงบอกยิ้มๆนางกำลังจัดเตรียมทุกอย่างอยู่แต่ตอนนี้ยังไม่เรียบร้อยดี
"ป้าเต็มใจช่วยคุณหนูสุดความสามารถเลยเ้าค่ะ"เจาเพ่ยรับคำหนักแน่น
ทั้งสองช่วยกันยกอาหารไปที่ห้องโถงรอทุกคนเว่ยเจียวจิงนั่งจิบน้ำชาอุ่นๆรอทุกคนโดยมีป้าเจาเพ่ยพ่อบ้านเหอและเหอเซาจางก็รออยู่ด้วย ทั้งสามก็รับสำรับที่ห้องโถงนี้เข่นกันแต่ว่าแยกโต๊ะออกไปไม่นานเว่ยซีห่าวและเว่ยหรงซิ่วก็เดินจูงมือเว่ยอินเหมยเข้ามาในห้องโถงโดยมีเว่ยฮุ่ยิเดินตามมาทีหลัง
"พี่เจียวจิง อินเหมยคิดถึงจังเลยเ้าค่ะ"เว่ยอินเหมยวิ่งมาหาพี่สาวของตนก็จะไม่ให้นางคิดถึงได้อย่างไรในเมื่อพี่สาวนางไม่อยู่จวนเลยหลายวันมานี้
"พี่ก็คิดถึงเ้า วันนี้พี่ไม่ได้ไปไหนจะอยู่กับอินเหมยทั้งวันเลยดีหรือไม่"เว่ยเจียวจิงรับน้องสาวขึ้นมานั่งบนตักและมือลูบหัวเล็กนั้นอย่างอ่อนโยน
"ดีเ้าค่ะ"เว่ยอินเหมยได้ยินพี่สาวกล่าวเช่นนั้นก็ดีใจที่จะได้อยู่กับพี่สาวของนางเสียที
"วันนี้ไม่ออกไปไหนหรือเจียวจิงเอ๋อร์"เว่ยหรงซิ่วฮูหยินเอ่ยถามลูกสาวคนโตที่เดี๋ยวนี้วิ่งหาเงินตัวเป็เกลียว
"พักบ้างก็ดีอย่าฝืนตัวเองให้มาก เื่เมื่อวานฮุ่ยิบอกพ่อแล้ว"เว่ยซีห่าวกล่าวขึ้นบ้างเขาเป็ห่วงลูกๆที่ทำแต่งาน
"วันนี้ลูกจะปลูกเมล็ดพันธุ์พืชที่ซื้อมาเมื่อวานเ้าค่ะ ลูกจะขอยืมตัวพ่อบ้านเหอและพี่เซาจางไปถางหญ้าปรับหน้าดินนะเ้าคะ"เว่ยเจียวจิงเอ่ยขอคนช่วยงานกับบิดาจะให้นางถางหญ้าปรับหน้าดินพรวนดินคนเดียวคงไม่ไหวถึงใจนางจะสู้แต่ร่างกายตอนนี้ช่างเปราะบางเหลือเกิน
"ข้าจะช่วยพี่ใหญ่ด้วยขอรับ"เว่ยฮุ่ยิเอ่ยขึ้น
"อินเหมยก็จะช่วยพี่เจียวจิงเ้าค่ะ"เว่ยอินเหมยเอ่ยขึ้นอย่างคึกคัก
"ได้อยู่แล้วพ่อก็จะช่วยด้วยนานๆได้ออกแรงก็ดีเหมือนกัน"เว่ยซีห่าวกล่าวเขาพร้อมจะช่วยเหลือนางเต็มที่
"กินข้าวกันก่อนนะเ้าคะวันนี้ลูกทำข้าวผัดหมูใส่ไข่และมีน้ำซุปด้วยเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงบอกและป้าเจาเพ่ยก็ตักข้าวใส่จานให้กับทุกคนก่อนจะเดินไปนั่งอีกโต๊ะที่มีพ่อบ้านเหอและลูกชายนั่งอยู่
"ว้าว อร่อยมากเ้าค่ะอินเหมยชอบมาก" เว่ยอินเหมยจากแต่ก่อนไม่ชอบกินข้าวแต่ตอนนี้ไม่ว่าพี่สาวคนสวยของนางจะทำอาหารอะไรก็กินจนหมดไม่มีเหลือ
"ท่านแม่เ้าคะลูกกำลังเขียนสูตรอาหารเอาไว้ให้ท่านป้าเจาเพ่ยและท่านแม่หัดทำเ้าค่ะและเราอาจจะต้องซื้อทาสมาช่วยงานสักห้าสิบคนกำลังดีและลูกจะแนะนำเครื่องเทศ เครื่องปรุงรสของชาวต่างชาติให้รู้จัก่แรกๆเราอาจจะต้องทำเองไปก่อนเมื่อหาคนไว้ใจได้แล้วค่อยปล่อยให้ท่านป้าเจาเพ่ยคอยคุ้มอีกที ลูกเขียนใกล้จะเสร็จแล้วละเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงเอ่ยขึ้นเมื่อทุกคนกำลังกินข้าว
นางเขียนสูตรอาหารต่างๆเอาไว้แล้วและคิดไว้แล้วว่าจะมีรายการอาหารอะไรบ้าง่แรกๆก็เป็อาหารง่ายๆไปก่อนเป็อาหารที่ไม่ต้องใช้เครื่องปรุงที่ซับซ้อนอะไรแต่รับรองว่าอร่อยมากเชียวละ
"ได้แม่จะทำเต็มที่เพื่อครอบครัวของเรา"เว่ย หรงซิ่วฮูหยินยินดีที่จะช่วยเหลือลูกสาวของตนทุกอย่าง ลูกสาวที่น่าสงสารของนางพวกคนตระกูลหลุนคอยดูเถอะพวกเ้าจะต้องเสียใจที่ถอนหมั้นลูกสาวข้า
"ข้าวผัดหมูใส่ไข่อาหารนี่ก็เป็สูตรของต่างชาติอย่างนั้นหรือ คนพวกนี้ได้กินอาหารที่อร่อยเสียจริง"เว่ยซีห่าวกล่าวขึ้นมันอร่อยมากจนเขาเติมข้าวไปสามจานแล้ว
"เ้าค่ะท่านพ่อ"เว่ยเจียวจิงตอบและยิ้มอ่อนจะให้บอกยังไงละ อาหารต่างชาติของจริงเลยละชาติที่แล้วของนางเมืองไทยเสียด้วย
เมื่อกินข้าวกันเสร็จเรียบร้อยก็นั่งให้อาหารย่อยสักครู่ก็พากันไปที่หลังจวนที่มีพื้นที่20ไร่เพื่อทำการถางหญ้าปรับหน้าดินและก่อนไปนางได้ให้พ่อบ้านเหอไปเอาเมล็ดพันธุ์พืชทั้งหมดมานางจะเลือกว่าจะปลูกอะไรบ้าง และสรุปคือไปกันทั้งบ้านเหล่าบุรุษช่วยกันถางหญ้าขุดดินตามที่เว่ยเจียวจิงบอกนางจะทำแปลงผักแบบนาข้าวแต่ไม่ได้ใหญ่เท่านาข้าววันนี้นางจะให้ขึ้นแปลงผักสักสามสิบแปลงก่อนโชคดีที่หญ้าไม่รกมากและดินก็เป็ดินร่วนซุ่ยเหมาะสำหรับปลูกพืชผักสวนครัวและด้วยนางให้ขึ้นแปลงไม่ใหญ่มากจึงใช้เวลา2ชั่วยามก็ได้แปลงผัก
เว่ยเจียวจิงสอนวิธีลงเมล็ดพันธุ์พืชให้ทุกคนดูว่าต้องทำเช่นไรและผักที่นางจะปลูกก่อนเป็อันดับแรกคือคะน้า ผักบุ้ง ผักกาดข้าว หัวไชเท้า กะหล่ำปลี พริก ผักทอง โหระพา ต้นหอม ผักชี แตงกวาและถั่วฝักยาวซึ่งเป็พืชผักสวนครัวที่อายุสั้นทั้งหมดปลูกไม่กี่วันก็สามารถเก็บทานได้แล้ว และเมื่อใครลงแปลงไหนนางก็จะเขียนป้ายชื่อติดไว้หน้าแปลงว่าเป็ผักชนิดใดเหมือนสมัยประถมที่คุณครูจะให้นักเรียนปลูกผักเพื่อเอาคะแนนในวิชาเกษตร
วันนี้ทุกคนเหนื่อยมากแม้กระทั่งอินเหมยเ้าตัวน้อยที่เล่นสนุกในแปลงผักอาหารเที่ยงก็กินข้าวผัดที่เหลือจากเมื่อเช้าด้วยเพราะไม่มีเวลาทำใหม่เพราะต้องเร่งทำให้เสร็จ
กว่าจะเสร็จก็ยามโหย่ว(17.00-18.59)แล้วเว่ยเจียวจิงจึงฉะนั้นนางจึงขอให้เหอเซาจางนำปลาในสระมาให้นางสักสามสี่ตัวและให้ท่านป้าเจาเพ่ยหุงข้าวไว้รอนางจะทำปลาเผากินกับข้าวและมีน้ำพริกแจ่วเท่านั้นสำหรับวันนี้
กินข้าวกินปลาเสร็จทุกคนก็แยกย้ายเข้าห้องนอนของตนเพราะเหนื่อยล้าและอยากพักผ่อนโดยเร็วเว่ยเจียวจิงได้บอกกับทุกคนไว้แล้วว่าพรุ่งนี้ครบกำหนดที่นัดนายช่างใหญ่หูเจี๋ยเอาไว้จึงจะเข้าเมืองและเช่นเคยมีเหอเซาจางและเว่ยฮุ่ยิตามไปด้วยวันนี้นางมีเื่ให้ทำมากมายไม่มีเวลาคิดเื่ของโม่เทียนหลงเลยสักนิดกว่านางจะเข้านอนก็ต้องตรวจดูรายละเอียดของแบบร่างเหลาอาหารของนางอีกครั้งและเขียนสูตรอาหารของนางไปด้วยกว่าจะเข้านอนก็ดึกมากแล้ว
เช้าต่อมาเว่ยเจียวจิงก็พร้อมที่จะออกไปในเมืองและนางได้มอบสูตรอาหารให้กับมารดาและท่านป้าเจาเพ่ยให้ไว้ฝึกมีทั้งเครื่องเทศต่างๆรวมทั้งเครื่องปรุงรสด้วยเอาไว้ให้ศึกษา ส่วนเื่ที่นางจะสอนภาษาให้ครอบครัวเอาไว้เหลาอาหารลงตัวเมื่อไหร่นางจึงจะเริ่มสอน และหน้าที่การรดน้ำผักนางมอบให้เหอเซาจางดูแลให้รดน้ำผักเช้าและเย็นก็พอ
เว่ยเจียวจิงนั่งรถม้าเข้าเมือง่สายๆและมุ่งหน้าไปที่เขตตงเปียนที่ดินของนางทันทีเมื่อมาถึงนางก็เห็นรั่วอิฐกระเบื้องล้อมรอบที่ดินตามที่นาง้าแต่ประตูเหล็กทางเข้ายังไม่เสร็จ เว่ยเจียวจิงมุ่งหน้าไปที่ร้านของนายช่างใหญ่หูเจี๋ยต่อเพื่อจ่ายเงินค่ารั้วและเอาแบบเหลาอาหารไปให้เขาประเมินราคาด้วยใช้เวลาไม่นานก็มาถึง
"คุณหนูเว่ยเจียวจิง เชิญทางนี้ขอรับ"นายช่างคนเดิมเมื่อคราวที่แล้วได้รับคำสั่งให้รอคุณหนูเว่ยหากนางมาถึงให้พาไปพบนายช่างใหญ่ทันที
เว่ยเจียวจิงและเว่ยฮุ่ยิเดินตามนายช่างคนนั้นไปด้านในและนั่งรอไม่นานนายช่างใหญ่หูเจี๋ยก็เดินเข้ามาพร้อมกับบุรุษหนึ่งคนซึ่งหน้าตาคล้ายกันกับนายช่างใหญ่หูเจี๋ยถึงแปดส่วน
"คารวะนายช่างใหญ่หูเจี๋ยเ้าค่ะ/ขอรับ"เว่ยเจียวจิงและเว่ยฮุ่ยิทำความเคารพนายช่างใหญ่
"สวัสดีขอรับคุณหนูเว่ยเจียวจิง คุณชายเว่ยฮุ่ยิ นี่ลูกชายข้าชื่อหูป๋อเป่าขอรับ"นายช่างใหญ่กล่าวทักทายสองพี่น้องกลับและแนะนำลูกชายของตนให้ได้รู้จักกัน
"สวัสดีขอรับข้าหูป๋อเป่า"หูป๋อเป่าทักทายทั้งสองเขามองเว่ยเจียวจิงอย่างลืมตัวด้วยความน่ารักสดใสของนางและน้ำเสียงที่นุ่มรื่นหูนั้นอีกช่างเป็สตรีที่งดงามนัก
"นายช่างใหญ่ข้าได้ไปดูรั่วมาแล้วข้าชอบมากเป็ไปตามที่ข้า้าและจะมาจ่ายเงินค่ารั่ว และนี่ข้าได้วาดแบบร่างของเหลาอาหารเสร็จแล้วจึงนำมาให้นายช่างใหญ่หูเจี๋ยประเมินราคาเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงกล่าวและยื่นแบบร่างของเหลาอาหารให้นายช่างใหญ่หูเจี๋ยดู
หูเจี๋ยรับแบบร่างของเหลาอาหารมาดูก็ต้องแปลกใจอีกครั้งและในนี้ยังมีคำบรรยายแบบละเอียดแบบที่นางจะทำไม่เหมือนเหลาอาหารทั่วไปที่ผู้คนทำกัน เหลาอาหารที่นี้จะทำเป็สามชั้นตึกเดียวแต่ของคุณหนูเว่ยเจียวจิงนั้นต่างออกไปเหลาอาหารของนางมีแบบที่เป็ตึกสามชั้นเหมือนเหลาทั่วไปก็จริงแต่ว่าจะมีห้องอาหารที่แยกตัวออกมาจากตึกเป็คล้อยๆจวนแต่ไม่ใช่จะเล็กกว่ามากและด้านในจะมีการตกแต่งที่ต่างกันเป็ห้องส่วนตัวออกมาอีกประมาณสิบหลังได้และห้องอาหารทั้งสิบจะหันหน้าเข้าหากันเป็วงกลมมีสระน้ำอยู่ตรงกลางและจะมีการจัดตกแต่งสวนให้บรรยากาศร่มรื่น
ส่วนตึกสามชั้นนั้นชั้นล่างจะมีโต๊ะเก้าอี้ทั่วไปให้นั่งรวมกันจัดเป็ระเบียบเรียบร้อย ชั้นสองจะมีความเป็ส่วนตัวขึ้นมาหน่อยเพราะโต๊ะแต่ละโต๊ะจะว่างห่างกันพอสมควร และชั้นสามจะเป็แบบห้องส่วนตัวเช่นเดียวกับห้องอาหารริมสระน้ำแต่จะได้มองวิวจากชั้นบนแทนซึ่งแน่นอนว่าแต่ละชั้นแต่ละห้องอาหารราคาไม่เท่ากัน แพงมากๆของเหลาอาหารก็คือห้องอาหารริมน้ำแค่ค่าจองก็ยี่สิบตำลึงทองแล้ว นายช่างใหญ่หูเจี๋ยมองคร่าวๆก็พึงใจที่ตนจะได้ทำอะไรที่มันแปลกใหม่
"ได้ไม่น่าจะมีปัญหาข้าทำได้ขอรับทางเราจะใช้วัตถุอย่างดีเป็อิฐกระเบื้องและหินอ่อนแต่ว่าราคาก็ตามวัสดุด้วยรวมค่าช่างแล้วราคาอยู่ที่สามพันเจ็ดร้อยตำลึงทองแต่ว่าข้าจะลดให้เหลือสามพันห้าร้อยตำลึงก็แล้วกันขอรับ"เมื่อดูคร่าวๆและประเมินราคาดูแล้วก็เสนอราคาซึ่งราคานี้ถือว่าไม่แพงมากอีกอย่างเพื่อที่ต่อไปนางจะจ้างเขาเป็ประจำ
"ได้ตกลงตามนี้ และนี้คือค่าล้อมรั้วที่ตกลงกันไว้ นายช่างใหญ่หูเจี๋ยคิดว่าจะใช้เวลาสักกี่เดือนในการทำหรือเ้าคะ"เว่ยเจียวจิงจ่ายเงินค่าล้อมรั้วและเอ่ยถามว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่จึงจะแล้วเสร็จนางจะได้จัดเตรียมอะไรหลายๆอย่างถูก
"จากที่ดูเหลาอาหารคุณหนูก็ใหญ่พอตัวข้าคิดว่าสักสี่เดือนก็น่าจะแล้วเสร็จขอรับ"หูเจี๋ยเอ่ยอย่างใช้ความคิดถ้าเกณฑ์คนเร่งหน่อยก็อาจจะเสร็จเร็วกว่านั้นซึ่ง่นี้เขาก็ไม่มีงานที่ไหนจึงไม่ใช่เื่ยาก
"เ้าค่ะ แล้วประตูเหล็กคิดราคาเท่าใดหรือเ้าคะข้าจะจ่ายค่าประตูเหล็กวันนี้เลย"เว่ยเจียวจิงบอก
"อ๋อ ป๋อเป่าไปนำใบสัญญามาให้พ่อที ประตูเหล็กข้าคิดราคาสามร้อยตำลึงทองขอรับ"หูเจี๋ยหันไปบอกลูกชายให้ไปนำใบสัญญามาเพื่อทำสัญญาตกลงกันเป็รายลักษณ์อักษรและกลับมาตอบคำถามเว่ยเจียวจิง
"และข้ามีเื่อยากรบกวนนายช่างใหญ่สักเล็กน้อยจะได้หรือไม่เ้าคะ"เว่ยเจียวจิงเอ่ยขึ้นอย่างไม่แน่ใจนักมันอาจจะดูแปลกสำหรับที่นี่แต่ว่ามันช่วยไม่ได้หนินะก็ที่เหลาอาหารของนางไม่มีต้นไม้ใหญ่เลยสักต้น
"เชิญคุณหนูเว่ยกล่าวมาได้เลยขอรับ"หูเจี๋ย กล่าวไม่ว่าจะให้ทำอะไรเขาก็คิดว่าทำได้แน่นอน
"คือข้าอยากจะให้นายช่างใหญ่ขุดต้นไม้ใหญ่มาปลูกที่เหลาอาหารของข้าเ้าคะ ข้ามีวิธีปลูกแต่ขอให้ขุดมาและเอาลงหลุมให้ก่อน"เว่ยเจียวจิงเอ่ยขึ้น
"อะไรนะ!/ว่าไงนะ"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยและหูป๋อเป่าที่เดินกลับมาพร้อมใบสัญญาอุทานอยากใให้ขุดต้นไม้ใหญ่ไปปลูกอย่างนั้นหรือนางบ้าไปแล้ว!
"ขุดต้นไม้ไปปลูกหรือขอรับพี่ใหญ่"แม้แต่เว่ยฮุ่ยิเองก็ยังใและงุนงงมีใครที่ไหนเขาทำกันบ้างนี้พี่สาวเขาคงไม่รู้เื่พวกนี้สินะคงเห็นต้นไม้สวยๆจึงอยากได้ไปปลูกเว่ยฮุ่ยิคิดอย่างสงสารพี่สาวตน
เหอเซาจางที่ยืนฟังก็ใไม่แพ้ใครก็คุณหนูของเขาจะไปขุดต้นไม้ใหญ่ที่เติบโตแล้วมาปลูกมันทำได้ที่ไหนกันเล่าั้แ่เกิดมาเขาก็ไม่เคยได้ยินว่ามีใครเคยทำเช่นนี้บ้าง
"คุณหนูแน่ใจหรือว่าจะปลูกมันได้"หูป๋อเป่าเอ่ยขึ้นเมื่อตั้งสติได้
"ข้าแน่ใจ"เว่ยเจียวจิงยืนยันเสียงหนักแน่น
"แล้วคุณหนูจะเอาต้นไม้ใดและกี่ต้นข้าจะจัดการให้ตามที่คุณหนู้า"หูป๋อเป่ากล่าวไม่ลองก็ไม่รู้การเป็ช่างก็เป็การลองผิดลองถูกอยู่แล้วแค่ขุดต้นไม้ใหญ่มาปลูกใหม่มันจะยากอะไร
"ขอบคุณท่านมาก ข้าเขียนไม้ในแบบร่างของเหลาอาหารแล้วทำตามนั้นได้เลยเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงบอกแม้ในยุคนี้อาจจะยังไม่รู้จักการปลูกต้นไม้แบบนี้แต่ว่าในโลกก่อนของนางมีการขายต้นไม้ใหญ่มากมายแถมยังแพงมากอีกต่างหาก
พูดคุยตกลงทำสัญญากันเรียบร้อยนายช่างใหญ่จะเริ่มเข้าไปสร้างวันพรุ่งนี้เลยและจ่ายค่ามัดจำงวดแรกไปไม่เกินสี่เดือนเหลาอาหารของนางก็จะเสร็จ
1K
![[Devil Girl] รักร้าย ของยัยปีศาจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580714357_7642695.webp)
