แมน1.1 ตื่นขึ้น!?
เปรี้ยง!! เสียงฟ้าผ่า ยังคงดังกึกก้อง!
ผมค่อยๆ รู้สึกตัวอีกครั้ง คล้ายกับหลับไปพักใหญ่ ก็พบว่าตัวเองกำลังนอนแผ่อยู่บนพื้นหญ้า บริเวณใกล้ๆ ก็มีซากต้นไม้ขนาดพอประมาณกำลังมีไฟลุกไหมอยู่ ดูจากสภาพหักผ่ากลางต้นในแนวตั้ง และใบไม้สีเขียวที่ยังมีอยู่ตามกิ่งก้าน แสดงว่าเพิ่งถูกฟ้าผ่าเมื่อครู่นี้
ผมชำเลืองมอง คนอีก4คน ที่อยู่ห่างตัวผมราว5เมตร เป็ชาย2และหญิง2 ผู้ชายน่าจะอายุ20อัพ ใส่ชุดสบายๆ หน้าตาพอใช้ แต่ออกไปทางนักเลง ส่วนผู้หญิงทั้ง2ใส่ชุดนักเรียนม.ปลาย หน้าตาพอใช้ แต่ก็ออกไปทางเป็เมียนักเลงเช่นกัน
ผมค่อยๆ ลุกขึ้นยืน รู้สึกปวดตามเนื้อตามตัวอยู่ ความทรงจำค่อยๆ ทำงานขึ้น ก่อนที่ผมจะสลบไปเมื่อครู่นี้ ผมถูก4คนนี้นัดมาทำการรีดไถ! แล้วผมก็ดันตามพวกมันออกมาด้วย ระหว่างนั้นผมก็ภาวนา.. ขอให้มีชีวิตใหม่ที่ดีกว่านี้! หยุดใช้ชีวิตที่บัดซบซะที! เลิกเป็ไอ้ขี้กลัวขี้แพ้แบบนี้ซักที!
ฟ้าผ่าลงต้นไม้ข้างๆ นี้ ทำให้คำภาวนาของผมเป็จริง! ไม่รู้ซิ.. ผมรู้สึกความทรงจำมันเลือนลางลง แต่ผมจำได้แม่นว่าผมเป็ใคร ผมคือนายศักดา ใสสอน ชื่อเล่น “แมน” อายุ20ปี นักศึกษามหาลัยแห่งหนึ่ง เขตรังสิต กรุงเทพฯ ตอนนี้กลับมาที่บ้าน ที่อยู่ในเขตปทุมธานี เป็คนหน้าตาดี รูปร่างดี เรียนเก่ง แต่กลับมีบุคลิกขี้กลัวขี้แย มักตกเป็ที่กลั่นแกล้งของผู้อื่นมาั้แ่เด็ก..
แต่.. ผมก็รู้สึกว่า ผมไม่ใช่ “แมน” คนเก่าแล้ว ผมไม่รู้ว่าตัวตนแท้จริงผมเป็ใคร แต่ผมไม่มีบุคลิกขี้กลัวอย่างแมนเลย.. ตรงกันข้าม ผมรู้สึกอยากเหยียบย่ำ ให้ทุกคนที่อยู่ตรงหน้า ให้คุกเข่าหมอบกราบต่อหน้าผม ส่วนผู้หญิงสาวๆ นั้น ผมจะจับมาเป็นางบำเรอ ทำรักร่วมกับพวกเธอทั้งหมด!
เมื่อ20นาทีก่อน หลังเวลาทานอาหารเย็นกับครอบครัวแล้ว 4คนนี้ก็ชวนผมออกมาเที่ยวเล่น ที่จริงมันขู่ให้ตามมาซะดีๆ ซึ่งผู้ชาย2คน ก็เป็คนรู้จักกับผมตอน ม.ปลาย (ไม่ใช่เพื่อน) และมักจะแอบรังแกผมเป็ประจำด้วยความสนุกสนาน
พวกมัน2คน ขับรถมอไซด์มาคนละคัน และซ้อนหญิงของพวกมันกันมา ส่วนผมก็เอามอไซด์ที่บ้าน ขับตามออกมา.. พอมาถึงที่เปลี่ยว พวกมันก็พาผมเดินมากลับตันไม้ต้นนี้ ตบหน้าผมเบาๆ พร้อมกับข่มขู่ เอาเงินที่มีทั้งหมด ออกมาให้พวกมัน! ขณะกำลังถูกรีดไถนั่น..
ฟ้าก็ผ่าลงที่ต้นไม้ใกล้ๆ พวกเรานี้! ผมรู้สึกเหมือนถูกกระแทกอย่างแรงจนล้มลง และคงสลบไป แต่เมื่อพิจารณาดูสภาพแวดล้อม ผมคงล้มไปไม่กี่วินาที และ “แมนคนเก่า” ก็ได้จากไปแล้ว! กลายเป็...??
ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็ใคร? ชื่ออะไร? แต่ในเมื่ออยู่ในร่างของแมน และความทรงจำของเขา ผมก็คือ “แมน”
ขณะที่ผมเดินเข้ามาใกล้ทั้ง4คน ทุกคนก็มีอาการแตกตื่นใ ก็กลับมาคุมสติได้ดีขึ้น
ชาย1 “อะไรของมันวะ! ฟ้ามาผ่า***อะไรตรงนี้! เกือบตายกันหมดนี่แล้วไหมล่ะ?”
ชาย2 “ไอ้**เอ้ย! ปากหมาจริง เกือบตายบ้านแกซิ กูไม่ตายด้วยนะโว้ย!”
หญิงทั้ง2คน ก็ทำท่าทีปลอบใจแฟนของพวกเธอ แต่ตัวพวกเธอก็ยังสั่นมากกว่าไอ้ผู้ชาย2ตัวนี่เสียอีก
มน (คนใหม่) “เอาล่ะ ไอ้ชั้นต่ำทั้ง2! พร้อมจะเริ่มตีกันหรือยัง? ตามที่แกพูดมา ถ้าพวกแกชนะ เอาเงินของข้านี่ไปได้เลย 1หมื่น! แต่ถ้าแกแพ้ แกจะยอมเป็ขี้ข้า และผู้หญิง2คนนั้น จะเป็ของเล่นของข้า!”