ครูยอร์ค ของโรงเรียนแพนซัส ประกาศ
นักเรียนเฟอร์เซ่ทั้ง 24 คน รวมทั้งครู 3 คน ที่มา ต่างมีท่าทางหยิ่งทระนง เนื่องจากโรงเรียนของตัวเองเป็แชมป์ด้านนี้ของรัฐโอค่อนมาหลายปีแล้ว และโรงเรียนแพนซัสที่มาเยือนในวันนี้ ก็เป็โรงเรียนที่มีความสามารถต่อสู้ผสมผสานจัดเป็ลำดับแย่ที่สุดของทั้งรัฐ การมาที่นี่จึงไม่ใช่การสาธิตทักษะแต่เหมือนการมาอัดคนเล่นมากกว่า
กลุ่มครูของโรงเรียนแพนซัส ที่มาดูแลเื่การสาธิตครั้งนี้ มีครูสาวคนหนึ่ง ชื่อ 'ครูลิซ'
เธอเป็คุณครูประจำชั้นของห้องราล์ฟ ครูลิซหน้าตาสวยมากแม้แต่ดาราที่ปรากฏในสื่อฯหลายคนก็ยังไม่สวยเท่าเธอ รูปร่างที่สมบูรณ์แบบ อกอูม สะโพกผาย แต่งกายเรียบร้อยแต่ทันสมัยดูราวกับนางแบบแฟชั่น เธอเป็คนสวยใจดี ทำให้คนมากมายชอบและผู้ชายตกหลุมรักเธอมากมาย
เธอเป็ลูกสาวของคนใหญ่คนโตของประเทศคือสมาชิกสภาแห่งวาซีเลีย หญิงสาวมาสอนไม่บ่อย บางสัปดาห์ไม่มาเลย ครูคนอื่นจึงเรียกว่าเด็กเส้น เหตุผลที่มาสอนที่โรงเรียนไม่มีชื่อเสียงอย่างแพนซัสนี้ก็ยังเป็เื่ไม่เข้าใจสำหรับคนที่รู้จัก
ครูลิซถึงกับเคยติดอันดับหนึ่งในสามผู้หญิงที่มีเสน่ห์ที่สุดของเมืองกันวาโน่ จากการโหวตผ่านรูปภาพในเว็บไซต์ของเมือง
นักเรียนโรงเรียนเฟอร์เซ่ สะกิดกันมองคุณครูสาวสวยบ่อยๆ นักเรียนโรงเรียนแพนซัสเองและครูของทั้งสองโรงเรียนก็แอบมองเธอ ไม่เว้นแม้แต่นักเรียนหญิงก็ซุบซิบถึงเธอทั้งด้วยความสนใจและอิจฉา
ราล์ฟเองก็ไม่เว้นนี่คือนางในฝันของเขาที่เด็กหนุ่มมองด้วยความหลงใหลบ่อย
ครูลิซเห็นชินกับการถูกมองมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ยิ้มไม่สนใจอะไร เธอเดินไปนั่งที่อัฒจันทร์ดูกิจกรรมจากที่ห่างเวทีออกไป
เด็กผู้ชายเกรดสิบ หน้าตกกระคนหนึ่ง ใส่อุปกรณ์ป้องกันพร้อม เดินออกมาด้านหน้ากลุ่มเฟอร์เซ่ ลอดเชือกขึ้นเวที เขาไม่ได้ดูล่ำสันมากแต่ดูร่างกายแข็งแรง
"บรอนโด้! โรงเรียนเฟอร์เซ่ รองแชมป์ระดับเกรดสิบรัฐโอค่อน จะมาสาธิต! "
เด็กชายจากเฟอร์เซ่ กล่าวเสียงดังฟังชัด เอ่ยสรรพคุณตัวเองอย่างโอหัง
"ตายๆ รองแชมป์ ออกมาก่อนเลยเหรอ! "
"เด็กเฟอร์เซ่ ปีนี้ มันกะอวดศักดาเต็มที่ั้แ่แรกเลย! "
นักเรียนของโรงเรียนแพนซัสคุยกันด้วยความหวาดหวั่น ราล์ฟเหลือบมองโมเช่อีกฝ่ายส่ายหัว บอกอาการว่าไม่ไหวนะการสาธิตนี้ คงเป็กระสอบทรายกลับบ้านกัน
"ยูจีน โรงเรียนแพนซัส มารับการสาธิต! "
ยูจีนเด็กเกรดสิบ ที่ครูเลือกไว้ก่อนแล้ว ใส่อุปกรณ์ป้องกันเสร็จเดินไปขึ้นเวที เขารายงานเสียงค่อนข้างสั่นๆ ด้านกำลังใจถือว่าแพ้ั้แ่เริ่ม ทั้งสองที่ใส่ชุดป้องกันแล้ว ยืนประจันหน้ากัน เสียงครูยอร์คสั่ง
"เริ่มได้! "
อาจเป็เพราะความหวั่นกลัวอยู่ก่อน พอได้ยินคำประกาศเริ่ม แม้ใจขลาด แต่กัดฟันออกตัวก่อน ยูจีนพุ่งพรวดเข้าหาบรอนโด้เหมือนโดนคนผลัก ที่น่าขันคือ พุ่งเข้าไปโดยไม่ออกท่าอะไรเลยเหมือนพุ่งชนดื้อๆ อย่างนั้น
บรอนโด้ หมุนตัวออกหนีอย่างง่ายๆ ยืนแล้วหันไปหัวเราะกับเพื่อนของโรงเรียนตัวเองด้านหลัง ยูจีนเพิ่งจะหันหน้ามาบรอนโด้ย่อตัวแล้วตวัดขาฟาดไปที่ใบหน้ายูจีน ทันที
"ผลั่วะ ! "
หลังจากนั้น ก็ตามด้วย หมัด เท้า แข้ง บรอนโด้ประเคนยูจีน เด็กหนุ่มโรงเรียนแพนซัสได้โต้ตอบบ้าง เพราะเขาก็คือคนที่คะแนนดีที่สุดของเกรดสิบที่โรงเรียนเลือกมาแล้ว ออกหมัดได้ 1 ครั้งไม่โดนบรอนโด้ เตะอีกสองครั้งไม่โดนสักครั้ง
ไม่ถึง 5 นาที
"พล่อก!"
เสียงสันมือขวาของบรอนโด้ฟาดไปที่ท้ายทอยยูจีน แม้ขวางกั้นด้วยนวมที่อ่อนแต่ความแรงก็ส่งผลให้ยูจีนนอนลงไปกองพังพาบหมดสภาพสู้ต่อ มีนักเรียนสองคนมาพยุงออกไป
ครูยอร์คประกาศ
"การสาธิตเกรดสิบ นักเรียนโรงเรียนแพนซัสไม่สามารถรับการสาธิตต่อได้! "
ครูโรงเรียนแพนซัสคนอื่นๆ ส่ายหัว ผลเหมือนปีก่อนๆ ไม่ผิดจากที่คิดไว้ ครูลิซยิ้มกร่อยๆ แต่เธอก็คาดเดาได้อยู่แล้ว
การสาธิตของอีกสองระดับคือ เกรดสิบเอ็ด และเกรดสิบสอง ก็ไม่ต่างกัน ทั้งนักเรียนชายและหญิงต่างโดนซัดพ่ายแพ้กันง่ายๆ
แถมการสาธิตโดยเกรดสิบสองที่ รองแชมป์ของรัฐ 'คาร์ลอส' โรงเรียนเฟอร์เซ่ ก็จบลงภายในแค่วินาทีเดียว
เพราะเมื่อครูยอร์คสั่งเริ่ม ปลายเท้าคาร์ลอส ก็ลอยเตะเข้าปลายคางของนักเรียนแพนซัส หน้าหงายสลบเหมือดไปในท่าเดียว นักเรียนโรงเรียนเฟอร์เซ่ต่างโห่ ฮา ออกมาอย่างสะใจ ครูของโรงเรียนเฟอร์เซ่ก็ยิ้มอย่างสมเพชเวทนา
ส่วนฝั่งแพนซัสก็โกรธ โมโห อับอายขายหน้าแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะฝั่งตัวเองก็สู้เขาไม่ได้จริงๆ
หลังจากการสาธิตด้วยการต่อสู้ที่จบเร็วมาก เมื่อเป็การสาธิต ครูของโรงเรียนเฟอร์เซ่ก็ได้ออกมา อธิบาย สอน แนะนำทักษะการต่อสู้ผสมผสาน โดยในระหว่างสอนก็มีเสียงแทรกตลอด
"พวกเขาจะทำได้ หรอครับครู! สอนวิ่งหนีไปรอบๆ อย่างไร ให้เร็วดีกว่า "
"ครูคะ! สอนแต่งหน้านักเรียนหญิงแพนซัส ดีกว่าไหมคะ! หลายคนหน้าตาสวยแต่แรงไม่มีไม่ควรมาต่อสู้หรอก "
"ตวัดเท้าเตะได้หรอ! แพนซัสยกขาเกินเอว ไม่ไหวมั้งครับครู ฮ่า ฮ่า!"
เสียงเหยียดหยาม ดูิ่ ความอ่อนแอของนักเรียนโรงเรียนแพนซัส ผสมเสียงหัวเราะมีตลอดการแนะนำ นักเรียนหญิงบางคนอับอาย แค้นเคือง แม้จะรู้ว่าสู้เขาไม่ได้แต่ก็อดสูกับการโดนดูถูก
จนกระทั่งครูของโรงเรียนเฟอร์เซ่แนะนำเสร็จ ถามประโยคสุดท้าย
"นักเรียนคนไหน จะสอบถามเพิ่มเติม เกี่ยวกับการสาธิตการต่อสู้ผสมผสาน ครั้งนี้ไหม?"
ทันใดนั้น มีมือยกขึ้นโบกจากด้านหลังฝั่งนักเรียนแพนซัส พร้อมเสียง
"ผมไม่เข้าใจเทคนิคหลายอย่าง! อยากขอรับการสาธิต จากรุ่นพี่คาร์ลอสครับ! "
"หา! "
หลังเสียงจากด้านหลัง ทุกคนจากทั้งสองโรงเรียนอึ้งและงุนงง โมเช่ก็สะดุ้งแทบตัวลอยเพราะเสียงนั้นดังมาจากคนข้างเขา คือ ราล์ฟเพื่อนของเขาเอง
"เอ้ย ราล์ฟ นายกินยาอะไรผิดมา! นี่ .. นี่ นั่นรองแชมป์รัฐนะ! "
เพื่อนเดินออกไปเร็วมาก จนโมเช่คว้าตัวไว้ไม่ทัน
ราล์ฟเด็กหนุ่มเกรดสิบ ที่คนในโรงเรียนแพนซัสรู้ว่าอ่อนแอ คะแนนพละห่วยมาตลอด ตอนนี้กลับขอรับการสาธิตจากนักเรียนที่เก่งกาจที่สุดของโรงเรียนเฟอร์เซ่ที่มา แถมเป็รองแชมป์การแข่งขันของรัฐ
ครูโรงเรียนแพนซัสต่างประหลาดใจ และไม่เห็นด้วย คิดว่า นี่ยังน่าอับอายไม่พอเหรอ เด็กคนนี้น่าจะเก็บความโมโหไม่ไหว กลายเป็ออกมาเป็ผู้าเ็รายสุดท้าย
มีเพียงครูลิซที่มองไปที่เด็กหนุ่มด้วยท่าทีสนใจ
ราล์ฟมายืนรอด้านหน้า เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาล คิ้วเข้ม หน้าตาหล่อเหลาใส่ชุดกีฬา เรือนร่างที่ตอนนี้ไม่ได้ผอมแล้ว แต่ก็ไม่เห็นว่ามีมัดกล้ามมากเท่าไหร่ เขามองไปยังกลุ่มของนักเรียนเฟอร์เซ่ สบตากับคาร์ลอส
ครูของโรงเรียนทั้งสองไม่มีใครห้ามปราม เพราะนี่ก็แค่เป็การสาธิต ยกเดียว
"มีคนไม่ยอมกลับบ้าน ถ้าไม่โดนซ้อมก่อน! แฮะ ฮ่าๆ "
"หน้าตาก็หล่อดีนะ แต่ไม่น่าอยากโชว์ออฟ กล้าขนาดท้าเธอเลยนะ คาร์ลอส! "
นักเรียนหญิงชายของโรงเรียนเฟอร์เซ่ต่างเยาะเย้ยถากถางการออกมาของราล์ฟ
คาร์ลอสแปลกใจ แต่ก็รู้สึกสังเวชกับการพยายามทำเท่ของเด็กน้อยคนนี้ เดินออกมาไปที่เวทีหันมากล่าว
"มาเถอะ! อยากโดนก็มา ฉันจะสาธิตให้นายท่าเดียว แบบเมื่อกี้!"
นักเรียนเฟอร์เซ่ล้วนหัวเราะออกมา กับคำปรามาสของคาร์ลอส เด็กฝั่งแพนซัสล้วนออกอาการปลงนักเรียนหญิงบางคนปิดหน้าไม่กล้าดู
ราล์ฟที่ไม่ได้อยากทำตัวเด่นดัง หลายวันที่ผ่านมาเขาออกกำลังกายตอนเช้า พลังของระบบที่ทำให้ร่างกาย ทักษะ ความแข็งแรงของเขาเปลี่ยนไป เมื่อได้ดูการสาธิตของทุกคู่ก็เห็นว่าเชื่องช้าตัวเองรับมือได้สบายๆ
เห็นนักเรียนเฟอร์เซ่เยาะเย้ยโรงเรียนของตัวเอง เด็กหนุ่มก็คิดว่า หากเขา'มีของดีแล้วไม่ใช้' นั่นต่างหากคือความอ่อนแอ เด็กหนุ่มจึงต้องแสดงตัวออกมา
เขาสวมชุดป้องกันตามกติกา แต่คาร์ลอสรู้สึกเสียเวลาคิดว่าเดี๋ยวก็จบแล้วไม่ใส่เครื่องป้องกัน ขึ้นเวทีไปก่อน เมื่อทั้งสองยืนประจันหน้ากัน
ราวกับอยากให้จบไปเร็วๆ ครูยอร์ค ะโบอก เริ่มทันที
คาร์ลอส ทำอย่างที่บอกว่าจะจัดการราล์ฟในท่าเดียว ขยับปล่อยหมัดซ้ายนิดหนึ่งหลอก จากนั้น พุ่งหัวเข่าเข้าหาใบหน้าราล์ฟอย่างรุนแรง รวดเร็ว ้าเผด็จศึกครั้งเดียว
ท่าจู่โจมแรงและหนักที่ทุกคนเห็น บางคนอ้าปากอย่างใ แต่ในสายตาราล์ฟมองมันเชื่องช้า เพราะสายตาของเขาไวกว่าคนปกติแล้ว เด็กหนุ่มโยกตัวหลบจนพ้นไปยืนอีกด้านอย่างมั่นคง
คาร์ลอสที่พลาดไป แต่เขาคือรองแชมป์การแข่งขันระดับรัฐ ประสบการณ์ไม่น้อย ไม่มัวเสียเวลามาคิดว่าเสียหน้า หมัดขวาซ้ายออกต่อเนื่องกันอย่างเร็ว
ราล์ฟโยกหลบไปมา ว่องไว ราวกับรู้ล่วงหน้า
ผู้คนในยิม เห็นราวกับราล์ฟกำลังหยอกเล่นกับเพื่อน ฝั่งนักเรียนแพนซัสต่างเริ่มมีความหวัง
คาร์ลอส ชกวืดเสียหลัก แทบล้มลง
"เป็แต่หนี หรอ ไอ้เด็กเกรดสิบ! "
พลาดจนโมโห คาร์ลอส ด่าออกมา
เหตุผลที่ราล์ฟหลบยังไม่ตอบโต้เพราะเขาไม่อยากให้มันจบเร็วนัก เมื่อได้ยินคู่ต่อสู้ด่า จึงบอก
"ไม่หลบ ก็ได้ .. มา จัดให้!"
เขาพุ่งตัวเข้าหาคาร์ลอส ฟาดแขนซ้ายจะสับไปที่หน้า
คาร์ลอสที่รอจังหวะให้ราล์ฟบุกบ้าง คิดว่าได้โอกาส จะเบี่ยงตัวหลบแล้วสวนกลับอย่างเร็ว
แต่นั่นดันเป็การหลอกของราล์ฟ แขนซ้ายที่ฟาดแค่เงื้อเร็วๆ แต่ดึงกลับมา
แล้วเร็วยิ่งกว่าคือ เท้าขวาของราล์ฟตวัดเตะเข้าไปที่ปลายคางของคาร์ลอส
เสี้ยววินาทีปลายเท้าถึงนั้น ราล์ฟจำได้ว่าตอนซัดสองอันธพาลที่บ่อนการพนัน เขา'ใช้แรงมากไป'จนทั้งคู่เจ็บถึงกับต้องนอนโรงพยาบาล
การปะทะกับคาร์ลอส เขาจึงลดแรงลงครึ่งหนึ่ง
"เป๊าะ! "
เสียงกระดูกคางลั่น เืลอยกระเซ็นซ่าน หน้าคาร์ลอสหงาย ร่างกระเด็นไปไกล ร่วงลงไปกองติดเชือกเวที
ทั้งโรงยิมเงียบกริบ ไร้ซึ่งเสียงสรรพสิ่ง จากนั้นเสียงเฮ แสดงความดีใจ ดังสนั่นจากฝั่งนักเรียนแพนซัส
"เฮ! โห! สุดยอด นี่เด็กเกรดสิบ มีโปรนักต่อสู้ระดับนี้ ั้แ่เมื่อไหร่! "
"นี่มัน! ดูหมอนั่นสิ กองอยู่ที่ราวลุกไม่ขึ้นแล้ว ฉันจะพารุ่นน้องคนนี้ไปเลี้ยงชุดใหญ่ เขาคือใคร! "
"เสือซ่อนเล็บชัดๆ ! หมอนี่ ที่ผ่านมาทำเป็ไม่ตั้งใจฝึก ที่ไหนได้ปล่อยซิปไฟล์ ทีเดียวเลย! "
"เท่จัง กรี๊ด! เธอ ๆ เค้าชื่อราล์ฟ ห้องเดียวกับเธอใช่ไหม พาฉันไปให้เค้าเทรนหน่อยสิ! "
ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง ชายหญิงแพนซัส ต่างมารุมล้อมแสดงความยินดีกับราล์ฟ สาวๆ รุมขอเซลฟี่ ขอคอนแทคติดต่อ เขากลายเป็หนุ่มป๊อปปูล่าขึ้นมาทันใด
ครูลิซมองเด็กหนุ่มตาเป็ประกาย นักเรียนคนนี้อยู่ในชั้นเธอไม่ค่อยสุงสิงกับใครแต่พอออกมาต่อสู้วันนี้ราวกับเป็นักสู้ระดับโปร หญิงสาวจึงได้มีตั้งใจบางอย่าง
ครูของแพนซัสทั้งสี่ที่มาดูแลการสาธิตครั้งนี้ได้หน้าตาคืนกลับมา ต่างหันมาคุยกันถามไถ่กับครูลิซ ครูประจำชั้น และครูยอร์ค ครูพละว่า เด็กนักเรียนเกรดสิบคนนี้ คือ คนเก่งมาจากไหนกัน ซึ่งครูทั้งสองคนก็ยังไม่รู้เื่เพราะราล์ฟไม่เคยฉายแววด้านนี้มาก่อนเลย
ส่วนทางด้านโรงเรียนเฟอร์เซ่ นั้นบรรยากาศตรงกันข้าม เงียบงัน ต่างคิดกันว่าโรงเรียนแพนซัสแอบวางยาซ่อนตัวหลักไว้ปราบโรงเรียนของเขาตอนท้าย คงเป็นักเรียนที่เพิ่งเข้ามาเรียนจึงไม่ได้ส่งไปแข่งเมื่อต้นปี
ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันกลับ โดยฝั่งที่กลับไปอย่างครึกครื้นกลับเป็นักเรียนแพนซัสที่แม้โดนถล่มตอนแรก แต่ตอนจบ'เบอร์หนึ่ง'ของอีกฝ่ายที่มาโดนสอยร่วงหมดสภาพ ต้องกลายเป็ทุกคนหน้าชากลับไป
ราล์ฟถูกโมเช่ และเพื่อนคนอื่นสอบสวนว่า ไปซุ่มซ้อมมาั้แ่เมื่อไหร่ ก็อ้างไปว่ามีญาติมาช่วยเทรนให้ เขาตอบเลี่ยงไปมาแล้วก็รีบปลีกตัวกลับ
ขณะใกล้จะเดินพ้นประตูโรงเรียน เมื่อปลอดคนจะวาร์ปกลับอพาร์ทเมนท์ เสียงไพเราะเสียงหนึ่ง ก็เรียกตัวเด็กหนุ่มไว้
"ราล์ฟ! มานี่สิ มาคุยกับครูหน่อยค่ะ"
เขาหันไปเห็นเป็ครูลิซคนสวยที่เรียกไว้ เธอเรียกแล้วก็ยืนรออยู่ที่มุมตึก หน้าประตูห้องพักครู
เด็กหนุ่มเดินไปหา ใจเต้นตึกตัก ครูสาวที่เขาแอบมองชื่นชมในความสวยของมาตลอดมาใกล้ ได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ 'ชื่นใจจริงๆ' เขาคิด
"ครูลิซ มีเื่อะไรหรือครับ?"
ครูลิซยิ้ม น้ำเสียงนุ่ม ตอบว่า
"ต้องมีสิคะ ครูยอร์คให้มาบอกว่า ให้เข้าไปหาที่โรงยิมหน่อยค่ะ อยากชวนเธอเข้าทีมนักกีฬาต่อสู้ผสมผสาน"
"เอ่อ ครับ"
ราล์ฟตอบ แต่ก็คิดว่าจะไม่เข้าไป เพราะเขามีหลายอย่างต้องทำในตอนนี้และไม่สนใจเื่เตะต่อย เอาชนะกันนี่นัก
"แล้วก็อีกเื่ค่ะ! อาจจะ่วันหยุดสักวัน ครูอยากให้เธอมาทดสอบบางอย่างได้ไหม ครูจะนัดไปทีหลังนะคะ"
ครูลิซยิ้ม แววตาคาดหวังนิดๆ
"ได้ครับครูลิซ ว่าแต่ ทดสอบอะไรหรอครับ?"
ใครจะปฏิเสธสาวสวยอย่างครูได้กัน แต่เด็กหนุ่มก็สงสัย
"เอาไว้ได้มาก็รู้ค่ะ นัดกันแล้วครูจะส่งพิกัดไปให้ แล้วก็ไม่ต้องบอกใครนะคะ เป็การทดสอบพิเศษเบื้องต้นเท่านั้นค่ะ"
ครูลิซเล่นปริศนาอะไรกัน แม้จะงง งง แต่เขาก็ตอบรับ ก่อนจะจากมา ครูก็บอกเสียงหวาน
"วันนี้ขอบใจมากนะคะ ที่ช่วยโรงเรียนของเรา เธอทำดีมากค่ะ!"
เด็กหนุ่มยิ้มรับคำชมของครูสาวอย่างปลาบปลื้ม
วันนี้เขามีความสุข ได้เอาคืนโรงเรียนเฟอร์เซ่ที่หยิ่งยโส! ภารกิจแรกสำเร็จ!
--------------------