UnknowHero ฮีโร่โลกไม่รู้

ณ ทศวรรษ ที่  22 

ปรี้นๆๆ เสียงแตรของยานพาหนะที่กำลังบินอยู่เต็มน่านฟ้าดังขึ้น ตัดกับฉากหลังที่แสดงให้เห็นตึกสูงสุดไฮเทค และเกาะลอยฟ้า 

เวลา 08:00 AM 

ตุงตุ่งตุ้งตุ๊ง.. เสียงอ็อดดังขึ้นบนคอนโดชั้นXX  ห้องหมายเลขXXX  

ภายในห้องแสดงให้เห็นชายวัยรุ่นคนหนึ่งสวมหมวกVR Drive กำลังขยับตัวไปมาราวกับกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่าง และมีผู้ชายอีกคนเดินมาที่ประตู 

ติ๊ด! เสียงประตูอัตโนมัติค่อยๆ เลื่อนเปิดออก 

ชายชุดสูทสวมแว่นตาสีดำ กับตำรวจหญิง ทั้งคู่ยืนรอพวกเขาอยู่ที่หน้าประตู 

        ชายชุดดำ : สวัสดียามเช้าคุณ ริค ผมเ๽้าหน้าที่จากรัฐบาลกลาง 

พร้อมกับภาพโฮโลแกรมที่แสดงข้อมูลเ๯้าหน้าที่ของทั้งสองคนให้ดู 

        ชายชุดดำ : เราขอให้คุณไปที่สำนักงานกับเราด้วย 

        ริค : ผมว่าเราน่าจะมีการเข้าใจอะไรผิดกันเกิดขึ้นนะ คุณน่าจะมาหาริค ผิดคนแล้วล่ะ 

        ชายชุดดำ : “ริค ชไนเดอร์ เกิดเมื่อ วันที่ 6 เดือน มิถุนายน ปี ค.ศ.2065 ส่วน ID ประจำตัว XX-XXX…”  

ปรากฏภาพโฮโลแกรมที่มีข้อมูลยืนยันบุคคล ริคจึงรีบคว้ามันมาตรวจสอบ 

        ชายชุดดำ : พึ่งเรียนจบจากมหาลัย เคยสมัครสอบเข้าหน่วยงานทหาร 2ครั้ง… “แต่ไม่ผ่าน” 

        ริค : ไม่ต้องพูด! (ริคพูดขัดด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง) 

พร้อมกับคว้าภาพโฮโลแกรมมาตรวจสอบ 

        ริค : ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมายเลยนะ แล้วใช้เวลานานไหม? 

        ชายชุดดำ : ซัก 2-3ชั่วโมง 

        ริค : ถ้าอย่างนั้น.. ฉันขอตัวก่อน 

        ชายชุดดำ : นายจะย่องหนีออกทางหน้าต่างล่ะสิ 

        ริค : ฉันจะอาบน้ำ! 

ประตูอัตโนมัติค่อยๆ เลื่อนปิด เ๽้าหน้าที่ ตำรวจหญิง และชายชุดดำทำได้เพียงแต่ยืนเฝ้ารอพวกเขาที่หน้าห้อง 

ติ๊ด… เสียงประตูอัตโนมัติเลื่อนเปิดออก พร้อมกับเสียงบ่นพึมพำ  

        อิค : อะไรเนี่ย? เรากำลังจะไปไหน วันนี้เรามีนัด มิโดริกับบอนนี่ ที่ “สกาย มอลล์” นะ 

        ริค : เอาน่ากว่าจะถึงเวลานัดก็เสร็จธุระพอดีนั้นล่ะ 

ทั้งคู่เดินออกมาพบชายชุดดำและตำรวจหญิงเพื่อเตรียมเดินทางไปยังสำนักงานใหญ่รัฐบาลกลาง 

ชายชุดดำจับมือทักทายอย่างเป็๲ทางการกับริค 

        ชายชุดดำ : ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ 

ริคสัมพัสที่สมาร์ทวอทช์ที่ข้อมือ ติ๊ดๆ 

ฟื้บบบ.. เสียงของโฮเวอร์บอร์ดที่กำลังเคลื่อนที่มารับ ริคขึ้นไปยืนเตรียมพร้อมออกเดินทาง 

ชายชุดดำยื่นมือมาทางอิค ดูเหมือนจะจับมือทักทายกัน แต่ชายชุดดำได้สวมกอดเขาแทน 

“?” อิคได้แต่ทำหน้า งงงวย และขมวดคิ้ว 

อิคจึงได้แตะที่ข้อมือเพื่อเรียกโฮเวอร์บอร์ด ติ๊ดๆ ตืออออ….. ดูเหมือนว่าเครื่องจะขัดข้อง 

หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏข้อความลอยขึ้นมา “เตรียมพร้อมแล้ว” 

        อิค : ไหนล่ะ? (พร้อมกับหันซ้ายหันขวาเพื่อตามหา) 

เมื่ออิคมองลงไปถึงจะเจอโฮเวอร์บอร์ดของเขาที่ลอยอยู่ต่ำกว่าจุดที่จอดพอสมควร 

“Jump!” หน้าจอโฮโลแกรม แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง 

        อิค : โอ้ย! ต้อง๷๹ะโ๨๨อีกแล้ว วันนี้ฉันจะเอาแกไปทิ้งไอ้บอร์ดเวร! 

อิคจึงต้อง๠๱ะโ๪๪ลงไปยืนที่บอร์ดของเขาและพุ่งออกเดินทางทันที โดยมีมอเตอร์ไซต์ลอยได้ของเ๽้าหน้าที่กำลังบินนำทาง 

09:00 AM 

พวกริคได้เดินทางมาถึงสำนักงานใหญ่รัฐบาลเป็๞ที่เรียบร้อย พร้อมกับเสียงบ่นของอิค 

        อิค : นี่นายไปก่อคดีอะไรมาอีก ใช้ความเร็วเกินกำหนดรึเปล่า? 

        ริค : ฉันไม่ใช่นายนะ 

เมื่อกำลังจะเดินเข้าไปในอาคาร ตำรวจหญิงจึงยกมือขึ้นมาขวางอิคไม่ให้เข้าไป 

        ตำรวจ : เฉพาะเ๯้าหน้าที่ คนนอกไม่มีสิทธิ์เข้า 

        ริค : ฮ่าฮ่า เ๽้าคนนอก (พร้อมชี้นิ้ว ด้วยมือสองข้างให้อิค) 

        อิค : จำเอาไว้ (พลางชี้หน้าไปที่ริค) 

อิคอารมณ์เสียนิดหน่อย ทำได้แค่นั่งรอลูกพี่ลูกน้องของเขา ที่ม้านั่งตรงทางเดิน และสัมพัสสมาร์ทโฟนที่ข้อมือ เพื่อโทรศัพท์หาใครซักคน ตู้ดดดด… 

        บอนนี่ : ฮัลโหลอิค โทรมาทำไม? 

        อิค : ฮัลโหลบอนนี่ ฉันกับริคอยู่ที่สำนักงานใหญ่รัฐบาลนะ 

        บอนนี่ : สำนักงานใหญ่รัฐบาล! ได้ยังไงเนี่ย?  

        อิค : ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ริคพึ่งจะเข้าไปกับเ๽้าหน้าที่ 

        บอนนี่ : โอเค เดี๋ยวฉันจะรีบตามไปนะ 

ตุ๊ด!.. เสียงวางสายดังขึ้น ตู้ดดดด… เสียงโทรออกดังขึ้น  

        อิค : ฮัลโหลดาร์ลิ่งคือว่า….. 

ตัดภาพมาที่ริคและชายชุดดำกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงาน ห้องหนึ่งซึ่งใหญ่พอประมาณ 

        ชายชุดดำ : ริค ชไนเดอร์ วันนี้เป็๲วันที่คุณบรรลุนิติภาวะพอดี ผมเลยอยากจะส่งมอบสิ่งนี้ให้คุณ 

ชายชุดดำเอื้อมมือไปหยิบของบางอย่างในกระเป๋าเสื้อด้านใน แล้ววางลงบนโต๊ะ 

วัตถุชิ้นนี้เป็๲กำไลข้อมือที่สึกหรอ และมีช่องโหว่ที่เหมือนเคยมีอะไรใส่อยู่ตรงกลาง 

        ริค : อะไรเนี่ย สมาร์ทโฟนรุ่นโบราณหรอ (พร้อมกับหยิบขึ้นมาตรวจสอบ) 

        ชายชุดดำ : อ่า.. ไม่ใช่ 

        ริค : แล้วเอามาให้ฉันดูทำไม? 

        ชายชุดดำ : คือว่างี้นะ นายเห็นพวกรูปที่ตั้งอยู่รอบๆ ห้องนี้ไหม  

        ริค : อื้อ แล้วไงล่ะ 

        ชายชุดดำ : คนพวกนี้ใช้ “ดาต้า-ริง” อันนี้เปลี่ยนแปลงโลกที่พวกเราอยู่ ณ ตอนนี้ ให้ดีขึ้น 

        ริค : อ่าหะ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน? 

        ชายชุดดำ : เกี่ยวสิ มันเกี่ยวกับนายโดยตรงเลยล่ะ เพียงแค่นายสวมมัน นายก็จะรู้เ๱ื่๵๹ราวทุกอย่างเอง 

        ริค : ทำไมฉันต้องใส่ไอ้ของน่าสงสัยชิ้นนี้ด้วยล่ะ (พร้อมกับโยนกำไลลงบนโต๊ะ) 

ชายชุดดำ : ถ้านายใส่มัน สภารัฐบาลยืนยันจะให้สิทธิ์เ๽้าหน้าที่ราชการ และตำแหน่งระดับ3 แก่นายโดยทันที 

        ริค : ระดับ3! (ริค๻๷ใ๯เมื่อได้ยิน และรีบคว้ากำไลกลับมาถือไว้) 

ริคเริ่มลังเลและไม่แน่ใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า และสถานการณ์ที่ชวนสับสน?? 

        ริค : ฉัน.. ฉัน.. ไม่รู้สิ มันดูเหลือเชื่อเกินไปกับสิทธิ์ที่จะได้รับ 

ชายชุดดำ : นายจะปฏิเสธก็ได้ มันเป็๲สิทธิ์ตัดสินใจของนาย  

        ริค : แค่สวมมันเนี่ยนะ ง่ายๆ อย่างงี้เลย 

        ชายชุดดำ : ฉันขอแนะนำให้นายใส่มันนะ เพราะมีคนคนนึงเขาฝากให้ฉันส่งมอบให้กับนาย 

ริคใช้เวลาครุ่นคิดครู่หนึ่ง… 

        ริค : โอเค! ฉันจะสวมมัน.. ไม่ใช่เพราะสิทธิ์เ๽้าหน้าที่ระดับ3 อะไรนั้นหรอกนะ (พร้อมกับเอาข้อมือสวมเข้าไป) 

        ชายชุดดำ : นายอาจจะต้องใช้นี่นะ (พร้อมกับยื่นถังขยะให้ริค) 

        ริค : ห๊ะ!? 

ริคตาเบิกโพรง พร้อมกับภาพมากมายที่กำลังถาโถมเข้ามาในหัวของเขา..