การที่ขวัญและพ่อได้ขี่มอเตอร์ไซค์ใหม่เข้ามาในหมู่บ้านผู้คนที่ได้พบเห็นต่างก็พากันแปลกใจว่ารถคันนี้เป็ของบ้านใครเพราะมองเห็นคนขี่และคนนั่งไม่ถนัดนัก ด้วยมีหมวกกันน็อคคลุมเอาไว้ แค่ดูว่าคลับคล้ายคลับคลาแต่ไม่แน่ใจ
“พ่อมึง ได้ยินเสียงอะไรดังไหมเหมือนเสียงรถมอเตอร์ไซค์ที่ข้าเคยได้ยินตอนไปอำเภออยู่นะ”ย่ามีถามกับปู่ที่นั่งข้างกัน
“ข้าก็ว่าใช่นะแม่มึงเอ๊ะเสียงมันเหมือนมาจอดหน้าบ้านเราเลย ลองเดินไปดูกัน” ปู่ยังพูดไม่ทันจบดีก็ได้ยินเสียงสูงของเ้าแสบประจำบ้านดังขึ้น
“ปู่…ปู่ มาดูเร็ว…พ่อกับพี่ขวัญขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาหล่ะ ฮูวมันสวยมากเลยปู่ย่า มาดูเร็วเข้า”เ้ากล้าที่ะโบอกนั้นได้ยินแต่เสียง เนื่องจากตัวคนอยู่ที่รถแล้ว
ปู่และย่าก็พากันรีบเดินไปทันทีไม่รอให้มันเข้าบงเข้าบ้านแล้วเสียงเ้ากล้าไม่ได้เรียกแค่คนในบ้านเท่านั้นแต่เสียงที่ดังของมันยังเรียกคนข้างบ้านที่อยากรู้อยากเห็นพาให้มาดูด้วย
เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจที่อยู่ด้านนอกมีมาหลายเสียงเหลือเกิน มีทั้งสอบถามราคาบ้าง ขี่เป็ตอนไหน ชมรถบ้าง ทำให้เ้าจุกเ้าแดงส่ายหน้ากับความวุ่นวาย จนมันต้องหายวับเข้ามาในระบบแทน
มันสองตนสามารถเข้าออกพื้นที่นี้ได้อิสระแล้วเพราะขวัญได้ทำการบอก 001 ไว้ ั้แ่ที่ระบบอัปเกรด ทั้งสองตนเพิ่งจะได้เข้ามาเป็ครั้งแรก
“อู้พี่จุกพี่ดูสิมันกว้างกว่าเดิมอีกอ่ะ นั่นมีของอะไรแปลกๆอีกแล้วเราไปสำรวจกันเถอะ” แดงเอ่ยชวนจุก ของแปลกที่แดงว่าก็คือสไลเดอร์เด็กเล่นนั่นเอง
001 ขอระบบดาวแม่มาเป็พิเศษเพราะเนื่องจากรู้สึกเอ็นดูสองสหายนี้
“ลองไปเล่นกันดูสิขึ้นตรงบันไดแล้วก็นั่งตรงที่สไลด์จากนั้นก็ถัดตัวลงมา” เสียงระบบพูดแนะนำ
เมื่อเ้าสองเพื่อนซี้ได้ยินก็ลองทันที“ฮูว์ ๆ สนุกสุดๆ” ของจากเทพชั้นสูงนี่ดีจริงๆเ้าจุกคิดในใจ
ที่พื้นที่ในมิติขยายออกก็เพราะดาวแม่้าพืชผลทุกชนิดเป็จำนวนมากดังนั้นในมิติตอนนี้จึงมีแปลงปลูกพืชผักหลายแปลง
แล้วยังมีตัวตุ่นเป็ตัวช่วยในการปลูกและเก็บพืชผลด้วย เ้านายของมันยังไม่เข้ามาสักที มันจะได้อธิบายให้ฟังว่าั้แ่อัปเกรดมีตัวช่วยอะไรบ้าง
ภายนอกเมื่อขวัญได้ตอบข้อซักถามหมดแล้วจึงได้เข้าบ้าน พร้อมกับปาดเหงื่อที่หน้าผากของตนไปด้วย เฮ้อ! เหนื่อยกว่าทำงานอีก
“ก๊อกๆเ้านายเข้ามาในมิติเร็วเข้ามีเื่แล้ว” ระบบส่งเสียงเตือนมาก่อนที่จะเรียกขวัญขวัญเมื่อได้ยินจึงรีบเข้าไปทันที
“ว่าไง 001 โอ้ ทำไมมันกว้างขึ้นกว่าเดิมอีกเอ๊ะมีของเล่นด้วยนั่นแปลงผักทำไมมันกว้างกว่าเดิมหล่ะ” ขวัญอุทานด้วยความใ
“นี่แหละที่จะบอกตอนนี้ดาวแม่้าพืชผลเป็จำนวนมากจึงได้เพิ่มแปลงปลูกให้เ้านายอ๊ะๆอย่าเพิ่งถาม แล้วยังส่งตัวช่วยมาเป็เ้าตุ่นพวกนี้” 001 อธิบายเมื่อพูดจบก็ปรากฎตัวตุ่นนับร้อยตัว
ตอนนี้ขวัญอ้าปากค้างแล้วเบิกตาที่โตของตนอยู่แล้วกับโตขึ้นไปอีกเมื่อมองเห็นตัวตุ่นมากมาย แล้วมันจะกินอะไรล่ะขวัญคิด
“มันเป็หุ่นยนต์ครับ ไม่ใช่สัตว์จริงมีแบตเตอร์รี่ทำงานได้วันละ8 ชั่วโมง เมื่อครบ 8 ชั่วโมง ทุกตัวจะต้องพักเพื่อเป็การชาร์จแบตโดยอัตโนมัติแบตจะอยู่ได้360 วันจะต้องอัปเกรดใหม่” 001 พูดขึ้นเมื่อได้ยินความคิดขวัญ
“ห๊ะ!ต้องอัปเกรดอีกแล้ว แล้วต้องทำยังไงหล่ะ“ ขวัญเกาหัวทำหน้ายุ่ง
“ไม่ต้องทำไรมากครับ แค่เ้านายสั่งเ้าตุ่นพวกนี้ปลูกพืชในมิติแล้วเมื่อถึงเวลาเก็บเ้านายก็มาสั่งเ้าพวกนี้เก็บ หรือจะให้ผมจัดการก็ได้หลังจากนั้นก็ขายให้กับดาวแม่
พร้อมทำภารกิจลับเมื่อถึงเวลาอัปเกรดระบบจะแจ้งอีกครั้งแต่ไม่เกิน 360 วันแน่นอนครับ เพราะถ้าเกินเ้านายต้องลงแรงเองทุกอย่าง โฮะๆ ๆ” 001ชี้แจ้ง พร้อมหัวเราะแบบตัวร้าย
จนทำให้ขวัญนึกหมั่นไส้“แล้วค่าตอบแทนที่ดาวหลักจะให้คืออะไรอ่ะ ภารกิจลับเป็แบบไหน”เพราะเธอแค่มีหน้าที่สั่งกับเป็เ้าของมิติเพียงเท่านั้น”
เนื่องจาก ที่ 001 ต้องมาผูกอยู่กับเธอโดยบังเอิญเพราะความผันผวนของเวลา
“ทางดาวแม่จะตีมูลค่าสินค้าเท่ากับในโลกของอนาคตแล้วจะเปลี่ยนเงินเป็ของยุคนี้ให้ครับ
หรือจะเป็สิ่งของก็ได้เ้านายอยากได้อะไรก็บอกผมจะตรวจสอบให้ว่ามีหรือเปล่า ส่วนภารกิจลับชื่อก็บอกว่าลับผมก็ไม่รู้ครับ” 001 ไม่ได้กวนนะผมไม่รู้จริงๆ มันคิด
ขวัญก็ลองคิดตามที่001 พูดมาก็ดีเหมือนกันถ้าเราทำการเกษตรข้างนอกแล้วยังหาตลาดไม่ได้ก็ขายให้ระบบได้ตลอด อือมีแต่ดีกับดีจริงๆ ยกเว้นว่าไม่รู้ภารกิจอะไรอะนะ
“001ที่ในนี้มีกี่ไรจะได้คิดว่าจะปลูกอะไรบ้าง แล้วดาวแม่้าอะไรเป็พิเศษไหม”
“มีทังหมด 100 ไร่ครับ ปลูกข้าวหอมมะลิก่อน 50 ไร่ ข้าวเหนียว 10 ไร่ ผักสวนครัวคละประเภทกัน 20 ไร่ผลไม้ยืนต้นคละกัน 10 ไร่ สตอร์เบอร์รี่ 10 ไร่
ครับถ้าเป็ไปได้ แต่จะเป็ชนิดไหนบ้างเ้านายเลือกมาเลยครับ เพราะมีน้ำวิเศษยังไงก็ได้ผลผลิตที่ดีทุกอย่างผมรับประกัน" ถ้ามันมีร่างกายมันคงได้ตบอกตัวเองดังปุปุไปแล้ว คิดแล้วก็เฮ้อ…
“ตกลง เรามาปลูกกันเถอะแล้วระยะเวลาหล่ะต้องรอนานเหมือนข้างนอกไหม”
“ไม่นานครับ ข้าวทุก 1 ชั่วโมง ผักแล้วแต่ละชนิดเอาเป็ว่าเ้านายจะปลูกอะไรบ้างดีกว่าแล้วก็ตั้งเวลาปลูกกับเก็บเกี่ยวให้เป็อัตโนมัติไว้ด้วย
ถ้ามีการเปลี่ยนชนิดพืชผลค่อยมาตั้งเวลาใหม่ครับ”001 รีบแจ้งข้อแก้ไขปัญหา มันอยากได้พืชผลไปขายแล้ว
“งั้นมาเริ่มกันเลยปลูกในนี้แค่หาเมล็ดพันธุ์ปลูกข้างนอกค่อยลงแรงละกัน เริ่มจากพืชระยะสั้นอย่างพืชสวนครัว20 ไร่ก่อน
1.ผักบุ้งจีน 2 ไร่ 2. คะน้า 2 ไร่ 3.พริก 1 ไร่ 4.แตงกวา 1 ไร่ 5.ผักกวางตุ้ง 2 ไร่ 6.ผักชี1 ไร่
7.ต้นหอม 1 ไร่ 8. กระเทียม 1 ไร่ 9.หัวหอมแดง 1 ไร่ 10.หอมหัวใหญ่ 1 ไร่ 11. ข้าวโพดหวาน2 ไร่
12.มันฝรั่ง 2 ไร่ 13.มะระ 1 ไร่ 14. ขึ้นฉ่าย 1 ไร่ 15.ตะไคร้ 1 ไร่ ” เมื่อขวัญ พูดจบ 001 ก็ได้นำเมล็ดที่มีอยู่ในโกดังออกมา
พร้อมกับกรอกข้อมูลลงในระบบของตนเพื่อทำการหาวิธีการปลูกและคำนวณระยะเวลาการเก็บเกี่ยว
ส่วนผลไม้ขวัญต้องไปหาต้นกล้าก่อนเพราะในโกดังไม่น่าจะมีแต่ถ้าเป็กล้วยกับมะม่วงก็พอจะหาได้
เพราะที่บ้านนานี้มีเยอะทีเดียวปลูก 2 อย่างนี้ไปก่อนแล้วกันค่อยมาตั้งค่าใหม่ตอนหาอย่างอื่นได้ขวัญได้แต่คิดเองเออเองอยู่คนเดียว
“001 ส่งขวัญออกไปก่อนขวัญจะไปหาต้นกล้วยและมะม่วงเอาเข้ามาปลูกก่อน นอกนั้นต้องรอเพราะที่นี่ไม่มีจ๊ะ”
วูบ!! ขวัญได้ออกมาทันที“เหวอ…ตาเถรยายชีแหก” “ แกร๊ก เพล้งๆ”เสียงร้องอุทานด้วยความใของแม่นวลรวมทั้งเสียงตกแตกของจานใส่มะม่วงพริกเกลือที่ถือมาหล่นกระจาย
ขวัญคิดแย่แล้ว 001 ทำไมส่งมาไม่ดูคนเลย “แม่เป็อย่างไรบ้างจ๊ะ ขวัญขอโทษจ๊ะ”ขวัญกล่าวด้วยสีหน้ารู้สึกผิดถ้าแกเป็โรคหัวใจขึ้นมาจะทำไง
“เออ. แม่แค่ใน่ะ ไม่มีอะไรหรอกแล้วนี่ขวัญไปที่นั่นมาเหรอ”แม่นวลคิดว่าต้องทำใจให้ชิน
มีลูกเป็เทพนี่หน่า(แม่ก็คิดแบบนี้เหมือนพ่อเปี๊ยบ) ขวัญจึงได้แต่พยักหน้ารับพร้อมยิ้มเจื่อนๆ
เื่ที่ขวัญบางทีอาจต้องหายแวบไปขวัญก็บอกแค่ปู่ย่า พ่อแม่เท่านั้นส่วนอาจันทร์ไม่ได้บอกเพราะเดี๋ยวอาจันทร์ต้องแต่งงานไปอยู่ที่อื่น
อาจันทร์จึงรู้แค่ว่าเสกของออกมาได้ส่วนน้องก็ไม่ได้บอกเหมือนกันเพราะยังเล็ก
ที่ต้องบอกปู่ย่าและพ่อแม่เพราะพวกท่านเป็ผู้ใหญ่แล้วเวลาขวัญหายไปจะได้หาข้ออ้างให้ขวัญได้เมื่อเจอหน้าแม่แล้วขวัญจึงถามหาหน่อของกล้วยแต่ละชนิดที่ในหมู่บ้านมีรวมถึงกล้าต้นมะม่วงด้วย
“แม่จ๊ะขวัญอยากได้หน่อกล้วยที่สามารถเอามาปลูกได้ทุกชนิดที่หมู่บ้านเราและใกล้เคียงและก็ต้นกล้ามะม่วงด้วยเราจะไปหาได้ที่ไหนหรือมีใครขายจ๊ะ” ขวัญมองหน้าแม่นวลด้วยความหวัง
“มีอยู่นะที่บ้านตาอ่ำอ่ะแกมีทั้งมะม่วงและกล้วยแหละแต่ไม่รู้ว่ามีพันธุ์อะไรมั้งไปเดี๋ยวแม่พาไปบ้านแกอยู่บ้านดงหมู่บ้านข้างเรา” แล้วแม่ก็ไม่ทำให้ขวัญผิดหวังขวัญจึงชวนแม่ขี่มอเตอร์ไซค์ไปทันที
สองแม่ลูกพากันขี่มอเตอร์ไซค์มาถึงบ้านของตาอ่ำที่แม่บอกเมื่อเข้ามาใกล้ก็มองเห็นบ้านไม้ทรงปั้นหยาดูสวยงาม
พื้นที่โดยรอบก็เต็มไปด้วยไม้ดอกไม้ใบพาให้คนมองสบายตาเป็อย่างยิ่งเสียงหมาเห่าก็ดังต้อนรับขึ้นเช่นกัน
ทำให้คนในบ้านออกมาดูคนที่เดินออกมาเป็ชายวัยชราที่ดูแข็งแรงดีอายุก็น่าจะพอๆ กับปู่ทูล
“สวัสดีจ๊ะตา”แม่และขวัญต่างยกมือไหว้ชายชราทั้งคู่ “เออไหว้พระเถอะว่าแต่พวกเอ็งเป็ใครกันหล่ะ”
“ฉันชื่อนวลเป็ลูกพ่อคล้ายไงจ๊ะตาจำไม่ได้เหรอ ที่แต่ก่อนฉันมากับพ่อบ่อยๆ เวลาพ่อมาทำงานกับตาไง”แม่นวลเอ่ยถึงเื่อดีตให้ตาอ่ำฟัง “อ๋อ ข้าจำได้แล้วตอนนั้นเอ็งทั้งผอมทั้งดำนี่หว่าฮ่าฮ่า” พอแกนึกขึ้นได้แกก็หัวเราะออกมา
“แล้วเ้าคล้ายเป็อย่างไรบ้างหล่ะว่าแต่เอ็งมามีเื่อะไรหรือเปล่า” ตาอ่ำแกเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“พ่อสบายดีจ๊ะที่ฉันมาฉันอยากจะได้หน่อกล้วยกับต้นกล้ามะม่วงเพื่อจะเอาไปปลูกไม่รู้ว่าตาพอจะมีไหม”แม่นวลก็เอ่ยเข้าเื่ทันที
“มีกล้วยไข่กับกล้วยน้ำว้านะมะม่วงก็มีน้ำดอกไม้กับสามฤดู เขียวเสวย โชคอนันต์ จะเอาสักกี่มากน้อยหล่ะ”ตาอ่ำก็ตอบออกมาเท่าที่ตนมี
“มีต้นกล้าผลไม้อย่างอื่นนอกจากที่พูดออกมาอีกไหมจ๊ะ”ขวัญจึงได้ลองถามดูเพราะบ้านแกต้นไม้เยอะมาก
“ตอนนี้ยังไม่มีหรอกหนูเพราะหมู่บ้านเรานิยมปลูกแต่ข้าว กล้วยกับมะม่วงก็ยังพอมีปลูก แต่อย่างอื่นยังไม่มีใครกล้าปลูกเลยต้องไปหาซื้อที่เมืองกาแล แถวนั้นปลูกไม้ผลกันเยอะ”
ขวัญทำหน้าเสียดายเมื่อได้ยิน“ถ้าอย่างนั้นตาช่วยเตรียมกล้วยไข่ กับกล้วยน้ำว้าสำหรับปลูกอย่างละ 5 ไร่ด้วยนะจ๊ะ ส่วนมะม่วงก็เอาทุกชนิดอย่างละ 40 ต้นแล้วกันค่ะ แล้วช่วยไปส่งที่บ้านหนองนาทางใต้นะจ๊ะ ส่งที่บ้านปู่ทูล ต้องจ่ายเงินมัดจำก่อนไหม"ขวัญเมื่อสั่งเสร็จก็เอ่ยถามถึงเื่จ่ายเงิน
“ไม่ต้องหรอกตารู้จักเ้าทูลเราเป็เกลอเก่ากัน เอาไว้เดี๋ยวตาจะให้หลานชายไปส่งแล้วตาจะไปด้วยไม่ได้เจอกันนานแล้ว ไปเจอสักหน่อยคงดี”ตาอ่ำโบกมือปฏิเสธเื่เงินมัดจำ
เมื่อเสร็จธุระแล้วสองแม่ลูกก็พากันลากลับทันทีขวัญไม่ได้ถามถึงเื่ราคาต้นกล้าหรอกเพราะเห็นป้ายมีเขียนติดไว้พันธุ์กล้วยหน่อละ 1 บาท
มะม่วงทุกชนิดกล้าละ5 บาท ต้องรอแกมาส่งก่อนว่ากล้วยต้องใช้กี่ต้น ถึงจะคำนวณราคาได้ แค่นี้หวังว่า 001 น่าจะพอใจนะ