รักนี้ต้องออนไลน์

6 ชั่วโมงต่อมา หลังจากที่เรไรโดนเอไอแอ๊บเด็กล่อลวง เธอก็ทำใจยอมรับแล้วเริ่มพูดคุยกับเควทเพื่อทำความรู้จักให้มากขึ้น นั่นทำให้รู้ว่านี่คือดันเจี้ยนระดับตำนานและภารกิจที่ตนทำอยู่มีชื่อว่า บททดสอบของเทพธิดาไอฟาร่าโดยปกติแล้วหากผ่านเข้ามาในดันเจี้ยน ระบบจะประกาศให้ทราบเพื่อเตรียมตัวหรือถอนตัวก่อนจะเข้าดันเจี้ยนเข้ามาได้ ถึงจะมีบางดันเจี้ยนที่ถอนตัวไม่ได้อย่างที่นี่ แต่ก็ต้องมีประกาศขึ้นทุกครั้ง แต่มัน ไม่ สำหรับเธอ“อึบ!!หยะ!”“พี่สาว สู้ๆนะฮะ ใกล้จะถึงแล้ว”เสียงตะโกนของเควทดังขึ้นเป็นระยะ ๆ ขณะที่เรไรพยายามปีนกิ่งไม้ขึ้นไปเรื่อย ๆ ยังดีที่ลำต้นใหญ่ยักษ์นี่มีเนื้อไม้ที่ไม่ลื่นนัก มีหนามโผล่ออกมาพอที่จะเหยียบและเกาะ โชคยังดีหนามพวกนี้ไม่แหลมคม ไม่อย่างนั้นเธอคงได้ตัวพรุนอีกรอบใกล้งั้นเหรอ? เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองอัญมณีสีขาวนั่น ก็ต้องอุทานในใจว่า...‘ใกล้กับผีสิ!!’นึกย้อนไปเมื่อสามชั่วโมงที่แล้ว ข้อมูลที่ได้มาจากมังกรน้อยทำให้เธอรู้สึกมีเป้าหมายขึ้น[นี่เป็นด่านสุดท้ายแล้วฮะ เพียงแค่ได้ไข่มุกด้านบนก็จะผ่านด่าน และเป็นทางเดียวที่ผมจะออกไปจากที่นี่ได้] คำของเควททำให้เรไรรู้สึกสับสน[ผมติดอยู่ที่นี่นานมากแล้ว พี่สาว... พี่คือความหวังสำหรับผม นะฮะ] และนี่ก็อีกประโยค นับว่ามังกรน้อยตนนี้โน้มน้าวจิตใจฉันได้เก่งจริงๆอาจเพราะเควทอยู่ในร่างเด็กน้อยแบบนี้ยิ่งทำให้หญิงสาวผู้รักเด็กคนนี้อ่อนไหว เธอลองถามอีกฝ่ายว่าทำไมต้องอยู่ในร่างนี้ด้วย เควทบอกเพราะเพิ่งตื่นจากการจำศีลทำให้พลังยังไม่กลับคืนมา และการที่เขาตื่นขึ้นมานั่นก็เป็นเพราะเธอ นี่จึงเป็นสาเหตุที่เธอตั้งหน้าตั้งตาปีนขึ้นไปไม่หยุดน่าแปลกที่เธอสามารถปีนได้นานกว่าปกติ พละกำลังมากขึ้น ความเหนื่อยล้าลดลง หรือนี่จะเป็นผลมาจากความผิดปกติของตัวละครที่มีมาตั้งแต่เริ่มเกม ไม่ก็ เป็นที่ปัญหาของตัวเธอเอง พอคิดดูแล้วถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆละก็...“พี่สาว ใกล้แล้วฮะ ใกล้แล้ว”“...แฮกๆ” ได้ยินเสียงเควทแล้วก็เลิกคิด เงยหน้ามองอัญมณีอีกรอบ ...มันยังไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ!ปีนไปจนถึงกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง เรไรตัดสินใจหยุดพัก เควทที่บินตามมาตลอดก็หยุดพักบนตักเธอเช่นกัน ตอนแรกเธอก็สงสัยว่าทำไมเควทไม่บินขึ้นไปเอาไข่มุกเลยล่ะ เควทให้คำตอบว่าต้องเป็นเธอที่ผ่านด่านเข้ามาได้เท่านั้น“พี่สาวฮะเมื่อยไหม? เดี๋ยวผมนวดให้นะฮะ” อยู่ๆเควทก็เด้งตัวตีปีกบินไปด้านหลังแล้วนวดให้ตนทันที สัมผัสมือเล็กๆกดลงที่ไหล่ แรงกดกำลังดี ช่างเป็นความรู้สึกที่... ‘ดีแฮะ’ การได้เจอเควททำให้จิตใจเรไรดีขึ้นไม่เหมือนก่อนหน้านี้ที่หดหู่สิ้นหวังมาก“ขอบคุณมากนะเควท... เอาล่ะ ปีนต่อดีกว่า” เรไรหันไปมองหน้าเควทที่ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะปีนต้นไม้ต่อด้วยกำลังใจเต็มเปี่ยม“...”เควทเหม่อมองหญิงสาวตรงหน้านัยน์ตาสว่างวูบพยายามเข้าใจอีกฝ่ายให้มากที่สุด แต่...ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ตนรู้ว่าเรไรไม่คิดจะผ่านด่านแล้ว รู้ว่าเธอทรมานมากแค่ไหนและต้องการจะหยุดเพื่อให้ถึงเวลาออกจากที่นี่โดยไม่ต้องทำอะไร แต่เพราะอะไรหญิงสาวคนนี้ถึงพยายามเพื่อตนขนาดนี้?เพราะอะไร ใจเขาถึงรู้สึกกับหญิงคนนี้มากเกินความจำเป็น….5 ชั่วโมงผ่านไป“พี่เร อย่าฝืนมากเลยฮะ ผมเป็นห่วงจริง ๆ” สีหน้าเควทดูเป็นกังวล แต่ถึงอย่างนั้นเรไรก็ไม่คิดที่จะหยุดปีน เธอพักดื่มน้ำยาแดงอยู่เป็นระยะๆและยื่นให้เควทดื่มเป็นเพื่อนด้วยตลอดการปีน เรไรพยายามบอกเควทว่าให้เรียกเธอไม่ต้องเรียกพี่ก็ได้ แต่ดูเหมือนเควทจะขอเรียกว่าพี่เหมือนเดิม เพื่อจะได้เข้ากับลักษณะรูปร่าง และความชอบของเธอ ‘นี่ฉันแสดงออกว่ารักเด็กขนาดนี้เลยเหรอ?’ คิดแล้วก็ยักไหล่ นอกจากนี้ยังมีเรื่องที่ทำไมเควทไม่พูดแทนตัวเองว่า ‘ข้า’เหมือนที่เคยอ่านในนิยาย แบบพวกที่มีอายุเยอะๆจะแทนตัวเองว่าอย่างนั้น แต่สิ่งที่เควทตอบก็ทำให้เธออึ้ง[ถึงผมจะมีอายุเยอะและจำศีล แต่ผมก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากพี่สาว จะให้แทนตัวเองว่าข้า เฉยตายเลยฮะ]‘เรียนรู้จากฉัน?’ ได้ฟังแล้วก็งง เควทไปเรียนรู้มาจากตนตอนไหน“...” ช่างมันก่อนแล้วกัน สะบัดหัวไล่ความสับสน แล้วตั้งสมาธิ ปีนขึ้นไปเรื่อยๆ “แฮ่กๆ ฉันไม่เป็นไรหรอกเควท เออ...ใกล้ถึงแล้ว”เหมือนพูดให้กำลังใจตัวเอง พอเงยหน้าขึ้นไปมองข้างบนก็ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง บททดสอบนี้ทั้งเหนื่อยและกินเวลามาก นี่ปีนมาตั้งนานเพิ่งจะมาได้ครึ่งทาง กับเธอที่เลเวลหนึ่งด้วยแล้วนั่นยิ่งบ้าเข้าไปใหญ่“แฮ่กๆ ไม่ไหวแล้ว พักก่อนนะ”“ฮะ”พรึบ! ระหว่างพัก เรไรตัดสินใจเปิดหน้าจอขึ้นมาเพื่อดูค่าสถานะ เธอรู้สึกว่ายิ่งใช้เวลาปีนมากก็ยิ่งเหนื่อยน้อยลง นั่นแปลว่าสถานะเธอต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่--------------หน้าต่างสถานะชื่อ เรมินไร เผ่ามนุษย์(สามารถเปลี่ยนเผ่าได้) ระดับ 0พลังชีวิต 8,050/8,050 พลังเวท50/50 อาชีพ –คู่ชีวิต เควท มังกรในตำนานที่หายสาบสูญ (สถานะหมั้น50%)ค่าพลังโจมตี5(+10) ค่าพลังโจมตีเวทมนต์,พลังเวท5ค่าความว่องไว,หลบหลีก5(+45) ค่าพลังป้องกัน,ความอึด5(+300+500)ค่าความแม่นยำ,โจมตีระยะไกล5 ค่าความโชคดี5 ทักษะ-ทักษะหลบหลีกระดับ 15[เพิ่มความว่องไว ระดับละ3แต้ม]--ทักษะกระโดดไกลระดับ 9[กระโดดได้ไกลขึ้นเล็กน้อย]--ทักษะปีนป่ายระดับ 30--ทักษะต้านพิษระดับสูง(ระดับ100) ได้รับฉายา กายาต้านพิษ*ผลของฉายา ป้องกันพิษทุกชนิดได้หมด--ทักษะความอึดระดับสูง(ระดับ100) ได้รับฉายา สาวถึกบึกบึน*ผลของฉายา เพิ่มพลังป้องกัน 500แต้ม--ทักษะต้านคำสาประดับ 79-…..‘มิน่าล่ะถึงรู้สึกเหนื่อยน้อยลง ที่แท้ก็ได้ฉายาสาวถึก...ถึก? โอ้ย!’แค่ได้ยินฉายาก็เข่าอ่อนปีนต่อไม่ไหวแล้ว จะบ้าตายจริง ฉายาบ้าอะไรเนี่ย สีหน้าอยากตายอยู่สักพักสายตาก็เลื่อนไปเห็นทักษะสุดท้าย ต้านคำสาป?‘เอิ่ม?... คำสาป? ไปโดนตอนไหนหว่า’อาจเพราะเพราะปิดระบบเสียงตั้งแต่เข้าด่านแรก เลยไม่รู้เลยว่ามีทักษะอะไรขึ้นมาบ้าง...ก็คนมันกำลังใช้สมาธิแล้วอยู่ๆมีเสียงประกาศดังข้างหูทำเอาสะดุ้งจนเกือบหกล้มหัวทิ่ม ก็เลยปิดมันซะเลย“โห พี่เรอึดสุดๆเลย เลือดเยอะ ต้านพิษระดับสูงแถมต้านคำสาป เดี๋ยวนะ พี่ยังระดับศูนย์เหรอ ...เป็นไปได้ยังไงเนี่ย?” เควทเอ่ยตาโตด้วยสีหน้าอึ้งสุดขีดขณะที่ตามองดูหน้าจอสถานะ“เควทมองเห็นด้วยเหรอ” เรไรเอ่ยถาม“เห็นฮะ เรามีความสัมพันธ์เป็นคู่ชีวิต ผมเลยเห็นทุกอย่างเลยละฮะ” พูดไปยิ้มไป เรไรได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเข้าใจ ก็ไม่คิดอะไรมากเรื่องพวกนี้อยู่แล้วตั้งใจดูสถานะอีกรอบ พอวิเคราะห์ค่าสถานะต่างๆครบแล้ว จะว่ายังไงดี ค่าโจมตีกับค่าพลังเวทที่อ่อนด้อย แต่ค่าความถึกนี่มัน...มัน...สายแทงค์ชัดๆ! (สายป้องกัน มักถูกจัดให้อยู่แนวหน้าป้องกันทีม)‘ไม่! ไม่เอาๆๆๆ เราจะไม่เป็นสายแทงค์ที่ต้องยืนชนให้พวกมอนเตอร์รุมตี แค่คิดก็เจ็บแล้ว! ไม่สนุกด้วยหรอก’ ได้แต่ตะโกนก้องในใจ ยังไงก็ไม่มีวันเดินไปสายทางนั้นเด็ดขาด อย่างเธอต้องเป็นนักบวชหรือไม่ก็นักเวทสิ ...ใช่! ยืนอยู่แนวหลังค่อยช่วยเหลือผู้อื่น ดูเป็นผู้หญิงที่น่าปกป้องบอบบาง น่าถนุถนอม“...” หันกลับมาดูสถานะอีกครั้ง ...มันน่าถนุถนอมตรงไหนฟระ?ถอนหายใจแล้วเหม่อลอยอยู่สักพักก็เหลือบไปเห็นปุ่มกดสถานะคู่ครอง ด้วยความอยากรู้เธอกดเข้าไปดูมันทีหน้าต่างสถานะคู่ครองชื่อ เควท คาออส (สถานะอ่อนแอ) เผ่า มังกร ฉายา มังกรในตำนานที่หายสาบสูญ ระดับ686พลังชีวิต 15,000/530,000 พลังเวท 5,000/200,000 คู่ชีวิต เรมินไร เผ่ามนุษย์ (สถานะหมั้น50%)ทักษะคู่ : (ปิดผนึก) ทักษะคู่ : (ปิดผนึก)ทักษะคู่ : (ปิดผนึก) ทักษะคู่ : (ปิดผนึก)ทักษะคู่ : (ปิดผนึก)......................แค่ก ๆได้แต่อึ้งกับค่าสถานะของเควท รู้สึกตัวเองต่ำต้อย... เหมือนดักแด้กับ...เอ่อ จะว่าไงดี?! “...” เฮ้อ พอๆ ปิดหน้าจอสถานะแล้วตัดสินใจเปิดระบบเสียงประกาศทักษะอีกครั้ง คงต้องทำให้ชินกับเสียงระบบให้ได้ ไม่งั้นคงไม่รู้เรื่องรู้ราวแน่ อย่างทักษะต้านคำสาป มาจากไหนยังเป็นปริศนา“โอเค ปะ! ต่อ!” ว่าแล้วก็ลุกขึ้น ปีนไปยังกิ่งไม้กิ่งใหญ่อีกกิ่งหนึ่ง“...พี่เร พักก่อนก็ได้มั่งฮะ”“ฉันหายเหนื่อยแล้ว อีกอย่าง ฉันมีเวลาออนไลน์อีกแค่ 2 วันในแลนนิก้า หลังจากนั้นก็ไม่รู้จะได้เข้ามาอีกเมื่อไหร่ ยังไงก็ต้องพานายออกไปก่อนให้ได้ เควท”เควทเงียบไปแล้วจึงค่อยๆบินมาดึงที่ชายเสื้อเบาๆ“...อย่าทิ้งผมนะฮะ” น้ำเสียงสั่นๆ ทำเอาใจคนฟังสั่นตาม“ฉันไม่มีทางทิ้งเธอหรอก ไม่ต้องห่วง” หันไปบอกด้วยความมั่นใจ พลังฮึดเต็มเปี่ยม เอไอน่ารักแบบนี้ใครจะทิ้งลง ถึงจะแอ๊บก็เถอะเควทเงยหน้ายิ้มกว้างด้วยความดีใจ น่ารัก...น่ารักสุดๆ อดใจไม่ไหวแล้ว! จัดการก้มลงจุ๊บหน้าผากของเควทอย่างแผ่วเบา จากนั้นผละออกแล้วส่งยิ้มให้ ไม่น่าเชื่อว่ามังกรอายุหมื่นปีจะหน้าแดงด้วย ยิ่งทำให้น่ารักเข้าไปอีก อ๊าก เห็นแล้วอยากฟัดชะมัด“แค่กๆ เอาล่ะ ปีนต่อเถอะ” ฉันรีบตั้งสติไม่อยากจะเสียเวลาแม้แต่น้อย รีบปีนขึ้นไปอีกกิ่งหนึ่งทันที-ท่านติดคำสาปมรณะ จะเสียชีวิตภายใน10วินาทีหากไม่แก้คำสาป ... คำสาปไม่มีผล ทักษะต้านคำสาปเลื่อนเป็นระดับ 80-“...”ถ้าจะโหดขนาดนี้ใครมันจะผ่านไปได้ฟะ!…

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6-2 โดนล่อลวง

นิยายแนะนำ

รักนี้ต้องออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6-2 โดนล่อลวง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้