เ้าของส่วนสูงร้อยหกสิบกว่าๆ ผู้มีเรือนร่างอิ่มสวย สัดส่วนเต็มไม้เต็มมือโดยเฉพาะหน้าอกคัพซีของตัวเองที่เธอชื่นชอบเป็พิเศษ กำลังยืนสำรวจความเรียบร้อยอยู่ต่อหน้ากระจกในห้องน้ำของร้านอาหารญี่ปุ่น
มายมินท์หยิบมาสคาร่าปลอกสีน้ำตาลขึ้นมาปัดสองสามทีจากนั้นก็เติมลิปสติกสีชมพูเข้มบนริมฝีปากอิ่มสวย ฉีดน้ำหอมเพิ่มนิด ก่อนจะหมุนซ้ายหมุนขวาแล้วก็เดินออกไปแต่บานประตูกลับเปิดผึงเข้าใส่เกือบกระแทกหน้าเข้าพอดีหล่อนเห็นชุดลายเสือสีน้ำตาลเข้มรัดรูปที่อยากได้ ไล่สายตาั้แ่เรียวขาเนียนสวยที่ยาวกว่าเธอขึ้นไปจนถึงส่วนบนที่โชว์เนินหน้าอกที่มีขนาดเล็กกว่าสุดท้ายก็ไปปะทะเข้ากับใบหน้าคู่อริคนเดิมเข้า
คู่กรณีสบตาทำท่าว่าจำได้มองหน้าคนตรงข้ามแล้วก็หรี่มองชุดที่สวมอยู่ก่อนจะยิ้มเหมือนเยาะเชิดคางขึ้นเบี่ยงตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ด้านในสุด กิริยาเย้ยหยันนั้นสร้างความไม่พอใจให้กับมายมิ้นท์อีกครั้งหนึ่งหญิงสาวกัดฟันด้วยความโมโหกระชากประตูออกไป ทว่าหางตาดันแลเห็นถังเช็ดพื้นของแม่บ้านวางแอบอยู่มุมด้านนอกจึงบังเกิดความคิดชั่วร้ายที่จะเอาคืนให้สะใจ
“เสร็จฉันล่ะนังไฮโซ”
มองซ้ายมองขวาหยิบผ้าถูพื้นออกแล้วหิ้วถังน้ำกลับเข้าไปด้านในยกขึ้นสาดใส่บริเวณช่องว่างทาง้าแล้วรีบวิ่งหนีออกมา
“กรี๊ด!”
วารินกรีดร้องใขณะนั่งทำธุระส่วนตัวอยู่ก็เหมือนมีน้ำรั่วลงมาจากเพดาน้า และเป็น้ำสีดำคล้ำที่มีกลิ่นเหม็นและสกปรกมากจึงรีบวิ่งหนีออกมา เห็นถังพลาสติกเปล่าที่ถูกวางทิ้งไว้ก็เข้าใจเื่ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นได้ดีครั้นจะวิ่งตามออกไปเอาเื่ตัวการ สภาพของตนที่เห็นจากกระจกก็ทุเรศเสียเหลือเกินก็เลยรีบเปิดก๊อกน้ำล้างเนื้อล้างตัวให้สะอาดพลางก่นด่าสาปแช่งอยู่ในใจ
อย่าให้เจอกันอีกนะ แม่จะเอาคืนให้น่าดูเลยเชียว!
“อารมณ์ดีอะไรหรือจ๊ะ?”
หนุ่มใหญ่คราวพ่อถาม เมื่อเห็นสาวงามอารมณ์ดีเป็อย่างมากั้แ่ควงออกมาจากร้านอาหาร
“ก็มีความสุขนี่คะที่ป๋าพามาเลี้ยง ปกติน้องมายเคยกินแต่อาหารข้างทางกับข้าวราดแกงหรูหน่อยก็หมูกระทะกับเพื่อน ๆ วันนี้โชคดีที่ป๋าพามาก็เลยอารมณ์ดีเป็พิเศษ”
“จริงหรือจ๊ะ แล้วลูกค้าคนก่อน ๆ ไม่เคยพามาหรือ?”
“ไม่หรอกค่ะ น้องมายไม่ใช่คนสวยแถมยังดำก็เลยไม่ค่อยพอปพิวลาร์อย่างใครเขา”
“ดำตรงไหนกัน ผิวสีน้ำผึ้งคมเข้มกำลังดีออก” โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจขนาดใหญ่ที่ปริล้นเห็นอกเห็นร่องชัดเจนมันดูดีมากเลยทีเดียวเชียวแหละ
“ป๋านี่ปากหวานจังเลย แต่น้องมายไม่หลงกลหรอกค่ะจนกว่าป๋าจะพามาเลี้ยงอีกบ่อย ๆ”
“ได้สิจ๊ะ ไม่มีปัญหาแน่นอน” ไม่ว่าเปล่า มือหนายังเลื้อยมายุ่มย่ามบริเวณขาอ่อนของหญิงสาวอีกด้วยเธอเบี่ยงหลบแล้วแกล้งเอ็ดใส่ตามมารยา
“ป๋าอะ...”
“อุ๊ย! โทษทีจ๊ะ ป๋าว่าจะเปลี่ยนเกียร์แต่มือมันเลยไปหน่อย”ลูกค้าที่ซื้อดื่มเธอมาจากร้านทำเป็แก้ตัวน้ำขุ่น ๆ แล้วยิ้มเผล่ส่งให้
กรชนกมาหาวราหลังจากที่ชายหนุ่มได้โทรนัดเธอตามที่บิดาบอก เพื่อจะฟังแผนงานในการปรับปรุงเล้าจน์โฉมใหม่ แต่วันนี้หญิงสาวไม่ได้มากับครรชิตเธอมาพร้อมกับเด็กลูกครึ่งในสังกัดหนึ่งคน
“ถ้าคุณวราว่าง ขอเชิญไปที่สตาร์คลับนะคะจะได้เจอกับเด็ก ๆของเราอีกมาก หากอยากจะคัดคนด้วยตัวเองดิฉันก็ยินดีค่ะ”
“เื่นั้นปล่อยเป็หน้าที่ของคุณเถอะครับผมจะดูแลในส่วนของการตลาดและเื่การเงินเอง แต่ว่าคืนนี้ทั้งคุณและผมคงไม่ได้ไป เพราะว่าคุณพ่อกับคุณแม่อยากเชิญให้ไปทานอาหารค่ำที่บ้านด้วยไม่ทราบว่าจะสะดวกไหมครับ”
“สะดวกค่ะ”
หญิงสาวตอบรับคำชวนแล้วก็พาชายหนุ่มเดินมาที่โซนเครื่องดื่มที่ลูกน้องได้เข้าไปเตรียมความพร้อมอยู่บริเวณหลังเคาน์เตอร์บาร์เรียบร้อยแล้ว
บาร์เทนดี้สาวอยู่ในชุดผ้าเนื้อดีแขนหายและแหวกส่วนคอลึกลงไปจนถึงกึ่งกลางตัวไว้ทรงผมสั้นสีน้ำตาลประกายทองติดตุ้มหูข้างหนึ่งที่ย้อยลงมาประบ่า บวกกับโครงหน้าลูกครึ่งทำให้ซันนี่ดูเป็ผู้หญิงที่ทั้งเท่ห์และเก๋เป็อย่างมากท่าทางที่กำลังผสมเครื่องดื่มก็คล่องแคล่วปราดเปรียวน่ามอง ยิ่งดูก็ยิ่งเพลินใจ ขยับกายแต่ละทีก็เห็นเนินเนื้อนุ่มโผล่ออกวับๆ แวม ๆ ชวนให้ใจสั่นแทบทุกครา
วราหยิบแก้วมาร์ตินีที่เธอผสมให้ขึ้นมาลิ้มลอง รสชาติของเหลวเข้มข้นแต่ซ่อนความละมุนไว้ถูกคอเขาเป็อย่างมาก
“พอใช้ได้รึเปล่าคะ?”
สาวลูกครึ่งแตะเคาน์เตอร์แล้วโน้มตัวลงมาสอบถาม เป็ผลให้ชายหนุ่มต้องสบตาเกร็งไม่กล้ามองต่ำลงไปกว่านั้นกลัวจะเป็การเสียมารยาททั้ง ๆ ที่ซันนี่ก็ตั้งใจจะยั่วยวนเขาอยู่แล้ว
“ดี ดีมากครับ” เขาตอบเสียงเบาเหมือนจะดังอยู่แค่ในลำคอ
“ถ้าอย่างนั้นเป็อันตกลงว่าซันนี่ได้มาทำงานที่นี่แล้วใช่ไหมคะ?”
ตาสีฟ้าสวยจ้องหน้านิ่งพร้อมรอยยิ้มหวานบาดใจ จนทำให้เกือบจะเผลอตกลงไปอยู่แล้วหากเพราะจิตใจเขายังเข้มแข็งและหนักแน่นพอจึงไม่หลุดปากตอบรับคำไปง่าย ๆ
“เอ่อ...เื่นี้ ผมว่าให้คุณกรชนกเป็ผู้ดูแลดีกว่าครับถ้าหากคุณผ่านการประเมินจากเธอเราคงได้ร่วมงานกัน”
“ซันนี่มีความสามารถและมีคุณภาพพอที่จะได้มาอยู่ที่โรงแรมของคุณแน่นอนค่ะ”
ไม่พูดเปล่า ยังฉกจูบที่ปลายจมูกของเขาอีกด้วยคนที่ไม่เคยคิดเกินเลยกับใครอื่นนอกจากแฟนตัวเองถึงกับใหน้านิ่งไปทันที
“อย่าล้อคุณวราเล่นอย่างนี้สิ ขอโทษเดี๋ยวนี้เลย”
กรชนกทำเป็ปรามแต่ยกยิ้มมุมปากกับลีลาการหว่านเสน่ห์ของซันนี่ หากสามารถตกชายหนุ่มได้ก็นับว่ามีฝีมือไม่เบา
“แหมก็เ้านายคนใหม่หน้าตาดีกว่าคนเก่าตั้งเยอะ ซันนี่ก็เลยเผลอตัวไปค่ะขอโทษนะคะเ้านาย”
“ไม่เป็ไรครับ” ขยับตัวห่าง ตีหน้านิ่งและรักษามาดของผู้บริหารระดับสูงไว้
“ถ้าอย่างนั้นซันนี่ก็กลับไปที่ร้านได้แล้วฝากบอกบอสด้วยนะว่าคืนนี้พี่ไม่เข้า”
“ได้ค่ะ เลดี้”ยกมือขึ้นแตะศีรษะทำความเคารพเท่ห์ ๆ และส่งยิ้มหวานมาให้ชายหนุ่มเป็การบอกลา
วราเดินออกมารับโทรศัพท์ส่วนตัวตรงบริเวณสวนหย่อมข้างบ้านเมื่อแพรวลดาโทรหา หญิงสาวกลับมาจากการไปทำงานที่ต่างประเทศแล้วแถมยังซื้อของมาฝากเขาอีกด้วย
การได้ยินเสียงหวานๆ ของคนรักที่ไม่ได้เจอกันมาหลายวันทำให้ชายหนุ่มอารมณ์ดีและเป็สุขใจเดินหมุนไปหมุนมาลูบใบไม้บ้าง มองปลาในบ่อบ้างแล้วก็มองผ่านบานประตูกระจกใสเข้าไปยังห้องนั่งเล่นที่พ่อกับแม่ของตนกำลังนั่งคุยกับกรชนกอย่างถูกอรรถรสก่อนที่ภาพแฟนสาวของเขาจะโผล่เข้ามาแทนที่ในสมอง
หากบุพการีของตนได้รู้จักกับแพรวลดาบ้างคิดว่าคงจะเข้ากันได้ดีเหมือนเช่นนี้หญิงสาวน่ารัก ช่างพูดช่างคุยและทำรายการท่องเที่ยวคงจะมีเื่ราวมากมายมาเล่าให้ท่านทั้งสองฟังอย่างสนุกสนานพร้อมคิดว่ามันถึงเวลาเหมาะสมแล้วที่เขาจะเปิดตัวคนรักเสียทีจะได้เริ่มคิดวางแผนการสร้างครอบครัวในอนาคตเหมือนกับพี่ชายทั้งสองของตน
ชายหนุ่มเดินเข้าไปสมทบหลังคุยโทรศัพท์เสร็จนั่งมองห่าง ๆ ดูมารดายกอัลบั้มรูปครอบครัวมาให้กรชนกดูพร้อมเล่าวีรกรรมของลูกแต่ละคนให้ฟังดูท่าว่าพ่อกับแม่ของเขาจะเอ็นดูหญิงสาวคนนี้เป็พิเศษถึงขนาดเรียกว่าหนูเนตร แถมยังบอกให้เขาสร้างความสนิทสนมกับเธอและให้เรียกชื่อเล่นตามนั้นด้วย
แขกคนพิเศษมาอยู่ร่วมทานอาหารั้แ่่หัวค่ำและพูดคุยกันจนกระทั่งสี่ทุ่มกว่าซึ่งก็เลยเวลาเข้านอนของอภิเชษฐ์มามากแล้ว งามพรรณจึงบอกให้วราออกไปส่งหญิงสาวที่หน้าประตูบ้านและคล้อยหลังที่กรชนกขับออกไป น้องสาวคนเดียวของเขาก็ขับรถสวนเข้ามา
“ว๊าย! ที่รักมายืนคอยเค้าหรือคะ”
วารินเปิดประตูะโคล้องคอพี่ชายด้วยท่าทางมึนเมาเล็กน้อย
“ไปเที่ยวที่ไหนมา?”
“อือ...ไม่บอก” ส่ายหน้าทำตาปรือให้
“แล้วบอกจะไปช่วยทำงานไม่เห็นโผล่ไปที่โรงแรมเลย”
“น้องเจอเพื่อนเก่าค่ะก็เลยไปจอยกันนิดหน่อย พี่ชายขา...น้องเดินไม่ไหวแล้วอุ้มหน่อย”
“ตัวไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วยังจะให้เค้าอุ้มอีก”
“ไม่เอา ๆ อุ้ม ๆ”
เธอทำเสียงออดอ้อน ะโเหย็งเอาแต่ใจจะให้ชายหนุ่มอุ้มเธอไปส่งที่ห้องนอนให้ได้
“รีบ ๆ อุ้มเค้าเลย ซ้อมไว้สิ เผื่อตัวแต่งงานไปจะไม่ได้อุ้มเค้าแล้วนะตัวก็คงจะอุ้มแต่เ้าสาวของตัว”
ได้ยินอย่างนั้นพี่ชายที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวจึงขัดไม่ได้ ยอมอุ้มน้องสาวแบกหลังทั้งที่น้ำหนักตัวไม่ใช่น้อยๆ แล้วไปส่งยังห้องนอนเหมือนที่เคยทำเป็ประจำเมื่อสมัยยังเด็ก
วารินได้บัตรแต้มสะสมฟรีของเพื่อน มาลองทำผมที่ร้านเ้าประจำของมายมิ้นท์ เมื่อคู่อริจากชาติปางก่อนมาเจอกันเข้าความวินาศสันตะโรจึงบังเกิดขึ้นอีก
คนที่โดนน้ำซักผ้าถูพื้นสาดใส่ ทั้งสกปรก ทั้งเหม็น แถมยังอับอายลูกค้าและพนักงานของร้านจนไม่กล้ากลับไปทานอาหารที่นั่นอีกคว้าฝักบัวสระผมฉีดใส่ไม่ยั้ง
มายมินท์สำลักน้ำ หวีดร้องขึ้นมาและยันตัวลุกขึ้นเอาคืนโดยผลักวารินออกแล้วปราดเข้าไปตบใส่ไม่ยั้งแต่หญิงสาวเสียเปรียบที่ต่ำกว่าจึงโดนจิกผมหงาย ฝ่ายนั้นคว้ากรรไกรตัดผมที่อยู่ใกล้มือขึ้นมาได้ก็เงื้อสูงด้วยความเดือดดาล
“กรี๊ดดดด!”
เสียงพนักงานของร้านและลูกค้าที่เห็นเหตุการณ์ต่างใหวีดร้องขึ้นพร้อมกันคนที่ถูกกลั่นแกล้งก่อนหมายจะเอาคืนโดยไม่สนใจเสียงแตกตื่นรอบกาย ใช้กรรไกรตัดฉับเข้าที่ผมเปียกลู่ของมายมิ้นท์หล่นลงพื้น
“กรี๊ดด.....แก!”
พีอาร์สาวใร้องเสียงหลง เอื้อมมือไปคว้าอาวุธจะเอาคืนบ้างแต่พนักงานของร้านไวกว่ารีบเข็นล้อหนี ส่วนเ้าของร้านที่เป็เพศที่สามก็ใช้กำลังที่มีมากกว่าแย่งกรรไกรออกมาจากมือของวารินได้สำเร็จเพราะกลัวว่าจะมีการฆาตรกรรมกันเกิดขึ้นในร้านของตน
เมื่อสองสาวไร้อาวุธต่างฝ่ายต่างก็ใช้ฝ่ามืออรหันต์ผลัดกันตบซ้ายตบขวาทั้งดึงทึ้ง ถีบถอง ผลักไสและกอดรัดกันจนพากันกลิ้งโคโร่ออกไปตบกันต่อนอกร้าน
“หยุดเดี๋ยวนี้นะหยุด!ทำอะไรกันน่ะ”
กรชนกที่กำลังจะมารับมายมิ้นท์เข้ามาจับตัววารินไว้ คนตัวเล็กกว่าได้ทีก็ฝากฝ่ามือหนักใส่แก้มดังฉาดวารินโดนไปเต็ม ๆ จนหน้าหัน ชาไปทั้งแถบ
“น้องมายหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
หญิงสาวหันไปห้ามลูกน้องของตัวเอง คนอื่น ๆ เมื่อเห็นว่าคนเดียวคงจะเอาไม่อยู่จึงกรูเข้าไปช่วยจับนักมวยทั้งสองแยกออกจากกัน
“เข้ามาสิแกเข้ามา” วารินยังท้าทายไม่หยุด ความโกรธพุ่งขึ้นขีดสุดพยายามสะบัดตัวหลุดแต่ก็ถูกล็อกไหล่ไว้แน่น
“หยุดอาละวาดได้แล้ว มีเื่อะไรกันถ้าทะเลาะไม่หยุดจะแจ้งตำรวจล่ะนะ” กรชนกตวาดข้างหูแถมยังจ้องหน้าดุใส่ลูกน้อง
คำว่าตำรวจทำให้มายมิ้นท์ที่เป็โรคกลัวตำรวจมีท่าทีอ่อนลง ส่วนวารินก็กลัวว่าตนจะตกเป็ข่าวดังเสียหายพลอยทำให้ครอบครัวและโรงแรมเสื่อมเสียชื่อเสียงไปด้วยจึงมีท่าทีอ่อนลงเช่นกันแต่ยังมีอาการฮึดฮัดอยู่บ้าง
“มีใครโทรไปแจ้งความหรือยังคะ?”
กรชนกหันไปถามกับกองเชียร์แวดล้อมที่หันหน้ามองกันไปมามีคนส่ายหน้า และมีคนทำท่าจะยกโทรศัพท์ขึ้นมา
“ไม่ต้องแล้ว”
วารินตอบเสียงสะบัด สลัดตัวหลุดหันมาทำตาลุกวาวใส่คนที่จับตัวหล่อนไว้ทำให้โดนตบไปเต็มๆ แล้วเข้าไปคว้ากระเป๋าสะพายกลับออกไปอย่างรวดเร็ว
“แน่จริงอย่าหนีสิยะ มาต่อกันเลย นังหัวทอง” มายมิ้นท์ะโไล่หลังท้าทายไม่ยอมเลิกราทำให้เ้านายสาวต้องหันมาเรียกเสียงเข้ม
“น้องมาย!”
คนในความดูแลรู้สึกตัวจึงประคองแก้มร้องโอดโอยแสดงท่าทางเ็ปสำออยขึ้นมาซึ่งมันก็เจ็บจริง ๆ เหมือนที่แสดงนั่นแหละ สภาพแบบนี้คงต้องหยอดน้ำข้าวต้มสามวันและไปทำงานไม่ได้อีกเป็อาทิตย์ขาดหายรายได้ไปอีกหลายบาทแน่นอน.....
716
