"ร้ายนะฮิวโก้พริกแกงมาเมืองไทยไม่บอกฉันสักคำอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง"
"ก็ส่งกระแสจิตไปบอกแล้วแกไม่ได้รับเหรอ"
"ฮือ... กระแสจิตนี่ส่งหากันยังไง? แล้วทำไมฉันไม่เห็นได้รับเลยหรือว่าฉันต้องไปเรียนก่อน" ตะวันถามซื่อๆ ไม่เข้าใจมุกฮิวโก้
"เฮ้อ... เื่ของมึงละกันเตะบอลจนเพี้ยน ฉันเห็นพวกแกเลิกกันแล้วไงกลัวไม่อยากเจอกัน อีกอย่างฉันกับแกนี่นับครั้งที่เจอกันได้แล้วยังจะบ่นฉันอีก เอานี่ขนมแฟนคลับฉันให้มากินไม่ทัน"
ฮิวโก้กับตะวันและพริกแกงเป็เพื่อนก๊วนเดียวกันมาก่อนสมัยไฮสคูล พริกแกงรับถุงขนมมาเปิดดูคิดว่าเอาไปขายคงจะได้หลายบาท
"ตกลงแกเก็บเงินค่าเทอมครบยัง?"
ฮิวโก้เห็นเธอจริงจังกับการหาเงินละสงสารอยากจะช่วยแต่เธอไม่รับเงินจากเขาเลยนอกจากให้เลี้ยงข้าวเล็กๆ น้อยๆ เขาละเชื่อเลยความแค้นของผู้หญิงนี่หน้ากลัวจนเขาไม่กล้าจะมีเื่กับผู้หญิง
"ยัง ไม่รู้ค่าเทอมหรือค่าอะไหล่ยานอาวกาศแพงชิบ"
"เอางี้สิ ในเมื่อฉันจะจ่ายให้แกก็ไม่เอาแกก็ทำรายงานส่งอาจารย์ให้ฉันละกันมีสามชิ้นงานฉันให้แกสามพัน หวังว่าจะทำได้นะ" ฮิวโก้เสนองานให้เพื่อนรัก
"ดิล"
ตะวันเห็นฮิวโก้ส่งงานให้พริกแกงทำจึงบอกเธอทำให้เขาบ้างเธอตกลงจะทำให้ทั้งสองให้ส่งแชตคุยงานกันก่อนจะขอตัวไปทำงานต่อเกรงใจเ้าของร้าน แต่ดูพี่เขาจะยินดีมากที่ทั้งสองมา เพราะทันทีที่ฮิวโก้เข้าร้านมารายได้ร้านฟุ้งกระฉูดเพราะแฟนคลับฮิวโก้ เขาเองก็ขอตัวไปทำงานต่อหลังจากผู้จัดการส่วนตัวส่งสัญญาณให้เขารีบกลับ
"ยังไม่ปิดกองอีกเหรอไหนบอกจะปิดั้แ่เดือนที่แล้ว"
"ก็ยัยน้ำเน่านางเอกฉันนะสิพูดแล้วแค้น! เมื่อวานก็มาสายเกือบสองชั่วโมงฉันเกือบไปร้องเพลงรายการใหม่ไม่ทัน"
ฮิ้วโก้บ่นนางเอกสาวดาวรุ่งน้องน้ำขิงที่จัดว่าชั่วโมงนี้ไม่มีใครไม่รู้จักที่ได้มาเล่นละครกับเขา เธอกับเขาใครๆ ก็ว่าทั้งสองคนเหมาะกันมากน่าจะเป็แฟนกันแต่ความเป็จริงแล้วทั้งสองเป็ไม้เบื่อไม้เมากันสุดๆ เจอหน้ากันทีไรเป็วางมวยใส่กันตลอด ทีมงานในกองถ่ายจะต้องคอยแยกทั้งสองออกจากกันตลอด เล่นเอาผู้กำกับกรอกยาแก้ปวดทีเป็กำมือ ตอนนี้เป็่พักวงของเขาด้วยจึงมีเวลาว่างถ่ายละครบ้างมาเรียนบ้างตารางคิวไม่แน่นเหมือนเมื่อก่อน
"เธอฉันว่าเด็กเสิร์ฟร้านนี้ใช้คนที่อยู่ในรูปหลุดในร้านเหล้ามั้ย" บรรดาแฟนคลับฮิวโก้ที่นั่งชิวดื่มน้ำที่ร้านพลางมองดูหน้าพริกแกงอย่างสงสัย
"คิดเหมือนกันฉันว่าใช่นะ ดูนี่สิรอยยิ้มเหมือนกันเลย แล้วอยู่ๆ วันนี้มาโผล่ที่เดียวกันอีก"
"เออว่ะอย่างนี้ต้องสืบแกลองถามชื่อดูสิจะได้ค้นโปร์ไฟล์ดู เพราะเื่ชาวบ้านคืองานของเรา!"
"พี่คะ พี่ผู้หญิงที่ใส่แว่นน่ารักๆ นั่นชื่ออะไรคะ เพื่อนหนูชอบ" แฟนคลับเรียกหมูไปถาม
"อ๋อ... ชื่อพริกแกง น่ารักป่ะผมยังชอบเลย"
"ค่ะ น่ารักค่ะถามแค่นี้แหละพี่"
"แกรีบค้นเร็วๆ ฉันอยากรู้แล้วว่าเป็ใคร"
พวกแฟนคลับนั่งค้นโปรไฟล์ตั้งนานไม่เจอ ในไอจีของฮิวโก้ก็เป็อันใหม่ที่ทางค่ายเปิดให้เพื่ออัพผลงาน
(คริส... อีกไม่นานก็จะถึงงานคุณยายแล้วนะ ลูกเตรียมความพร้อมถึงไหนแล้ว)
คุณหญิงวัชรีถามลูกชายหัวแก้วหัวแหวน
"ไม่ต้องห่วงครับคุณแม่งานคุณยายจะต้องเป็ท็อปออฟเดอะทาว์ของปีนี้แน่นอน เชฟของเราเป็เชฟที่บินตรงจากฝรั่งเศส ทีมงานที่จัดก็มืออาชีพผมว่าจะเอาพวกเครื่องลายครามและของใช้เ้าคุณทวดมาแสดงในงานด้วย"
(ดีแล้วได้ยินว่าพี่แอลเขาก็เชิญพวกเพื่อนๆ เซเลบเขามาเยอะเลยล่ะงานนี้อย่าให้น้อยหน้างานคุณหญิงสุภาพรนะลูก)
"ครับแม่ งั้นผมขอตัวก่อนครับสวัสดีครับ"
คริสนั่งคุยงานกับคุณหญิงวัชรีที่โทรมาเช็คเขาเป็ระยะ ริสากอดแขนเขาอย่างเอาใจ ั้แ่เธอมีข่าวควงกับคริสงานเดินแบบของเธอก็มีมากเป็เท่าตัวค่าตัวก็ขึ้น ถ่ายแบบครั้งเดียวสามารถซื้อกระเป๋าหรูได้ทันที เธอจึงทำตัวติดกับเขาแจ
"คริสวันหยุดนี้เราไปล่องเรือสำราญกันมั้ยเพื่อนริสาจัดงานปาร์ตี้กัน ริสาอยากให้คริสไปด้วย"
เธอไม่พูดเปล่ากลับลูบต้นขาเขาเล่นไม่อายคนในร้านอาหาร
"ขอดูก่อนว่าว่างหรือเปล่า ว่าไงนายสองคนช้าไปสิบนาทีนะ"
ปาร์คกับวายุเดินเข้าร้านอาหารฝรั่งเศสเพื่อมาหาคริส ทั้งสองพึ่งจะเตะฟุตบอลเสร็จ
"เดี๋ยวนี้ทำไมตะวันมันไปคลุกอยู่กับพวกร้านกาแฟบ่อยจังวะ เห็นคลุกคลีกับไอ้เด็กวินๆ อะไรนั่นอีก ไอ้นั่นมันพวกเด็กม.ปลายห้องแถวไม่ใช่เหรอ แต่ละวันซ้อมเสร็จก็วิ่งแจ้นไปเลยไม่พูดจากับใคร"
อยู่ๆ ปาร์คก็บ่นถึงตะวันที่่นี้หายตัวบ่อยๆ
"อ้าว... ไอ้ปาร์คแกไม่รู้เหรอไอ้ตะวันมันเคยคบกับยัยพริกแกง" วายุรีบแจงอย่างมีเล่ห์นัย
"จริงด! เฮ้ยไม่เห็นรู้เื่เลย!"
ปาร์คทำท่าทางใกับข้อมูลใหม่อย่างโอเวอร์ คริสหน้าเสียทันทีที่ได้ยินเหมือนหัวใจเข้าจะหยุดเต้น
"อือ แต่เขาเลิกกันไปแล้วเพราะความเ้าชู้ของตะวันได้ยินว่าตอนนี้มันตามขอคืนดีอยู่"
วายุรู้เพราะเขาพึ่งจะถามตะวันเมื่อเช้านี่เอง
"มิน่าล่ะเลิกซ้อมปุ้บโผล่ร้านกาแฟปั้บชวนไปไหนก็ไม่ไป คริสแกเป็อะไรหน้าซีดๆ?"
"เปล่า... ไม่มีอะไร ฉันขอตัวละกันมีธุระ"
เขาขอแยกจากเพื่อนๆ โดยไม่หันมองใครทิ้งริสาไว้ เธอรีบวิ่งตามออกไปทันทีอย่างอารมณ์เสีย เพื่อนทั้งสองเดาว่าคริสคงจะช้ำใจมองหน้ากันก่อนจะหัวเราะอย่างซะใจที่ได้แกล้งคน คริสขับรถออกมาหน้ามหาลัยจะกลับคอนโด พอนึกถึงคำพูดของวายุเขาจึงจอดรถแอบมองเข้าไปในร้านกาแฟเพื่อส่องหาตะวันกับพริกแกงซึ่งเห็นแต่ลูกค้าเต็มร้าน พริกแกงกำลังทำงานใกล้กันมีปืนนั่งอ่านหนังสืออยู่
"ทำไร!" มาวินก็โผล่ผลวดมาที่กระจกรถ คริสใทำอะไรไม่ถูก
"ว่าไง... มาจอดรถข้างร้านนานละ คงไม่คิดจะสั่งกาแฟหรอกนะดูท่าแล้วคงกินของถูกไม่เป็"
มาวินแกล้งถามเขาออกดูความเรียบร้อยหน้าร้านเห็นรถจอดอยู่นาน
"ฉะ ฉันมารอเพื่อนไอ้ตะวันน่ะ โทรหามันไม่ติดเลยลองมาดูที่นี่"
"พี่ตะวันเขามาตอนเย็นๆ"
"เออๆ ถ้ามาให้มันโทรหาเพื่อนชื่อคริสหน่อยละกัน"
พูดจบเขาปิดกระจกขับรถออกไปเลยปล่อยมาวินหัวเราะก๊ากอยู่คนเดียว
"หัวเราะอะไรวินนี่! นายนี่ชักจะเพี้ยนหนักละนะมาช่วยกันทำงานเลย! โน้นไอ้เพี้ยนมันจะแทะโต๊ะกินแล้วแม่งเวลาเงียบก็เงียบยังกับป่าช้า ทีตอนนี่คนเยอะยังกะแจกฟรี"
พริกแกงออกมาตามมาวินที่มองตามรถคริสที่แล่นไปกลางซอย
"ไอ้บ้านั่นมาแกล้งไรเปล่า"
มาวินส่ายหน้าแล้วกลับไปชงกาแฟต่อ พริกแกงเลิกสนใจเดินเข้าร้านไปอีกคน
เฮ้อ... ดูยอดในบัญชีแล้วอยากจะเป็ลม ตั้งใจจะใช้เงินแค่วันละร้อยไงกลายเป็สองร้อยกว่าบาทไปได้ไงนะ อาหารในโฮลลี่นี่ก็แพ้งแพงข้าวผัดจานหนึ่งก็เป็ร้อยจะขายไปซื้อเรือดำน้ำหรือไง ทำเื่ประท้วงเลยดีมั้ยไม่ห่วงสภาพนักศึกษาจนๆ ไม่มีจะกินอย่างฉันบ้างเลย ตอนเช้าก็กินหมูปิ้งพี่โยจนหน้าจะเป็หมูอยู่ละ นี่ละมั้งชีวิตคนหาเช้ากินค่ำที่เขาพูดกันในละคร นี่ก็เหลืออีกห้าวันจะต้องจ่ายค่าเทอมละงัดกระจกรถพอร์ชแถวโรงจอดรถไปปล่อยตลาดมืดดีไม่นะ หรือว่าจับเด็กแถวนี้เรียกค่าไถ่ดีเอาสักแสนหรือสองแสนก็หน้าจะพอ
"เราว่าเธอจะปลิวเข้าคุกก่อนนะสิ"
"มาเมื่อไหร่ แล้วรู้ได้ไงว่าฉันคิดอะไรอยู่" ปืนจ้องพริกแกงตาแป๋ว
"กลิ่นไอความชั่วของเธอมันแรงนะสิเหมือนตอนที่โจ้กเกอร์กำลังคิดแผนชั่ว ให้เราเดาเธอคงกำลังวางแผนปล้นธนาคารหรือไม่ก็ปาะเิเรียกร้องให้ทางมหาลัยเราลดค่าเทอมละสิ หึ... แล้วเธอก็ต้องหนีหัวซุกเดินป่าข้ามเขาออกตะเข็บชายแดนไปเจอพวกกองกำลังติดอาวุธ ถึงตอนนั้นเธอก็จะกลายเป็หนึ่งในผู้ก่อการร้าย รัฐบาลทั่วโลกก็จะระดมทุนโค้นลุ้มพวกเธอโอ้ย! ตีเราทำไมเนี้ย!!"
"เพ้อเจ้ออะไรไอ้เพี้ยน นี่แอบเล่นยาเปล่า?" ปืนโดนเครื่องคิดเลขเคาะหัวนั่งลงข้างกันเอากระจกส่องดูหัวตัวเอง
"พริกแกงช่วยส่งน้องหมีให้น้องแก้วเชียร์ลีดเดอร์ฝั่งมัธยมให้หน่อย นี่ห้าร้อย"
ผู้ชายในคลาสเรียนจ้างพริกแกงส่งของขวัญให้แฟน ตอนนี้เธอเปิดรับทำรายงานให้พวกผู้ชายเต็มตัวรายได้ค่อนข้างดี เอาจริงๆั้แ่มีข่าวเธอกับฮิวโก้ก็ไม่มีผู้หญิงคบกับเธออีกเลยรวมทั้งข่าวคริสด้วย จะมีแต่พวกผู้ชายบางคนในคลาสเท่านั้นที่ยังคบหาเธอบ้าง ซึ่งเธอก็ไม่แคร์ใครอยากคบก็คบ และตอนนี้เริ่มจะมีข่าวแปลกๆ เกี่ยวกับเธอมากขึ้นทุกที หาว่าเธอเป็ไซด์ไลน์บ้างล่ะ พวกต้มตุ๋นแฝงตัวเข้ามาเพื่อหลอกเอาเงินบ้างล่ะ หรือแม้กระทั้งมีคลิปหลุดช่วยตัวเองในห้องแลกเงินเล่นเอาเธออยากหักคอคนปล่อยข่าวเสียจริง
"ตายแล้วริสา... นี่เธอไปถอยกระเป๋าใบใหม่เหรอสวยมาก!"
"เบาๆ แสนเดียวเองพอดีเมื่อวานไปทานข้าวที่ฮ่องกงมา"
ริสาและเพื่อนๆ นั่งอวดกระเป๋าใบใหม่ที่ลานน้ำพุโซนกลางมหาลัย ผู้หญิงต่างมองริสาด้วยความชื่นชมในความสวยและรวยของเธอ พริกแกงเดินมาซื้อน้ำผ่านมาทางนี้พอดีทั้งสามไม่พลาดที่จะหาเื่เธอทันทีที่มีโอกาส
"ไงจะพริกแห้งเอ้ยพริกแกง เป็ไงบ้างได้ข่าวว่ากำลังหาเงินค่าเทอมอยู่ได้ครบยัง ถ้ายังเอาที่ฉันมั้ย อะพันหนึ่งฉันจ้างเธอขัดรองเท้าให้ฉัน ว่าไง..."
"ได้สิ ตอนนี้เลยมั้ยยื่นรองเท้ามาสิ"
"เห็นมั้ยฉันบอกแล้วว่าเงินสั่งให้ยัยนี่ทำได้ทุกอย่างไม่มีศักดิ์ศรีเอาซะเลย"
สามสาวพากันหัวเราะพริกแกง ริสายื่นรองเท้าผ้าใบสุดหรูให้พริกแกงขัดพร้อมยืนเงินให้ พริกแกงรับเงินมาถือไว้ก่อนจะก้มลงทำท่าเหมือนจะขัดรองเท้าแต่เธอกลับเทน้ำแดงที่ถืออยู่ราดรองเท้าริสาจนเปียก ริสาร้องลั่นจนคนหันมามอง
"ทำบ้าอะไรของเธอ! รู้มั้ยรองเท้าคู่นี้เงินเดือนเธอทั้งปีเลยนะ! คู่ละตั้งแปดหมื่นเลยนะยะ!!"
พริกแกงยักไหล่ไม่สนริสา เธอเดินหนีออกมาแล้วยัดเงินแบงค์พันใส่กระเป๋าเสื้อแม่บ้านที่เดินผ่านเธอบอกเป็ค่าทำน้ำหกแล้วเดินหายไป ปล่อยริสากับเพื่อนยืนด่าเธออยู่ตรงนั้น เหตุการณ์ทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของพีชพี่ชายคนโตของพริกแกงและแอลแฟนสาวที่ยืนอยู่ชั้นสองห้องผู้บริหาร ทั้งสองหัวเราะให้กับความแสบของพริกแกง
"น้องนายยังแสบเหมือนเดิมนะพีช"
"อยู่แล้วน้องใครก็รู้นี่"
พีชยักคิ้วให้ เขาพึ่งบินกลับจากร้องเพลงที่ต่างประเทศลงเครื่องก็ตรงมามหาลัยโฮลลี่ทันทีเพื่อจะมาแอบดูน้องสาว เขาพึ่งได้ข่าวว่าเธอทะเลาะกับพ่อจนหนีออกจากบ้านมา ตอนแรกกะจะมากล่อมพริกแกงให้กลับบ้านหรือไม่ก็ย้ายไปอยู่ที่โรงแรมที่น้องชายเขาบริหารอยู่ พอโทรตามเธอยืนยันว่าจะลองหาเงินให้ครบหนึ่งล้านบาทค่อยกลับบ้าน ฟังแล้วเขาคิดว่าจะเป็ไปได้อย่างไร คนที่ไม่เคยลำบากเกิดมาก็มีคนคอยรับใช้มีชีวิตอยู่บนกองเงินกองทองนี่นะจะหาเงินใช้เองขนาดเขาเป็ผู้ชายแท้ๆ ถ้าไม่เข้าสู่วงการบันเทิงยังไม่รู้จะทำได้หรือไม่
"ว่าแต่นายจะให้น้องพริกเข้าเดือดร้อนทำงานอย่างนี้อีกนานมั้ย"
"เอาจริงๆ ฉันสงสารน้องมากเลยนะแต่อย่างนี้ดีแล้ว น้องมันตัดสินใจเองนี่ แล้วเธอรู้มั้ยคราวก่อนมันแสบมากแอบเอาเหล้าราคาหลายล้านไปปาร์ตี้ไม่ใช่ขวดเดียวนะสามขวดฉันอุตส่าห์ว่าจะเอาไปฝากผู้ใหญ่สักหน่อย"
"เออๆ จะทำอะไรก็ทำเถอะแต่อย่าให้เห็นว่าแอบไปร้องไห้สงสารน้องละกัน"
"ว่าแต่น้องชายเธอนี่มันชอบแกล้งน้องสาวฉันจังเลยนะฟังจากที่เธอเล่ามา"
แอลผู้มีสายอยู่ทั่วมหาลัยให้คนจับตามองคริสน้องชายกลัวออกนอกลู่นอกทาง
"ฉันก็ว่าแปลกๆ นะ ปกติคริสไม่สนใจผู้หญิงที่ไหนจนออกนอกหน้าขนาดนี้เลยนะ ส่วนใหญ่แค่ควงเล่นๆ สนุกไปงั้น ฉันว่ามันต้องแอบคิดอะไรอยู่แน่นอน" ทั้งสองเดินคุยกันไปเรื่อยๆ จนเจอกลุ่มของริสาที่กำลังก่นด่าพริกแกงอยู่ พอเห็นทั้งสองเดินมากิริยาก็เปลี่ยนทันทีรีบเข้าไปทักทายทำตัวสนิทสนมทั้งสองทันที พีชและแอลยิ้มให้เป็มารยาทก่อนจะขอตัวไปตึกกิจกรรมทันทีเพราะทั้งคู่มีคิวที่จะต้องมาออดิชั่นนักเรียนและนักศึกษาที่มีความสามารถในด้านดนตรีเพื่อคัดแยกไปฝึกเพื่อเป็ศิลปิน ที่มหาลัยโฮลลี่มีบันไดดาวสำหรับนักเรียนนักศึกษาที่มีความสามารถไม่ว่าจะเรียนอยู่แผนกไหนสาขาอะไรจะมีโครงการดีๆ ให้ทำกิจกรรมตลอด อีกทั้งยังมีบุคคลที่มีชื่อเสียงแวะเวียนมาเป็วิทยากรเสมอเรียกว่าเหล่าดารานักร้องชื่อดังขวัญใจวัยรุ่นส่วนใหญ่จะเป็ลูกศิษย์ที่นี่ทั้งนั้นเช่นพีช แอล และฮิวโก้ที่เป็นักร้องดังระดับซุปตาร์