บทที่ 5 ผู้อำนวยการเหลียวมาแล้ว
ณ แผนกฉุกเฉิน
ในศูนย์ดูแลผู้ป่วยฉุกเฉิน
เวลานี้หานชิงอวี่และหลี่หยางทำการผ่าตัดเสร็จแล้วถึงได้เพิ่งกลับมาที่นี่ ทั้งสองคนกำลังเตรียมที่จะนั่งพักเอาแรง
อย่างไรการผ่าตัดก็ต้องใช้แรงกายมาก ไม่ต้องพูดถึงการเย็บนิ้วขาดแบบถังที่ยากมาก ๆ แม้ว่าหานชิงอวี่จะมีระบบอยู่ในร่างกาย แต่ก็ต้องใช้ทั้งพลังกายและพลังใจเป็จำนวนมาก ซึ่งการผ่าตัดแบบธรรมดาเทียบไม่ได้เลย
และหลี่หยางที่อยู่ด้านข้าง เวลานี้ยังคงรู้สึกตื่นเต้นมาก แถมยังยกนิ้วให้หานชิงอวี่ซ้ำแล้วซ้ำอีก
“พี่อวี่ เมื่อกี้พี่โคตรเจ๋งเลย!”
“พี่บอกว่าเราทั้งคู่ก็เป็นักศึกษาแพทย์ ST ที่เดียวกัน แล้วทำไมผมถึงไม่มีความสามารถอย่างนี้ล่ะ”
“เอาจริง ๆ นะ ถ้าไม่ใช่เพราะหลิวต้าปาล่าไอ้ขยะคนนั้น..…”
ก่อนที่หลี่หยางจะพูดจบ จู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังกระทบกับพื้นทางเดินใกล้เข้ามา
หลี่หยางจึงหันหลังกลับ ก่อนจะแอบส่องลอดผ่านรอยแยกประตูด้านในไปยังทางเดินด้านนอก
ไม่เป็ไร คงไม่เห็นเราหรอกมั้ง?
ทว่าเมื่อหลี่หยางเห็นก็ใมากจนตัวสั่นไปทั้งตัว
“เกิดอะไรขึ้น?”
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเพื่อนรุ่นน้อง หานชิงอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามันตลก
อันที่จริงแล้วในเขตรั้วโรงเรียน หลี่หยางขึ้นชื่อเื่ใจกล้ามาก
แต่เวลานี้กลับเห็นใบหน้าของเ้าตัวซีดลงทันที แถมยังพึมพำกับตัวเองอยู่คนเดียวอีกต่างหาก
“แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว…..”
“คราวนี้จบเห่แน่ ๆ”
“ผู้อำนวยการเหลียวมาแล้ว!”
“ฮะ?” เมื่อได้ยินข่าวนี้ หานชิงอวี่เองก็อุทานออกมา แต่ไม่นานเขาเห็นปฏิกิริยาของหลี่หยาง ชายหนุ่มกำลังแสดงสีหน้าหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ “ดูนายสิ จำเป็ต้องกังวลขนาดนั้นเลยเหรอ?”
หลี่หยางพยักหน้าราวกับเห็นผี “จำเป็สิ! จำเป็มาก!”
“ผู้อำนวยการเหลียวมาที่นี่เพื่อซักไซ้เอาความแน่เลย พี่อวี่ อีกเดี๋ยวพี่ต้องวางตัวดี ๆ หน่อยนะ ไม่อย่างนั้นความมั่งคั่งและชีวิตของเราสองคนพังพินาศแน่ ๆ!”
“เราถูกหลิวต้าปาล่าเนรเทศแล้วทีหนึ่ง ครั้งนี้จะต้องไม่มีปัญหาอีก หากเขาโมโหใส่พี่ก็แค่ทนหน่อยนะ สรุปสั้น ๆ คือ ไหลตามความ้าของเขาซะ!”
ทันทีที่หลี่หยางพูดจบ ประตูแผนกฉุกเฉินก็เปิดออกเสียงดังเอี๊ยด
และทั้งสองก็เห็นเหลียวเสวี่ยจวิน ผู้อำนวยการแผนกฉุกเฉินเดินเข้ามาจากด้านนอกพร้อมกับแพทย์หลายคนในชุดกาวน์สีขาว เรียกได้ว่าคนพวกนี้ล้วนเป็ผู้เชี่ยวชาญหัวกะทิในแผนกฉุกเฉินเลยก็ว่าได้
ฟู่ว
ขบวนนี้ทำให้หลี่หยางถึงกับสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
“คนไหนคือหานชิงอวี่?”
เหลียวเสวี่ยจวินดันแว่นตาที่ดั้งจมูกขึ้น แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นที่เป็เอกลักษณ์ของเขา
“ผมเองครับ”
หานชิงอวี่ยกมือขึ้นพร้อมตอบกลับ
“แหะ ๆ ผู้อำนวยการเหลียวครับ พี่อวี่... หานชิงอวี่ เขามีเจตนาที่ดีในการผ่าตัดครั้งนี้นะครับ คุณลองดู…”
หลี่หยางยังคิดอยากช่วยหานชิงอวี่อธิบายสักหน่อย แต่ถูกเหลียวเสวี่ยจวินยกมือขึ้นห้าม เมื่อมองไปที่นายแพทย์รุ่นใหญ่และเหล่ารุ่นพี่แพทย์หลายคนที่อยู่รอบตัวเขา หลี่หยางจึงก้มหน้าลงอย่างเงียบ ๆ ไม่กล้าพูดออกไปอีกแล้ว
แต่เมื่อเห็นหานชิงอวี่ บนใบหน้าเหลียวเสวี่ยจวินดูเหมือนว่าจะไร้ความไม่พอใจเลย มีเพียงแค่สีหน้าสงบเท่านั้น
เหลียวเสวี่ยจวินไม่รีบที่จะตำหนิหานชิงอวี่ แต่กลับถามคำถามออกมาแทน
“ฉันได้ยินมาว่านายมีความสามารถมาก ไหนลองพูดมาสิว่ารู้สึกยังไงหลังจบการผ่าตัดครั้งนี้”
คำถามนี้ทำให้หานชิงอวี่แปลกใจ แต่เขาก็ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
“สถานการณ์ของการผ่าตัดครั้งนี้วิกฤตมาก และอีกอย่างคนเจ็บเป็ชาวนาที่ทำงานใช้แรงงาน ถ้าไม่สามารถช่วยเหลือได้ทันกาล เกรงว่าการใช้ชีวิตในอนาคตของเขาจะต้องลำบากในหลาย ๆ อย่างแน่นอนครับ”
“และนิ้วที่ขาดถูกเก็บรักษามาไม่ได้ดีนัก ถ้าต้องย้ายไปโรงพยาบาลอื่นก็คงไม่ทัน ผมคิดว่าสำหรับหมอแล้ว ควรให้ความมั่นใจกับความหวังสุดท้ายคนไข้สักหน่อย”
“แน่นอนว่าถ้า้าให้ผมรับผิดชอบต่อพฤติกรรมในครั้งนี้ ผมก็จะรับผิดชอบจนถึงที่สุด”
“และจากการผ่าตัดครั้งนี้ ผมยังได้ข้อสรุปประสบการณ์บางอย่างด้วย...”
หานชิงอวี่ตอบได้ค่อนข้างสมเหตุสมผล ั้แ่เหตุผลที่ต้องรีบทำการผ่าตัด ไปจนถึงประสบการณ์สรุปที่ได้รับจากการผ่าตัด เวลาที่เขาพูดผู้คนรอบตัวเขาล้วนแต่พยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก
รอจนกระทั่งหานชิงอวี่พูดจบ เหลียวเสวี่ยจวินก็หันไปมองเฉินกั๋วกวงหัวหน้าแพทย์ที่อยู่ข้าง ๆ รอยยิ้มที่หายากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
“เหล่าเฉิน สิ่งที่พ่อหนุ่มคนนี้พูดนั้นชัดเจนและมีเหตุผล แถมยังมีแิดำเนินการให้สามารถบรรลุผลสำเร็จ ฉันอดไม่ได้ที่จะชื่นชมพวกนายสองคนจริง ๆ!”
“สิ่งสำคัญที่สุดคือเด็กคนนี้มีหัวใจของหมอที่จะรักษาคน!”
พอพูดถึงตรงนี้ ใบหน้าเหลียวเสวี่ยจวินกลับไปดูดุอีกครั้ง
“แต่ที่ฉันพูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าพฤติกรรมของนายในวันนี้ถูกต้อง หลังจากนี้หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นอีก อย่าลืมรายงานฉันเด็ดขาด!”
“การที่วัยรุ่นมีจิตใจที่กล้าทำเป็เื่ดี แต่ก็ต้องปกป้องตัวเองด้วย เข้าใจไหม?”
หลี่หยางเมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าเขาอึ้งไปทันที
เดิมทีเขาคิดว่า หลังจากที่หานชิงอวี่และเหลียวเสวี่ยจวินเจอกัน แพทย์รุ่นใหญ่คนนี้คงจะด่ากราดใส่หน้าพวกเขาทั้งคู่แน่ ๆ
อย่างไรก็ตามด้วยนิสัยของพี่อวี่แล้ว แน่นอนว่าจะต้องโต้เถียงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่คิดไม่ถึงเลยว่า เหลียวเสวี่ยจวินจะพูดเพียงไม่กี่คำ
นี่ไม่ถือว่าเป็การตำหนิเลย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกเหมือนเป็การชมด้วยซ้ำ!
เขามองไปที่หานชิงอวี่ตรงหน้าด้วยแววตาชื่นชมทันที สมกับเป็พี่อวี่ของฉัน โคตรเจ๋งเลย!
แต่ในตอนนั้นเอง มีเสียงเคาะประตูที่ปิดอยู่ดังขึ้นมา จากนั้นพยาบาลสาวนางหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามา
“ผู้อำนวยการเหลียวคะ มีผู้าเ็ระดับแดงถูกส่งมาอีกคนแล้วค่ะ คุณรีบไปดูเร็ว!”
ภายในห้องฉุกเฉิน สามารถทำเครื่องหมายระดับแดงได้
ซึ่งหมายความว่าอาการาเ็ของผู้ป่วยนั้นสาหัสมากและเป็อันตรายถึงชีวิต ทั้งยังมีความเสี่ยงที่จะเสียชีวิตได้ตลอดเวลา
ไม่รอช้า เหลียวเสวี่ยจวินและเฉินกั๋วกวงรีบไปที่ห้องฉุกเฉินอย่างรวดเร็ว
ในห้องฉุกเฉิน มีคนเจ็บที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเืแดงฉานนอนอยู่บนเตียง สวมหน้ากากออกซิเจน ทั้งตัวเต็มไปด้วยสายระโยงระยาง
ณ เวลานี้ เหลือเพียงลมหายใจเดียวเท่านั้น
สมาชิกในครอบครัวของคนเจ็บเห็นเหล่าแพทย์เข้ามา แต่ละคนต่างคุกเข่าลงกับพื้นโห่ร้องอย่างเสียใจทีละคน
เหลียวเสวี่ยจวินดูเคสนี้แล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ ทันที
ที่แท้คือรถบรรทุกขนาดใหญ่ชนกับรถยนต์คันหนึ่ง คนขับหลบไม่ทันจึงพุ่งเข้าไปอัดกับรถยนต์ โชคดีที่ถุงลมนิรภัยช่วยชีวิตคนเจ็บไว้ได้
หลังจากทำ CT scan ร่างกายส่วนล่างที่เต็มไปด้วยเื ผลคือกระดูกที่อยู่ใต้เชิงกรานแตกละเอียดทั้งหมด!
ต้องทำการผ่าตัดเสริมสร้าง*[1]การแตกหักระดับ 4!
ความยากสูงเสียดฟ้าเลยล่ะ!
แม้แต่ผู้าุโอย่างเหลียวเสวี่ยจวิน ก็ยังไม่สามารถรับมือไหว!
“เร็วเข้า เข็นไปห้องผ่าตัด!”
“แจ้งคณบดี!”
“แจ้งพยาบาลส่งเครื่องมือและวิสัญญีแพทย์ รีบเข้าห้องผ่าตัดเตรียมพร้อมด่วน!”
คณบดีโรงพยาบาลศูนย์คนปัจจุบันคือจ้าวชิงซง
ผู้เชี่ยวชาญที่ถูกเชิญกลับมารับตำแหน่ง เป็บุคคลที่โดดเด่นในด้านการผ่าตัดเสริมสร้าง
แถมในตอนนี้เขายังเป็คนเดียวที่สามารถทำการผ่าตัดนี้ได้!
หานชิงอวี่คิดว่าคงไม่มีอะไรเกี่ยวกับเขาจึงเตรียมตัวออกไปพร้อมหลี่หยาง
หัวหน้าเฉินที่ออกไปอย่างเร่งรีบหันกลับมา
“ยังยืนงงอะไรอีก?”
“ไปด้วยกันเร็ว!”
“ผมเหรอ?”
หานชิงอวี่ชี้ไปที่ตัวเอง อย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ
แต่หัวหน้าเฉินไม่มีเวลาสนใจเขาจึงจากไปอย่างรีบร้อนราวกับไฟลนก้น
หลี่หยางที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มานาน หัวเราะออกมาอย่างหนักจนไม่สามารถหุบปากได้
“ว้าว พี่อวี่! แม้แต่การผ่าตัดระดับ 4 ก็ยังให้พี่ที่เป็แพทย์ ST เข้าไปช่วย ดูเหมือนว่าผู้อำนวยการเหลียว พวกเขาจะให้ความสำคัญกับพี่เป็พิเศษเลยนะ!”
[1] การผ่าตัดเสริมสร้าง คือ การผ่าตัดเพื่อแก้ไขสิ่งผิดปกติ การผิดรูป การขาดหายของเนื้อเยื่อ เพื่อให้กลับมาเป็ปกติ หรือใกล้เคียงปกติให้มากที่สุด