แล้วก็ได้เวลาเดินทางไปหมู่บ้านชิราคาวะโกะที่ตั้งอยู่บนูเาในเขตจังหวัดกิฟูและโทยาม่าซึ่งเป็มรดกโลกอีกแห่งหนึ่ง เป็สถานที่ ที่ฉันอยากมามากที่สุดเพราะเคยค้นหาทางอินเตอร์เน็ตแล้วเห็นถึงความสวยงาม ที่มีครบทุกฤดูจริงๆฉันเลือกมาที่หมู่บ้านนี้ในฤดูใบไม้ผลิ เพราะจะได้ดูต้นไม้ดอกไม้และสายน้ำได้อย่างเต็มที่ อีกอย่างฉันไม่ถูกกับฤดูหนาว และหิมะเท่าไหร่ถึงจะดูสวยแต่มันคงจะหนาวจับขั้วหัวใจกันเลยทีเดียว
ฉันอดตื่นเต้นเล็กๆไม่ได้เพราะอยากมาสถานที่แห่งนี้มานานมากแล้วเพราะมันเป็หมู่บ้านที่มีภาพในความทรงจำสวยๆ ถ่ายทอดออกมาได้งดงามมากมายขนาดนั้น
ในที่สุดฉันก็มาถึงสถานที่จริงซะทีคุณผู้อ่านคะ มันสวยและกว้างใหญ่มากจริงๆมีลำธารกว้างใหญ่ตัดผ่านมีสะพานแขวนให้เดินข้ามผ่านลำธารด้วยเหมือนหมู่บ้านในฝันจริงๆ สวยมาก แต่ตอนนี้ท้องเริ่มร้อง เพราะใกล้เวลาเที่ยงพี่ไกด์เลยพาเราไปทานอาหารร้านในหมู่บ้านที่จัดเตรียมเอาไว้ให้เราแล้วอาหารที่นำมาเสิร์ฟมีจานหลักเป็เนื้อย่าง มีให้เลือกระหว่างเนื้อหมูและเนื้อวัวสายเนื้ออย่างฉันไม่ลังเลเลย รีบเลือกเนื้อทันทีเพราะมันเป็เนื้อฮิดะที่ขึ้นชื่อของหมู่บ้านแห่งนี้เนื้อฮิดะย่างมิโสะบนใบแมกโนเลียใบใหญ่ เสิร์ฟเนื้อมาปริมาณเยอะพอควรเลยล่ะนอกจากนั้นยังมีเต้าหู้ขาวชิ้นใหญ่แบบโฮมเมดเสิร์ฟมาให้ทานคู่กันด้วยมีจานเคียงอื่นเป็ปลาย่างแล้วก็เนื้อคล้ายเนื้อแดดเดียวกับผักเคียงหั่นเป็ชิ้นยาวปรุงรสเค็มเล็กน้อย ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเป็ผักอะไรแต่อร่อยแปลกดีรสชาติออกเค็มๆหวานๆ มีขิงดองและผักดองอีกหนึ่งอย่างมาเพิ่มเสริมเติมรสให้ด้วย อ้อ มีซุปมิโสะเสิร์ฟร้อนมาให้ซดคล่องคอด้วยจ้า แต่ที่ฟินสุดในมื้อนี้คือเนื้อฮิดะย่างมิโสะอันลือชื่อจ้า เนื้อนุ่มแทบละลายในปากมีกลิ่นหอมอ่อนๆของมิโสะและใบแมกโนเลียเรียกน้ำย่อยได้อย่างดีั้แ่ยังไม่เข้าปาก โชคยังดีที่มีอาหารเคียงจานอื่นให้กินแก้หิวระหว่างย่างซึ่งที่จริงก็ใช้เวลาไม่นานนัก แต่คนย่างอยากกินจนรอไม่ไหวแล้วต่างหาก
จบมื้อเที่ยงแบบฟินๆแล้วก็พร้อมไปต่อได้ หมู่บ้านโบราณที่มีบ้านทรงญี่ปุ่นแบบโบราณหลังคาสามเหลี่ยมสูงแหลมหนาใหญ่โตเป็เอกลักษณ์แวดล้อมไปด้วยดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ รวมทั้งดอกไฮเดรนเยียสีม่วง ชูช่อละลานตาเต็มไปหมดมีสายธารเล็กในหมู่บ้าน ซึ่งฉันมองเห็นปลาตัวใหญ่สีออกดำๆว่ายอยู่ด้วยไม่รู้ว่าปลาอะไร ที่สำคัญคิดเล่นๆไปว่า คนในหมู่บ้านจะจับไปกินกันไหมนะหรือที่เสิร์ฟมาให้มื้อกลางวัน จริงๆแล้วเป็เ้าปลานี่ เล่นเอามโนไปไกลเลยฉันแล้วก็หันไปเห็นว่านอกจากต้นไม้ ดอกไม้แล้วยังมีต้นลูกพลับ สุกเต็มต้นเลยอ่ะเห็นแล้วอยากสอยมาก แต่กลัวเจอข้อหาแทนที่จะได้เที่ยว เลยต้องห้ามตัวเองไว้ก่อน อ้อห้ามเพื่อนด้วยนังพวกสายกินผลไม้ เพราะมันยืนยุอยู่ข้างๆ พอสงบลงทั้งคู่ ฉันก็กลับมายืนคิดอยู่ในใจพร้อมกับเหม่อมองลูกพลับตรงหน้า ยิ้มเป็บ้าอยู่คนเดียว ‘ฤดูใบไม้ผลิมันดีแบบนี้นี่เองสินะ’
งานนี้ฉันกับเพื่อนเดินเที่ยวไปในหมู่บ้านเก็บภาพสวยมากมายกันอย่างจุใจมีแวะซื้อโคโระเกะมันฝรั่งทอดมากินด้วยทั้งๆที่อิ่มแล้วแท้ๆ แต่เขาทอดสีน้ำตาลทองส่งกลิ่นหอมน่ากินจนอดใจไม่ไหวจริงๆ เพื่อนกับฉันเลยสอยกันมาคนละหนึ่งชิ้นกินพร้อมกับเดินเที่ยวต่อ
ก่อนจบทริปฉันกับเพื่อนเดินย้อนกลับไปที่ลำธารใหญ่ ซึ่งสามารถเดินลงไปชมได้สมดั่งใจฉันก่อนหน้านี้ที่เห็นลำธารข้างทางซึ่งสวยมากๆจนอยากลงไปเดินเล่น เดินชมกันจนจุใจแล้วก็ได้เวลาไปต่อเตรียมเที่ยวสถานที่น่าสนใจแห่งต่อไป