ตอนที่ 18
“ยินดีต้อนรับครับคุณลูกค้า”เสียงพนักงานต้อนรับทักทาย
“ฉันจะมาขายของติดต่อได้ที่ไหน?”ริชถาม
“เชิญทางนี้เลยครับ”
จากนั้นพนักงานก็เดินนำทางริชเข้าไปยังห้องห้องหนึ่งที่มีคนประเมินราคาไม่เทมอยู่ ริชเอาไอเทมออกมาวางไว้บนโต๊ะจำนวนมาก แค่เขี้ยวเงินที่ได้จากการฆ่าหมูป่าก็มีร้อยกว่าชิ้นแล้ว และยังมีไอเทมอุปกรณ์สวมใส่ที่ไม่ได้ใช้อีกมากมาย
รวมเงินที่ขายได้ทั้งหมดคือ 34,580 G ต้องอย่างนี้สิคุ้มค่าแก่การฟาร์ม ริชเก็บเงินเข้ากระเป๋าทันที
“เออ ฉันอีกอย่างหนึ่งช่วยดูให้หน่อยได้ไหม”ริชหยิบเขี้ยวทองของหมูป่าออกมาให้นักประเมินดู
“นะ นี่มันเขี้ยวทองของหมู่ป่านี่นา ท่านไปได้ที่ไหนมาเรอะ”นักประเมินดูใเล็กน้อยทันทีที่เห็น แต่พยายามเก็บอาการตื่นเต้นเอาไว้
ริชเห็นท่าทีของนักประเมินแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าต้องมีราคาและหายากแน่ๆ ริชเลยเล่าว่าตนนั้นได้ไปเจอกับบอสและต่อสู้กับมันมา แต่ไม่ลืมที่จะเติมใข่ใส่สีลงไปเล็กน้อยเพื่อให้มันดูว่า การที่จะได้มันมานั้นช่างยากเย็นแสนเข็นยิ่งนัก
“ฉันน่ะนะต้องสู่กับหมู่ป่าเขี้ยวทองถึง10วันกว่าได้ฆ่ามันลงได้ ยังไม่พอนะมันยังมีคู่มันมาช่วยอีก ลำบ๊ากลำบากกว่าจะได้มันมาแล้วหนำซ้ำยังต้องมาโดนยัยบ้าที่ไหนไม่รู้ที่คิดจะฆ่าฉันเพื่อที่จะขโมยอีก แต่สุดท้ายฉันก็รอดมาได้แล้วก็นำมาที่นี่เพราะคิดว่ามันต้องมีราคาแน่ไม่อย่างนั้นคงจะไม่มีคนที่คิดมาขโมยหรอก”
ริชเล่นไปก็ปาดน้ำตาไป
“ท่านถือว่าโชคดีมากเลยนะ นี่นะเป็ไอเทมสำคัญที่เอาไว้สร้างอาวุธ ตอนนี้เป็ที่้ามากเลย”
“แล้วมันขายได้เท่าไหร?”ริชถามราคา
“ทางเรารับอันละ300,000Gครับ”
“สะ สามแสน”ริชหลุดปากะโออกมา ไม่คิดว่าราคามันจะแพงขนาดนี้
จากนั้นริชก็หยิบเขี้ยวทองของหมู่ป่าออกมาอีก3อันว่างบนโต๊ะ
“ฉันขายหมดนี่เลย”
นักประเมินอึ้งตาค้างนี่เขาไม่ได้มีแค่อันเดียวแต่มีถึง4อัน นี่เป็ครั้งแรกที่ริชจะได้เห็นความสามารถของสกิลติตตัวที่ได้เงินเพิ่มจากการขายไอเทมอีก30%
ริชเดินออกมาจากร้านด้วยความเบิกบานใจ ตอนนี่ในตัวริชมีเงินมากกว่า1,500,000G ตอนนี้จุดอ่อนที่สุดของริชได้รับการแก้ไขเรียบร้อยแล้ว
ตอนแรกริชกะว่าจะหาซื้อไอเทมสวมใส่มาเพิ่มความแข็งแกร่งแต่ไอเทมในร้านประมูลนั้นมีราคาสูงเกินไป บางชิ้นราคาแตะ100,000,000G แถมยังมีสกิลติดตัวที่เมื่อจ่ายเงินจะถูกหักไปฟรีๆอีก30%นั่นเป็เหตุผลที่ทำให้ริชหลีกเลี่ยงการซื้อไอเทมให้มากที่สุด
ริชเดินเล่นภายในเมืองซึมซับบรรยากาศอยู่นานจนมาสดุดเข้ากับธงผืนหนึ่งเป็ธงรูปัสีทอง ธงรูปแบบนี้ถูกปักอยู่ตามจุดต่างทั่วทั้งเมืองซีเดีย ดูดูไปเล้วธงลักษณะนี้คล้ายกับธงรูปัดำที่อยู่บนหน้ากากของผู้หญิงที่ริชเจอตอนนั้นเหมือนกัน จะต้องมีความเกี่ยวข้องกันแน่ๆ
“พี่ชายธงนี่คืออะไรงั้นเรอะ เห็นมีอยู่ทั่วเมืองเลย”ริชสอบถามจากผู้เล่นอื่นทีเดินผ่านมาแถวนั้น
“นายคงเป็ผู้เล่นใหม่สินะ นี่นะเป็ธงของกิลด์ัทอง เป็กิลด์ที่ปกครองเมืองนี้อยู่นะ”
“อย่างงี้นี้เองแสดงว่ากิลด์ัทองนี่ ก็เป็กิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองสินะ”
“แล้วพี่ชายเคยเห็นสัญลักษณ์คล้ายๆแบบนี้แต่เป็ัสีดำไหม?”ริชถาม
“นายคงหมายถึงกิลด์ัดำสินะ ถ้ากิลด์นั้นนะเป็กิลด์ของเมืองซีเดียนะ”
“อย่างนี้นี่เอง ขอบใจนะพี่ชาย”ริชได้คำตอบที่้าแล้ว
“แสดงว่าแม่นั่นเป็คนของกิลด์ัดำสินะถึงว่าทำไมถึงเดินทางไปเมืองซีเดีย รอก่อนเถอะฉันจะเก็บตังให้ได้เยอะๆแล้วจะไปแก้แค้นเธอให้เร็วที่สุด”
ริชเดินทางไปยังบาร์ในเมืองเพื่อหาข้อมูล บาร์ประจำเมืองนั้นเป็ที่ที่ผู้เล่นหลายคนมารวมตัวกันเพื่อผ่านคลายและพูดคุยเื่ต่างๆ การที่จะหาข้อมูลที่มีที่ใหนที่ดีกว่านี้อีกแล้ว
การกินอาหารในเกมนั้นจะได้บัพเพื่อเพิ่มใความสามารถของตัวละครนั้นจึงไม่แปลกที่ร้านอาหารหรือบาร์นั้นจะแน่นไปด้วยผู้เล่นจำนวนมาก
ริชนั่งอยู่บนโต๊ะแอบฟังคนอื่นคุยกันในร้านเผื่อว่าจะได้ข้อมูลที่เป็ประโยชน์ต่อตัวเอง
“เห้ย!! แกเห็นผู้หญิงโต๊ะนั้นป่ะวะน่ารักชิบxxx”
“เมื่อวานฉันไปลงดันเจอลิงกัดตูดโคตรเจ็บเลย555”
“น้องสาวขอเบอร์ได้ไหมจ๊ะ”
“พี่ๆโต๊ะนี้น้ำแข็งสอง”
ริชนั่งฟักอยู่พักใหญ่ๆก็ไม่ได้ข้อมูลที่เป็ประโยชน์สักเท่าไหร จึงลุกออกจากโต๊ะเดินออกมา
“นี่ฉันได้ข่าวมาว่ามีคนค้นพบดันเจี้ยนใหม่ละ”ชายสองคนกำลังยืนคุยกันปากทางเข้าร้านที่ริชกำลังเดินออกพอดีริชที่ได้ยินก็หยุดเดินแล้วแอบฟัง
“แต่ได้ข่าวว่าดันเจี้ยนนั่นนะถูกกิลด์ัทองยึดไปแล้วไม่ใช่เรอะ เห็นว่าจะเอาไว้ให้เด็กในกิลด์เก็บเลเวลนะ”
“แต่ดันเจี้ยนพึ่งเกิดได้ไม่นานคงจะยังไม่ได้ทำสัญญาหรอก เห็นว่ามีผู้เล่นอื่นที่ไม่ได้อยู่ในกิลด์ัทองแอบเข้าไปเก็บเวลกันเยอะอยู่นะ”
“งั้นเราลองไปกันดูไหมละ”ชายคนหนึ่งเสนอขึ้นมา
“ฉันว่าอย่าดีว่าฉันไม่อยากมีปัญหากับกิลด์ัทอง เดี๋ยวจะซวยเอา”
“ดันเจี้ยนเลเวล55ที่ยังไม่ได้ทำสัญญากับกิลด์” ริชได้แอบฟังที่สองคนนั้นพูดกันก็ตาเป็ประกายทันที
165K
