จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 79 เที่ยวทะเล

“ท่านแม่ๆ เราไปเที่ยวกันเถอะขอรับ” ซิวเสี่ยวซานร้องบอกพร้อมกับกระโจนเข้ามากอดผู้เป็นแม่ทันที
“ไปกันๆ” ซิวเสี่ยวซือที่มาพร้อมกับซิวเสี่ยวฮวาก็ร้องบอกทันที
“พวกเจ้านี่น่า อยากไปเที่ยวที่ไหนละ” ซีเหลียนฮวาอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าไปมากับความซนของลูกตัวเองนี่คงฝึกวรยุทธ์เสร็จแล้วสินะถึงได้มาหาเธอ ห้าปีมันก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน เธอยังมองหน้าลูกๆ ของเธอยังไม่เต็มอิ่มเลย พวกเขาโตเร็วมากจริงๆ

“ทะเลขอรับท่านแม่ ไปเสี่ยวหลางกันขอรับได้ยินพ่อบ้านฉางบอกว่าที่นั่นสวยมากขอรับ” เสี่ยวซือร้องบอกพลางลงจากตักของผู้เป็นแม่แล้วให้เสี่ยวฮวาไปนั่งแทน
“ขอพ่อเจ้าหรือยัง” ซีเหลียนฮวาถามเพราะเวลาสามแสบจะไปเที่ยวที่ไหนไม่เคยบอกซิวเหวยหลงสักที แต่พากันมาบอกเธอ ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
“โธ่ บอกท่านพ่อไปก็เท่านั้น ท่านพ่อรู้อยู่แล้วว่าพวกลูกไปเที่ยวที่ไหน เชื่อสิขอรับเราหนีไปเที่ยวท่านพ่อก็ตามมาได้อยู่ดี” เสี่ยวซานกล่าวตอบ
“ใช่เจ้าค่ะๆ” เสี่ยวฮวาตอบพลางรับขนมจากผู้เป็นแม่มาทานไปด้วย
“ไม่กลัวพ่อของเจ้าน้อยใจหรือ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถาม เพราะรู้ว่าซิวเหวยหลงนั้นรักและหวงลูกมากขนาดไหน
“เอ่อ” ทั้งสามพูดไม่ออกทันทีเมื่อเจอคำถามแบบนี้
“ไปขอก่อนเพื่อพ่อของเจ้าจะพาขึ้นเรือเหาะไป” ซีเหลียนฮวาบอกพลางเอาเรือเหาะมาล้อ เพราะรู้ดีว่าลูกๆ ของเธอนั้นชอบเรือเหาะมาก
ตอนไปเชียงลาครั้งซิวเหวยหลงพาเด็กๆ ขึ้นเรือเหาะไปเด็กๆ พากันตื่นเต้นมากจนไม่ยอมลงจากเรือเหาะเลย
“งั้นก็ได้ขอรับ/เจ้าค่ะ” ทั้งสามรับปากก่อนจะวิ่งหายไปทันทีอย่างรวดเร็ว ทำเอาซีเหลียนฮวาส่ายหน้าไปมาอย่างยิ้มๆ

“ท่านพ่อไปเที่ยวเสี่ยวหลางกันขอรับ/เจ้าค่ะ” พอทั้งสามมาถึงห้องทำงานก็ร้องบอกทันที
“ไปเตรียมตัวเดี๋ยวพ่อทำงานเสร็จแล้วจะพาไปทันที” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกเพราะจำได้ว่าเขายังไม่เคยพาซีเหลียนฮวาและลูกๆ ของเขาไปเที่ยวทะเลเลยสักครั้ง
“เย้! ท่านพ่อใจดีที่สุด” แล้วสามแสบก็ร้องขึ้นอย่างดีใจก่อนจะกระโดดไปกอดไปหอมผู้เป็นพ่อจนพอใจก่อนจะพากันหายตัวไปทันที
“ตัวแสบ” ซิวเหวยหลงกล่าวยิ้มๆ พลางรีบทำงานให้เสร็จโดยเร็วเพื่อจะพาครอบครัวไปเที่ยวทะเล

“ว้าว!! นั้นทะเลหรือขอรับ/เจ้าค่ะ ท่านพ่อ”
เมื่อเรือลอยข้ามทะเลเพื่อจะไปลงจอดที่เสี่ยวหลางตลอดทางทั้งสามก็ร้องถามตลอดด้วยความตื่นเต้น ถ้าไม่จับเอาไว้มีหวังกระโดดลงไปกลางทะเลแน่ จากนี้ถึงทะเลก็สูงเอาเรื่อง
“ใช่แล้ว นั่นไงสัตว์อสูรทะเล” ซิวเหวยหลงกล่าวตอบพลางชี้สัตว์อสูรที่โผล่ขึ้นมาทะเลพอดี
“มันอร่อยหรือไม่เจ้าคะท่านพ่อ” ซิวเสี่ยวฮวาที่ถูกซิวเหวยหลงอุ้มเอาไว้ก็เอ่ยถาม ตามองสัตว์อสูรเปล่งประกายไปต่างจากพี่ชายทั้งสองของตัวเอง
“อร่อยมาก” ซิวเหยหลงตอบอย่างรู้ทัน เห็นสายตาก็รู้แล้วว่าลูกๆ ของเขาอยากทานพวกมัน หวังว่าพวกมันคงไม่หายสาบศูนย์ไปหรอกนะ
“เดี๋ยวข้าไปจัดการมันให้เองขอรับคุณหนู” ยิวฉี่เอ่ยบอกทันทีอย่างเอาใจเด็กๆ
“จริงนะ!” สามเสียงร้องถามพร้อมกัน
พวกเขาก็อยากจะไปล่าสัตว์อสูรเองแต่ท่านพ่อกับท่านแม่บอกว่าให้ครบสิบปีก่อนจะอนุญาตให้ล่าสัตว์อสูรได้พวกเขาเป็นเด็กดีเลยต้องเชื่อฟังท่านพ่อกับท่านแม่
ถึงแม้พวกเขาจะแอบไปล่าพวกมันมาแล้วก็ตามที
“จริงขอรับ” ยิวฉี่บอกก่อนจะหายตัวไปทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาและไม่นานก็กลับมาพร้อมกับสัตว์อสูรขึ้นมาบนเรือเหาะ
“ท่านพ่อของเจ้าทำอาหารอร่อยมาก” ซีเหลียนฮวากระซิบบอกลูกๆ ของตัวเองไปด้วย ทำเอาสามแสบตาเป็นประกายเลยทีเดียว
“ท่านพ่อ!!!” สามเสียงร้องขึ้นพร้อมกับวิ่งไปเกาะแข้งเกาะขาของซิวเหวยหลงไปด้วย
“เดี๋ยวไปทำให้” ซิวเหวยหลงบอก พลางส่ายหน้าไปมากับซีเหลียนฮวาที่อยากให้เขาทำอาหารให้ทานแต่ใช้ลูกมาอ้อนแทน เขาก็อยากให้นางอ้อนเขาบ้างนะ
“เย้!!! ท่านพ่อใจดีที่สุด” สามแสบร้องอย่างดีใจก่อนจะไปเกาะแกะผู้เป็นแม่แทน เพราะว่าท่านพ่อของเขาจะได้ทำอาหารให้พวกเขาทาน
“เมื่อไปถึงฝั่งแม่จะพาพวกเจ้าไปตกปลา” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเพราะนึกภาพไม่ออกแล้วว่าตัวเองตกปลาล่าสุดตอนไหน
“ตกปลาหรือขอรับฟังดูน่าสนใจมาก” ซิวเสี่ยวซือกล่าวขึ้นพลางกำลังคิดว่าตกปลามันเป็นยังไง
“งั้นเรามาแข่งกันดีหรือไม่” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอก พลางทำสายตาวิบวับจนสามแสบที่เห็นต่างพากันพยักหน้ารับทันที
“มันต้องสนุกเป็นแน่” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอก
“เราจะต้องตกปลามาได้เยอะแน่ๆ เจ้าค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยพลางคิดถึงปลาทันที
“เช็ดน้ำลายด้วย” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกลูกๆ ของตัวเองที่กำลังนึกถึงปลาอยู่ เฮ้อ ไม่ได้ทานอาหารทะเลนานแล้ว อยากทานหมึกย่างจริงๆ
ตู้ม!!
คิดถึงยังไม่ทันไร ก็มีสัตว์อสูรโผล่มา ซึ่งไม่ใช่สัตว์อสูรประเภทไหนมันคือหมึกยักษ์นั่นเอง
“ยิวฉี่ไปจัดการมันเร็ว!” ซีเหลียนฮวาร้องบอกทันทีอย่างตื่นเต้น อ่า เธอจะได้ทานหมึกย่างแล้ว พูดถึงแล้วน้ำลายจะไหล
“ท่านแม่ขอรับน้ำลายไหลแล้วขอรับ” ซิวเสี่ยวซือร้องบอกพลางส่ายหน้าไปมาเมื่อท่านแม่ของเขาก็ไม่ต่างจากพวกเขานักหรอก
“โธ่ พวกลูกลองนึกถึงตอนที่หมึกยักษ์นั้นถูกย่างสิ มันจะส่งกลิ่นหอมขนาดไหนกัน” ซีเหลียนฮวาเช็ดน้ำลายพลางอธิบายบอกลูกๆ ของตัวเองให้คิดตาม
สามแสบคิดตามก็พลันน้ำลายไหลอีกรอบ
ส่วนพวกที่เหลือก็พลันพากันส่ายหน้าไปมาทันที สงสัยหมึกยักษ์อาจไม่เหลือถึงพวกเขาก็เป็นไปได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 79 เที่ยวทะเล

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 79 เที่ยวทะเล

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้