ตอนที่2
ณ ห้องประชุม
"เป็อย่างไงบ้างริชชี่ การประชุมวันนี้มีเื่อะไรที่สำคัญบ้างไหม"ผมเปิดประเด็นทันที
"เฮ้อ งานอยากเลยล่ะทุกคน" ยัยริชชี่ตอบพร้อมกับำหน้าแห้งๆ
"อยากยังไงวะ" เพื่อนในห้องถามขึ้น
"นั่นสิ" เพื่อนอีกคนเริ่มถามกลับบ้างที่ยัยริชชี่ไม่ยอมตอบสะที
"คืองี้ ไอ้ที่ว่ายากอ่ะ พวกแกรู้กันใช่ปะว่าคณะวิศวะของเราชนะการเป็เดือนและดาวมหาลัยทุกปี"ริชชี่พูด
"ก็ใช่ไงครับ แล้วมันยากยังไงล่ะ"ไอ้เหนือถาม
"เพราะว่าเราชนะทุกปีไงปีนี้ถึงได้มีกฏเกณฑ์บ้าๆนี่ขึ้นมา และทุกคณะต้องทำตามด้วยหากคณะไหนไม่ทำตามก็จะปรับแพ้ทันที" ยัยริชชี่หยุดพักหายใจก่อนที่จะพูดต่อ
"ไอ้กฏที่ว่าคือ ปีนี้ให้ทุกคณะคัดเลือกเดือนกับดาวอย่างรวดเร็วที่สุดโดยห้ามให้คนนอกรู้ที่สำคัญยังต้องหาคนที่เป็ตัวแทนลงแข่งในรายการเพิ่มใหม่อีกสามรายการและพวกแกก็รู้ใช้ไหมว่าปีนี้คณะเรารับน้องกับบริหารเป็ปีแรกทางกรรมการการประชุมจึงเห็นสมควรให้เราคัดเด็กทั้งสองคณะส่งเป็ตัวแทนมาประกวดแค่5คนเท่านั้นแต่ให้คัดเดือนดาวของคณะปกติเพียงแต่ตอนส่งมาประกวดเราต้องจับมือกับบริหารส่งเด็กมาแข่ง"
"ฮะ อะไรนะ"
"นั่นสิ เป็ไปได้ยังไง" เสียงเพื่อนๆในรุ่นต่างออกความคิดเห็นอย่างไม่พอใจก่อนจะหยุดพูดเพราะผมส่งสายตาให้เงียบและฟังต่อ
"แข่งอะไร" ผมถาม
"คือนักร้องหนึ่งคน เซ็กซี่หนึ่งคนและ เต้นบวกแร๊พ อีกหนึ่งคน แต่ที่ว่ายากนะ มันไม่ใช่เราเพิ่มน้องลงรายการแข่งเว้ยแต่มันอยู่ที่ทุกอย่างต้องเป็ความลับ รู้แค่ในคณะเท่านั้น นอกจากนี้ยังต้องทำคลิปเปิดตัวจะเป็คลิปเสียงหรือจะทำออกมายังไงก็ได้แต่โจทย์ในการทำคลิปคือร้องเพลง และต้องใช้เพลงนั้นเปิดตัวในวันประกวด คณะละสองเพลงแบบนี้มันไม่เข้าทางนิเทศกับดนตรีหรอวะ ใครแม่งก็รู้ว่าทั้งสองคณะต้องทำเพลงเองแน่นอนอ่ะจะไม่ให้กูเครียดได้ยังไง" ทันทีที่ริชชี่พูดจบก็ไม่มีใครพูดอะไรอีกเลยในห้องมีแต่ความเงียบ
"ทำไมเป็งี้วะ"
"คราวนี้แหละคณะนิเทศดนตรีได้ข่มคณะเราแน่ เพราะปีนี้ดนตรีกับนิเทศรับน้องร่วมกัน"
"เออ ตั้งกฏบ้าบออะไรงั้นก็เท่ากับว่าเราสามารถแต่งหรือเอาเพลงคนอื่นมาร้องก็ได้สองเพลงแต่อย่าให้ต่างคณะรู้อย่างงั้นหรอ"
"ประสาท"
"บ้าบอชิบเป๋ง"
"เอาล่ะ เงียบๆก่อนเรียกปีสองมาดูดิ" ผมพูด ไม่เกินครึ่งชั่วโมงประธานปีสองก็เข้ามาพร้อมกับกระเทยสุดซี้ของริชชี่ก็เข้ามาด้วย จากนั้นริชชี่ก็เล่าเื่นี้ให้ฟังพวกน้องมันดูในะ
"โคตรเหนือความคาดหมายเลยครับ"ไอ้ก้องพูด
"นั่นสิ" อีกสองคนก็ประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน
"เฮ้อ เครียด"
"เอาล่ะวันนี้ฉันไม่ได้ไปเข้าเชียร์ลงว้าก เลยไม่รู้ว่าใครหน้าตาเป็ยังไงบ้าง น้องก้องอีตุ๊ดฝึกหัดลองพูดมาสิใครบ้าง"ยัยริชชี่พูด
"หน้าตาดีน่ารักทั้งผู้ชายผู้หญิงก็มีเยอะครับ"ไอ้ก้อง
"แต่ที่เด่นสะดุดตาสุดก็แก๊งนางฟ้า"น้องมันพูดเห็นว่าชื่อรันนี่มั้ง
"ใช่ค่ะคุณแม่ แก๊งนี้มีครบหวานน่ารัก เซ็กซี่ ห้าว เราเอามาแสกนกันดีไหมคะ"
"ไม่ได้!!!" ผม/ไอ้เหนือ/ไอ้วิน/ไอ้ดินพูดไม่สิะโออกมาพร้อมกันทันทีที่น้องเห็นว่าชื่อปูเป้อะไรนั่นพูดจบผมสี่คนก็ะโขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายทำให้ทั้งห้องมองพวกผมอย่างใก่อนที่ยัยริชชี่จะกระตุกยิ้มมุมปากมาให้ผมมันย่อมรู้ว่าพวกผมคิดอะไร แหงสิอยู่ด้วยกันมาสามปีแต่มันก็คือเพื่อนคนเดียวที่พวกผมให้ความสนิทด้วยมากที่สุด
"งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเข้าห้องเชียร์ลานเกียร์ดีกว่าอ้อ อย่าลืมบอกพวกน้องๆคัดเลือกกันเองไว้ก่อนด้วยล่ะ ปะ เลิกประชุมเถอะ หิว" ทันทีที่ริชชี่พูดจบคนอื่นๆก็ทยอยออกไปจากห้องจนหมด
"แหม อะไรกันจะหนุ่มๆมองริชชี่น่ากลัวเชียว" พวกผมสี่คนมองริชชี่ตาเขียวถึงผมจะมองมันนิ่งๆแต่ก็แฝงไปด้วยความไม่พอใจ แต่มันไม่กลัวพวกผมเลยสักนิด
"ไอ้ริท"ผมพูดนิ่งๆ
“ไม่เอาไม่โกรธสิคะ”
"อีริท กูไม่ยอมมึงจะมาเอาว่าที่คนของกูขึ้นเวทีไม่ได้" ไอ้เหนือพูดไอ้นี่มันออกตัวแรงวะแต่ก็ดี ผมจะได้ไม่ต้องพูด
"เสียใจย่ะ คณะสำคัญที่สุด"ยัยริชชี่มันตอบกวน ผมก็ได้แต่ฟังนิ่งทั้งที่ในใจกระวนกระวายจะตายห่าอยู่ล่ะ
"โอเค ถ้าไม่มีอะไรก็กลับแล้วนะมายเฟรน บาย" มันพูดพร้อมขยิบตาส่งให้พวกผม
จะเอายัยปากดีมาเป็ตัวแทน จะไหวหรอวะท่าทางก็ออกจะห้าวๆ คำพูดรึก็ไม่เข้าหู ดูท่าน้องมันคงไม่ค่อยชอบคนเยอะนะถ้าให้ผมเดาเพราะฉะนั้นผมหายห่วงครับ เพราะถึงยังไงผมก็เชื่อว่าน้องมันไม่มีวันยอม แน่นอน
ตึ้ง
ตึ้ง
โอยไลน์รัวขนาดนี้ใครตายวะแม่งและนี่มันเพิ่งจะหกโมง โอ๊ย หกโมงเช้า ให้ตายเหอะ ใครมันไลน์มาวะคนยิ่งนอนดึกๆอยู่ ไม่ต้องสงสัยกันนะคะ ว่าทำไมฉันนอนดึก ก็เมื่อคืนนี้นะสิคะแม่หญิงการะเกดกับคุณพี่หมื่นสุนทรทำข้าติดหนัก นอนดูั้แ่ตอนแรกถึงตอนที่สี่รวดเป็ไงล่ะ กว่าจะได้นอน เที่ยงคืน แล้วนี่ก็ไลน์มาจัง อารมณ์เสีย
rrrrrrrrrrr น่านไลน์กันมาไม่พอโทรมาอีก
"โหล มีอะไรนักหนาวะฮะ"
"โอ๊ย อีมนตร์นี่แกยังไม่ตื่นใช่ไหมฮะ"เสียงนี่มัน ยัยทิพย์นิ
"เออ มีไรวะคนยิ่งง่วงๆอยู่" ฉันพูดออกไปอย่างไม่ค่อยพอใจ
"เอ้า นี่แกยังไม่อ่านไลน์ใช่ปะ"
"เออ มีอะไรก็ว่ามา ลีลา"
"โอ๊ย แกนี่คืองี้เพื่อนรุ่นเราประธานรุ่นเรานัดรวมเจ็ดโมงตรงนะ เนื่องจากมีเื่แจ้งจากรุ่นพี่แล้วเราปีหนึ่งก็ต้องสรุปให้พี่เขาให้ได้ภายในวันนี้ ส่วนเื่อะไรนั้น เดี๋ยวไอ้แดนมันบอกที่มอแค่นี้นะ บาย"
"ยัย ฮึ่ม"ทันทีที่มันพูดจบมันก็ตัดสายทันทีส่วนไอ้แดนคือประธานรุ่นฉันเองและ หมอนี่จัดได้ว่าหล่อนะ แต่ไม่เป๊คฉันเท่าไหร่อย่างฉันต้องคุณพี่หมื่น นิ่งๆโอ้ย ละมุน เหลือบมองดูนาฬิกา หกโมงครึ่ง ฉันจึงลุกอาบน้ำแต่งตัวทันที
07:10น.
ฉันก็มาถึงจุดนัดพบของเาาวปีหนึ่งและด้วยสีหน้าของฉันที่มันเหวี่ยงๆแหงสิ ง่วงนอนนี่นา จะให้อารมณ์ดีได้ยังไง
"หวัดดีน้ำมนตร์"
"ไฮน้ำมนตร์"
"ดีน้ำมนตร์" ทุกคนในห้องต่างทักทายฉันด้วยรอยยิ้มแต่ฉันกลับพยักหน้าตอบแค่นั้นก็อย่างว่าแหละ ง่วง อ้อส่วนที่เพื่อนคุยกับฉัน เราตกลงกันว่าเมื่ออยู่นอกห้องเชียร์เราจะคุยกันตามปกตินะ
"โอ๊ยหญิงมนตร์ทำหน้าให้มันดีดีหน่อยสิคะ เพื่อนเกร็งหมดเเล้ว" ยัยหวานพูด
"นั่นสิมนตร์" ยัยพิ้งค์เสริมขึ้นมาอีกคน
"ทำหน้าอย่างกับใครตายแหนะ"และเสียงจิกกัดจะเป็ใครไม่ได้เลยนอกจากยัยทิพย์ ฉันหันไปมองมันตาเขียวปั๊ด
"โทษทีนะทุกคน พอดีเราง่วงอ่ะไม่ต้องเกร็งนะ เดี๋ยวก็ชิน" ฉันพูดพร้อมกับยิ้มบางๆส่งไปให้เพื่อนในห้อง
"มากันครบแล้วใช่ไหม"ไอ้แดนถามก่อนจะเริ่มเสวนา
"ขอโทษทีนะที่ต้องเรียกทุกคนมาเช้า"มันคงเห็นหน้าฉันเหวี่ยงๆละมั้งแต่ช่างเถอะ ฉันไม่สนใจหรอก
"คือที่เราเรียกทุกคนมาเนี่ยก็เพราะว่า รุ่นพี่ปีสองเขาแจ้งมาว่า ปีนี้จะมีการคัดเลือกดาวเดือนเร็วขึ้นและยังต้องส่งตัวแทนเข้าประกวดด้วยกันสามประเภท โจทย์ก็คือ การร้องเพลง การเต้นและการแร๊พ สรุปแล้วทุกคณะต้องส่งประกวดคณะละห้าคนโดยก่อนเริ่มประกวดเนี่ยต้องทำคลิป จะเป็คลิปอะไรก็ได้ แต่ห้ามให้คนนอกคณะรู้ว่าตัวแทนของแต่ละคณะคือใคร หากข้อมูลตัวคนเข้าประกวดรั่วไหลคณะนั้นจะถูกตัดคะแนนทันที" มีแบบนี้ด้วยหรอวะ ฉันคิดในใจ อ๋อ ปีนี้เป็ปีแรก
"เราจึงอยากให้ทุกคนโหวตก่อนว่าเราควรส่งใครไปบ้างให้ความร่วมมือกันด้วยนะ พวกเราจะได้ไม่ต้องถูกดุอีก" ไอ้แดนยังพูดต่อจากนั้นกระดาษก็อยู่กับตัวเพื่อนในรุ่นทุกคนเริ่มเขียนและแน่นอนฉันโหวดให้...
โรงอาหารคณะวิศวะ
"แกโหวตใครยัยพิ้งค์" ยัยหวานถาม
"ฉันโหวตให้น้ำหวาน น้ำทิพย์ แดนก้อย และน้ำมนตร์"
"ฮะ แกโหวตพวกฉันหรอ" ซึ่งยัยพิ้งก็ยิ้มแหยๆมาให้
"แล้วแกอะยัยหวาน" ยัยทิพย์เป็คนถาม
"ฉันโหวตแดน มนตร์ พิ้ง ทิพย์เหมือนกัน" ฉันพูดอะไรไม่ออกได้แต่มองหน้าเพื่อนนิ่ง
"แล้วแกล่ะยัยทิพย์" ฉันถามหวังว่าคงจะไม่เหมือนกับพวกเพื่อนบ้านี่หรอกนะ
"ฉันโหวตให้กับแดน ก้อย ขิง ปลาและต่าย" ทันทีที่ยัยทิพย์พูดจบฉันก็ยิ้มทันที เพราะฉันตอบเหมือนมันเด๊ะเลย
"ฉันก็เหมือนกัน" ฉันตอบก่อนจะชวนพวกมันไปทานข้าวเพราะเดี๋ยวพวกรุ่นพี่เรียกลงั้แ่บ่ายสอง
คิดถึงเื่เมื่อวานมันก็ยิ่งแค้นคอยดูนะ ฉันต้องหาทางแก้เผ็ดนายนั่นให้ได้ คิดว่าใหญ่มาจากไหนมันก็คนเดินดินเหมือนกันนั่นละว้า
"ทำมาเป็เก๊ก ชิส์"
"ใครเก๊ก เก๊กใครหรอ" และเพื่อนสาวของฉันทั้งสามก็ถามทันทีแต่ฉันไม่บอกหรอก ไม่อยากพูดถึง เบื่อ
หลังจากซื้อข้าวมาแล้วพวกฉันก็หาโต๊ะนั่งจนเห็นโต๊ะมุมหนึ่งดูสงบดี ฉันเลยพาพวกมันไปนั่งตรงนั้น
"ไม่กลัวหรอ ทำไมกล้า" เสียงคนในโรงอาหารเริ่มพูดแต่ฉันไม่ได้สนใจเพราะฉันหิวอ้อวันนี้ฉันมากินที่วิศวะ เพราะเขาจะเรียกลงว้าก เราจะได้ไม่ต้องรีบมากไงล่ะ
"โอ๊ย หิวมากเลยแก" ทิพย์
"ใช่ หิ๊วหิว" พิ้งค์
"คณะวิศวะคนโคตรเยอะแถมโรงอาหารก็ใหญ่กว่าคณะเราอีกว่าปะ" หวาน
ก็จริงอย่างที่ยัยหวานว่าแต่ช่างเถอะตอนนี้หิว ขอกินเตี๋ยวก่อนละกัน
"ตายแล้วยัยมนตร์ทำไมแกใส่พริกเยอะอย่างนี้"ยัยพิ้งค์พูดพร้อมกับทำท่าใ
"รู้ว่าชอบกินเผ็ด แต่มันมากไปเพลาๆหน่อยดิแก" ยัยทิพย์พูด
"นั่นสิ เดี๋ยวก็ปวดท้องอีก"ยัยหวานพูด เฮ้อก็เข้าใจนะว่าพวกมันเป็ห่วง และมันควรชินได้แล้วแต่มันก็ไม่ยอมชินกันสักที บอกฉันอย่างนั้นบ้างล่ะ อย่างนี้บ้างล่ะปวดตับกับเพื่อนของฉันจริงๆ
"เออเอาไว้วันหลังจะเพลาลงละกันแต่ตอนนี้กินก่อน หิว"ฉันรับปากพวกมันไปส่งๆก่อนจะใช้ตะเกียบคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปากเป็คำที่สอง
กึก
ฉันรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่หยุดอยู่ตรงหน้าของพวกฉัน คือเรานั่งฝั่งเดียวกันสี่คน อีกฝั่งคือว่างไงเผื่อมีคนอยากนั่งเขาจะได้นั่งได้
พรึบ
แล้วก็มีเสียงนั่งตรงข้ามแต่ฉันไม่ได้สนใจเพราะสนใจน้ำเตี๋ยวอยู่ แต่ก็รู้สึกแปลกๆแฮะ เหมือนมีคนมองและยัยเพื่อนสามคนสุดสวยของฉันมันก็เงียบผิดปกติ ฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปมองสรุปว่าไอ้คนที่มานั่งกับสายตาแปลกๆที่มองมานะ มันไอ้เฮดว๊ากปี3จอมบ้าอำนาจไง ฮึ่ยคนสวยเซ็ง ฉันนั่งจ้องตานายหน้านิ่งกันสักพักก่อนจะลงมือกินต่อพร้อมบอกพวกมันให้กินไปด้วย
"ไม่มีคนบอกหรอว่าโต๊ะนี้มีเ้าของ"พี่หน้าหล่อๆพูด
"ก็ไม่มีนิไม่เห็นมีใครบอก"ยัยหวานตอบ
"แต่โต๊ะนี้มันมีเ้าของนะครับ"พี่คนกะล่อนพูด
"ก็ไม่ได้เขียนชื่อติดไว้หนิใครจะไปรู้ได้"ยัยทิพย์ตอบ
"แล้วทำไมไม่ถามคนแถวนี้เขารู้กันทั้งนั้น"โอ๊ยเสียงนี้ละมุนอบอุ่น
"ก็ไม่ใช่ริวจิตัันี่คะจะได้รู้ว่าต้องถามก่อนถึงจะนั่งได้"ฮะ อีกทีสิ หูไม่ได้ฝาดใช่มั๊ยที่ยัยพิ้งค์เป็คนพูดประโยคเมื่อกี้ อย่าเอาตัวตนออกมาสิ จงเป็คนขี้กลัว
"ไม่มีมารยาท"ไอ้หมอนี่
"ไปกันเถอะมึง ไม่มีอารมณ์กินล่ะตรงนี้เ้าที่มันแรง กินไม่อร่อยไว้วันหลังจะทำบุญกรวดน้ำอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ละกัน จะได้ไม่ต้องมีเวรมีกรรมต่อกันอีก"พูดจบฉันก็ชิ่งเดินออกมาทันทีแหงสิขืนอยู่ต่อฉันซวยแน่ แล้วจะโดนอะไรบ้างวะเนี่ย บอกแล้วฉันมันปากหมา ฮึ่ยโกรธตัวเอง แล้วยังไงวะ หมอนั่นต้องจัดหนักฉันแน่ โอ๊ย เครียด
ณ ลานเกียร์ห้องเชียร์วิศวะ
"เอาล่ะค่ะทุกคนที่พี่เรียกน้องมาวันนี้ เพราะพวกพี่มีเื่แจ้งนะคะก็อย่างที่น้องๆทราบกันไปแล้วคร่าวๆแล้วปีนี้คณะวิศวะของเราก็รับน้องรวมกับคณะบริหาร ซึ่งคณะอื่นๆก็รับรวมเหมือนกันมันจึงมีการประกวดที่เราต้องคัดเลือกน้องที่มีความสามารถออกไปประกวดในครั้งนี้ซึ่งพี่ก็ได้ให้พวกน้องๆเลือกกันเองมาแล้วว่าเราควรจะส่งใครเข้าประกวดแต่น้องๆไม่ต้องห่วงว่าคณะตัวเองจะไม่มีดาวหรือเดือนคณะนะคะเพราะเดือนดาวคณะประจำรุ่นประจำปีของแต่ละรุ่นก็จะมีเหมือนเดิมค่ะโดยการคัดเลือกของน้องและพวกพี่เอง ส่วนใครจะได้เป็เดือนดาวประจำคณะและคนที่ต้องเข้าประกวดเดี๋ยวพี่ปีสามจะเข้ามาแจ้งเองค่ะ"ฉันฟังพี่ปีสองอธิบายคร่าวๆอย่างตั้งใจและแอบคิดว่าคงไม่มีชื่อฉัน
"เอาล่ะครับน้องๆจัดแถวนั่งให้เรียบร้อยนะครับ พวกพี่ปีสามจะลงแล้วนะครับ"ทันที่ที่พี่ก้องพี่ว้ากปีสองพูดจบรุ่นพี่ปีสามก็ทยอยเดินเข้ามาทันที
"สวัสดีครับปีหนึ่ง"พวกพี่เขาพูดพร้อมกันแต่นายนั่นหน้านิ่ง นิ่งมาก แถมไม่มองฉันเลยด้วยซ้ำเป็ไรวะ หรือจะโกรธฉันแต่ก็ดีฉันจะได้ไม่เดือดร้อน
"สวัสดีค่ะ/ครับ"พวกเราพูดขึ้นพร้อมกัน
"ที่พวกผมมาวันนี้ผมมีเื่จะแจ้งให้ทราบ"พี่มันพูด ก่อนอื่นขอเรียกพี่มันว่าพี่ก่อนละกัน อือพี่ทอร์นาโด น่าจะเข้ากันดี ดูแล้วอารมณ์แปรปรวนง่ายชะมัด
"ก่อนอื่นพวกผมต้องแนะนำตัวก่อนผมพายุเฮดว้ากปีสาม"โอ้โหอะไรจะแม่นเยี่ยงนั้นรึออเ้าข้าตั้งชื่อเฉพาะให้ท่านได้เหมาะสมคล้องจองกับชื่อท่านพี่เยี่ยงนัก คำพูดแม่เกสสุรางค์เข้าสิงฉันแล้ว
"ผมดิน"พี่หน้าหล่อสเปคยัยหวานพูด
"ผมวิน"โอ๊ยสุภาพบุรุษของน้องไม่สินี่มันสเปคยัยพิ้งค์นิ
"ผมเหนือ"อ่า พี่ที่ชอบกวนตีนชื่อเหนือนี้เองสเปคยัยทิพย์ชัดๆ หวังว่าเพื่อนๆฉันคงไม่หลงคารมกับหน้าตาพวกพี่พวกนี้หรอกนะ
"สวัสดีค่ะ เจ๊ริชชี่เองนะคะไม่ต้องเกร็งเด็กๆ เอาล่ะ เดี๋ยวเรามาเข้าเื่กันเลยดีกว่า"ทันทีที่เจ๊ริชชี่พูดจบ บรรดาพี่ว้ากก็ถอยไปอยู่ข้างหลังหลังจากนั้นก็เข้าสู่การบรรยายโดยเจ๊ริชชี่ทั้งเื่ที่ต้องส่งและกฏกติกาที่ต้องทำตามรวมถึงการแข่งขันกีฬาอีกด้วย ซึ่งอันสุดท้ายฉันสนใจเป็อย่างมาก มีทั้งวอลเล่ย์บอลฟุตบอล ตะกร้อ ปิงปอง เปตอง โอ๊ย คือดี มีแต่สิ่งที่ฉันชอบ ฉันละอยากจะลงให้หมดเลยแต่ผู้หญิงลงได้แค่วอลเล่ย์บอลนี่สิ เพราะเค้า้าผู้หญิงมาเป็เชียร์กับขึ้นสแตนแน่นอนทุกอย่างก็แข่งรวมกับวิศวะเช่นเคย และเราก็ต้องทำกิจกรรมร่วมกันถึงจบเทอม
"ต่อไปคือดาวเดือนประจำคณะนะคะน้องๆคนที่พี่เรียกชื่อออกมาข้างนอกนะคะ เริ่มจากวิศวะก่อนนะคะ น้องแดน น้องปลาน้องก้อยค่ะ ต่อไปคณะบริหารนะคะ น้องหิน น้องหวาน น้องทิพย์ น้องพิ้งค์และน้องมนตร์ค่ะนี่คือรายชื่อที่ถูกโหวตจากพี่ๆและเพื่อนน้องนะคะ น้องที่มีชื่อเชิญค่ะ"
วอท คืออะไร ทำไมมีชื่อฉัน ฮือไม่นะอิสระของฉัน ฉันกับยัยทิพย์มองหน้ากันทันที เอาแล้วไง ความซวยมาเยือนแล้ว
"ค่ะ นี่คือโฉมหน้าที่น้องๆเลือกมานะคะซึ่งผู้ชายก็ถือว่าเป็เดือนของวิศวะกับบริหารไปไม่ต้องประกวดหรือแย่งตำแหน่งจากใครเพราะมีชื่อมาชนิดละคนเป็เอกฉันว่าน้องสมควรและเหมาะสมกับตำแหน่งค่ะ"เจ๊ริชชี่พูด
"ต่อไปเป็คำถามพี่จะถามคำถามเดียวตอบทุกคนนะคะ"เจ๊รันนี่ปีสองพูดขึ้น
"อะไรคือหน้าที่ของดาวคณะคะ"คำถามง่ายแต่ตอบอยากแฮะ
พี่เขาก็ให้ก้อยกับปลาตอบก่อนซึ่งทั้งสองตอบได้ดีมาก แถมเธอทั้งสองยังยิ้มให้กำลังใจพวกฉันอีกด้วยสงสัยละสิว่าเราทั้งสองคณะไม่เขม่นกันมั่งหรอ ไม่ละค่ะ เราเป็เพื่อนกัน แถมก่อนที่พวกพี่จะลงเชียร์เราต้องมาปรับพื้นฐานด้วยกันเป็อาทิตย์ทำให้กลุ่มฉันมีฉายาด้วยล่ะแต่ไม่บอกหรอกปล่อยให้งง
"น้องหวานคิดว่าอะไรคือหน้าที่ของดาวคณะคะ"เจ๊ริชชี่เป็คนถาม
"ค่ะ ดาวคณะชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าดาว แสดงว่าต้องเป็หน้าตาให้กับคณะได้ นอกจากความสวยแล้วเนี่ยต้องมีความรู้ความสามารถเหมาะกับการเป็ดาว ทั้งยังต้องดำรงตนเป็แบบอย่างที่ดีแต่ก็ไม่ต้องตามระเบียบของคณะมาก เพียงแค่มีความจริงใจ เสียสละซื่อตรงมีน้ำใจต่อเพื่อนในคณะและต่างคณะ ที่สำคัญต้องเป็ตัวของตัวเองไม่เฟคค่ะคนเราถ้าเฟควันนึงนิสัยที่แท้จริงก็ต้องออกมาแน่นอนค่ะ สรุปง่ายๆเลยคือมีความรู้ความสามารถและจริงใจไม่เสแสร้งต่อคนอื่น ก็ถือว่าทำหน้าที่ดาวได้อย่างดีแล้วค่ะ"โอ้โห ยัยหวานตอบได้ดีแฮะ เหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากซึ่งพวกฉันสามคนก็มองหน้ากันก่อนจะยิ้มอย่างมีเลสนัยไหนๆตอนอยู่โรงเรียนแกก็เคยเป็ดาว นี่ก็เป็ดาวมหาลัยไปอีกละกันเนอะ
"ตอบได้ดีมากเลยนะคะเนี่ยอิอิ" เจ๊ริชชีหัวเราะ
"แล้วน้องพิงค์ละคะคิดยังไงกับตำแหน่งดาว"
"อืม ก็คงเหมือนกับน้ำหวานค่ะแต่หนูไม่สนใจตำแหน่งนี้ขอไม่พูดแล้วกันนะคะ" ยัยพิ้งค์พูดจบเจ๊ริชชี่และเจ๊รันนี่หน้าเหวอไปเลยรวมถึงคนอื่นๆด้วยนี่แค่คนแรก เดี๋ยวเจอยัยทิพย์กับฉันจะหนาว
"ค่ะตอบได้ง่ายดีแล้วน้องทิพย์ละคะ"
"สำหรับหนูก็คล้ายๆหวานกับพิ้งค์ค่ะ แต่หน้าตาอย่างหนูไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้หรอกค่ะหน้าหนูเหมาะเป็ดาวตบมากกว่า ขอบคุณค่ะ" ยัยทิพย์พูดจบพี่เค้าสตั้นไปทันทีนั่นแค่ยัยทิพย์เอง จะหงายแล้วหรอคะ
"อื้มค่ะ น้องตอบชัดเจนดีแล้วน้องมนตร์ล่ะคะ" พี่เค้าถามอย่างมีความหวังแฮะ ฉันกระตุกยิ้มให้ทีนึงก่อนจะพูดว่า
"อะไรคือดาวคะ ดาวคืออะไรหนูไม่เห็นจะสนใจเลย ในเมื่อเจ๊ถามหนูก็จะตอบ ง่ายๆเลยค่ะน้ำหวานเหมาะเป็ดาวประจำคณะบริหาร เพราะหน้าตาสวย ใสซื่อเหมือนไม่ทันคนแต่นางเก่งมีความสามารถ ถ้าถามว่าหน้าที่ดาวคืออะไร เจ๊เลือกเพื่อนหนูเถอะค่ะเพราะหวานตอบโจทย์เจ๊ทุกทาง อย่ามาถามคำถามเพื่อคำตอบที่ไร้สาระจากพวกหนูเลยค่ะ"ฉันพูดจบเจ๊ๆและคนอื่นๆรวมถึงพี่ว๊ากมองฉันตาค้าง ฉันหันไปยิ้มกับยัยทิพย์และพิ้งค์ก่อนจะหันไปหายัยหวานที่ทำหน้างอนใส่ฉันอยู่
"โอเคค่ะ เจ๊เข้าใจแล้วสรุปดาวประจำคณะวิศวะคือน้องก้อยนะคะส่วนดาวประจำคณะบริหารคือน้องหวานค่ะ" ทันทีที่เจ๊ริชชี่พูดจบพวกฉันก็ยิ้มทันที
"ส่วนตัวแทนห้าคนที่ต้องเป็ตัวแทนไปแข่งกับคณะอื่นเป็พวกพี่ต้องเลือกนะคะ และพวกพี่ตัดสินใจเลือกกันไว้ก่อนหน้านี่แล้ว ผู้ชายเดือนที่จะลงแข่งพี่ขอส่งแดนจากวิศวะนะคะส่วนดาวพี่ขอส่งหวานจากบริหารค่ะ ส่วนตัวแทนสามคนที่ต้องแข่งเต้นร้องเซ็กซี่คือน้องพิ้งค์น้องทิพย์และน้องมนตร์ค่ะ น้องคนอื่นคิดว่าไงคะ ไม่ต้องกลัวนะคะว่าจะไม่ยุติธรรมเพราะพี่คัดจากรายชื่อที่เพื่อนน้องเขียนส่งมาให้พวกพี่่เช้าซึ่งชื่อน้องทั้งสามปรากฏเหมาะสมเป็ตัวแทนแปดสิบเปอร์เซ็นต์ค่ะหวังว่าน้องที่ถูกเลือกจากเพื่อนๆและพี่จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดนะคะ และพรุ่งนี้ตัวแทนทั้งห้ามาพบพี่ที่ห้องประชุมหนึ่งด้วยนะคะน้องๆเชิญกลับไปนั่งที่ได้ เชิญพี่ว้ากทำหน้าที่ต่อได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ" อะไรนะนี่มันมัดมือชกกันชัดๆ อุตส่าห์รอดจากดาวมาได้ยังต้องมาเกี่ยวกับพวกร้องเต้นอีกหรอ งานหนักกว่าดาวอีกนะ จะเถียงก็ขัดไม่ได้เจ๊ริชชี่เล่นรวบรัดซะขนาดน้้นแถมพูดยาวยิ่งกว่าอาจารย์อธิบายข้อสอบซะอีก งือมนตร์เครียด มนตร์ไม่อยากเป็จุดเด่น ใครก็ได้ช่วยมนตร์ด้วย งืม
"พวกคุณคงได้ยินกันแล้วใครได้รับความไว้วางใจเป็ตัวแทน ก็ขอให้ตั้งใจและทำให้เต็มที่อย่าปีกกล้าขาแข็งกับพี่เด็ดขาด" พี่ทอร์นาโดพูด เหมือนฉันจะโดนเขาว่ากระทบเลยแฮะ
"เอาล่ะส่วนคนที่ไม่ถูกเลือกก็ขอให้เชียร์เพื่อนอย่างจริงใจและอย่าลืมทุกอย่างในที่นี้เป็ความลับหากข่าวนี้รั่วไหลจากคุณคนใดคนหนึ่งผมไม่รับประกันความปลอดภัยกับการรับรุ่นของคุณนะครับ"พี่มันยังพูดต่อ
"และอย่าลืมอย่าพยายามสร้างปัญหาให้พี่พวกคุณอีก อย่าลืมนะครับพวกผมจับตาดูพฤติกรรมของพวกคุณอยู่" พี่มันยังพูดต่อเมื่อไหร่จะพูดจบเบื่อคนยิ่งเซ็งๆอยู่
"คุณน้ำมนตร์เลิกเชียร์แล้วมาพบผมที่ห้องเฮดว้ากด้วยเชิญปีสองทำหน้าที่ครับ" พี่มันพูดจบก็เดินออกไป ว่าแต่อะไรนะ ให้ฉันไปพบหรอ
o_o
ให้ฉันไปพบ เขาจะฆ่าฉันป่าววะสายตาที่มองมาขนลุกแปลกๆเว้ย
263
