เสียงหายใจหอบของเซริน่าทำให้ราชสีห์หนุ่มยิ้มพอใจครั้นถอนริมฝีปากออกจากเรียวปากสวยมันผิดจากครั้งแรกที่เขาจำต้องใช้เล่ห์ทั้งกำลังเพื่อให้หญิงสาวโอนอ่อนผ่อนตามแต่ครั้งนี้เธอยินยอมและพร้อมใจ
“หาเจอหรือยังคะของที่หายไป”แม่เสือสาวยั่วถามด้วยสายตาแพรวพราว ก่อนจะถูกมาร์คัสประทับจูบบดเรียวปากอย่างย่ามใจพร้อมมือแกร่งซุกซนเหลือร้ายเข้าไปในใต้ร่มผ้าเพื่อััเนื้อหนังนุ่มเนียนชวนฝัน
จากที่้าจะมาเอาชิปคืนตอนนี้สมองอันชาญฉลาดของมาร์คัสตระหนักแล้วว่าเขาจะไม่มีทางได้มันกลับมาแล้วตอนนี้ประสาทก็สั่งการว่าเขา้าอย่างอื่นมากกว่าอย่างอื่นที่ยิ่งใกล้ยิ่งกระหาย ยิ่งััยิ่งร้องหาความ้ามากล้น...สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยเจอ
“อื้อ...ถ้าพี่ชายฉันรู้ว่าคุณมาคุณได้ตายแน่”เซริน่าหอบหายใจเข้าปอดก่อนจะขาดหายใจเพราะรสจูบของเขา
“ผมจะตายคาอกคุณเดี๋ยวนี้”เขาตอบ จูบเรียวปากอิ่มซุกไซร้เร่าร้อนเพิ่มขึ้นเป็เท่าทวีและแม่เสือสาวก็ให้ความร่วมมือเป็อย่างดีตามความ้าและสัญชาตญาณของตนเองเธอยอมสยบให้ราชสีห์แห่งริโอ...
แต่ไม่ทั้งหมดเมื่อสายตากลมมองเห็นลูเซียสและคนของตัวเองอยู่ไกลออกไปแม้เธอกับมาร์คัสจะอยู่ในมุมมืดของโรงแรม แต่ไม่ใช่ที่ลับตาคนท่ามกลางความวุ่นวายผู้คนเดินผ่านไปมาแม้จะไม่มีใครสังเกตว่าเธอกลับเขาเป็ใครแต่หากสายตาของลูเซียสไม่มีทางคลาดไปได้...
ส่วนมาร์คัสเองแม้จะลุ่มหลงเสน่ห์เสือสาวแทบจะกลืนกินเข้าไปได้ทั้งหัวใจแต่เขาก็สังเกตเห็นสาวสวยในชุดราตรีสีฟ้าเดินปะปนกับผู้คนออกมาจากงานของเดอะคิงอย่างร้อนรนเสียก่อน...
คาเรน เสียงสิงห์หนุ่มเอ่ยอยู่ในใจเมื่อเห็นลูกพี่ลูกน้องของตัวเองอยู่ไม่ไกล
“มะมาร์คัส ฉันต้องไปแล้ว” หญิงสาวรีบผละออกจากร่างหนาอย่างลืมตัวก่อนสายตาคมจะอาลัยอาวรณ์และฝืนใจตัวเองไม่น้อย
“ผมก็ด้วย”
มือแกร่งคว้าเรียวแขนเรียวไว้ก่อนที่เซริน่าจะรีบเดินกลับเข้าไปในงานเขาจับรั้งเรียวหน้านั้นขึ้นรับจูบลาของวันอย่างกระหายพร้อมกับกระซิบแ่เบาให้หัวใจดวงน้อยสะท้าน
“ไม่ว่าจะเป็เกมทางธุรกิจหรือไม่อะไรที่เป็ของผม...ผมต้องได้”
เซริน่ายืนอึ้งไปชั่วขณะพลางมองแผ่นหลังของมาร์คัสเดินลับหายไปกับผู้คนที่อยู่รายล้อมเธอหวั่นไหวในคำพูดที่แฝงความนัยของมาร์คัสหลายประโยค มือเรียวเคลื่อนจับริมฝีปากตัวเองอย่างลืมตัวความร้อนแรงของริมฝีปากหยักลึกนั้นยังคงตราตรึง...เหมือนทุก ๆอย่างที่เกิดขึ้นมันจะเป็ความรู้สึก...
ไม่!!!มันคืออารมณ์ชั่ววูบที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วัน หญิงสาวยั้งตัวเองไว้อย่างเร็วเธอต้องคิดเพียงแต่ว่ามาร์คัสเป็แค่ผู้ชายคนแรกที่สามารถพรากพรหมจรรย์ของเธอไปได้เท่านั้นเขาไม่ได้มีอิทธิพลกับเธอแค่เสียตัวต่อให้หัวใจดวงน้อยจะสั่นไหวมากแค่ไหนเธอต้องห้ามตัวเองไม่ให้เขามาอยู่เหนืออำนาจสมองและความรู้สึกทั้งหมดที่มีอยู่ได้
ทันทีที่เดินตรงเข้าไปหาลูซียสกลับนิโคลัสที่ยืนอยู่ไกลออกไปหญิงสาวต้องทำตัวให้สมกับเป็นางเสือสาวมีชั้นเชิงเหมือนเดิมเพื่อไม่ให้พี่ชายทั้งสองนั้นจับพิรุธหรือมีข้อสงสัยได้แต่ดวงตามคมของลูเซียสก็จ้องเขม็งพร้อมจะยิงคำถามเพราะเห็นน้องสาวคนสวยทำตัวให้น่าจับผิด
“หายไปไหนมาแล้วออกมาอยู่ข้างนอกได้ยังไง” ลูเซียสถามอย่างรวดเร็วและ้าคำตอบ
“ให้ตายเถอะเซริน่าไอ้คนที่เต้นกับเธอ...ไอ้หมอนั่นคือ...” นิโคลัสถามขึ้นไม่ต่างกันกับพี่ชายคนโตทั้งสองดูท่ากระวนกระวายร้อนใจเพราะรู้ว่าเซริน่าเองรู้ตัวว่าบุรุษหนุ่มหน้ากากดำคนนั้นคือราชสีห์แห่งริโอ
“ใช่...เขาคือมาร์คัสเขามาเอาของที่หายไป”
หญิงสาวหยิบชิปออกมาโชว์ให้พี่ชายทั้งสองดูด้วยแววตามีชัย
“อะไร”สองหนุ่มถามขึ้นพร้อมกัน พลางมองสิ่งที่เซริน่าถืออยู่ก่อนหญิงสาวจะส่งมันให้กับลูเซียส
“มาร์คัสทำของหายแต่ยอมเดินจากไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ” ลูเซียสแปลกใจ เขาสงสัยในแววตากลบเกลื่อนของน้องสาวตัวเองและปฏิกิริยาที่หวั่นไหวนั้นทั้งยังไม่เชื่อว่าคนอย่างมาร์คัสจะยอมทิ้งสิ่งสำคัญไปง่าย ๆหากไอ้ชิปนี้มันสำคัญจริง ๆสิงห์หนุ่มคงไม่มาเยือนแค่เต้นรำกับนางฟ้าเดอะคิงแล้วจากไปอย่างแน่นอนเช่นเดียวกับความคิดของนิโคลัส
“ง่ายเกินไปไหมเซริน่าเธอเอาอะไรไปแลกกับชิปนี้...คนอย่างมาร์คัสไม่มีทางวางมือง่าย ๆ อย่างแน่นอน”นิโคลัสวิเคราะห์
“เขาอาจจะกลับมาทวงคืนแต่...ตอนนี้คงมีอย่างอื่นที่สำคัญกว่าก็เลยรีบไปน่ะ”
พูดจบเซริน่าก็ถึงกับสะกิดใจ“อย่างอื่นที่สำคัญกว่า” อะไรที่ทำให้เขาต้องรีบไป อย่างอื่นที่เธอพูดนั้นมันคืออะไร หรือใครนึกย้อนคำพูดตัวเองหญิงสาวก็ยิ่งครุ่นคิดเหมือนมีความรู้สึกหึงหวงชอบกลอะไรที่ดึงดูดความสนใจจากมาร์คัสได้นอกจากเธอและชิปแผนธุรกิจสำคัญ
“หลังจากจบงานนี้เราต้องคุยกันยาวเซริน่าเธอต้องคุยกับพี่ แต่ตอนนี้กลับเข้าไปในงานก่อน” ลูเซียสบอกพร้อมกับมองความรู้สึกของน้องสาวออกแม่เสือสาวของเดอะคิงไม่เคยพูดจากหลบตาพี่ชายเลยแม้แต่ครั้งเดียวแต่เื่ของเธอกับมาร์คัสมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เขาอยากรู้
ทางด้านนิโคลัสเห็นร่างบางของคนรักอยู่ไกลออกไปท่ามกลางหมู่คนที่กำลังเฉลิมฉลองในเทศกาลคาร์นิวัลแม้จะมีการตกลงกับหญิงสาวแล้วว่าคืนนี้เขาจะเปิดตัวเธอกับครอบครัวแต่สิ่งที่เขาเห็นเธอกำลังเดินจากไป...
“เดี๋ยวฉันตามเข้าไป”ชายหนุ่มรีบปลีกตัวออกจากพี่น้องของตนแล้ววิ่งตามคนรักในทันทีโดยเซริน่ากับลูเซียสนั้นไม่ทันรู้เหตุผลแต่เมื่อกลับเข้าไปในงานเลี้ยงประกอบจังหวะเปิดตัวเพชรในเครือของเดอะคิงก็มีชายร่างสูงสวมหน้ากากสีทองมายืนอยู่ตรงหน้าลูเซียสยกมือขึ้นทักทายกับชายคนดังกล่าวเหมือนรู้จักกันเป็อย่างดีก่อนทั้งคู่จะถอดหน้ากากออกทำให้แม่เสือสาวถึงกับนิ่งงั้น
“ฝากน้องสาวฉันด้วยนะฟรอยด์”
“คืนนี้คุณสวยมากคุณผู้หญิง” เขากล่าวทักทายอย่างน่ารักและน่าเกรงขามในคำพูดนั้นดั่งมีมนต์ทำให้เซริน่าค่อย ๆ ถอดหน้ากากของตัวเองออกเช่นกันเธออยากมองเขาเต็มความรู้สึกทั้งหมดโดยไม่ได้คิดไปเองหรือตาฝาดไป
“ฟรอยด์คูซโต” เสียงหวานเปล่งชื่อนั้นออกมา พร้อมกับจับมือเรียวขึ้นจุมพิตหลังมือเบา ๆเป็การทักทายในแบบสเปนที่หาได้ยากจากการแสดงออกของบุรุษหนุ่มจากแดนเหนือ
“คาเรน...อยู่อเมริกาแต่เดินออกมาจากงานเลี้ยงเดอะคิงเนี่ยนะ”มาร์คัสเหน็บลูกพี่ลูกน้องของตนด้วยความเคืองใจทั้งหญิงสาวพยายามจะเบี่ยงตัวหนีให้พ้นเธอไม่ยากมานั่งตอบคำถามที่เธอโกหกไว้เพราะมันไม่เกิดผลดีกับตัวเธอเลยแม้จะปลีกตัวพยายามปะปนไปกับขบวนแห่ในงานเทศกาลมาร์คัสก็ยังตามจี้ไม่เลิกอีกทั้งรั้งเรียวแขนของเธอไว้ก่อนที่เ้าตัวจะวิ่งหนีทันซึ่งนิโคลัสก็รีบวิ่งอย่างเร็วเมื่อเห็นคาเรนถูกมาร์คัสวิ่งตามทั้งเหมือนจะถูกราชสีห์หนุ่มคุกคามแต่ก็ต้องหยุดฝีเท้าลงเมื่อเห็นสายตาและได้ยินบทสนทนาของทั้งสองในระยะใกล้โดยไม่มีใครสังเกตเห็นเขา
“ก็ว่าจะบอกอยู่พอดีแต่ยังไม่มีโอกาสได้กลับบ้าน” คาเรนรีบแก้ตัวน้ำขุ่นแบบหน้าตาย มาร์คัสเองก็รู้ทัน
“ไปทำอะไรในงานเลี้ยงของเดอะคิง”
“แล้วราชสีห์แห่งริโอล่ะ...เต้นรำกับนางฟ้าเดอะคิงช่างน่าประทับใจ”หญิงสาวเองก็ประชดเหน็บแนมเขาไม่แพ้กันเธอกับมาร์คัสมักจะต่อต้านกันทางความคิดแบบนี้เสมอแต่ทั้งหมดที่นิโคลัสเห็นทำให้เขาคิดไม่ตกว่าสองคนนี้มีความสัมพันธ์อะไรกันแต่ต้องลึกซึ้งถึงขั้นรู้เื่ราวของกันและกันเป็อย่างดีถึงจับทางหนีทีไล่ของอีกฝ่ายได้
“มันคนละเื่กันฉันกับเซริน่ามันก็แค่เกมทางธุรกิจเท่านั้น” มาร์คัสรีบปฏิเสธอย่างไร้ทางออกคาเรนเองก็ไม่คิดจะถามต่อเพราะกลัวจะเข้าตัวเอง และมันก็จริง...เธอหนีความคิดของมาร์คัสไม่พ้นเพราะสายตาคมคู่นั้น
“อย่าบอกฉันนะคาเรนว่าเธอแต่งตัวสวยขนาดนี้เธอกับทายาทเดอะคิงคนใดคนหนึ่ง....”
“ขอบใจที่ชมว่าฉันสวย”หญิงสาวรีบตัดบทก่อนจะตั้งท่าเดินหนี เธอแน่ใจแล้วว่ามาร์คัสจะพูดอะไรและในความคิดนั้นมาร์คัสก็เดาทางไม่ผิดเลยสักนิดเดียว
“ลูเซียสหรือนิโคลัส”
“จะใครมันก็ไม่ใช่เื่ของนาย”
“ถ้าคุณตารู้เื่นี้เธอคิดบ้างไหมว่าจะเกิดอะขึ้น”มาร์คัสขู่อย่างหมายมาดเื่นี้เหมือนของต้องห้ามเพราะเรแมนผู้กุมบังเหียนของมาโตเรสคงไม่ชอบใจที่หลานสาวไปพัวพันกับลูกชายของคู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญเพราะความขัดแย้งทางการเงินอำนาจ ผลประโยชน์ที่ไม่มีทางมากันได้
คำพูดของราชสีห์หนุ่มก็ทำให้คาเรนจุกอยู่ไม่น้อยเธอรักนิโคลัสและไม่อยากเสียเขาไปเธอยอมทำทุกทางปกปิดเื่ราวกับทุกคนเพื่อรักที่เธอมีและเธอจะไม่ยอมให้มาร์คัสมาทำลายเด็ดขาดแม้จะรู้อยู่แก่ใจก็ตาม
“ก่อนจะมาวิเคราะห์คนอื่นเอาตัวเองให้รอดเถอะมาร์ส”
“เดอะคิงรู้ไหมว่าเธอคือคาเรนเซียส มาโซเรส”
“ฉันรักนิโคลัส...ไม่ว่าตระกูลเราจะเป็คู่แข่งทางธุรกิจกันหรือสุดท้ายเขาจะรับได้หรือไม่ก็ตาม...ฉันยอมเสี่ยง”
สายตาขอคาเรนทำให้ราชสีห์หนุ่มถึงกับวางมือปล่อยเรียวแขนนั้นเขามองเห็นความจริงใจในคำพูดหญิงสาวอย่างที่ไม่เคยััได้กับความหนักแน่นของผู้หญิงคนไหน“ความรัก” ที่เขาไม่เคยได้รับคาเรนยอมเสี่ยงเพื่อความรักอย่างนั้นเหรอ...เขาย้ำถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับสายตาคู่นั้นที่บอกเขาว่าเธอรักนิโคลัส
“เธอยอมเสี่ยงด้วยการโกหกทุกคนรวมถึงฉันกับคุณตาด้วยอย่างนั้นใช่ไหม”
“ใช่...แต่ฉันไม่เคยโกหกตัวเองมาร์สนายเคยรู้จักมันบ้างไหมความรัก”คาเรนบอกอย่างจริงใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาที่นิ่งไปของมาร์คัสจนสะกิดใจเมื่อนึกย้อนไปเห็นภาพของคู่รักเท้าไฟ...เธอคิดแล้วว่าเื่นี้จะเป็ความลับได้เพราะไม่ใช่เธอคนเดียวที่มีความรักแบบต้องห้ามเพียงแต่ใครบางคนยังไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง
“ราชสีห์แห่งริโอเคยถามตัวเองบ้างไหมว่าความรักเป็ยังไง...เวลามองลึกเข้าไปั์ตาของนางฟ้าเดอะคิง”
“ทุกอย่างสำหรับฉันและเซริน่ามันก็แค่...ธุรกิจเท่านั้น”เขาตอบกลับโดยที่ไม่คิด หรืออาจจะคิดแต่ตอบไม่ตรงกับใจอีกทั้งไม่กล้าจะสบตากับหญิงสาวด้วยมันเป็คำตอบที่ดีมากสำหรับมาร์คัสแต่คาเรนรู้ได้ทันทีว่าสิงห์หนุ่มตกหลุมรักเพราะไม่เคยมีครั้งไหนที่มาร์คัสจะตอบคำถามแบบติดขัดและหลบตาจนกระทั่งตอนนี้
“นายใช้สมองมากไปมาร์สหัดใช้หัวใจนำทางซะบ้าง” พูดจบร่างบางก็เดินจากไปทิ้งให้ราชสีห์หนุ่มผู้อาจหาญสับสนตัวเองคิดถึงแต่เธอ...นางฟ้าเดอะคิง
“ทุกอย่างสำหรับฉันและเซริน่ามันก็แค่...ธุรกิจเท่านั้น”เขาตอบกลับโดยที่ไม่คิด หรืออาจจะคิดแต่ตอบไม่ตรงกับใจอีกทั้งไม่กล้าจะสบตากับหญิงสาวด้วยมันเป็คำตอบที่ดีมากสำหรับมาร์คัสแต่คาเรนรู้ได้ทันทีว่าสิงห์หนุ่มตกหลุมรักเพราะไม่เคยมีครั้งไหนที่มาร์คัสจะตอบคำถามแบบติดขัดและหลบตาจนกระทั่งตอนนี้
“นายใช้สมองมากไปมาร์สหัดใช้หัวใจนำทางซะบ้าง” พูดจบร่างบางก็เดินจากไปทิ้งให้ราชสีห์หนุ่มผู้อาจหาญสับสนตัวเองคิดถึงแต่เธอ...นางฟ้าเดอะคิง
21K
