“องค์ชายเพค่ะ องค์ชาย”
นางกำนัลประจำวังเดมอสวิ่งวุ่นกันให้ทั่วพร้อมทั้งะโเรียกองค์ชายคนเดียวของพวกเธอ
ภาพตรงหน้าเรียกความขบขันของ หญิงสาวร่างบางในชุดกระโปรงสีฟ้าใส ขับให้เรือนผิวขาวนวลเด่นสง่า ผมสีน้ำตาลหยักศกพลิ้วไปตามแรงลม ั์ตาสีน้ำตาลพราวระยับ มือบางค่อย ๆ กวักเรียกนางกำนัลนางหนึ่งที่วิ่งผ่านให้วิ่งมาหาเธอ
“มีอะไรให้รับใช้เพค่ะ องค์หญิงเฟลิโอน่า”
“มีอะไรกันหรอ เห็นวิ่งกันให้วุ่นเลย” เสียงหวานเอ่ยด้วยความสดใส แม้ว่าเธอพอจะรู้สาเหตุแล้วก็ตามที
“คือ องค์ชายหายไปเพค่ะ องค์หญิง”
คำตอบของนางกำนัลทำให้หญิงสาวขยับยิ้มขัน เงยหน้ามองไปยังต้นแอ๊ปเปิ้ลต้นใหญ่ที่สวนสมเด็จ
“เ้าพี่ควรจะลงมาได้แล้ว”
หญิงสาวะโไปยังต้นแอ๊ปเปิ้ลที่อยู่ไม่ไกล เรียกให้นางกำนัลทั้งหลายหยุดชะงักมองมาทางที่หญิงสาวะโอย่างมีความหวัง
ตุบ...
“น้องหญิงก็... พี่กะจะแกล้ง มาเรียอีกหน่อย ไม่น่าเรียกเลย” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างงอน ๆ ใต้เงาไม้ต้นแอ๊ปเปิ้ล
‘องค์ชายทรง แกล้ง พวกเธอ’ เมื่อรู้ความจริงพวกเธอแทบจะลมจับ
ชายหนุ่มร่างสูง ผิวขาวเนียนอย่างกับอิสตรี ในชุดสีดำสนิท ผมสีน้ำตาลสั้นไหวตามแรงลมเล็กน้อย ั์ตาสีน้ำตาลเกือบดำพราวระยิบ ริมฝีปากหนายิ้มกว้างอย่างขี้เล่น ก่อนจะหน้างอลงเมื่อนางกำนัลนางหนึ่งวิ่งตรงมายังเขา
“องค์ชายรู้ไหมเพค่ะ ว่ามันเดือดร้อนขนาดไหน...”
นางกำนัลสูงอายุวิ่งตรงมาต่อว่าชายหนุ่มที่ทำอะไรไม่รู้จักคิด
ชายหนุ่มหน้ามุ่ยหันไปมองหญิงสาวเป็เชิงขอความช่วยเหลือแต่เธอกับยิ้มกว้างขึ้นอีกกับกริยาของชายหนุ่ม
“เอาน่า ๆ ป้ามาเรียก็... บ่นมาก เดี๋ยวก็ไม่สวยกันพอดี ว่าแต่ป้าเรียกผมทำไมหรอ”
ชายหนุ่มรีบเปลี่ยนเื่อย่างด่วนจี๋ เท่านั้นมาเรียทำหน้าใเมื่อนึกขึ้นได้
“ใช่เพค่ะ ท่านจ้าวกับองค์ราชินีเรียกให้องค์ชาย กับองค์หญิงไปเข้าเฝ้าเพค่ะ”
เด็กหนุ่มยิ้มกว้างะโเข้าหอมแก้มนางกำนัลที่กลาย ๆ เป็แม่นมเขา เพราะเธอเลี้ยงเขากับหญิงสาวอีกคนั้แ่เด็ก
“งั้นผมไปก่อนน่ะฮะ ป้ามาเรีย ไปเหอะ เฟลิโอน่า”
ชายหนุ่มรีบคว้าข้อมือหญิงสาวอีกคนแล้ววิ่งจูดหายเข้าไปในตัวปราสาท ทิ้งให้หญิงสาวยิ้มอย่างระอา แล้วเธอก็ไม่เคยโกรธเด็กหนุ่มได้เลย องค์ชายน่ะ องค์ชาย
เด็กหนุ่มจูงมือหญิงสาวเดินไปตามทางอย่างร่าเริงเพื่อตรงไปยังห้องทำงานของผู้เป็ใหญ่แห่งแผ่นดินเดมอส ก่อนจะเคาะประตูพอเป็พิธีแล้วเดินเข้าไป
“ไงเ้าตัวดี มาจนได้น่ะ”
าาปีศาจทักลูกชายที่เดินเข้ามากอดผู้เป็แม่อย่างออดอ้อน พอ ๆ กับที่ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนก็เขาเดินมานั่งตักเขาอย่างออดอ้อนพอกัน
“แม่ เห็นมาเรียให้นางกำนัลวิ่งหาลูกทั่ววังเลยน่ะ แกล้งหนักเกินไปแล้วน่ะ”
ราชินีแห่งเดมอสตำหนิลูกชาย เด็กหนุ่มหน้างอรับคำตำหนิ แก้มป่องอย่างคนถูกขัดใจ เรียกเสียงหัวเราะจากคนตำหนิและคนฟังอีกสองคนได้เป็อย่างดี
“ใช่ ๆ เ้าพี่ชอบแกล้งป้ามาเรีย” หญิงสาวอีกคน ได้ทีร่วมแกล้งคนเป็พี่ให้หน้างอขึ้นไปอีก
“โถ่ พี่ก็แค่เห็นว่า ป้ามาเรียไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย แค่อย่างให้นางกำนัลมีพลาอนามัยที่ดีเท่านั้นเอง” เด็กหนุ่มเอ่ยแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ
“พลาอนามัยของนางกำนัลและทหารในวังดีขึ้นทุกวันแหละเพค่ะ ก็เ้าพี่เล่นหายหนีทุกวันที่มีการเรียนนี่” หญิงสาวแขวะ
“ท่านพ่อ ท่านแม่ฮะ เรียกผมกับเฟลิโอน่ามาทำไมหรอฮะ” ชายหนุ่มเปลี่ยนเื่เพราะเห็นว่าไม่มีใครช่วยเ้าตัวพ้นผิดได้แน่ าาและราชินีหัวเราะเบา ๆ
“เฟลิโอน่า เฟริน พ่อจะให้เ้าทั้งสองไปเรียนที่โรงเรียนพระาา” เอวิเดสเอ่ยกับลูกสาวและลูกชาย มือหนาลูบเรือนผมสีน้ำตาลของหญิงสาวในตักอย่างเคยชินเหมือนทุกครั้งที่อยู่กับเธอ
“โรงเรียนที่ท่านแม่เคยเรียนใช่ไหมฮะ” เด็กหนุ่มหันไปถามผู้เป็แม่ อย่างนึกสนุก
“ใช่จ๊ะ แม่เคยเรียนที่นั่น และพวกลูกก็ต้องไปเรียนด้วยจ๊ะ เพราะเ้าชาย เ้าหญิงของเอเดนทุกคนจะต้องไปเรียนที่นั่นจ๊ะ”
“จริงหรอค่ะ จะให้หญิงไปเรียนที่นั่นด้วยใช่ไหมค่ะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างดีใจเพราะเธอไม่เคยออกไปเที่ยวทางฝั่งเอเดนเลยสักครั้ง ไม่เหมือนพี่ชายของเธอที่เป็รัชทายาทของบารามอส เลยได้ไปเที่ยวนู่นเที่ยวนี่ ฝั่งเอเดนบ่อย ๆ จนเธออดอิจฉาไม่ได้
“จริงสิลูก ว่าแต่ลูกจะไปด้วยยศอะไรกันล่ะ หือ?” าาปีศาจเอ่ยถามและดูจะเน้นเป็พิเศษ ไปทางลูกชายที่ยิ้มกว้างรับ
“เลือกได้ด้วยแฮะ งั้นผม เฟริน เดอเบอโรว์ เดอะทีฟ ออฟบารามอสฮะ”
“หือ? ขโมยหรอ แน่ใจ?”
“โถ่...ท่านพ่อ เห็นแบบนี้ผมนี้เซียนเลยน่า บอกมาเลยว่า้าอะไร ผมหาให้ท่านพ่อได้ในพริบตา” เฟรินโอ่อวดโบกไม้โบกมือประกาศสัพคุณอย่างดี จนาาและราชินีอดขำไม่ได้
เ้าตัวแสบได้เชื้อจากาานักต้ม มาดัส เดอเบอโรว์ไปเต็ม ๆ ทั้งความกะล้อน เ้าเล่ห์ และวิชาหัวขโมยทั้งหลายแล่ที่เ้าตัวเอามาใช้หายวับไปจากวัง แถมยังอุสาห์หายไปประกอบอาชีพด้วยกันอีก จนสาวๆ ฝั่งเอเดนต่างตั้งฉายาให้เ้าตัวดีว่า “เ้าชายหัวขโมย”
“เอาล่ะจ๊ะ แม่เชื่อ...ว่าแต่เฟลิโอน่าล่ะลูก ว่าไงจ๊ะ”
“หญิงขอไปด้วยชื่อและยศเดิมค่ะ เฟลิโอน่า เกรเวล เดอะปรินเซส ออฟเดมอส” เสียงหวานเอ่ยเรียบ ๆ คิ้วของาาปีศาจเลิกขึ้น
“แต่มันจะไม่ค่อยปลอดภัยน่ะสิลูก” เอวิเดสเอ่ยตะล่อม ๆ ลูกสาว
“ไม่เห็นเป็ไรเลยนี่ค่ะ ท่านพ่อ เ้าพี่ก็อยู่”
าาปีศาจหันไปทางราชินีเป็เชิงถามความคิดเห็น อลิเซียพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาออดอ้อนของลูกสาวคนเล็ก
“ก็ได้ เฟรินดูแลน้องดี ๆ ล่ะ”
“โถ่ ท่านพ่อ ท่านพี่ลอเรนซ์ก็อยู่ แถมน้องหญิงเก่งปานนั้นใครจะไปกล้า ถ้าดูล่ะก็คงจะเป็เื่หนุ่ม ๆ ล่ะ ผมว่า” เด็กหนุ่มพูดและหัวเราะเบา ๆ
“งั้นลูกก็คอยไล่หนุ่ม ๆ แทนน้องซะสิจ๊ะ เฟริน” ราชินีกล่าวแทนาาที่กำลังหน้ายุ่งเมื่อรู้ว่าลูกสาวของเขาจะต้องโดนหนุ่ม ๆ ฝั่งเอเดนตามจีบ
“รับประกันเลยฮะ ท่านพ่อ ท่านแม่” เด็กหนุ่มกล่าวพร้อมเอามือตบอกตัวเอง ยักคิ้ววางมาด เรียกเสียงหัวเราะให้ดังในห้องทำงานของเ้าปีศาจ
.......................................................