นิยายแห่งรักพันผูกที่ผูกพันธ์ พ่อลูก-ผูก-พัน-รัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่๑๘
โก้หลับไปนานแล้ว
แต่ซียังนอนลืมตามองเพดานห้องของเขาอยู่ บางอย่างมันกลับมากวนใจเขาอีกแล้ว วันนั้นซีทั้งมอง ทั้งสบตาพี่เจและน้าสอง แต่ซีก็ไม่มีความรู้สึกใดใดกับผู้ชายทั้งสองคนนั่นเลยจนซีรู้สึกดีกับตัวเอง
และซีคิดไปว่า.. เขาไม่มีความรู้สึกอะไรกับผู้ชายแล้วการชอบเรือนร่างพ่อชล หายไปจากสมองของเขาแล้ว แต่เมื่อครู่..พอเป็เรือนร่างพ่อชล.. ไอ้ความรู้สึกอยากัั อยากลูบไล้ อยากไปซะทุกอย่างมันดันกลับมาอีก ทำไม? ..
ซีหันไปมองโก้ที่หลับอยู่ข้างๆ เขา โก้ก็เป็ผู้ชายที่หน้าตาใช้ได้รูปร่างก็โอเค และดีกับเขามากเหมือนพ่อชล แต่ซีก็ไม่เคยรู้สึกกับโก้อย่างที่รู้สึกกับพ่อชล
ซีถอนหายใจสองสามครั้งติดๆ กันอย่างอัดอั้นตันใจ พยายามจะไม่คิดเื่นี้ และหลับให้ลง พรุ่งนี้ยังมีภาระกิจที่ต้องทำอีกสองสามอย่าง
และที่สำคัญซีกำลังเริ่มต้นใหม่ได้อย่างสวยงาม จนมาสะดุดเื่นี้อีกครั้ง
“แซนว่า แซนเห็นซีมองชลแบบนั้นอีกแล้วนะ”
“ใช่ ชลก็รู้สึก”
“ทำไงดีล่ะชล ตอนนี้แซนไม่ได้กังวลว่าถ้าซีเป็แล้วจะไม่ดีอย่างตอนโน้นแล้วนะ แซนแค่อยากให้ลูกยอมรับสิ่งที่ตัวเองเป็จะเป็อะไรก็ช่าง ลูกจะได้อยู่อย่างมีความสุข”
“ซีเพิ่งสิบห้านะ ชลว่าแซนอย่าเพิ่งคิดมากเื่นี้เลย เราดูแลเขาให้ดีที่สุดก็พอแล้ว ส่วนเขาจะเป็อะไร เป็แบบไหน ยอมรับหรือไม่ ไว้รอให้ถึงเวลานั้นเราค่อยแนะนำเขาก็ได้”
แซนยิ้มรับ “แล้วพรุ่งนี้ ชลไปกะแซนหรือเปล่า?”
“ไม่อะ ชลมีถ่ายละครเช้า แซนพาเด็กๆ ไปซื้อของละกัน”
“แซนจะพาซีไปหาชีทด้วยนะ”
“ได้ แต่แซนห้ามปลอยให้เขาคุยกันสองคนนะ ตอนนี้จิตใจชีทเริ่มดีข้นแล้ว ชลไม่อยากให้ชีทกลับไปแย่อีก”
“อืม... ” แซนรับปาก “นอนเถอะ”
แล้วชลก็พลิกตัวมากอดแซนไว้ในอ้อมอก แซนจัดท่าให้ตัวเองนอนให้สบายในวงแขนของคนรัก
รุ่งเช้า ซีและโก้ตื่นนอนแล้วทำธุระส่วนตัวจนเสร็จก็ออกมาจากห้องนอน ปรากฎว่าพ่อแซนจัดอาหารเช้าวางไว้บนโต๊ะให้ทั้งสองเสร็จแล้ว พร้อมแปะโพสอิทไว้ว่า ..ทานกันได้เลยไม่ต้องรอ..
ทั้งสองนั่งทานอาหารเช้า “ทำไมชีวิตมึงดีอย่างงี้วะ” โก้แซวเพื่อน
“ก็มีเพื่อนดีๆ อย่างมึงไง ถึงได้มีชีวิตแบบนี้ได้” ซียอเพื่อน
“ถ้าถึงคราวที่กูเป็หมาบ้าแบบมึง มึงต้องห้ามกูให้ได้ ต้องเอาให้อยู่นะเว่ย”
“เออ กูสัญญา เพื่อน”
ทั้งสองกินต่อไปอีกสักครู่ พ่อแซนก็เดินออกมาจากห้องนอนในชุดที่พร้อมจะออกไปข้างนอก
“หวัดดีครับ พ่อตื่นเช้าจัง” ซีทักทาย
“งานบันเทิงมันเริ่มแต่เช้า พ่อก็เลยติดตื่นเช้า อย่างเช้านี้ พ่อตื่นมาทำอาหารให้พ่อชลไปรอบหนึ่งแล้วนะ”
“วันนี้วันเสาร์ พ่อชลไปไหนครับ” ซีถาม
“ไปถ่ายละครจ้ะ กองถ่ายละครส่วนใหญ่ก็นัดกันเช้ามากอย่างนี้แหละ อย่างวันนี้นะ เค้านัดพ่อชลพร้อมถ่ายเจ็ดโมงที่อยุธยา พ่อชลก็ต้องตื่นเช้ามาก อาบน้ำแต่งตัว พ่อเลยทำอาหารง่ายๆให้เค้าทานก่อนเดินทาง”
“อยากเป็ดาราก็ต้องหัดตื่นเช้าให้เคยนะมึงน่ะ” โก้แซวซี
“รู้น่า” ซีกินอิ่มพอดี “อยากเป็เพื่อนดาราก็อย่าทำอะไรช้านะมึงน่ะ” ซีเล่นกลับ
โก้รีบกินให้หมด แล้วทั้งสองก็ล้างจานชามให้เรียบร้อย และขอเวลาพ่อแซนอีกแป๊บ เพื่อเข้าไปแต่งตัว
แซนพาซีกับโก้ไปเยี่ยมดูอาการชีทที่โรงพยาบาล แต่พอไปถึง พยาบาลที่เฝ้าไข้ชีทบอกว่า ชีทเพิ่งทานยาแล้วหลับไป น่าจะอีกพักใหญ่เลยกว่าจะตื่น จะนั่งรอที่โซนรับรองของโรงพยาบาลก็ได้ แซนจึงชวนสองหนุ่มไปเดินดูเฟอร์นิเจอร์กันก่อน
แซนพาซีกับโก้ไปห้างสรรพสินค้าที่ขายเฟอร์นิเจอร์เป็หลัก แล้วก็ปล่อยให้ซีเดินเลือกเฟอร์นิเจอร์กับโก้ เขาขอเป็แค่คนจ่ายเงินเท่านั้น ไม่ขอออกความเห็นใดใด แซนจึงไปนั่งรอที่ร้านกาแฟในห้าง
“พี่แซนใช่ไหมครับ”
แซนหันไปหาที่มาของเสียงที่เรียกเขา
“สวัสดีครับพี่ ผมวรวุธไงครับพี่ จำผมได้ไหมครับ ตอนผมปี๑ พี่ปี๓”
แซนมองคนที่เรียกตัวเองว่า ‘วรวุธ’ ด้วยความแปลกใจก่อนหน้านี้รุ่นน้องของแซนคนนี้ จัดได้ว่าเป็คนบันเทิงที่แต่งตัวเนี้ยบเรียบหรูั้แ่หัวจรดเท้าแต่วันนี้.. เขากลับไว้ผมยาวแบบไร้การจัดแต่งสวมผ้าฝ้ายแทนเสื้อผ้ายี่ห้อล้ำจากยุโรป
วรวุธยิ้มให้แซน
เป็รอยยิ้มที่แซนจำได้ดี “จำได้แล้ว วุธ เ้าของไอเดียแปลกๆ ที่ชอบทำละครเวที”
“ครับพี่ ตอนนั้น..พี่ชลแฟนพี่เป็พระเอกให้ละครเวทีผมตั้งสองสามเื่”
“พี่ไปนั่งดูทุกเื่ล่ะ แต่ตอนนี้วุธก็กำลังดังนี่ ละครโทรทัศน์เื่ที่แล้วเรทติ้งสูงจนพี่อิจฉา”
“อย่าอิจฉาผมเลย.. ผมสิต้องอิจฉาพี่ พี่กะพี่ชลรักกันั้แ่ตอนที่เรียนด้วยกันจนถึงตอนนี้ก็ยังอยู่ด้วยกัน ผมอยากมีอย่างนี้บ้าง”
“ก็หาสิ อย่ามัวแต่ทำงาน”
“หา.. ก็เจอแต่คู่นอนอะพี่ ไม่ได้คู่รักกะเขาซะที ไม่รู้ต้องทำยังไง..ต้องรอถึงเมื่อไหร่.. เค้าถึงจะหันมาสนใจเราบ้าง”
“พูดแบบนี้ แสดงว่ามีคนที่ชอบแล้ว”
วรวุธพยักหน้า
แซนเลยแนะนำ “ชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ต้องเก็บไว้ในใจ”
“บอกไปแล้วพี่ แต่เค้าขอเป็เพื่อน ผมเลยไปต่อไม่รอด”
“เค้ามีคนที่ชอบหรือยัง? ถ้ายังก็ลุยต่อ แต่ถ้าเค้ามีคนที่ชอบแล้ว เราก็ควรยินดีกะเค้านะ แล้วหาใหม่ พี่เชื่อว่า.. คนเราทุกคนมีคู่ตามมาเกิดแน่ๆ แต่ว่า..เราจะหากันจนเจอหรือเปล่า?”
วรวุธฟังและคิดตาม “แสดงว่า.. ที่ผ่านมา..ผมเสียเวลากับคู่ของคนอื่น.. ใช่ไหมครับพี่ ผมเลยไม่เจอคู่ของผมซะที”
“ถูกต้องที่สุด”
“คุยกับพี่แล้วได้ความคิดดีๆ เสมอเลย”
ซีกับโก้เดินกลับมาหาแซนพอดี แซนแนะนำเด็กทั้งสองให้รู้จักวรวุธ “ซี โก้ นี่.. ต้องเรียกวุธว่าอาสิ เพราะวุธเป็น้องพี่”
เด็กสองคนสวัสดีวรวุธ
“วุธ ที่ซีลูกพี่ แล้วนี่โก้ เพื่อนซี”
“ลูกพี่หน้าตาดีนี่ ขอเอาไปเล่นละครได้ไหมพี่”
“ถามเค้าเองเลย” แซนบอกวรวุธ แล้วหันไปบอกซี “อาวรวุธ เป็ผู้กำกับละครโทรทัศน์ ถ้าอยากเล่นละครก็ฝากเนื้อฝากตัวเลย”
“ซีอยากแสดงครับอา”
“กล้าพูดอย่างนี้ดีจัง ถ้ามีบทที่เหมาะ จะติดต่อมานะ อาขอถ่ายรูปไว้หน่อยนะ” วรวุธมองเด็ก เขารู้สึกว่าซีทั้งหล่อ ทั้งน่ากิน แต่เขาไม่ควรกินลูกของรุ่นพี่
“ถ่ายกับอาวรวุธเลย มา มา พ่อถ่ายให้” แซนเสนอตัวเป็ช่างภาพและจัดท่าให้ตัวซีเบียดชิดกับตัววรวุธ และบอกให้ยิ้ม แล้วกดถ่ายภาพรัวๆๆ “หล่อมากลูก”
“ไม่เห่อลูกเลยนะพี่”
“ไม่ได้สิ มีลูกหล่อก็ต้องกล้าพรีเซ้นสิ” แซนส่งมือถือที่เขากดถ่ายรูปให้ซี “ซีเลือกรูปที่พ่อถ่าย แล้วโพสทั้งเฟสบุ๊ค ทั้งไอจีเลยนะ แท็กอาเค้าด้วย เค้าจะได้ไม่ลืม”
“พี่จริงจังขนาดนี้เลยเหรอ?”
“จริงจังสิวุธ” แซนพูดตรงๆ “เดี๋ยวนี้ เด็กรุ่นใหม่หน้าตาดีเยอะ กล้าแสดงเยอะ เผลอแผล่บเดียว กลายเป็รุ่นพี่ รุ่นอา รุ่นพ่อ”
วรวุธฟังที่แซนพูด เขาก็ต้องยอมรับว่าเป็อย่างนั้นจริง
"ซีลูกพี่อยู่ม.๔ ก็จริง แต่รุ่นนี้ รูปร่างหน้าตาแบบนี้ เป็พระเอกได้แล้วนะ ขืนรอช้า พอยี่สิบกว่าๆ ก็เล่นบทพ่อกันละ”
วรวุธหัวเราะ “จริงพี่จริง” เขาก็ปฏิเสธสิ่งที่แซนพูดไม่ได้ “เอางี้พี่ ผมกำลังจะทำค่ายฝึกการแสดง กำลังติดต่อให้ครูโชมาสอนในค่ายนี้ ให้ลูกพี่ไปลองฝึกการแสดงดูถ้าจะดีนะ"
แซนพยักหน้าเห็นด้วย
"ถ้าลงตัวยังไงจะรีบบอกพี่แล้วกัน ผมต้องไปแล้วพี่ สวัสดีครับ” แล้ววรวุธก็รีบบ๋ายบายไปทำงานต่อ
แซนรับไหว้รุ่นน้อง ซีกับโก้ไหว้ลาอาวรวุธ
พอวรวุธเดินจากไปแล้ว แซนถึงเพิ่งนึกได้ว่าเขาลืมถามวรวุธเื่การเปลี่ยนแปลงการแต่งตัวของเขาเพราะมัวแต่นำเสนอลูกชายให้ผู้กำกับชื่อดังอยู่ คิดได้อย่างนั้นแซนก็ยิ้มกับตัวเอง
แล้วซีก็พาพ่อแซนไปดูโต๊ะอ่านหนังสือที่เค้าเลือก แซนยิ้มพอใจในรสนิยมของลูกชาย แล้วก็จ่ายเงิน พร้อมกับนัดเวลาที่ทางห้างจะเอาเฟอร์นิเจอร์ไปส่งที่คอนโดฯจนเสร็จสรรพ
“เรายังมีเวลา ไปเยี่ยมชีทกันนะครับพ่อ”
แซนเห็นด้วย ทั้งสามจึงไปเยี่ยมชีทที่โรงพยาบาลอีกครั้ง
“เป็ไงบ้าง” ซีถามด้วยความห่วงใย ทันทีที่ชีทลืมตามามองเขา
ชีทยิ้มตอบ “ไม่เป็ไรมากแล้ว รอพบหมอ แล้วก็น่าจะกลับบ้านได้แล้วล่ะ”
“หายไวไวนะ” โก้บอก
“ขอบคุณมากโก้”
แซนถ่ายรูปให้ทั้งสามคนเป็หลักฐานว่ามาเยี่ยมกันแล้ว แล้วโก้ก็ขอตัวกลับห้องไปก่อน เพราะเขาตามซีมาช่วยจัดห้องั้แ่เมื่อวานเย็นแล้ว โก้ลาเพื่อนและไหว้ลาพ่อแซน แล้วเดินออกไป
ซีถามชีทต่อ “หมอเค้าว่ายังไงบ้าง”
“ก็เป็ไข้หวัดไหญ่แหล่ะ แต่ไม่ใช่ตัวที่รุนแรงอะไร” ชีทตอบเสร็จก็หันไปหาอาแซน “อาแซนคะ ที่บ้านเป็ไงบ้างคะ”
“ซีย้ายเข้าไปอยู่ห้องอาแล้ว”
“ว้า... ทีนี้ชีทก็ไปเล่นไปกินข้าวห้องอาแซนไม่ได้แล้วสิ” ชีทตัดพ้อ พอให้ซีรู้สึกแปล็บๆ
“คิดในแง่ดีสิชีท เราจะได้ไปใช้พื้นที่ส่วนกลางให้คุ้มไงที่ผ่านมาเราแทบไม่เคยลงไปใช้งานเลย อย่าลืมนะเราเสียค่าส่วนกลางเดือนนึง เดือนนึงไม่ถูกเลยนะ” แซนแนะนำ
“ค่ะอา”
“วันนี้อาเจอ อาวรวุธรุ่นน้องคณะนิเทศที่อาเรียนจบมา เค้าบอกว่าเค้าจะทำค่ายการแสดงมีฝึกหัดการแสดงแบบจริงจัง ชีทอยากลองไปมั้ย”
“ซีไปนะ” ซีรีบบอกก่อนที่ชีทจะถามเขาซะอีก
“ถ้าชีทยังไม่รู้ว่าจะเรียนอะไรต่อในมหาลัย อาว่าน่าลองนะ ลองไปฝึกดู ถ้าไม่ชอบ ไม่ใช่ ก็จะได้รู้ตอนอยู่ในค่ายเลย ยิ่งถ้าครูโชยอมมาเป็ครูใหญ่ดูแลค่ายนี้นะ มันสุดยอดมากเลยล่ะ”
“ครูโชคือใครครับ”
“ใช่ครูที่สอนพ่อกะอาแซนหรือเปล่าคะ”
“นั่นล่ะ คนนั้นล่ะ”
“ได้ค่ะ”
“หือ.. แค่ชื่อครูโช ชีทก็รับปากเลยเหรอ” ซีถามด้วยความแปลกใจ
“ก็ดูความเก่งของพ่อกับอาแซนสิแล้วเวลาที่ชีทไปงานเลี้ยงรุ่นกะพ่อทีไรนะ เพื่อนพ่อแต่ละคน เก่งๆ ทั้งนั้นแล้วทุกคนก็กล้าที่จะพูดว่า ที่เก่งอย่างนี้ เพราะครูโช” ชีทบอกให้ซีฟัง
ซีได้แต่พยักหน้ารับทราบข้อมูล
ทั้งสามพูดคุยกันอีกนิดหน่อย พยาบาลสาวก็ขอเชิญญาติกลับเพื่อที่คนไข้จะได้พักผ่อน ทั้งสามรำลากัน แล้วสองพ่อลูกก็เดินทางกลับบ้าน
ระหว่างทางซีโทรถามบริษัทเฟอร์นิเจอร์ ซึ่งก็ได้คำตอบว่า กำลังขนของใส่รถ แสดงว่าน่าจะถึงในเวลาไล่เลี่ยกัน
เมื่อถึงคอนโดฯ แซนขึ้นไปเปิดห้องเปิดแอร์รอ ส่วนซีเลือกที่จะนั่งรออยู่ที่ล็อบบี้ชั้นล่าง ไม่นานรถขนเฟอร์นิเจอร์ก็มาถึง ซีพาพวกเขาขนของขึ้นไปที่ห้องพัก เ้าหน้าที่เขาประกอบโต๊ะอ่านหนังสือให้อย่างรวดเร็ว แล้วก็ลากลับ
ซีจัดการให้ทุกอย่างเข้าที่ เขายืนมองห้องตัวเองอย่างมีความสุข เสียงเคาะห้องดังขึ้น “พ่อเข้าไปได้ไหม”
“ได้ครับ” ซีตอบ
แซนเปิดประตูเข้าไปดู “พอมีโต๊ะอ่านหนังสือ ห้องก็ดูลงตัวขึ้นเยอะเลยนะ พ่อว่า..ซื้อตู้มาใส่หนังสือด้วยดีกว่า”
“อีกพักนึงก็ได้ครับ ่นี้.. ซีใช้เงินพ่อไปตั้งเยอะ”
แซนฟังแล้วก็ยิ้มให้ซี “เงินเก็บพ่อยังพอมีอยู่ยังให้ซื้อได้นะ”
“พ่อพูดงี้เดี๋ยวซีก็กลายเป็เด็กใจแตก ชื้อของเยอะแยะไปหมดหรอก”
“ไม่หรอกมั้ง?” แต่แซนมองลูกอย่างไม่แน่ใจ
“พูดเล่นครับ”
“ก็ว่างั้นแหละ” แล้วแซนก็หัวเราะไปกับซี “แต่บ้านเรามีความจริงอย่างนึงที่ต้องบอกซีก็คือ..ถ้า่ไหนพ่อไม่มีงาน ก็จะไม่มีเงินเข้าบ้าน ่นั้นเราก็ต้องช่วยกันประหยัดนะ พ่อจะบอกซีเอง”
“ครับ”
“แต่ซีไม่ต้องห่วงนะ พ่อมีเงินเก็บต่างหาก เงินที่สัญญากับตัวเองและทุกคนว่าจะไม่เอามาใช้เด็ดขาดถ้าไม่เจ็บป่วยหรือจำเป็จริงๆ”
“ซีรู้สึกดีจังเลยครับ ตอนซีอยู่กับลุงปลา ซีไม่เคยรู้อะไรเลย ลุงปลาไม่เคยบอก ถามก็ไม่ได้ จะขอเงินที ก็ต้องแกล้งขอให้เยอะหน่อยเพราะลุงปลาไม่ยอมให้เต็มจำนวนที่ขอ”
“เมื่อก่อนพ่อก็เป็แบบนั้นเหมือนกัน จนมาใช้ชีวิตอยู่กับพ่อชล แรกๆ พ่อก็ยังเป็อยู่ ตอนแรกนะทะเลาะกันทุกวัน ั้แ่เื่หึงหวงเื่งาน เื่เงิน เื่กิน กระทั่งเื่บนเตียง .. เราก็เลยเริ่มคุยกันทีละเื่ ทีละเื่ จนกลายเป็คุยกันทุกเื่ .. แล้วชีวิตมันดีมาก เราเลยตกลงกันว่าจะบอกกันทุกเื่ไม่มีความลับต่อกัน พอชีทเริ่มโตเริ่มรู้เื่ เราก็สอนชีทแบบนี้ ชีวิตเราจึงมีความสุขมาก”
ตลอดเวลาที่แซนอธิบาย ซีนั่งฟังนิ่ง แล้วก็คิดต่อ เื่ที่คุยกันก็น่าจะคุยกันให้รู้เื่แต่.. ถ้าคุยแล้วไม่รู้เื่ แล้วยังทะเลาะกันอีกล่ะ จะทำไงดี
“ซีมีเื่อะไรในใจหรือเปล่า?” แซนถามขึ้น
ซีมองหน้าพ่อ “ก็มีครับ” ซีหยุดพูด เขาหนักใจจนไม่กล้าพูดต่อ “ซีกลัวว่า ถ้าพูดออกไป อาจจะไม่ใช่เื่ที่ดี”
“พูดมาเถอะ พ่อสัญญาว่าจะไม่ทำให้อะไรมันแย่ไปกว่านี้อีก”
ซีเม้มปากตัดสินใจ “ซีชอบชีท ซีชอบผู้หญิง แต่ไม่รู้ทำไมซีถึงมีอารมณ์แบบนั้นกับพ่อชล” พูดจบซีก็แอบมองหน้าแซน
“พ่อไม่โกรธ ไม่รู้สึกว่ามันแย่ด้วยนะที่ซีพูดเื่นี้” แซนตอบลูกชายเมื่อเขาสบตากัน
“แต่ซีรู้สึกอย่างนี้กับพ่อชลคนเดียวนะครับ กับเพื่อนผู้ชายคนอื่น กับเพื่อนที่เป็เกย์ เป็สาวสอง ซีก็ไม่เคยรู้สึกอะไรด้วยเลย”
แซนพยักหน้ารับรู้ “พ่อว่าพ่อก็พอมองออกนะว่าแต่.. ซีรู้สึกยัง? และขนาดไหนล่ะ?”
“ก็.. พอเห็นรูปร่างพ่อชล ผิวพรรณพ่อชลหรือกล้ามเนื้อพ่อชล มัน.. มันก็มีอารมณ์ทางเพศน่ะครับ อยากเข้าไปัั” ซีพยายามอธิบาย
พ่อแซนรับฟังเขาอย่างดีและพยักหน้ารับรู้ไปด้วย
“ซีเคยฟังเื่ของพ่อกับเื่ของพ่อชล ซีเลยคิดว่า.. ซีอยากลองมีอะไรกะผู้หญิงดู ซีคงจะได้คำตอบอะไรชัดเจนขึ้น หรือพ่อว่าซีควรลองอะไรอะไรกับผู้ชายก่อน”
จบตอน๑๘
1K
