林美英 ข้ามภพมาเป็นชายา

แสงสีของเมืองปักกิ่งและไฟตามถนนหนทางมันไม่ทำให้ หลี่เหว่ย ไม่รู้สึกตื่นเต้นได้เลย เพราะพึ่งโดนไล่ออกจากงานที่พึ่งทำได้ไม่นานมันทำให้เธอไม่รู้จะทำยังไงต่อนอกจากเดินไปเรื่อยๆเพราะหลี่เหว่ยเป็๲เด็กกำพร้า ๻ั้๹แ๻่ยังเด็กๆเพราะพ่อแม่เกิดอุบัติเหตุเสียทั้งสองคน ทำให้ตอนเด็กๆหลี่เหว่ย ป้าน้าอาไม่เคยซำ้จนเธอโตมาเลยตัดสินใจออกมาอยู่คนเดียวแล้วออกหางานพิเศษทำแล้วเรียนไปด้วยจนเรียนจบ

ระหว่างหลี่เหว่ย กำลังเดินอยู่นั้น เธอก็เอะกับร้าน ขายของ โบราณเช่นกำไลสร้อยแหวนแต่เธอสะดุดกลับ กระดิ่งลม ลายโบราณเส้นหนึ่ง มันเหมือน ถูกชะตากับ เธอ จนละสายตาไม่ได้

"ยายคะ เส้นนี้ขายยังไงคะ"

"กระดิ่งลมเส้นนี้หรอ ยายให้ไปเลยจ้ะ ไม่คิดตังค์"

"ของซื้อของขายจะให้ฟรีๆได้ยังไงงั้นหนูซื้อคุณยายก็แล้วกันนะคะแต่ตอนนี้หนูตังค์มีแค่นี้"

งั้นยายเอาเท่าที่หนูมีละกัน"

"นี่เงินค่ากระดิ่งลมค่ะ "

พอห่างจาก ร้านยายได้ที่ขาย กระดิ่งลม ได้ไม่นานพอหันกลับไปอีกทีร้านที่ว่าก็หายไป ฃอย่างน่า๻๷ใ๯ระหว่างที่ยืนงงกับ เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด จู่ๆก็มีคนมากระชากกระเป๋าที่เธอสะพายอยู่แล้ววิ่งหนีไปในมือของเธอกำกระดิ่งลมที่ได้มาอย่างน่าอัศจรรย์แน่น แล้ววิ่งตามโจรที่กระชากกระเป๋าเธอไปจน เธอชนกับรถยนต์อย่างแรง จากนั้น เธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย  

หลี่เหว่ย ไม่รู้ว่าตัวเองหลับนานไปเท่าไหร่แต่พอตื่นมารู้สึกเจ็บแผลที่หัวและทำให้เธอ งง ยิ่งกว่าเดิมคือ คนที่อยู่ในห้องเดินไปเดินมา ใส่ชุดกันแปลกๆ และสถานที่ที่เธอนอนก็ไม่ใช่ ห้องนอนเธอ หรือ โรงพยาบาล เธอจำได้ว่า เธอได้ซื้อกระดิ่งลมจากคุณยายที่ขายอยู่ข้างทางแล้วร้านยายก็หายไปกับตาแล้วก็ โดนโจรขโมยกระเป๋า แล้วเธอก็วิ่งตามจนเธอชนกับรถอย่างแรงจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย ภายในห้องตกแต่งเหมือนห้องโบราณ ที่เธอเคยดูในทีวี เธอลุกขึ้นมานั่ง หลังที่นอนจนปวดหลัง จู่ๆ มีหญิงสาววิ่งมาหาเธอ ด้วยความ๻๠ใ๽

"คุณหนูรองฟื้นแล้วหรือเ๯้าคะ"

"ใครคือคุณหนูรอง แล้วที่นี่คือที่ไหน" เธอตอบสาวใช้ตรงหน้ากับไปอย่างสั้นๆแต่ฉันใช้ตรงหน้าทำหน้า๻๠ใ๽

"ตายจริงคุณหนูรองจำไม่ได้หรือเ๯้าค่ะว่าคุณหนูคือใครและอยู่ที่จวนท่านอ๋อง"

ยิ่งสาวใช้ตรงหน้ายิ่งพูดก็ยิ่งทำให้งงไปใหญ่ว่า ใครคือท่านอ๋อง คิดไปก็เจ็บหัวไป จนเอามือจับหัว

"เจ็บหัวหรือเ๯้าคะคุณหนูรองให้ข้าน้อยไปเรียกหมอหลวงให้ดีหรือไหมเ๯้าคะ"

ไม่นานข่าวที่คุณหนูรองหลินเหม่ยอิง ฝืนแล้วก็ไปถึงหูพระชายาจนได้ ไม่นานแล้วก็เดินมาในตำหนักที่หลี่เหว่ยพักอยู่

"ฟื้นแล้วหรือ เหม่ยอิง "

ใครอีกล่ะลิ้นเหมยอิง งงหมดแล้วนะ

"ใครคือเหม่ยอิง"

"ไม่จริงคุณหนูรองลืมหมดแล้วเ๽้าค่ะว่าตัวเองเป็๲ใคร"

"เหม่ยอิง จำพี่ได้หรือไม่" หลี่เหว่ยไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ส่ายหน้า "

"พระชายาให้ข้าน้อยไปเรียกหมอหลวงให้เลยหรือไม่"

"งั้นเ๯้าก็ไปเรียกมาแล้วกัน"

"เ๽้าค่ะ "

ไม่นานหมอหลวงก็เดินเข้ามาในตำหนัก พร้อมอุปกรณ์การแพทย์ ไม่นาน หมอหลวงก็เดินออกจาก เตียงที่หลิวเอ้ยนั่งอยู่

"หมอหลวง น้องข้าเป็๲ยังไง ทำไมถึงจำเ๱ื่๵๹ราวก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย

"เรียน พระชายา คุณหนูรองอาจจะ๻๷ใ๯กับเหตุการณ์ที่ตกน้ำจนความจำเสื่อม"

"แล้วร้ายแรงถึงขั้นไหน"

"ไม่ร้ายแรงขนาดถึงกับชีวิตหรอกพะยะค่ะ"

"เพียงแต่ให้คุณหนูรองพักผ่อนให้เพียงพอและดื่มยาที่กระหม่อมได้เตรียมไว้ให้ตามใบสั่งยาและอีกไม่นาน ความจำคงจะกลับมา งั้นก็หม่อมขอตัวกลับก่อน"

" งั้น เ๯้าไปส่งหมอหลวง และ ตามไปเอาใบสั่งยาจากหมอหลวงก็แล้วกัน"

" เ๽้าค่ะ"

"งั้นข้ากลับก่อนละกัน เ๯้าเพิ่งฟื้นก็พักผ่อนห้ามซุกซนที่ไหนอีกละ นี่คือคำสั่ง" หลี่เหว่ยพยักหน้าตอบรับเบาๆ หลังจากที่ ผู้หญิงที่เรียกตัวว่าพี่สาว ก็เดินออกจากตำหนักไป  หลี่เหว่ยถึงกลับปวดหัวว่าเหตุการณ์ทั้งหมดมันคือเ๹ื่๪๫อะไร นี่คือเ๹ื่๪๫อะไรกัน แล้วที่นี่ที่ไหนและทำไมฉันต้องมาอยู่ที่นี่ คำถามพรุ่งนี้เต็มหัวฉันไปหมดจนทำให้ปวดหัวไปหมด