ตอนที่17สืบทอดพลังโดยสมบูรณ์จากัดำและวิหคทอง
“นายท่านโปรดรับข้าผู้นี้เป็ข้ารับใช้ด้วยข้าคือหนึ่งในสิบผู้ใช้รูปแบบพระเ้าที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปขอรับ”ชายชราเมื่อรู้ว่าความสามารถของมันตอนนี้ไม่มากพอที่จะเอาชีวิตรอดจากเทียนถางได้มันจึงรีบกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังถึงภายในจะเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“เ้าคือหนึ่งในผู้ที่ใช้รูปแบบพลังเ้าที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปหรือความสามารถเช่นเ้านะหรือ”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าเ็ามันยังไม่เชื่อคำกล่าวของชายชราอย่างแน่นอนปรากฏความดุร้ายในแววตาของมัน
“แน่นอนนอกจากข้าแล้วยังมีอีกสี่คนที่มีระดับเหนือกว่าข้า”ชายชรารีบกล่าวออกมาอย่างจริงจังเมื่อเทียนถางได้ยินก็เปลี่ยนสีหน้าเป็ประหลาดใจก่อนที่จะยิ้มและสลายพลังออกมาจากรูปแบบพลังทั้งหมดและวางฝ่ามือลงไปที่อกของชายชรา
“รูปแบบผูกิญญา”ไม่นานแสงสว่างก็เจิดจ้าออกมาจากอกของชายชรามันเต็มไปด้วยความตกตะลึงและกล่าวออกมาเทียนถางยิ้มและดึงมือออกมาจากอกของชายชราปรากฏสัญลักษณ์หัวกระโหกที่กลางอกของชายชรา
“ข้า หม๋า ขอรับใช้นายท่านผู้ยิ่งใหญ่”ชายชรารู้ว่าควรทำสิ่งใดต่อมันคุกเข่าลงบนอากาศพร้อมกล่าวออกมาโดยท่าทีจงรักภักดีเทียนถางสะบัดมือดึงร่างกายของชายชราขึ้นและใช้ดวงตาตรวจสอร่างกายที่ผอมแห้งของชายชราปรากฏว่าร่างกายของชายชราขาดรูปแบบแห่งความสมบูรณ์จึงทำให้ร่างกายของอ่อนแอลงทุกปี
“ฟุมมมม”เทียนถางสะบัดมืออีกครั้งปลดปล่อยคลื่นพลังเข้าใส่ร่างกายของหม๋ามันเต็มไปด้วยความตกตะลึงเพราะไม่คิดว่าเทียนถางจะโจมตีมันแต่พริบตาต่อมามันก็สามารถที่จะััได้ว่าร่างกายของมันกำลังฟื้นฟูพลังขึ้นมาอีกทั้งยังสามารถที่จะได้สวมใส่ชุดที่เทียนถางสร้างจากรูปแบบพลังที่แข็งแกร่งขึ้นมาอีกด้วย
“ข้าขอขอบคุณนายท่านที่ทำให้ข้ากลับมาเป็คนเดิมอีกครั้ง”ไม่นานร่างกายของหม๋าก็กลับมาเป็หนุ่มอีกครั้งตอนนี้มันราวกับชายวัยกลางคนหล่อเหลามีเส้นผมสีดำสนิทดวงตาสีขาวมันเต็มไปด้วยความยินดีและคุกเข่าลงที่ด้านหน้าของเทียนถางพร้อมกล่าวออกมาอย่างขอบคุณอย่างแท้จริง
“ไปเถอะ”เทียนถางไม่แม้แต่จะหันไปมองมันพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงหม๋ารีบพุ่งตามเทียนถางกลับมายังถึงยังตระกูลมณีแห่งชีวิตตอนนี้พวกมันทั้งหมดปลอดภัยแล้วเทียนถางจ้องมองออกไปรอบเพื่อตรวจสอบพ้นที่ทั้งหมด
“มันคือผู้ใช้รูปแบบพลังที่โจมตีพวกเรานิ”เทียนถางและหม๋าเข้ามาภายในพระราชวังทุกคนจ้องมองมาที่เทียนถางด้วยสีหน้าขอบคุณแต่พริบตาต่อมาผู้นำตระกุลก็จับหม๋าได้มันกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงทุกคนจ้องมองไปที่หม๋าและนึกได้พวกมันเปลี่ยนไปเป็ดุร้ายและพยายามที่จะพุ่งเข้าใส่หม๋าแต่เทียนถางโบกมือ
“ตอนนี้มันคือข้ารับใช้ของข้าแล้ว”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทุกคนตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่คิดว่าชายชราที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโสและบ้าพลังในตอนนี้จะกลายมาเป็ข้ารับใช้ที่หนุ่มและห่อเหลาและยังดูเคารพต่อนายของมันอย่างมากอีกด้วย
“เ้าก็ขอโทษพวกเขาเสีย”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้งหม๋าพยักหน้าตอและประสานมือโค้งคำนับทุกคน หลี่ิรินเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของหม๋าและตบเข้าใส่สุดแรงร่างกายของมันพุ่งลงไปที่พื้นอย่างรุนแรง
“นี้คือสิ่งตอบแทนที่เ้าทำร้ายคนในตระกูลของข้า”หลี่ิรินกล่าวออกมาอย่างดุร้ายแต่หม๋าไม่ได้คิดจะตอบโต้เพราะมันรู้ว่าถ้ามันทำสิ่งอื่นนอกจากคำสั่งของเทียนถางิญญาของมันถูกทำลายแน่มันจึงลุกขึ้นประสานมือโค้งคำนับ
“พอเถอะตอนนี้ข้า้าที่จะถามเ้าเกี่ยวกับที่เ้าเรียกข้าว่าเนื้อคู่”หลี่ิรินพยายามที่จะตบเข้าใส่หม๋าอีกครั้งแต่เทียนถางเข้ามาห้ามพร้อมกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อนางได้ยินสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปเป็แดง
“เมื่อหลายสิบปีก่อนปรากฏเทพพยากรณ์มาหาข้าและกล่าวว่าผู้ที่ทำให้สร้อยที่ท่านให้มาส่องแสงได้แสดงว่าชายผู้นั้นคือเนื้อคู่ที่ฟ้าส่งมาให้ข้าต่อให้เขาจะมีหญิงมากมายแต่ข้าจะเป็คนที่เขารักมากที่สุด”หลี่ิรินกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆนางดึงสร้อยออกมาจากคอและยื่นเข้ามาที่ด้านหน้าของเทียนถางเมื่อเข้าใกล้เทียนถางมันก็ส่องแสงออกมา
“รูปแบบสะกดรอย”เทียนถางจ้องมองเข้าไปภายในสร้อยคอด้วยสีหน้าสนใจแต่เมื่อจ้องมองเข้าไปภายในมณีสีแดงปรากฏรูปแบบสะกดรอยอยู่ภายในเทียนถางกล่าวออกมาอย่างดุร้ายมันจับไปที่สร้อยและสะบัดมือส่งมันขึ้นไปบนอากาศสูงมากไม่นานมันก็ะเิออกมาอย่างรุนแรงด้านนอกรูปแบบป้องกัน
“ฟุมมม”คลื่นเปลวเพลิงจากะเิเผาผลาญทำลายล้างพื้นที่โดยรอบทั้งหมดอย่างรุนแรงทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงหลี่ิรินล้มลงไปที่พื้นนางจ้องมองไปที่ะเิเพลิงด้วยสีหน้าหวาดกลัวแต่ไม่นานทุกคนก็สามารถที่จะััได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรง
“เ้าเทพพยากรณ์อีกแล้วมันไปหาอาจารย์และกล่าวว่าข้าจะไปหาจนเกือบที่จะทำให้อาจารย์เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์และตอนนี้มันยังเกือบสังหารเ้าอีก”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธพร้อมจ้องมองไปที่หลี่ิรินที่นั่งอยู่ที่พื้นเทียนถางเริ่มสงสัยในตัวองเทพพยากรณ์ที่กล่าวกับอาจารย์ของมันเช่นนั้นแล้วเพราะนั้นคือการทำลายอนาคตที่จะสร้างศิษย์ยอดเยี่ยมเช่นมันได้เลยถ้ามันไม่ได้ไปที่นั้นและอาจารย์ของมันอาจจะไม่รับศิษย์จนถึงวันที่เขาหมดอายุขัยเลยก็ได้
“มันจะต้องชดใช้กับสิ่งที่เกิดขึ้น”เทียนถางกล่าวออกมาอีกครั้งแววตาของมันปรากฏจิตสังหารมือทั้งสองกำแน่นจนได้ยินเสียงของกระดูกเคลื่อนทุกคนไม่สามารถที่จะทำสิ่งใดได้เลยเมื่อได้เห็นเช่นนั้นหลี่ิรินพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่เวลานั้นมือสองข้างจับไปที่ไหล่ทั้งสองข้าของเทียนถาง
“ใจเย็นพี่ชาย”ชุนจิและโซยะกล่าวออกมาพร้อมกับเทียนถางจึงได้เริ่มใจเย็นลงอย่างช้าๆไม่นานมันก็ััได้ถึงพลังบางอย่างเทียนถางสะบัดมือดึงร่างกายของหลี่ิรินเข้ามาในอ้อมกอดของมันทุกคนประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมา
“ข้ารู้แล้วเ้าเทพพยากรณ์นั้นไม่้าให้ข้าพบกับเ้านี้เอง”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังและมันรู้เหตุผลที่แท้จริงที่เทพพยากรณ์ได้ให้กงิรอมันเพราะมัน้าที่จะไม่ให้เทียนถางพบกับทักษะของันี้เองในร่างกายของกงิมีทักษะ ปีกักวาดล้างโลกอยู่และในตอนนี้มันก็พบกับทักษะัในร่างกายของหลี่ิริน
“เพราะเ้าเองก็มีสิ่งที่ข้า้านี้เอง”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทุกคนสับสนมากหลี่ิรินเองยิ่งสับสนนางพยายามที่จะผลัดเทียนถางออกแต่ตอนนี้เทียนถางวางมือที่กลางอกของนางหลี่ิรินเตรียมที่จะจัดการเทียนถางแต่ตอนนี้ปรากฏแสงสว่างส่องออกมาจากร่างกายของนางจึงทำให้นางหยุดลง
“อ้ากกก”เทียนถางดึงแสงสีขาวออมกาจากร่างกายของหลี่ิรินมันเปลี่ยนแปลงเป็ลำแสงพุ่งเข้าใส่หัวของมันเสียงกรีดร้องของเทียนถางดังสนั่นทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงปีกัคู่ใหญ่พุ่งออกมาจากหลังของเทียนถางทำให้ผู้คนที่พยายามที่จะเข้ามาใกล้ถอยออกไปทันทีหลี่ิรินเองก็ถูกผลัดออกมาด้านนอกเช่นกัน
“เ้ามันโชคดีจริงๆพบบางสิ่งอีกแล้วสินะ”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มแต่ไม่นานร่างกายของมันก็ส่องแสงออกมาเช่นกันเพราะตอนนี้ปรากฏลำแสงพุ่งออกมาจากภายในตำหลักด้านหลังของตระกูลมณีสว่างพุ่งเข้ามาภายในร่างกายของมันเช่นกันตอนนี้มันก็กรีดร้องออกมาและล้มลงไปที่พื้น
“โฮกกก”ปรากฏร่างเงาของวิหคสีทองขนาดใหญ่ที่ด้านหลังชุนจิและัดำขนาดใหญ่ที่ด้านหลังของเทียนถางพวกมันทั้งสองคำรามออมกาอย่างดุร้ายกวาดล้างพื้นที่โดยรอยในระยะทั้งผมก่อนที่จะหยุดเมื่อพลังทั้งสองปะทะกันทุกคนรีบถอยห่างออกไปด้วยความหวาดกลัวหม๋าสะบัดมือสร้างโล่ขนาดใหญ่ออมกาป้องกันทุกคนเอาไว้ทันที
“พลังของพวกเขากำลังพัฒนาขึ้น”โซยะกล่าวออกมามันรู้สึกอิจฉามากแต่มันก็ยินดีเช่นกันเพราะทั้งสองคือพี่ชายร่วมสาบานของมันไม่นานพลังที่รุนแรงก็หยุดลงเทียนถางและชุนจิก็ยืนขึ้นทั้งสองหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข
“ข้าระดับเทวะโลกขั้นสองแล้ว”ชุนจิกระโดยขึ้นจากพื้นและน้อยมันกล่าวออกมาอย่างยินดีพร้อมจ้องมองมาที่เทียนถาง
“ข้าอยู่ในระดับาขั้นที่เก้าแล้ว”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มและไม่นานมันคิดว่ามันจะเลื่อนเข้าสู่ระดับครึ่งเทวะโลกแล้วเมื่อโซยะและคนอื่นได้ยินต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึงเพราะพลังของทั้งสองเพิ่มขึ้นอย่างมาก
“เอาสิ่งนั้นให้เขาเถอะ”ชุนจิกล่าวออกมาเทียนถางพยักหน้าตอบทั้งสองปลดปล่อยลำแสงออกมาจากมือและส่งมันเข้าไปภายในร่างกายของโซยะและนั้นทำให้โซยะได้รับพลังเศษเสี้ยวของัและวิหคแต่เพียงแค่เศษเสี้ยวกับทำให้ระดับพลังของมันเลื่อนจากระดับครึ่งเทวะโลกขั้นหนึ่งเป็ขั้นสี่เลย
“ขอบคุณท่านพี่ทั้งสอง”โซยะรีบกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเทียนถางพยักหน้าตอบและบิดตัวไปมาก
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้
“ที่นี้มัน”เมื่อเทียนถางล้มลงิญญาของมันถูกส่งเข้ามาภายในโลกสีดำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยความมืดมิดเทียนถางกล่าวออกมาและเริ่มใช้ด้วยตาจ้องมองออกไปรอบๆปรากฏัดำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยความดุร้าย
“วิ้งฟุม”ไม่นานก็ปรากฏแสงสว่างขึ้นทั่วทุกทิศปรากฏโลกที่ถูกแบ่งเป็สองฝั่งราวกับว่ามันมีกระจกคั่นกลางเทียนถางจ้องมองออกไปปรากฏว่าชุนจิเองก็เข้ามาภายในเช่นกันที่ด้านหน้าของมันคือวิหคสีทองขนาดใหญ่
“พวกเ้าคือผู้สืบทอดของพวกเราหรือ”ัดำและวิหคทองกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดุร้ายทั้งท่าทางและรูปแบบการกล่าวทั้งหมดราวกับมันคือตัวตนเดียวกันเลยเทียนถางและชุนิจจ้องมองหน้ากับด้วยความสับสนถึงมันจะได้สืบทอดพลังของกงิและกงหยุนมาแต่มันไม่คิดว่าจะมีสิ่งนี้มาปรากฏต่อหน้าเช่นนี้
“ถ้าพวกเ้า้าที่จะรับพลังที่แท้จริงของพวกเราก็จงชนะให้ได้”ัดำและวิหคทองกล่าวออกมาอย่างดุร้ายและพุ่งเข้าใส่เทียนถางและชุนจิทั้งสองพุ่งออกไปด้วยความเร็วการโจมตีของทั้งสองราวกับสิ่งเดียวกันเลย เทียนถางขมวดคิ้วและเริ่มคิดถึงสิ่งที่มันควรที่จะทำ
“ชุนจิทักษะประสาน”เทียนถางะโออกมาด้วยสีหน้าจริงจังแต่ชุนจิกับไม่เข้าใจในรีบสายหัวตอบและะโหลบไปมาด้วยความเร็วสูงไม่นานก็ชุนจิก็ถูกโจมตีจนปลิวลงไปที่พื้นอย่างรุนแรงเทียนถางเต็มไปด้วยความดุร้าย
“เ้าโล่สิ่งที่ข้ากำลังจะทำก็เหมือนกับพวกมันทั้งสองเช่นนั้นยังไงละ”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างจริงจังชุนจิจ้องมองออกไปที่ัดำและวิหคทอง ปรากฏว่าการโจมตีของทั้งสองมันราวกับสิ่งเดียวกันเลย
“หรือว่า”ชุนจิพึมพำออกมาและมันก็ลุกขึ้นยืนตอนนี้ทั้งสองะเิพลังจากทักษะประสานออกมาเมื่อทั้งสองหลับตาลงกระแสของพลังที่รุนแรงของพวกมันก็เริ่มเชื่อมต่อกันอย่างช้าๆตอนนี้ราวกับพวกมันกำลังหลอมรวมร่างกายและจิตใจเข้าด้วยกันเลยก็ว่าได้
ทั้งความรู้สึก ความคิด จิตัั ทุกอย่างของทั้งเทียนถางและชุนจิประสานเข้าด้วยกันทั้งสองปรากฏกรงและสีทองและปีกกับหางของัสีดำร่างกายของพวกมันพุ่งออกไปพร้อมกับราวกับพวกมันทั้งสองคือคนเดียวกันเลย
“ทักษะใหม่ ัวิหคประสานจิต”ทั้งสองกล่าวออกมาพร้อมกันพร้อมซัดหมัดเข้าใส่ทั้งัดำและวิหคทองจนร่างกายของมันะเิสลายหายไปแต่ไม่ได้สลายหายไปจากการโจมตีแต่เป็ความตั้งใจ
“ไม่คิดว่าพวกเ้าจะทำสำเร็จทั้งแต่ครั้งแรกเช่นนี้เลย”ร่างกายของัดำและวิหคทองปรากฏออมกาอีกครั้งพวกมันทั้งสองกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรอยยิ้ม
“พวกเรายอมรับเ้าทั้งสองเป็ผู้สืบทอดโดยสมบูรณ์”ัดำและวิหคทองกล่าวออกมาอีกครั้งร่างกายของพวกมันเปลี่ยนเป็ไปก้อนพลังสีดำและทองพุ่งเข้าใส่ร่างกายของเทียนถางและชุนจิและนั้นทำให้พลังภายในร่างกายของทั้งสองพุ่งสูงขึ้นด้วยความเร็วสูงตอนนี้เทียนถางและชุนจิสามารถที่จะััได้ถึงบางอย่าง
“ทักษะ ที่จะให้พลังแก่ผู้อื่นได้หรือ”ชุนจิสามารถที่จะได้รับพลังที่จะสามารถมอบพลังของมันให้แก่ผู้อื่นได้มันกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขแต่ของเทียนถางกับเป็ทักษะที่จะสามารถทำลายพลังของผู้อื่นได้โดยทำให้คนผู้นั้นไม่สามารถที่จะไม่สามารถฝึกยุทธได้อีกไปตลอดชีวิตเลย
“ข้าคิดว่าเ้าคงไม่ใช้มันนะ”ชุนจิกล่าวออกมาเพราะตอนนี้ความคิดของทั้งสองเชื่อมต่อกันแล้วเทียนถางพยักหน้าตอบมันเป็ทักษะที่น่ารังเกียจจนเทียนถางไม่คิดที่จะใช้มันชุนจิหัวเราะเมื่อได้เห็นความคิดของเทียนถาง
“ออกไปจากหัวข้าซะ”เทียนถางคิดอีกครั้งชุนจิสะดุ้งเล็กน้อยทั้งสองสลายพลังที่เชื่อมต่อกันออกตอนนี้มันทั้งสองได้ออกมายังโลกภายนอกอย่างง่ายดายตอนนี้เทียนถางจ้องมองออกไปรอบๆด้วยสีหน้าสนใจ
ณ โลกภายนอก
“ชุนจิเ้าเข้าไปภายในได้เพราะบางสิ่งด้านหลังนั้นสินะ”เทียนถางกล่าวถามออกมาอีกครั้งพร้อมชี้ไปที่ตำหนักด้านหลังสุดภายในตระกูลมณีแห่งชีวิตชุนจิพยักหน้าตอบเพราะจู่ๆลำแสงก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของมัน
“ิรินพาข้าไปที่นั้นได้หรือไม่”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเพราะมันอย่างจะไปตรวจสอบเล็กน้อยเพราะมันไม่สามารถที่จะใช้ดวงตาราชันย์ปีศาจจ้องมองเข้าไปภายในตำหนักนั้นได้เลย
“ข้าจะพาไปเองแต่ที่นั้นห้ามให้ใครอื่นนอกจากเ้าเข้าไป”หลี่ิรินกล่าวตอบทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงและพยายามที่จะกล่าวห้ามนางแต่นางก็โบกมือห้าม หลี่ิรินสั่งให้คนพาชุนจิ โซยะ และหม๋าไปยังที่พักก่อนนางเดินนำทางเทียนถางไปที่ตำหนักด้านหลังเมื่อเทียนถางมาถึงปรากฏกลิ่นอายที่เต็มไปด้วยความน่ารังเกียจถูกปลดปล่อยออกมาจากตำหนักอย่างรุนแรง
ปรากฏมงกุฎจอมราชันย์ที่เหนือหัวของเทียนถางในทันทีตอนนี้มันพบิญญาร้ายจำนวนมากมายมหาศาลอยู่โดยรอบของตำหนักราวกับว่าพวกมัน้าที่จะเข้าไปภายในเทียนถางขมวดคิ้วเข้าหากันราวกับว่าด้านในมีบางสิ่งที่สำคัญมากสำหรับเหล่าิญญาร้ายเลยหลี่ิรินจ้องมองมาที่เทียนถางที่กำลังจ้องมองไปรอบๆด้วยสีหน้ายิ้มแย้มนางประหลาดใจมาก
325
