บทที่8 มอบหมายงาน
จนกระทั่งเสียงเปิดประตูดังขึ้น ปีย์ชนกถึงกับสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความใศิลายืนหน้านิ่งอยู่ด้านหน้าประตู เขาทอดสายตามองมายังปีย์ชนกด้วยสายตาเ็า
“นี่นายยังไม่ได้กลับบ้านเหรอ” ศิลาเอ่ยถามขึ้นมาอย่างแปลกใจเมื่อเห็นปีย์ชนกในชุดทำงานเดิมในสภาพที่ดูงัวเงีย
ปีย์ชนกไม่ได้ตอบคำถามดังกล่าว เขารีบลุกขึ้นยืนและจัดเอกสารในมือให้เรียบร้อยก่อนจะเดินไปยื่นให้กับศิลา
“งานที่พี่...เอ่อ...คุณศิลาสั่งไว้ ผมทำเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ”ปีย์ชนกกล่าวเสียงใสอย่างรู้สึกภาคภูมิใจในชิ้นงานแรกของตนเอง
ศิลาเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็ปกติเช่นเดิม เขาเพียงคว้าเอกสารดังกล่าวเอาไว้พร้อมจับจ้องมองปีย์ชนกอย่างนึกระแวง
ศิลาก้มลงอ่านรายงานอย่างรวดเร็วคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองปีย์ชนกด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก
“นายทำได้ดีกว่าที่ฉันคิดไว้” ศิลาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ก็แฝงไปด้วยความพึงพอใจและประหลาดใจในคราวเดียวกัน
คำชมเพียงสั้นๆ นั้นกลับทำให้หัวใจของปีย์ชนกพองโตขึ้นมาอย่างประหลาดเขาไม่ได้คาดหวังว่าจะได้รับคำชมจากศิลาเลยแต่เมื่อได้ยินเช่นนั้นปีย์ชนกก็ถึงกับยิ้มไม่หุบกันเลยทีเดียว “ขอบคุณครับ”ปีย์ชนกตอบกลับด้วยน้ำเสียงใสอย่างภาคภูมิใจ ความเหนื่อยล้าที่มีหายวับเป็ปลิดทิ้งในทันทีทันใด
แต่แล้วรอยยิ้มของปีย์ชนกก็ต้องหุบลงเมื่อศิลาเอ่ยประโยคต่อมาด้วยน้ำเสียงเ็าเช่นเดิม “แต่อย่าเพิ่งคิดว่าฉันจะยอมรับนายง่ายๆงานนี้เป็แค่งานพื้นฐานเท่านั้น ฉันยังต้องพิจารณานายอีกมากทีเดียว”
ปีย์ชนกทำเพียงพยักหน้ารับอีกครั้ง คำพูดดังกล่าวราวกับเด็กที่ได้รับขนมแล้วถูกแย่งไปต่อหน้าต่อตาปีย์ชนกได้แต่หน้างุ้มลงและได้แต่กล่าวปลอบใจตนเองว่าเขาคงต้องพิสูจน์ตัวเองอีกมากทีเดียว
“เอาละ...นายกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ...ฉันไม่อยากให้คนทำงานแถวนี้ต้องทนดมกลิ่นของนายทั้งวัน”ศิลาพูดตัดบทก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในห้องทำงานทันที
“พี่ศิลานะพี่ศิลา...จะพูดจาดีๆหน่อยก็ไม่ได้” ปีย์ชนกบ่นกระปอดกระแปดออกมาทันที ก่อนจะรีบกลับบ้านไปอย่างรวดเร็ว
ใน่สายของวันปีย์ชนกกลับเข้าออฟฟิศอีกครั้งลิลลี่มองค้อนชายหนุ่มตรงหน้าในทันที ก่อนจะอดพูดจาแดกดันออกมาอย่างเสียมิได้ “เป็เด็กเส้นนี่ดีจังเลยนะนึกอยากจะมาทำงานตอนไหนก็มา”
ปีย์ชนกได้แต่แอบถอนหายใจออกมาแต่เขาคร้านที่จะอธิบายความให้ยืดยาวเพราะรู้ดีว่าคนตรงหน้าคงไม่้าคำอธิบายใดๆปีย์ชนกจึงทำเพียงเดินกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานตามเดิม
ตลอดทั้งวันศิลายังคงมอบหมายงานต่างๆให้ปีย์ชนกทำอย่างต่อเนื่อง แต่เขาก็มุ่งมั่นที่จะทำงานเหล่านี้ให้สำเร็จลุล่วงด้วยดีแม้จะต้องเผชิญกับสายตาไม่เป็มิตรจากลิลลี่ และความเ็าของศิลาก็ตาม
ในตอนเย็นขณะที่ปีย์ชนกกำลังเก็บของเตรียมตัวกลับบ้าน ศิลาก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของเขาอีกครั้ง
“พรุ่งนี้เช้า แปดโมงตรงเตรียมเอกสารสำหรับการประชุมกับบริษัทคู่ค้าไว้ให้พร้อมด้วย” ศิลาสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
“ครับคุณศิลา” ปีย์ชนกรับคำ
“และก็...พรุ่งนี้ลิลลี่ลาคุณจะต้องทำหน้าที่ดูแลต้อนรับแขกและจดบันทึกการประชุมด้วยตัวเอง” ศิลาเสริม
ปีย์ชนกพยักหน้ารับแม้จะรู้สึกกังวลอยู่บ้างเพราะเขาไม่เคยมีประสบการณ์ในการทำหน้าที่นี้มาก่อนแต่เขาก็พร้อมที่จะเรียนรู้และทำทุกอย่างให้ดีที่สุด เพื่อให้ศิลาเห็นความตั้งใจและความสามารถของเขา
ในใจของปีย์ชนกเริ่มมีความหวังเล็กๆก่อตัวขึ้น แม้ว่าศิลาจะยังจำเขาไม่ได้และยังคงแสดงท่าทีเ็าอยู่ แต่การที่ศิลามอบหมายงานที่สำคัญให้กับเขานั่นย่อยต้องหมายความว่าศิลาเริ่มยอมรับในตัวของเขาอยู่บ้างไม่มากก็น้อยทีเดียว
ปีย์ชนกตื่นแต่เช้ามืดอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดสูทสีน้ำเงินเข้มที่ดูสุภาพและน่าเชื่อถือ ความกดดันเริ่มก่อตัวขึ้นเป็ทวีคูณเมื่อการประชุมสำคัญกับบริษัทคู่ค้ากำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าและภาระหน้าที่ในการเตรียมเอกสาร ต้อนรับแขก รวมถึงจดบันทึกการประชุมทั้งหมดตกมาอยู่บนบ่าของเขาแต่เพียงผู้เดียว
เมื่อปีย์ชนกเดินทางมาถึงบริษัท เขารีบตรวจสอบเอกสารทุกอย่างอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งใดขาดตกบกพร่อง รายละเอียดของสัญญา ข้อเสนอต่างๆข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทคู่ค้าทุกอย่างถูกจัดเรียงอย่างเป็ระเบียบในแฟ้มหนังสีดำสนิท
ในขณะที่ปีย์ชนกกำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดเตรียมเอกสารศิลาก็เดินเข้ามาในห้องประชุมด้วยท่าทางรีบร้อน ใบหน้าคมคายยังคงเคร่งขรึมเช่นเคยแต่แววตาดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย
“เรียบร้อยดีไหม”ศิลาถามสั้นๆ โดยไม่มองหน้าปีย์ชนก
“ครับคุณศิลา ทุกอย่างพร้อมแล้วครับ”ปีย์ชนกตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ
ศิลาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งที่หัวโต๊ะประชุม เขาหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาอ่านอย่างละเอียดราวกับ้าที่จะทบทวนทุกอย่างอีกครั้งก่อนการประชุมจะเริ่มต้น
ปีย์ชนกสังเกตท่าทางของศิลาเขารู้สึกได้ถึงความกดดันและความคาดหวังที่เ้านายของเขากำลังแบกรับไว้การประชุมครั้งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่ออนาคตของบริษัทหากพวกเขาไม่สามารถตกลงเงื่อนไขกับบริษัทคู่ค้าได้อาจส่งผลกระทบต่อโครงการใหญ่ที่กำลังดำเนินอยู่
“ปีย์ชนก” เสียงทุ้มต่ำของศิลาดังขึ้น
“ครับคุณศิลา” ปีย์ชนกสะดุ้งตัวเล็กน้อยนี่นับว่าเป็ครั้งแรกที่เดียวที่ศิลาเรียกชื่อของเขาออกมา
“วันนี้นายต้องทำหน้าที่จดบันทึกการประชุมด้วยฉัน้ารายละเอียดทุกอย่าง ทั้งประเด็นที่พูดคุย ข้อตกลง และข้อสงสัยต่างๆ” ศิลาสั่งด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“รับทราบครับ ผมจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุดครับ”ปีย์ชนกตอบอย่างมั่นใจ แม้ในใจจะรู้สึกประหม่าอยู่บ้างแต่เขาก็ตั้งใจว่าจะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุด