ตอนที่ 10 นักเรียนที่ย้ายมาใหม่
“นี่ รู้กันหรือยัง ห้องเราจะมีนักเรียนใหม่ที่ย้ายมาจากโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งข้างๆด้วยละ” เนื่องจากกลัวว่ากู้ชวนที่หลับอยู่มุมห้องจะตื่นเพราะเสียงดังหนวกหูทุกคนในห้องเรียนจึงคุยกันเบาๆ แต่เจียงฉือที่อยู่อีกข้างกลับไม่ไหวติง ยังคงเขียนการบ้านในมืออย่างสงบนิ่ง
“เงียบๆ กันหน่อยนักเรียนทุกคน” อาจารย์ประจำชั้นเดินเข้ามาอย่างเคร่งขรึมก่อนจะใช้มือเคาะโต๊ะบรรยาย หลังจากนั้นก็หันไปทางเด็กหนุ่มที่อยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าประจบประแจงก่อนจะพูดขึ้นว่า “นักเรียนสวี่กู้เข้ามาเถอะ”
เด็กหนุ่มที่อยู่หน้าประตูเดินเข้ามาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มไร้พิษภัยและดูคงแก่เรียน เขาโค้งตัวลง ทว่าขณะที่ยืดตัวขึ้นก็มองไปทางเจียงฉือที่ขมวดคิ้วมาทางตนเองพอดี สวี่กู้ยิ้มให้เจียงฉือแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยจากนั้นก็กวาดสายตาไปยังกู้ชวนที่อยู่มุมห้อง แล้วเอ่ยแนะนำตัว
“สวัสดีทุกคน ฉันชื่อสวี่กู้ รบกวนเพื่อนๆ ทุกคนช่วยชี้แนะด้วยนะ”
เจียงฉือมองผู้ชายคุ้นหน้าคุ้นตาที่ยืนอยู่บนแท่นบรรยายหากไม่ใช่เพราะเขาเคยพบเห็นเื่น่าเกลียดของคนคนนี้มาก่อน เกรงว่าคงจะถูกท่าทางเสแสร้งของเขาหลอกเป็แน่
“กรี๊ด! เขาหล่อมากเลย” ผู้หญิงในห้องร้องเสียงแหลมกระทั่งหวังฉิงที่อยู่ข้างๆ กันก็ยังมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มเหมือนพวกบ้าผู้ชาย
กู้ชวนถูกเสียงเอะอะหนวกหูทำให้ตื่นจึงยืดตัวขึ้นมาอย่างหงุดหงิดขณะกำลังจะะเิอารมณ์ เขาก็มองเห็นเด็กหนุ่มที่อยู่หน้าแท่นบรรยายซึ่งกำลังมองมาที่ตนด้วยสายตายั่วยุเสียก่อน
“นักเรียนสวี่เป็หัวกะทิของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่ง ตอนนี้เขาย้ายมาที่โรงเรียนของพวกเราแล้วพวกเธอก็พยายามเอาอย่างสวี่กู้เขานะ อ้อ จริงสิ นักเรียนสวี่กับกู้…”
“คุณครูครับ ผมต้องนั่งตรงไหนครับ” สวี่กู้ถามตัดบทคำพูดของครูประจำชั้น
“นักเรียนสวี่ เธออยากนั่งตรงไหนล่ะ” ครูประจำชั้นถามด้วยสีหน้าเอาอกเอาใจ
“ครูครับ ผมสายตาสั้นนิดหน่อย นั่งด้านหลังคงมองไม่ชัด ไม่สู้~นั่งหลังเพื่อนคนนี้แล้วกันครับ!” สวี่กู้มองเจียงฉือ นิ้วมือที่ใช้ชี้หยุดอยู่ที่เขาครู่หนึ่งก่อนจะย้ายไปที่หวังฉิง
หัวคิ้วของเจียงฉือขมวดกันแน่นก่อนจะมองหวังฉิงที่มีสีหน้าเขินอายอีกครั้ง เขาไม่เคยเห็นเธอเป็แบบนี้มาก่อน จะมีก็แค่ครั้งเดียวที่…
เจียงฉือครุ่นคิดแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกระแวงเล็กน้อยชาติก่อนเขารู้เพียงว่าหวังฉิงชอบผู้ชายต่างโรงเรียนคนหนึ่ง และเป็ผู้ชายที่ไม่ดีนัก…แต่ถ้าจะให้บอกอย่างละเอียดว่าผู้ชายคนนั้นเป็ใคร เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
“หรือว่าจะเกี่ยวกับสวี่กู้” เจียงฉือครุ่นคิดอย่างใจลอย
…
ตลอดคาบเรียนนั้นเจียงฉือฟังบทเรียนไม่เข้าหัวเลยเขาเอาแต่นึกค้นในสมอง ซึ่งก็ไม่เคยมีเื่ที่เกี่ยวข้องกับนักเรียนที่ย้ายมาใหม่คนนี้เลยหรือว่ามันจะเป็ผลมาจากผีเสื้อขยับปีก[1]ที่ตนทำให้เกิดขึ้นกันนะ
…
หลี่เวยที่อยู่ข้างหลังหน้าแดงขณะที่คุยกับสวี่กู้สวี่กู้เองก็ตอบกลับอย่างนุ่มนวล ทว่าสายตาของเขากลับจับจ้องแผ่นหลังของเจียงฉืออยู่ตลอด
ที่มุมห้อง ใบหน้าของกู้ชวนถมึงทึงมือกำแน่นจนเส้นเืที่หลังมือปูดโปนขึ้นมา
…
“นายคิดจะทำอะไร” เสียงของกู้ชวนดังขึ้นในห้องน้ำไม่มีเศษเสี้ยวของความอบอุ่น เสื้อเชิ้ตสีดำบนตัวขับส่งให้ใบหน้าหล่อเหลาดูเ็าเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
“แล้วนายว่าฉันคิดจะทำอะไรล่ะ” เด็กหนุ่มตรงข้ามกันถามกลับอย่างถากถาง
“อย่ายุ่งกับเขา” กู้ชวนเดือดดาลเล็กน้อยน้ำเสียงของเขาราวกับซาตานจากนรก
“อ้อ ทำไมนายถึงใส่ใจเขาถึงขนาดนี้กันล่ะ”สวี่กู้เข้าไปใกล้และมองเด็กหนุ่มที่กำลังโกรธจัดตรงหน้าอย่างยียวน รู้สึกเบิกบานใจอย่างหาที่ใดเปรียบจากนั้นก็หมุนตัว เปลี่ยนสีหน้าเป็ใบหน้าเปื้อนยิ้มสดใส ก่อนจะเดินออกไปข้างนอก
…
ขณะที่สวี่กู้เดินมาถึงหน้าบันไดก็พบว่ามีเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ไม่ไกลนัก เขากำลังกัดปลอกปากกา ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือวิชาคณิตศาสตร์ในมือคิ้วขมวดเป็ปม
“ขอโทษที” เจียงฉือกำลังพินิจพิเคราะห์ปัญหาคณิตศาสตร์อย่างตั้งใจและตอนที่กำลังคิดว่าจะไปหาครู ก็เกือบจะชนกับคนตรงข้ามเข้า จึงรีบเอ่ยขอโทษทันที ทว่ากลับไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา
เขาเอ่ยขอโทษจบก็ขยับไปทางขวาแต่คนตรงข้ามก็ยังขยับมาทางขวาเหมือนกันกับเขา เขาจึงขยับไปทางซ้ายแทน แต่แล้วอีกฝ่ายก็ขยับมาทางซ้ายเช่นกันสุดท้ายเจียงฉือจึงยืนนิ่งไม่ขยับตัวเสียเลย แล้วเด็กหนุ่มตรงหน้าก็ไม่ขยับตัวเช่นกันราวกับจงใจ
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างโมโห ทันใดนั้นก็เห็นสวี่กู้ที่กำลังมองมาทางตนยิ้มๆเจียงฉือใจนสะดุ้ง ผงะก้าวถอยหลังมาโดยไม่รู้ตัว
“นะ…นายจะทำอะไรน่ะ” เจียงฉือเอ่ยตะกุกตะกักในใจคิดไปว่า หรือเป็เพราะครั้งก่อนไปทำลาย่เวลาดีๆ ของเขาเข้า เขาก็เลยจะมาแก้แค้นหรือเปล่านะ!
“ฉันยังไม่ได้พูดเลยนะว่าฉันจะทำอะไร นายจะกลัวอะไรขนาดนี้เนี่ย”
สวี่กู้มองเขาอย่างขบขัน จ้องเข้าไปในดวงตาที่ทำให้คนมองรู้สึกใฝ่หาคู่นั้นพลางขยับเข้าไปใกล้อย่างช้าๆ
‘พลั่ก’สวี่กู้กำลังคิดที่จะแหย่เจียงฉือเล่น ฉับพลันนั้นกลับถูกคนที่อยู่ข้างหลังชนกระแทกไปอีกทางแล้วก็เห็นกู้ชวนเดินมาข้างๆ เด็กหนุ่ม ก่อนจะดึงแขนเจียงฉือลงบันไดไป
สวี่กู้มองเงาแผ่นหลังของทั้งสองคนนวดไหล่ที่โดนกระแทกจนชาดิก แต่กลับไม่รู้สึกโกรธเลยสักนิด แถมยังมีความรู้สึกสนุกกับการแก้แค้นอีกด้วยมุมปากปรากฏเป็รอยยิ้มร้าย
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/2950e7d742c903d7a687d9b0ce2dfde8
[1] ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก (butterfly effect) เป็การสื่อว่าการกระทำเพียงเล็กน้อยที่ถูกปรับเปลี่ยนไปในรูปแบบต่างๆอาจส่งผลถึงการเปลี่ยนแปลงในอนาคตได้อย่างมหาศาล
8K
