วินาทีที่เขาเห็นเธอแสงสว่างในใจสว่างวาบเธอจ้องมองเขาเห็นใบหน้าหล่อเหลามองมาที่เธอด้วยสายตาเบิกกว้างเธอมีอะไรแปลกไปหรือเปล่านะ เธอยืนค้างแบบนั้น ทำอะไรไม่ถูกเลย ลีอองเห็นทั้งสองคนยืนอยู่จ้องมองตากันไม่คลาดสายตาก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาแปลกๆ คนที่รู้ซีโร่หรือเปล่าหรือแฟนใหม่ เขาไม่รู้มาก่อนว่าซีโร่จะมีแฟนสวยขนาดนี้
“เธอคือใครลีออง” ซีโร่ถาม
บ้าหน่ามาถามเขา แล้วเขาจะถามใคร หรือว่า..
“นายไม่รู้หรอว่าเธอคือใคร” เขาพูดจบก็หันมามองเธอ
“ไม่มีใครรู้จักฉันทั้งนั้น”จบประโยคของมิลเฟย ชายหนุ่มทั้งคู่หันมามองหน้ากันสีหน้าและแววตาแสดงออกชัดเจนโดยไม่ต้องพูด แล้วเข้ามาได้ไง ก่อนจะพูดออกมาพร้อมกัน
“เข้ามาทำไม”พูดจบเขา 2 คนหันมามองหน้ากัน และต่ออีกประโยคพร้อมกัน
“เข้ามาผิดห้องหรือเปล่าครับ”
“ไม่นะก็ถูกห้องแล้ว” เธอไม่อยากเสียเวลามาอธิบาย จึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาลีอองพร้อมกับสบตามองลีออง
“เอาลูกแก้วคืนมา”
“ลูกแก้วอะไรของคุณครับ”ลีอองปฏิเสธทันควัน
“เห้ยลีอองนายขโมยของหรอ” ซีโร่ถาม
“บ้าคนอย่างผมไม่ขโมยของใคร”
เธอไม่สนใจชายหนุ่ม2 คน แต่มุ่งหน้าเดินหาลูกแก้วภายในบ้านแห่งนี้
“นี่เธอทำอะไร”ซีโร่ยืนขวางเธอ
แววตาสดใสเปล่งประกายสบตาหาเขา สีหน้าขอความช่วยเหลือ เธอช่างบริสุทธิ์เหลือเกิน
“ขอดูหน่อยได้ไหม...”มิลเฟยพูดน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล
ลีอองเห็นซีโร่ดูท่าจะโอนอ่อนผ่อนตามจึงเดินมาขวาง 2 คนที่ยืนประจันหน้ากัน
“ถ้าไม่ได้ขโมยลูกแก้วไปก็เอาคืนมา”มิลเฟยเอ่ย
“ใครขโมยลูกแก้วมันตกลงมาบนหัวเอง” ลีอองผลังปากพูด โมโหที่หาว่าเขาเป็ขโมย
“ลีอองนาย..”
“เอาคืนมานะ”มิลเฟยพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเช่นเดิม
“ไม่เอา”
“ทำไม”มิลเฟยถาม
“ก็...ไม่ให้เธอออกไปเลย” เขาพูดจบก็พลักเธอออก ซีโร่เห็นดังนั้นก็เดินไปยืนหน้ามิลเฟยพยายามไม่ให้ลีอองแตะตัวเธอ เธอเดินออกมาจากซีโร่ไม่อยากให้เขาต้องมาปกป้องและเธอไม่อยากเสียเวลา จึงใช้การสะกดจิตใส่ลีอองลีอองไม่ทันได้ตั้งหลักก็มาเสียหลักโดยยอมนำลูกแก้วมอบให้แต่โดยดีซีโร่เห็นดังนั้นก็ใว่าเกิดอะไรขึ้น
1K
