ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]

        “จุนห่าว เจ้าปรุงยานั้นได้หรือ?” เมื่อได้ฟังจุนห่าวแล้วหานรุ่ยจึงเอ่ยถามจุนห่าวด้วยดวงตาเปล่งประกาย เมื่อครั้นที่ซื้อใบสั่งยามา หานรุ่ยคิดว่าใบสั่งยานั้นไร้ประโยชน์ ราคาก็แพง แถมยังใช้ได้ไม่ครอบคลุมอีก เขาได้ยินมาว่าใบสั่งยานี้เป็นตำรายาโบราณที่ตกหล่น ครานั้นหานรุ่ยคิดว่า ผู้จัดการหลอกลวงพวกเขาแม้ว่ายาชนิดนี้จะได้รับการค้นคว้ามาแล้ว แต่ก็ไม่ได้มีคุณค่าในทางปฏิบัติสักเท่าไหร่ในมุมมองของหานรุ่ยนั้น มีแต่ยาที่ช่วยในการบำเพ็ญเพียรเท่านั้น ถึงจะถือว่ามีคุณค่าแต่ถึงอย่างนั้นจุนห่าวก็ยังยืนยันที่จะซื้อ และบอกอีกว่าไม่มียาใดที่ไร้ประโยชน์หรอกบางทีมันอาจจะได้ใช้เมื่อถึงเวลาก็ได้ แถมบอกอีกว่า ถ้าศึกษายานี้ แล้วสามารถทำออกมาได้ก็จะขายยานี้ได้เป็นกอบเป็นกำแน่นอน เรื่องความเป็นชายนั้น จุนห่าวเข้าใจดีหานรุ่ยคิดไม่ถึงว่าจะได้ใช้ยานั่นเร็วปานนี้ และพลางคิดในใจว่า จุนห่าวช่างมีสายตากว้างไกลยิ่งนัก

        จุนห่าวมองหานรุ่ยพลางพยักหน้า แล้วกล่าวว่า “ข้าน่าจะปรุงยานี้ได้ข้าศึกษามานานแล้ว” จุนห่าวพบว่าใบสั่งยานี้มีประโยชน์ เพราะเป็นปัญหาที่ยิ่งใหญ่สำหรับบุรุษในสุ่ยหลานซิงมีวิชาวิทยาเพศชาย แต่ที่นี่ไม่มี แต่ทว่ามียาวิญญาณในมุมมองของจุนห่าว ยาวิญญาณได้ผลดีกว่ายาแผนจีนและยาแผนตะวันตกเสียอีกตราบใดที่พบปัญหาในบุรุษ ยาวิญญาณย่อมใช้ฟื้นฟูสมรรถภาพได้หากดื่มทั้งขวดแล้วกระตุ้นอารมณ์มากเกินไป ก็ค่อย ๆ ดื่มทีละน้อยก็ได้ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีผลข้างเคียงและจำเป็นจะต้องดื่มยานี้ โรคถึงจะหายนี่คือข้อดีของโลกบำเพ็ญเพียรที่เต็มไปด้วยจินตนาการ

        “ยาวิญญาณใดรึ? โรคของเซ่าเจี้ยนหลิ่นเป็นโรคเรื้อรังทั้งหาหมอมามากมาย ทั้งหาเย้าซือ เพื่อมาปรุงยารักษาก็แล้ว แม้กระทั่งเชิญตานซือผู้สูงส่งมาช่วยก็แล้วแต่กลับไม่มีใครรักษาเขาให้หายได้เลย จนเซ่าเจี้ยนหลิ่นถอดใจเลิกรักษาไปแล้ว เพราะฉะนั้นความหวังทั้งหมดจึงตกไปอยู่ที่เซ่าหานอี้อย่างไรล่ะ”พอมองดูสองสามีภรรยาชายที่กลิ้งอย่างกับเป็นลูกมะนาว จุนฟานจึงถามขึ้นมาอย่างร้อนใจและอยากรู้อยากเห็นมากเขาอยากรู้เสียจริงว่ายาวิญญาณใด และจะส่งผลอันใดบ้าง

        ครั้นเห็นจุนฟานที่ยีศีรษะอย่างร้อนใจ จิตใจที่อ่อนแอของจุนเช่อก็ผ่อนคลายขึ้นบ้างเขาเกรงว่าหลังจากจุนฟานผ่านเหตุการณ์นี้ไป จะกลายเป็นหม่นหมองอย่างไม่มีวันกลับคืนได้ยามนี้พอได้ยินว่ามีหนทาง ไม่เพียงแค่จุนฟานที่อยากรู้จนร้อนใจ ตัวเขาเองก็อยากรู้เช่นเดียวกันเพียงแต่เขาดูสุขุม ไม่ร้อนใจในทันที เพราะเขาคิดว่าไม่อย่างไรจุนห่าวก็คงจะบอกในไม่ช้าก็เร็วจึงไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่นัก

        จุนห่าวกระแอมในลำคอ พลางมองจุนเช่อกับจุนฟาน และเอ่ยขึ้นว่า“ยาบำรุงพลังมังกรน่ะ ในใบสั่งยากล่าวว่า หากบุรุษมีปัญญาในเรื่องนั้น ให้ดื่มยาวิญญาณชนิดนี้รับประกันว่าจะกลับมาผงาดดั่งเสือและแข็งแรง มีชีวิตชีวาในทันที อยากจะมีบุตรกี่คนก็ย่อมได้ตราบใดที่มียานี้ อยู่ในมือ ค่ำคืนหนึ่งเจ็ดครั้งก็จะไม่ใช่ความฝัน นี่ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีของบุรุษ”

        ทันใดนั้น เสี่ยวไป๋ผู้ที่หายไปเป็นเวลาเนิ่นนาน ก็พลันเอ่ยขึ้นมาว่า“จุนห่าว นี่เจ้ามีปัญหาด้านนั้นด้วยใช่ไหม เลยไม่อาจสนองหานรุ่ยได้น่ะ เจ้าเกรงว่าหานรุ่ยจะถีบเจ้าถึงได้ลองศึกษาใบสั่งยานี้ ข้าเห็นเจ้าศึกษายานี้มาสองปีแล้ว แลดูยืนหยัดตั้งใจศึกษาเป็นที่สุดช่างน่ายกย่องเสียจริง ไม่ใช่ว่าข้าหมายถึงเจ้านะ หากเจ้าใช้ความพยายามในการบำเพ็ญเพียรให้จริงจังได้เช่นนี้บ้างเจ้าก็คงจะไม่หยุดอยู่ที่พลังลมปราณขั้นที่ห้าแบบนี้หรอก เจ้านี่หลับหูหลับตากับพรสวรรค์ชั้นยอดของเจ้าเสียจริงหากเจ้ามีพลังปราณล้ำลึก ก็จะยิ่งมีหนทางในการช่วงชิงพี่สะใภ้สามของเจ้า เพียงแค่เจ้าแกว่งแขนศัตรูก็พากันหวาดกลัวแล้ว ข้าอยากจะเตือนเจ้านะ หากเจ้าไม่ขยันระวังภรรยาของเจ้าจะถูกคนอื่นแย่งไปบ้าง โอ๊ะ! แต่เจ้าวางใจได้ ภรรยาของเจ้ามีหน้าตาเป็นอาวุธอยู่แล้วเพราะอย่างนั้นจึงปลอดภัยหายห่วง ไม่มีใครแย่งไปหรอก คนที่นี่น่ะ ตาบอดดันชื่นชอบซวงเอ๋อร์ที่ดูอรชรอ้อนแอ้นซะอย่างนั้น ข้าจะไม่พูดถึงที่สุ่ยหลานซิงแล้วกันแต่ในแดนเซียน รูปร่างหน้าตาของหานรุ่ยก็ถือว่าเป็นสินค้าขายดีอยู่” 

        “นี่เจ้าพูดอะไร เจ้าช่างหลับหูหลับตาเสียจริง ข้าออกจะเก่งกาจขนาดนี้เจ้ารู้หรือไม่ว่าหานรุ่ยมีความสุขเพียงใด หานรุ่ยยังชื่นชมว่าข้าแข็งแกร่ง ช่างน่าพอใจยิ่งข้าถึงไม่ต้องกินยานั่นอย่างไรล่ะ” จุนห่าวกล่าวกับเสี่ยวไป๋อย่างภาคภูมิใจตั้งแต่เขากับหานรุ่ยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน ทุกครั้งหานรุ่ยจะเป็นฝ่ายร้องขอว่า“ไม่ไหว”เรื่องบนเตียงของเขาช่างเก่งกาจนัก หนึ่งคืนเจ็ดครั้งก็มิใช่ปัญหา เสี่ยวไป๋ยังจะกล้าสงสัยในตัวเขาอีกเรื่องที่เกี่ยวกับศักดิ์ศรีของบุรุษนั้น เขาไม่อาจประนีประนอมได้หรอก