ความหิวคือกรงเล็บที่คอยจิกข่วนกระเพาะอาหาร... นาวีในร่างฉางตงตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงท้องร้องประท้วงที่ดังยิ่งกว่าเสียงระฆังวัด ความใจอ่อนเมื่อคืนที่แบ่งหมั่นโถวให้น้องชายของอวิ๋นไปจนตัวเองเหลือเพียงครึ่งลูก ทำให้เช้านี้เขาไม่มีพลังงานพอจะเริ่มงานหนักในโรงเตี๊ยม
"มโนธรรมกินไม่ได้จริงๆ ด้วยแฮะ..." เขาพึมพำพลางพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงลุกขึ้น
นาวีตัดสินใจคว้าตะกร้าไม้ไผ่เก่า ๆ แบกขึ้นหลัง มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าหลังเมืองซานเหอั้แ่ยามเช้าตรู่ เขาค่อย ๆ เดินอย่างไม่เร่งรีบ พลางขุดคุ้ยความทรงจำของ ฉางตง คนเดิมเกี่ยวกับการหาของป่า ร่างเดิมนี้ชำนาญการแยกแยะพืชพรรณไม่น้อย ทำให้เขาค้นพบเห็ดหลินจือดินและหัวมันป่าสองสามหัวที่ซ่อนอยู่ใต้โคนต้นไม้ใหญ่
ในขณะที่เขากำลังก้มลงเก็บผลไม้ป่ารสเปรี้ยวเพื่อดับความหิวอยู่นั้น หูของเขาก็แว่วได้ยินเสียงโลหะปะทะกัน "เคร้ง! เคร้ง!" พร้อมกับเสียงะโด่าทอที่ดังมาจากทุ่งหญ้าโล่งถัดจากแนวป่าไปไม่ไกล
นาวีรีบหมอบตัวลงต่ำ ด้วยสัญชาตญาณทำให้เขาเคลื่อนไหวเงียบเชียบดุจแมวป่า เขาค่อย ๆ คลานไปบนเนินเขาเล็ก ๆ เพื่อมองลงไปด้านล่าง ภาพที่เห็นคือศิษย์สำนักไท่ซวนทั้ง 4 คน นำโดย ลี่ิ กำลังถูกชายฉกรรจ์ชุดรัดกุมสีคล้ำนับสิบคนล้อมกรอบไว้ ที่อกเสื้อของพวกมันมีสัญลักษณ์รูปเขี้ยวสีแดงโดดเด่น... กลุ่มโจรเขี้ยวโลกันตร์
พวกศิษย์ไท่ซวนเริ่มเสียกระบวนทีละน้อย การต่อสู้จริงต่างจากบนเวทีประลองในตลาดลิบลับ พวกโจรไม่ได้เน้นท่าทางสวยงาม แต่เน้นการรุมสกรัมและใช้อาวุธยาวกดดันจนกลุ่มจอมยุทธ์ไท่ซวนเริ่มมีาแ ในขณะที่นาวีกำลังประเมินสถานการณ์เพื่อเตรียมจะถอยหนี สายตาที่เฉียบคมของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างเล็ก ๆ ที่สั่นเทาอยู่หลังพุ่มไม้หนา... ซึ่งห่างจากจุดปะทะเพียงไม่กี่ก้าว
"อวิ๋น!" นาวีอุทานเบา ๆ ในลำคอ
เด็กเ้ากรรมคนนั้นคงแอบตามพวกจอมยุทธ์มาด้วยความหวังลม ๆ แล้ง ๆ อวิ๋นพยายามขดตัวให้เล็กที่สุดพร้อมกับเอาตะกร้าใบใหญ่มาบังตัวไว้ แต่ในจังหวะที่โจรคนหนึ่งเหวี่ยงดาบพลาดจนกระแทกเข้ากับต้นไม้ใกล้ ๆ สายตาของมันก็เหลือบไปเห็นตะกร้าเก็บของป่าที่ขยับเขยื้อนอยู่ข้างพุ่มไม้
โจรคนนั้นพุ่งเข้าไปใช้ฉมวกปลาปัดตะกร้าออกจนเห็นอวิ๋นที่กำลังตัวสั่นเทา "ดูเหมือนข้าจะจับหนูได้ตัวหนึ่งนะ"
นาวีคิดในใจอย่างหัวเสีย ‘ไอ้เด็กนี่... หาเื่ใส่ตัวแท้ ๆ!’
เขามองร่างเสี่ยวเอ้อที่แสนอ่อนแอของตัวเอง ทว่าความทรงจำเื่หมั่นโถว 4 อีแปะและความหวังในดวงตาของเด็กนั่นทำให้เขาไม่อาจหันหลังกลับได้ นาวีเหลือบมองก้อนหินขนาดพอดีมือและ "หัวมันป่า" ที่แข็งกระด้างในตะกร้า
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับตำแหน่งการยืนเพื่อถ่ายเทน้ำหนักจากปลายเท้าสู่หัวไหล่ ใช้ทักษะการขว้างระดับโปรปาหัวมันป่าเข้าใส่ศีรษะเ้าโจรป่าอย่างแม่นยำ พร้อมกับะโสุดเสียง "วิ่ง!" อวิ๋นที่ได้ยินก็รีบกระโจนหนีออกมา เ้าโจรป่าที่โดนหัวมันปาใส่พยายามจะหันไปแทงอวิ๋น แต่คราวนี้สิ่งที่ปะทะเข้ากับขมับของมันคือก้อนหินขนาดกำปั้นที่อัดแรงเหวี่ยงจากสะโพกของนักสู้แชมป์โลกจนมันล้มกลิ้งลงไป โจรคนอื่นที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันแยกตัวออกมาไล่ตามนาวีทันที
นาวีเห็นคนไล่ตามมาสามคนก็ได้แต่แค่นหัวเราะให้กับมโนธรรมของตน เขาตัดสินใจทิ้งตะกร้า แต่ยังคว้าหัวมันก้อนสุดท้ายติดตัวไปด้วย การกระจายกำลังของโจรทำให้อวิ๋นรอดพ้นและกลุ่มสำนักไท่ซวนกลับมาได้เปรียบอีกครั้ง ลี่ิรีบตวัดกระบี่เข้าต้านรับดาบสองมือของหัวหน้าโจรอย่างดุเดือด
ทางด้านนาวี เมื่อวิ่งหนีมาได้ระยะหนึ่งจนพวกโจรคลาดสายตา เขาจึงตัดสินใจเผด็จศึกทีละคน พวกโจรแยกกันตามหาจนกระจายตัวออกไป นาวีพุ่งเข้าใส่โจรคนแรกจากทางด้านหลัง โจรที่รู้ตัวจากเสียงรีบหันมาเตรียมโจมตี แต่นาวีไวกว่า เขาปาหัวมันก้อนสุดท้ายใส่หน้าอีกฝ่ายเพื่อดึงจังหวะ ก่อนจะพุ่งเข้าประชิดใช้ท่า "Flying Armbar" ะโเกี่ยวคอเหวี่ยงตัวลงพื้นพร้อมกับใช้ขาล็อกหน้าอกและแขนของโจรไว้แน่น
"กร๊อบ!" เสียงกระดูกหักดังลั่นพร้อมเสียงร้องโหยหวน นาวีปล่อยโจรที่นอนดิ้นพล่านก่อนจะหยิบหัวมันที่ขว้างไปเมื่อครู่ขึ้นมาฟาดใส่หัวโจรซ้ำจนสลบเหมือด โจรอีกสองคนที่ได้ยินเสียงเพื่อนก็รีบวิ่งตามมาดู พวกมันมองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง หนึ่งคนนำหน้า อีกคนเดินรั้งท้ายหันหลังชนกัน
ทว่าเมื่อเห็นพุ่มไม้สั่นไหว ทั้งคู่ก็หันไปมองในทิศทางเดียวกัน นาวีอาศัยจังหวะนั้นย่องเข้าด้านหลังคนรั้งท้าย ใช้แขนรัดคอ (Rear Naked Choke) จนอีกฝ่ายเริ่มตาเหลือก ในใจนาวีเกิดความขัดแย้งว่าควรจะหักคอทิ้งเพื่อความชัวร์ดีหรือไม่ แม้เขาจะผ่านสังเวียนมาโชกโชนแต่เขาก็ยังไม่พร้อมที่จะฆ่าคนในตอนนี้
นาวีลุ้นระทึกจนสุดท้ายโจรคนรั้งท้ายก็สลบคามือ ทว่าแรงสั่นะเืทำให้โจรคนสุดท้ายรู้ตัวและหันมาสบตาเข้ากับนาวีพอดี เพื่อนของมันร่วงลงไปกองกับพื้นแล้ว ตอนนี้นาวีไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเปิดหน้าสู้กับโจรที่มีอาวุธในมือแบบตัวต่อตัวเสียแล้ว!
656
