ณ บริษัทแห่งหนึ่ง ….
ก๊อก ก๊อก
ชายร่างรูป รูปร่างสัดส่วน ผมขาวหน้าหวานซึ่งต่างจากบุคลิกของเขาโดยสิ้นเชิง ได้เดินเข้ามาในห้องทำงานของศุกลวัฒน์พร้อมเอกสาร ที่เ้านายของเขาให้ไปสืบมานายได้เดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานของเ้านายเขา ซึ่งเ้านายของเขาั้แ่หายไปเมื่อวานที่เกิดเหตุก็มีท่าทีเปลี่ยนไป ดูอ่อนโยนขึ้นในสายตาเขาหรือเป็เพราะผู้หญิงคนนั้นที่ นายของเขาเอามาด้วยจากผับ
“นี้ครับ…ข้อมูลทุกอย่าง” นาย ลูกน้องมือขวา และเปรียบเสมือนน้องชายของศุลวัฒน์ได้บอกพลอยยืมเอกสารที่ไปสืบมาให้เ้านาย
ศักวัฒน์เปิดดูด้วยใบหน้าที่แสยะยิ้มและเหี้ยมขึ้นมาทันที
“หึ…พวกมันเกี่ยวข้องกับภรรยาของฉัน”ทำให้นายขมวดคิ้ว สงสัยจะเป็ผู้หญิงที่นายของเขาเจอในผับและอุ้มกลับมา
“เอาจริงหรอ… ภรรยา”นายถามศุกลวัฒน์
“แม่ของลูก”คำตอบนั้นทำให้นายไม่ได้สงสัยอีกเลย ศุกลวัฒน์ไม่เคยรักใครแค่มีสัมพันธิ์กันชั่วครั้งชั่วคราว แต่มาวันนี้บอกว่า ผู้หญิงคนนั้นเป็แม่ของลูก นั้นทำให้นายมั่งใจว่าศุกลวัฒน์ได้ถอดเขี้ยวเล็บแล้ว
“เราได้ลูกน้องมันมาหนึ่งคน พวกมันไม่เลิกรา มาแอบดูที่หน้าตึก” นายพูดไปก็คันไม้คันมือเมือคิดถึงตอนที่ได้กระทืบมัน แต่น่าเสียด้วยเขาต้องมาพบศุกลวัฒน์ก่อนไม่นั้นไอ้เลวนั้นคงได้ตายคาตีนเขาเป็แน่
“แต่มัน เลี้ยงมาดีไม่เปิดปากพูดว่าใครเป็นายมัน ถ้าเราได้ข้อมูลเพิ่มก็เอาผิดมันได้”
จริงอยู่ที่นายได้ให้สืบข้อมูลพวกมันมาได้แต่ข้อมูลแค่นี้ไม่สามารถเอาผิดพวกมันได้ เขารู้ดีว่า เ้านายของเขา้าทำทุกอย่างด้วยมือที่สะอาด ทั้งธุรกิจและเกมต่าง ๆที่พวกมันเล่นด้วยวิธีสกปรกแต่ถ้าเมื่อไรที่ต้องเล่นสกปรกเ้านายของเขาเอาถึงตาย!!!
“ฉันจะไปล้วงคอมันเอง”ศักลวัฒน์พูดด้วยน้ำเสียงเย็น ก็คงเหมือนทะเลที่มองไกล ๆคลื่นก็สงบแต่ถ้าได้มองลงใต้ทะเลแล้ว จะได้เห็นพายุกำลังโหมกระหน่ำกว่าคลื่นจะสงบคงต้องใช้เวลานาน เพราะเื่นี้มันเกี่ยวข้องกับภรรยาสาวของเขา
……
เมื่อรถแล่นมาถึง โกดังร้างที่มีไว้สำหรับพวกเล่นสกปรกเท่านั้น เขาพยายามจะทำทุกอย่างให้ขาวสะอาดที่สุดแต่เหมือนจะมีมารมาทำให้เขาต้องใช้วิธีสกปรกตอบโต้พวกมันไปในเมื่อพวกมันอยากเห็นมัจจุราชในคราบมนุษย์ศุกลวัฒน์ก็จะทำให้พวกมันจะได้เห็นและพวกมันจะจำไปจนตายว่า พวกมันเล่นผิดคน
“ไง”ศุกลวัฒน์เอาน้ำมาสาดใส่หน้ามัน และเขาก็ลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้าของมัน ซึ่งตอนนี้มันถูกมัดมือมือเท้าใบหน้าบวมจากการโดนกระทืบ มีเืไหลออกมาจากคิ้วและปาก มันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาและเมื่อลืมตาเต็มตา มันก็หัวเราะเสียงดัง
“ห้า….ห้า…. นี้หรือวะอดีตเ้าพ่อมาเฟีย ห้า… อุ๊อ” มันได้พ่นน้ำลายลงพื้น ไม่มีทีท่าเกรงกลัวศุกลวัฒน์สักนิดเดียว
“พวกมึง…ทุกตัวจะทำอะไรกูก็รับทำสิวะ จะรอให้เ้านายพวกมึงมือเปื้อนเืหรือไงว่ะ …เ้านายพวกมึงนี้ เขาเป็คนดี ทำทุกอย่างขาวสะอาด ห้า… มึง… จะ…ฆ่า…กู ก็รับทำแต่ถ้ากูออกไปได้ พวกมึงทุกตัวไม่รอดแน่” ศุกลวัฒน์ได้เห็นแววตาที่มันได้มองเขาแววตานั้นมันเหมือนคนที่แค้นเขามาก ๆ แววตาเหมือนเขาตอนนั้น…
“มึงทำงานให้ใคร…ถ้าบอกก็รอด” ศักลวัฒน์ ถามมันไปด้วยน้ำเสียงเย็น ๆแต่ถ้าใครที่ได้ฟังต้องรู้สึกขนลุกกับน้ำเสียงที่เย็นถึงขั้วหัวใจ
“กู… ไม่ขายนาย”
“นั้นมึงก็ตาย”ศักลวัฒน์บอกพลอยยืมปืนจ่อที่หัวของมัน และจ้องตามันด้วยดวงตาที่แข็งก้าวแต่มันกับจ้องตากับโดยไม่เกรงกลัวเขาเลย
ตรุ๊ดดด… มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นนั้นก็คือโทรศัพท์ของศักลวัฒน์นั้นเองเขามองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ปรากฎ์เป็ชื่อภรรยาสาวของเขา
ศุกลวัฒน์พยักหน้าให้นายลูกน้องมือขวาให้จัดการต่อ
“ยังไม่ต้องฆ่า”เขาบอกลูกนายคนสนิท และเดินออกไปคุยโทรศัพท์
“คิดถึงผมหรือครับ…คุณภรรยา” เมื่อกดรับเขาก็ได้พูดแหย่ภรรยาสาวของ
“บ้า…”ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เขินอาย
“เอ้า…คุณไม่คิดถึงผมแต่ผมคิดถึงคุณนะครับ” ศุกลวัฒน์พูดพลอยปาดตามองไปที่ลูกน้องของเขา
“พอคะ …เล่นพูดแกล้งฉันได้แล้ว คือว่า เพื่อนสนิทของพิม้าเจอคุณ …และเธอจะไปส่งพิมที่… บ้านของเราจะได้ไหมคะ”
“ได้สิครับ …นั้นก็บ้านคุณเหมือนกัน คุณจะพาใครมาทีหลังไม่ต้องขออนุญาตผม”
“ขอบคุณนะคะ…ที่ให้เพื่อนพิมไปที่บ้าน”
“มึงงงงงง ปัง อ๊ายยยย”
เป็จังหวะที่ทุกอย่างคนกำลังเผลอไอ้เลวนั้นได้ใช้จังหวะนี้คว้ามือจากมือลูกน้องคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ มันและวิ่งไปหมายจะยิงศุกลวัฒน์ ปังแต่นายที่ตั้งสติได้ก่อนใครก็ได้วิ่งไปเอาตัวเองบังตัวเ้านายของเขาไว้ะุเข้าที่ไหล่ข้างขวาแต่ไม่ได้โดยส่วนสำคัญ
“นาย!!”ศุกลวัฒน์หันมาก็เห็นว่านายได้โดยยิงแล้ว และเขาได้มองไปที่ไอ้เลวนั้นพวกลูกน้องเขาได้จับมันไว้ และกำลังจะสังหายมัน
“อย่า… ห้ามฆ่ามันเอามันไปขังไว้ก่อน” ทุกคนไม่เข้าใจเ้านายของเขาแม้แต่นายเองก็ขมวดคิ้วสงสัยกับคำสั่งเมื่อกี้ แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรเพราะสำหรับเขา ศุกลวัฒน์แม้แต่ชีวิตเขาก็ให้ได้
“ไปโรงพยาบาลฉันไปส่งเอง”
…….
ระหว่างที่ขับรถไปส่งนายที่โรงพยาบาลนายกับเงียบไม่ได้ถามอะไรศุกลวัฒน์
“นายอยากรู้ไหมว่าฉันเจอกับภรรยาได้อย่างไง” อยู่ ๆ ศุกลวัฒน์ก็ถามนาย นายไม่ได้ตอบอะไรและเขาก็ได้เล่าทุกเื่ และเหตุการณ์ที่เจอมาให้นายฟัง
“แล้วคุณบอกผมทำไม”นายถามด้วยความสงสัย เพราะเื่นี้เป็เื่ส่วนตัวของเ้านายโดยปกติแล้วเ้านายของเขาจะไม่เล่าเื่ส่วนตัวให้เขาฟังสักเท่าไรถ้าเื่นั้นไม่เกี่ยวกับงาน
“เพราะ… นายเป็น้องชายฉันไงและถ้าเกิดฉันเป็อะไรไป ก็ฝากนายดูแลเธอเหมือนนายดูแลฉันได้ไหม” นายไม่ได้ตอบอะไรแต่ศุกลวัฒน์รู้คำตอบดีที่สุด
“และ…ฉันจะแนะนำนายให้เธอรู้จักในฐานะน้องชาย…”