จอมยุทธออนไลน์

โคน่าและพวกพาเฉินเฟิงมาถึงคฤหาสน์ที่หรูหราแนวตะวันตก มันเป็นคฤหาสน์ที่กว้างใหญ่ สวนดอกไม้ด้านหน้าคฤหาสน์ให้ความรื่นรมอย่างยิ่ง "ที่นี้ล่ะ ที่ผอ.พักอยู่"โคน่าบอกกับเฉินเฟิง "ผอ.จะอยู่ไหมน่ะ?"มิสะสงสัย "หึ!! อย่างหล่อนหรือจะไม่อยู่ หล่อนเคยออกไปที่ไหนบ้างล่ะ"โคน่าเย้ยหยัน เฉินเฟิงดูท่าของโคน่า เขาคิดว่าเธอคงไม่ถูกกับผอ.แน่ "ตายจริง!! นั้นหนูน้อยโคน่าไม่ใช่เหรอออ" เสียงมาจากด้านในคฤหาสน์ทำให้ใบหน้าของโคน่าบิดเบี้ยว ตึก ตึก หญิงสาววัย30ต้นๆ เดินออกมาเธอสวมใส่ชุดเดรชสีแดงสด ใบหน้ารูปไข่ จมูกนิด ปากน้อย รูปร่างแสนยั่วยวนของเธอขัดเน้นของมาด้วยชุดเดรชสีแดงสด"สวัสดีค่ะผอ."มิสะทักทายหญิงสาว "หนูน้อย ไม่เจอกันนานน่ะจร้าาา"หญิงวัยกลางคนยิ้มให้กับโคน่า "สวัสดีค่ะ น้า มาเรีย"โคน่าทักทายกลับมาเรียยิ้มจากนั้นเธอเหลือบไปเห็นกับเฉินเฟิงที่กำลังมองไปรอบๆ เธอตะลึงเเมื่อเห็นชายคนนี้ ชายผู้หล่อเหลาที่สุด แม้แต่ดาราอย่างคงเทียบกับเขาไม่ได้ มิสะและโคน่ามองหน้ากัน เธอเริ่มชินกับการแสดงอาการแบบนี้ของคนที่เห็นเฉินเฟิงแล้ว "คะโคน่าจร้าาา ไม่แนะนำเขาให้น้าหน่อยเหรอจร้า" มาเรียได้สติเธอพยายามรักษาภาพพจน์ของเธออย่างเต็มที่"น้ามาเรีย นี่เฉินเฟิงค่ะ เขาจะมาเข้ามหาลัยแห่งนี้ค่ะ"โคน่ากล่าว"อ่ออย่างนั้นเหรอออ แต่มหาลัยแห่งนี้เป็นถึงมหาลัยอันดับหนึ่งเลยน่ะ แม้ว่าหน้าตาเธอจะ แค่กๆ มหาลัยเราต้องการคนที่มีความสามารถเท่านั้น"มาเรียกล่าวด้วยท่าที่ลุกลี้ลุกลน "น้าค่ะ เขาเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ค่ะ"โคน่าเหลือบมองเฉินเฟิงแล้วพูดขึ้น "อืมม ถึงมหาลัยเราจะมีโคต้าของผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ก็เถอะ แต่ตอนนี้งไม่ได้หรอก เธอต้องรอเทอมหน้าเพื่อมาสมัครใหม่ ตอนนี้เรากำบังอยู่ในเทอมที่2 มหาลัยเราไม่มีการรับนักศึกษาระหว่างภาคเรียน"มาเรียพยายามทำตัวรักษาภาพพจน์ของผอ.มหาลัยแห่งนี้ไว้ "น้าค่ะ แต่เราสามารถยกเว้นเขาได้นี้ค่ะ น่ะค่ะถือว่าหนูขอน่ะ"โคน่าพยายามขอร้องอ้อนวอนมาเนียอย่างเต็มที่ "ไม่ได้ๆ เธออย่าลืม มหาลัยเราใช้ระบบแบบสภาขัดเลือก ถ้าน้าทำผิดกฏขึ้นมาจะมัผลต่อการเป็นผอ.ต่อไป"มาเรียส่ายหัวให้กับโคน่า แม้เธออยากจะรับเฉินเฟิงใจจะขาดแต่เธอก็ทำไม่ได้ มันจะกระทบต่อตำแหน่งของเธอได้ "ผอ. หนูก็ขอร้องอีกคนด้วยค่ะ ช่วยเขาหน่อยน่ะค่ะ"มิสะก็ขอร้องอีกคน มาเรียขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "ทำไหมไม่ให้เขารออยู่ที่เมือง SEA CITYก่อนล่ะ ถึงเขายังไม่ได้เรียนมหาลัยแต่เขาก็สามารถอยู่ที่นี้ได้" ที่มาเรียกำลังพูดถึงคือ เมืองที่พวกเขาผ่านมาตอนแรก มะนเป็นเมืองแห่งเดียวในฐานลอยน้ำแห่งนี้ ผู้คนสามารถอาศัยอยู่ที่นั้นได้ แต่ต้องได้รับการอนุญาติจากทางมหาลัยก่อน "แต่แบบนั้น เขาก็ไม่ได้อยู่กับพวกเราน่ะสิ"โคน่าพูดด้วยเสียงที่เบาราวกับยุ่ง"พอมีทางอื่นบ้างไม่ค่ะ"มิสะที่ไม่อยากจากกับเฉินเฟิงเธอพยายามหาทุกที่ช่วยเขามาเรียถอนหายใจแล้วพูดว่า"มีทางเดียวเท่านั้น เขาจะต้องเป็นอาจารย์ที่มหาลัยนี้ เขาถึงจะเข้ามหาลัย"""อาจารย์ของมหาลัย!!""โคน่ากับมิสะตะโกนออกมาพร้อมกัน ใบหน้าของพวกเธอมีแต่ความอมทุกข์ การจะเป็นอาจารย์ของมหาลัย SEA OF ROYAL ได้คุณต้องจบป.เอกมาเท่านั้น หรือคุณต้องเป็นอัจฉริยะในด้านนั้นจริงๆ คุณถึงสามารถเป็นอาจารย์ที่นี้ได้ แต่นั้นคือขั้นต่ำเท่านั้น เพราะตำแหน่งในมหาลัยนี้ มีการแข่งขันที่สูงมาก ผู้คนอยากทำงานที่นี้มากมาย เพราะฉะนั้น อาจารย์ของมหาลัยแห่งนี้มีแต่พวกสััตว์ประหลาดที่่อยู่บนจุดสูงสุดของวิชาตนเท่านั้น "เรื่องนั้น..."มิสะคิดอย่างหนัก เธอไม่รู้ว่าเฉินเฟิงเก่งขนาดไหน เขาสามารถเป็นอาจารย์ของที่นี้ได้หรือไม่ หรือถ้าเขาอยากลองจริงๆ แล้วเขาไปสู้กับอาจารย์ของที่นี้ขึ้นมา เธอกลัวว่าเขาจะบาดเจ็บ"เฉินเฟิงนาย พอทำอะไรอน่างอื่นได้ไหมได้บ้างไหม"มิสะถามขึ้น"ฉัน...."เฉินเฟิงพยายามนึก และความรู้ของวิลเลี่ยมก็เข้ามา เขาถึงตอบไปว่า"วิทยาศาสตร์!!!" """วิทยาศาสตร์์!!!""" โคน่า มิสะและมาเรียต่างงงงวย พวกเธอได้ยินผิดไปหรือไม่? วิทยาศาสตร์? มันคือตรงกันข้ามกับศิลปะการต่อสู้อย่างสิ้นเชิง "นะนาย ควรจริงจังหน่อยน่ะ"มาเรีย เริ่มเครียดกับคำตอบของเฉินเฟิง "ฉันจริงจัง"เฉินเฟิงพูดด้วยสีหน้าจริงจังแล้วมองไปยังดวงตาของมาเรีย มาเรียที่เห็นเขามองมา เธอได้แต่หลบสายตาแล้วพูดว่า

"ถะถ้าอย่างนั้นก็ดี!!! งั้นพวกเราไปกัน ฉันมีข้อสอบของอาจารย์อยู่ ถ้านายทำถูกหมดฉันจะให้นายเป็นอาจารย์ที่นี้!!"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่9 อาจารย์1

นิยายแนะนำ

จอมยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่9 อาจารย์1

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้