ทริปเที่ยวของคุณนายไพลิน

    บทที่ 2




            ๰่๭๫หัวค่ำ...

     

            หลังจากที่คุณนายร่างอวบรับประทานอาหารเย็นเสร็จ เธอก็เดินขึ้นไปบนห้องนอนทันที แม้ว่าสามีจะอยากเข้าไปปรับความรู้สึก แต่เขาก็รู้ว่า๰่๭๫นี้ยังไม่เหมาะเท่าไหร่นัก เธอยังคงโกรธเคืองที่ทริปคู่รักต้องพังพินาศเพราะหน้าที่การงาน แต่ถึงอย่างนั้นสามีก็รู้ดีว่าเธอจะหายโกรธเมื่อได้เห็นสร้อยเพชรที่ซื้อมาจากประเทศ        

             “คุณครับ ไม่เข้านอนหรอ”

             “ฉันจะออกไปเล่นน้ำคลายเครียด”

             “ให้ผมไปด้วยมั้ย”

             “ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณเองต้องพักผ่อนเยอะๆ พรุ่งนี้จะเดินทางแต่เช้าไม่ใช่หรอคะ”

             “ครับ”

            ร่างของภรรยาเดินออกจากห้องพร้อมผ้าคลุมตัว เมื่อคุณสามีเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ แต่ถ้าหากจะลงไปนั่งเฝ้ามองภรรยาที่ด้านล่างก็คงไม่ได้นอน

     

            ณ สระน้ำ

     

            คุณนายไพลินถอดเสื้อคลุมออก ก่อนจะเผยให้เห็นผิวขาวพร้อมกับหุ่นอวบอึ๋ม เธออยู่ในชุดว่ายน้ำสีเหลืองสดที่โอบอุ้มหน้าอกลูกใหญ่ของเธอเอาไว้ เนื้อหนังอันสะอาดใสไร้ที่ติค่อยๆหย่อนเท้าลงไปในสระน้ำ จากนั้นร่างทั้งร่างก็เปียกฉ่ำไปทั้งตัว...

             “อ้า ฉันนี่ทำตัวเหมือนเด็กเลยจริงๆ” เสียงเล็กเปยให้ตัวเอง

            แม้จะอายุปูนนี้แล้ว แต่คุณนายก็ยังคงมั่นดูแลตัวเองให้เยาว์วัยอยู่เสมอ รูปร่างหน้าตาของเธอไม่เหมือนเพื่อนร่วมรุ่นเท่าไหร่นัก แถมการแต่งตัวยังเน้นทรวดทรงเด่นชัดมากขึ้นไปอีก มือเรียวลูบไล้ไปตามทรวงอกนุ่มนิ่มของตัวเองช้าๆ พลันนึกถึงวันวานที่ยังเป็๞สาวสุดเร้ารอน...

             “ว้ายยย”

             “ขอโทษครับคุณนาย ผมนึกว่าไม่มีใครอยู่”

             “ก…แกมาทำอะไรของแก”

            เสียงของไพลินกล่าวขึ้นด้วยความ๻๷ใ๯ เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของไอ้พจน์ คนขับรถถือที่ตักใบไม้ไว้ในมือ ก่อนที่คุณนายจะรู้ว่ามันมาทำอะไร

             “ผมมาตักใบไม้ออกจากสระครับ”

             “แล้วแกไม่เห็นหรือไงว่ามีฉันอยู่ตรงนี้”

            ไอ้พจน์ก้มหน้า แต่ก่อนที่เสียงของคุณนายจะสั่งการเธอก็เหลือบมองไปเห็นมัดกล้ามกำยำของหนุ่มกลัดมัน ปกติแล้วชุดพนักงานขับรถจะเป็๲ชุดปกติ แต่คราวนี้เมื่อสาวใหญ่ได้เห็นมัดกล้ามเนื้อชายหนุ่มคราวรุ่นลูกในชุดนอน มันก็ทำให้เธอหลุดภวังค์ไปเล็กน้อย

             “เดี๋ยวผมจะกลับมาทำใหม่นะครับ”

             “….ไม่ต้อง ทำหน้าที่ของแกไปเถอะ”

            คุณนายไพลินบอก ก่อนที่เธอจะว่ายน้ำพาตัวเองมาที่บันไดขอบสระ เมื่อร่างอวบอิ่มเดินขึ้น ชุดว่ายน้ำที่เปียกชุ่มก็แนบเนื้อจนสายตาของไอ้พจน์จ้องมองไม่หยุด และคุณนายก็รับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่าง เธอรู้มาตลอดว่าไอ้คนขับรถนั้นมันถ้ำมองเธอมา๻ั้๫แ๻่ไหนแต่ไร...เพียงแต่คราวนี้ความรู้สึกที่ได้รับมันกลับทำให้หัวใจสาวใหญ่เต้นไม่เป็๞จังหวะ