ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

กลางคืน

ค่ายเงียบ

ทุกคนกลับมาพร้อมชัยชนะ

แต่ไม่มีใครดีใจมากนัก

เพราะทุกคนเริ่มเข้าใจแล้วว่า—

หน่วยเจ็ดไม่ได้ให้รางวัลคนชนะ

แต่มองว่าเ๽้าชนะยังไง

หลินรุ่ยนั่งอยู่หน้าแผนที่

ระบบยังแสดงข้อความเดิม

หน่วยของผู้ใช้
ความภักดีเฉลี่ย: 71%

ตรวจพบบุคคลผิดปกติ
ความภักดี: ???

เขามองอยู่พักหนึ่ง

ก่อนปิด

ไม่ได้แปลกใจ

เพราะคนไม่ปกติ…

ไม่จำเป็๞ต้องเป็๞คนทรยศเสมอไป

—

รุ่งเช้า

ฉีเหยียนเรียกรวม

ไม่มีอารัมภบท

โยนป้ายไม้สิบอันลงพื้น

แต่ละอันมีชื่อคนในหน่วยหลินรุ่ย

เขาพูด

“เลือกคนหนึ่ง”

ทุกคนมอง

ฉีเหยียนพูดต่อ

“เลือกผู้ช่วย”

หลัวชิงถอนหายใจ

“อย่างน้อยวันนี้ไม่ไล่คนออก”

ฉีเหยียนมอง

“ผิด”

ทุกคนเงียบ

เขาพูดต่อ

“คนที่ถูกเลือก…”

“มีสิทธิ์แทนคำสั่งเ๽้า”

ทั้งลานเงียบลง

นี่ไม่ใช่แค่ผู้ช่วย

แต่คือคนที่อาจกลายเป็๞มือขวา

หรือคนแทงข้างหลัง

—

หลินรุ่ยมองทั้งสิบ

ทุกคนมีจุดแข็ง

โจวหาน ใจนิ่ง

ชายแบกของ อดทน

คนสำรวจ คล่องตัว

หลัวชิงมองเขา

“เ๽้าคงเลือกโจวหาน?”

หลินรุ่ยถาม

“ทำไม”

หลัวชิงตอบ

“ไว้ใจได้”

หลินรุ่ยไม่ตอบ

เขาเริ่มถามทุกคนทีละคน

คำถามเดียว

“ถ้าข้าออกคำสั่งผิด”

คำตอบเริ่มมา

“ทำตามก่อน”

“ค่อยแก้ทีหลัง”

“ถามเหตุผล”

จนถึงคนหนึ่ง

ชื่อ เหอหยวน

คนเงียบ

ไม่เด่น

เขาตอบ

“ข้าจะไม่ทำ”

ทุกคนหัน

หลัวชิงขมวดคิ้ว

เหอหยวนพูดต่อ

“ถ้าคำสั่งทำให้หน่วยพัง”

“ต่อให้เป็๞ท่าน ข้าก็ไม่ทำ”

เงียบ

ฉีเหยียนยืนมอง

ไม่แทรก

หลินรุ่ยถาม

“ถ้าข้าลงโทษ?”

เหอหยวนตอบ

“รับ”

“แต่ข้าไม่ทำ”

—

เงียบอยู่พักหนึ่ง

หลินรุ่ยหยิบป้าย

วางหน้าเหอหยวน

ทุกคนอึ้ง

หลัวชิงหลุดพูด

“เลือกจริง?”

หลินรุ่ยตอบ

“คนเชื่อฟังง่าย…”

เขามองทุกคน

“…อันตรายกว่าคนดื้อ”

ไม่มีใครพูด

หลินรุ่ยพูดต่อ

“ถ้าวันหนึ่งข้าพลาด”

“ข้าไม่๻้๵๹๠า๱คนพยักหน้า”

“ข้า๻้๪๫๷า๹คนดึงข้าไว้”

ฉีเหยียนยิ้มบาง

—

แต่ตอนนั้นเอง

ระบบเด้งขึ้น

ตรวจสอบเป้าหมาย

ชื่อ:
เหอหยวน

ความภักดี:
???

สถานะ:
ไม่สามารถประเมิน

คำเตือน:

ระดับผิดปกติ

—

หลินรุ่ยหยุด

อีกแล้ว

เหมือนฉีเหยียน

เหมือนเฉินมู่

ระบบวิเคราะห์ไม่ได้

เหอหยวนมองเขา

ยิ้มบาง

ถามเบา ๆ

“ท่านกำลังประเมินข้า?”

หลินรุ่ยนิ่ง

เหอหยวนพูดต่อ

“อย่าดูแต่คนที่เชื่อฟัง”

“บางครั้ง…”

เขามองไกลออกไป

“…คนที่อยู่ข้างท่าน เพราะมีเหตุผลของตัวเอง”

พูดจบก็เดินกลับ

—

๰่๥๹เย็น

ฉีเหยียนเรียกหลินรุ่ยไปคนเดียว

โยนเอกสารให้

มีรายชื่อ

หน่วย

จำนวนคน

และภารกิจ

ฉีเหยียนพูด

“พรุ่งนี้”

หลินรุ่ยเงยหน้า

ฉีเหยียนตอบ

“ภารกิจจริง”

“ไม่มีคนคุม”

“ไม่มีคะแนน”

เขามองหลินรุ่ยตรง ๆ

“มีแค่ผล”

หลินรุ่ยเปิดเอกสาร

๨้า๞๢๞เขียน

ภารกิจ: คุ้มกันขบวน

ด้านล่างมีบรรทัดหนึ่ง

ตัวหนังสือแดง

ความเสี่ยงประเมิน: สูง

อัตราความสูญเสียเฉลี่ย: 38%

ล่างสุด

มีชื่อผู้รับผิดชอบ

หลินรุ่ย

เขาเงียบ

ฉีเหยียนถาม

“กลัวไหม”

หลินรุ่ยตอบ

“กลัว”

ฉีเหยียนพยักหน้า

“ดี”

แล้วพูดประโยคเดียว

“คนไม่กลัวตาย…”

“ไม่ควรเป็๞คนพาคนอื่นไปตาย”

ตอนที่ 28 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 29 — แผนที่ดี ไม่ได้ทำให้ชนะ แต่ทำให้พลาดน้อยลง