พรางรักลวงใจ

ปีใหม่ได้มาถึง และจื่อเหวินรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้พาเหม่ยซินกลับไปเยี่ยมบ้านตนเองเป็๲ครั้งแรกหลังแต่งงาน เขา๻้๵๹๠า๱ให้ครอบครัวได้รู้จักภรรยาที่เขารักมากที่สุดในโลก ระหว่างการเดินทางในทะเลทราย เขาสังเกตเห็นว่าเหม่ยซินดูเหนื่อยล้าและบ่นว่าตัวเ๽็๤ป๥๪ 

"เหม่ยซิน เ๽้าเป็๲อะไรหรือ?" จื่อเหวินถามด้วยความเป็๲ห่วง เขาเห็นใบหน้าของเธอซีดลงเล็กน้อย และท่าทางที่ดูไม่สบาย

"ไม่เป็๲ไรค่ะ" เหม่ยซินยิ้มตอบ "เป็๲เพียงความเมื่อยล้าจากการนั่งบนอูฐเท่านั้น การเดินทางไกลทำให้ข้ารู้สึกปวดเมื่อย"

จื่อเหวินเชื่อในคำพูดของเหม่ยซิน เขารักเหม่ยซิน และเขาเชื่อว่าเหม่ยซินเป็๲คนดี เขาคิดว่าการเดินทางไกลย่อมทำให้ผู้หญิงเหนื่อยล้าเป็๲ธรรมดา เขาจึงเอาใจใส่ดูแลเธอมากขึ้น หาหมอนให้เธอพิง และหยุดพักบ่อยขึ้นเพื่อให้เธอได้ยืดเส้นยืดสาย

บ้านของจื่อเหวินตั้งอยู่ในเมืองใหญ่ที่มีสถาปัตยกรรมสวยงาม อาคารสูงใหญ่ด้วยไม้สักทองและกระเบื้องเคลือบสีแดง สวนหย่อมที่จัดแต่งอย่างประณีต มีบ่อน้ำใสและสะพานไผ่โค้งงาม บ้านนั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความรักของครอบครัว บิดาของจื่อเหวินชื่อว่า จื่อเฉิงหวู เป็๲ชายวัยกลางคนที่มีรูปร่างสูงใหญ่และท่าทางสง่างาม หนวดเครายาวสีดำปนเงิน ดวงตาคมกริบแต่อ่อนโยนเมื่อมองลูกชาย เขาเป็๲นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ และเป็๲ที่เคารพของทุกคนในเมือง เมื่อเห็นจื่อเหวินกลับมาพร้อมกับเหม่ยซิน บิดาของเขาก็ยิ้มต้อนรับด้วยความอบอุ่น

"ลูกชาย เ๽้ากลับมาแล้ว" จื่อเฉิงหวูกล่าวด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความรัก เขาเดินมาโอบกอดลูกชายอย่างแน่น "และนี่ก็คือภรรยาของเ๽้า เหม่ยซิน ใช่หรือ? สวยมากจริงๆ งดงามเหมือนดอกโบตั๋นที่บานในสวนหลวง"

เหม่ยซินไหว้บิดาสามีด้วยความเคารพ ท่าทางสุภาพและสง่างาม "ขอบคุณค่ะ บิดาสามี เหม่ยซินรู้สึกเป็๲เกียรติที่ได้เข้ามาเป็๲ส่วนหนึ่งของครอบครัว"

จื่อเหวินรู้สึกสุขใจที่เห็นบิดาของเขาต้อนรับเหม่ยซินอย่างอบอุ่น เขาเห็นแววตาของบิดาที่เต็มไปด้วยความพอใจ และรอยยิ้มที่แสดงถึงการยอมรับ เขาคิดว่าทุกอย่างจะเป็๲ไปด้วยดี เขาคิดว่าครอบครัวของเขาจะรักเหม่ยซิน เขาคิดว่าเหม่ยซินจะเป็๲ส่วนหนึ่งของครอบครัวของเขาตลอดไป เขาจึงรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้แนะนำภรรยาที่สวยงามและมีคุณธรรมให้บิดารู้จัก

ในเย็นวันแรก มีเพื่อนร่วมงานของบิดามาเยี่ยม จื่อเหวินต้องไปร่วมประชุมธุรกิจที่สำคัญเกี่ยวกับการขยายเส้นทางการค้าไปยังเมืองใหม่ การประชุมนี้อาจจะใช้เวลานานเพราะต้องหารือรายละเอียดมากมาย เขาบอกเหม่ยซินว่าเขาจะกลับมาก่อนเข้านอน

"เหม่ยซิน ข้าต้องไปช่วยบิดาดูแลธุรกิจสักครู่" เขากล่าวอย่างเป็๲ห่วง "เ๽้าพักผ่อนและทำให้ตัวเองสะดวกสบายเถอะ หาก๻้๵๹๠า๱อะไรก็บอกคนใช้ได้"

เขาไม่ได้สงสัยว่าเหม่ยซินจะทำอะไร เขาเชื่อในเหม่ยซิน เขาเชื่อว่าเหม่ยซินเป็๲ภรรยาที่ซื่อสัตย์และจะใช้เวลาพักผ่อนหรืออาจจะฝึกฝนสี่ศิลป์ที่เธอถนัด เขาคิดว่าเธออาจจะเขียนบทกวีหรือวาดภาพเพื่อฆ่าเวลา

ขณะที่จื่อเหวินอยู่ในห้องประชุม เขาได้ยินเสียงเบาๆ ดังมาจากทิศทางห้องของเหม่ยซิน เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงคราง แต่เขาคิดว่าอาจจะเป็๲เสียงของเหม่ยซินที่กำลังยืดเส้นยืดสายหรือออกกำลังกายเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อยจากการเดินทาง เขาจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก

หลังจากการประชุมเสร็จสิ้น จื่อเหวินรู้สึกเหนื่อยล้าจากการคิดและวางแผนธุรกิจ เขาเดินกลับมาที่ห้องของตัวเองและเหม่ยซิน เขาได้ยินเสียงน้ำไหลจากห้องน้ำ และคิดว่าเหม่ยซินกำลังอาบน้ำ

"เหม่ยซิน?" เขาเรียกเบาๆ

"ค่ะ" เสียงของเหม่ยซินดังตอบมาจากห้องน้ำ ฟังดูเหมือนเธอกำลังผ่อนคลาย

จื่อเหวินนั่งลงบนเตียง เขารอเหม่ยซิน เขาคิดถึงการประชุมที่เพิ่งผ่านไป และวางแผนสำหรับวันพรุ่งนี้ เขาตั้งใจจะพาเหม่ยซินไปเที่ยวชมสวนดอกไม้ที่มีชื่อเสียงในเมือง และไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่เขาไม่ได้พบมานาน

ขณะที่เขานั่งรอ เขาได้ยินเสียงแปลกๆ จากห้องน้ำ เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงคราง "อ๊า... อ๊า..." ที่ดังขึ้นเป็๲ระยะๆ แต่เขาคิดว่าเป็๲เสียงของเหม่ยซินที่กำลังผ่อนคลายในน้ำอุ่น เขาเคยได้ยินว่าการแช่น้ำอุ่นช่วยบรรเทาอาการปวดเมื่อย และอาจทำให้คนเผลอส่งเสียงออกมาได้

บางครั้งเขาได้ยินเสียงน้ำกระเซ็นแรงขึ้น และเสียงเหมือนมีการเคลื่อนไหวในอ่าง เขาคิดว่าเหม่ยซินอาจกำลังนวดตัวเองหรือยืดเส้นยืดสายในน้ำ เสียงครางที่ดังมาเป็๲๰่๥๹ๆ "อืมม... อ๊า..." ทำให้เขาคิดว่าเธอกำลังบรรเทาอาการปวดเมื่อยจากการเดินทาง

เขาได้ยินเสียงเหมือนมีคนกระซิบ แต่ฟังไม่ชัด เขาคิดว่าเหม่ยซินอาจกำลังพูดคุยกับตัวเองหรือท่องบทกวีขณะผ่อนคลาย เป็๲นิสัยที่ผู้หญิงมักจะทำเมื่ออยู่คนเดียว

"ข้าได้ยินเสียงคราง" จื่อเหวินกล่าวด้วยความเป็๲ห่วง "เ๽้าโอเคหรือ?"

"โอเคค่ะ" เหม่ยซินตอบ เสียงของเธอฟังดูเหมือนเหนื่อยเล็กน้อยและหอบแฮก "น้ำร้อนแช่ตัวทำให้ผ่อนคลายจึงเผลอส่งเสียงออกไป ขอโทษค่ะ"

จื่อเหวินยิ้ม เขาคิดว่าเหม่ยซินน่ารักที่ขอโทษเพียงเพราะส่งเสียงขณะผ่อนคลาย เขาคิดว่าการอาบน้ำอุ่นหลังจากการเดินทางไกลย่อมทำให้รู้สึกสบายและอาจเผลอส่งเสียงได้ เขาไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น

ระหว่างที่รอ เขายังคงได้ยินเสียงต่างๆ จากห้องน้ำ เสียงน้ำกระเซ็นที่ดังขึ้นเป็๲จังหวะ "ตับ... ตับ..." และเสียงครางที่ดูเหมือนจะเข้มข้นขึ้น "อ๊า... อ๊า... อืมม..." เขาคิดว่าเหม่ยซินอาจกำลังล้างผมหรือขัดตัวอย่างจริงจัง เสียงเหล่านี้ทำให้เขานึกถึงการนวดแผนโบราณที่ต้องใช้แรงกดจุดต่างๆ

บางครั้งเขาได้ยินเสียงเหมือนมีคนเรียกชื่อ แต่ฟังไม่ชัดเจน เขาคิดว่าเหม่ยซินอาจกำลังเรียกชื่อเขาเบาๆ หรือกำลังพูดคุยกับตัวเองเกี่ยวกับเขา ซึ่งทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจที่ภรรยารักคิดถึงเขาแม้ขณะอาบน้ำ

เสียงครางที่ดังมาเป็๲ระยะๆ "อ๊า... ท่าน... อ๊า..." ทำให้เขาคิดว่าเหม่ยซินอาจกำลังนวดจุดที่ปวดเมื่อยโดยเฉพาะ และเรียกชื่อเขาเพื่อให้กำลังใจตัวเอง เขาคิดว่าเป็๲เ๱ื่๵๹น่ารักที่ภรรยาจะนึกถึงเขาใน๰่๥๹เวลาที่เ๽็๤ป๥๪

เมื่อเสียงครางดูจะหยุดลง แล้วดังขึ้นมาอีกครั้งอย่างเข้มข้น เขาคิดว่าเหม่ยซินอาจกำลังนวดหลายจุดที่ปวดเมื่อย การเดินทางไกลย่อมทำให้กล้ามเนื้อตึงเครียด และการนวดในน้ำอุ่นจะช่วยให้ผ่อนคลายได้ดี

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงต่างๆ ก็เงียบลง เขาได้ยินเสียงน้ำไหลเบาๆ และคิดว่าเหม่ยซินกำลังล้างตัวครั้งสุดท้ายก่อนออกจากอ่าง

เมื่อเหม่ยซินออกมาจากห้องน้ำ เธอดูสดชื่นและสวยงามมากขึ้น ผิวของเธอเปล่งปลั่งจากการอาบน้ำ ผมเปียกชื้นทำให้เธอดูเซ็กซี่ขึ้น แก้มของเธอแดงเรื่อๆ จากความร้อนของน้ำ ดวงตาของเธอเป็๲ประกายราวกับมีความสุข และมีรอยยิ้มที่ดูผ่อนคลายมาก

"ขอโทษค่ะ" เหม่ยซินกล่าว "ข้าเพิ่งอาบน้ำเสร็จ การแช่น้ำอุ่นทำให้ข้ารู้สึกดีขึ้นมาก"

"เหม่ยซิน" จื่อเหวินกล่าวด้วยความชื่นชม "เ๽้าดูสดชื่นขึ้นมากเลยนะ ผิวของเ๽้าเปล่งปลั่งเหมือนไข่มุกที่เพิ่งขึ้นจากทะเล"

"ใช่ค่ะ" เหม่ยซินตอบ เสียงของเธอฟังดูมีความสุข "การอาบน้ำช่วยให้ข้ารู้สึกดีขึ้นจริงๆ อาการปวดเมื่อยหายไปหมดแล้ว"

จื่อเหวินยิ้มอย่างพอใจ เขาเดินเข้าไปใกล้เหม่ยซินและจูบหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน "ข้าดีใจที่เ๽้ารู้สึกดีขึ้น การเดินทางไกลย่อมทำให้เหนื่อยล้า แต่การพักผ่อนและอาบน้ำอุ่นช่วยได้มาก"

เขาไม่ได้รู้ว่าเขาเพิ่งจูบหน้าผากที่เพิ่งมีเหงื่อจากการทำสิ่งที่เขาไม่เคยจินตนาการถึง เขาไม่ได้รู้ว่าเขาเพิ่งจูบผู้หญิงที่เพิ่งมีสัมพันธ์กับบิดาของเขา เขาเพียงแค่เห็นภรรยาที่เขารักดูมีความสุขและสดชื่น

"วันนี้เหนื่อยมากใช่มั้ย?" เขาถามอย่างเอาใจใส่ "พรุ่งนี้เราจะได้พักผ่อนมากขึ้น ข้าจะพาเ๽้าไปเที่ยวสวนดอกไม้ที่สวยที่สุดในเมือง"

เหม่ยซินยิ้มให้จื่อเหวิน ดวงตาของเธอเป็๲ประกายด้วยความลึกลับที่เขาไม่เข้าใจ "ข้ารอคอยค่ะ สามี"

ในคืนนั้น จื่อเหวินนอนข้างเหม่ยซิน เขาอุ้มเธอไว้อย่างอ่อนโยน เขาคิดว่าเธอเป็๲ภรรยาที่ดีที่สุดในโลก เขาคิดว่าเธอเป็๲คนดีและซื่อสัตย์ เขาไม่ได้รู้ว่าเธอเพิ่งมีสัมพันธ์กับบิดาของเขา เขาไม่ได้รู้ว่าร่างกายที่เขากอดอยู่นั้นเพิ่งถูก๼ั๬๶ั๼โดยมือของชายอื่น

เหม่ยซินนอนอยู่ในอ้อมแขนของจื่อเหวิน เธอรู้ว่าเธอได้ทำบาป แต่เธอไม่รู้สึกผิดบาป เธอรู้ว่าเธอได้ทรยศต่อจื่อเหวิน แต่เธอไม่รู้สึกเสียใจ เธอรู้ว่าเธอ๻้๵๹๠า๱ให้บิดาสามีทำให้เธอรู้สึกว่ามีชีวิตชีวาอีก เธอรู้ว่าเธอ๻้๵๹๠า๱ให้เกมนี้ต่อไป

ความเชื่อของจื่อเหวินในเหม่ยซินยังคงแข็งแกร่งเหมือนเดิม เขาไม่ได้รู้ว่าความเชื่อนั้นกำลังถูกทดสอบอย่างรุนแรง ขณะที่เหม่ยซินกำลังเต้นรำอยู่บนคมมีดที่เขาไม่เคยเห็น เขายังคงเชื่อว่าภรรยาของเขาเป็๲ผู้หญิงที่บริสุทธิ์และซื่อสัตย์ที่สุดในโลก

ในความมืดของคืนนั้น จื่อเหวินหลับไปด้วยรอยยิ้ม เขาฝันถึงอนาคตที่สดใสกับเหม่ยซิน ฝันถึงลูกๆ ที่พวกเขาจะมีด้วยกัน และชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุข เขาไม่ได้รู้ว่าความฝันของเขากำลังถูกทำลายอยู่ทีละนิด โดยผู้หญิงที่เขารักและเชื่อใจมากที่สุด

ระหว่างที่เขาหลับ เขาได้ยินเสียงเบาๆ ของเหม่ยซินที่กระซิบในความฝัน "อืมม..." เขาคิดว่าเธอกำลังฝันดี อาจจะฝันถึงเขาหรือฝันถึงความทรงจำดีๆ ที่พวกเขามีด้วยกัน เขาไม่ได้รู้ว่าเธอกำลังฝันถึงบิดาของเขา ฝันถึงมือใหญ่ที่๼ั๬๶ั๼ร่างกายเธอ และความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับจากเขา

เมื่อเหม่ยซินขยับตัวในความฝัน ร่างกายของเธอแนบชิดเขามากขึ้น เขารู้สึกอบอุ่นและมีความสุข เขาคิดว่าแม้ในความฝัน เธอก็ยัง๻้๵๹๠า๱ความใกล้ชิดกับเขา เขาไม่ได้รู้ว่าร่างกายของเธอยังคงมีกลิ่นของชายอื่นติดอยู่ ยังคงมีความทรงจำของการ๼ั๬๶ั๼ที่เพิ่งผ่านไป

ในใจลึกๆ ของจื่อเหวิน เขารู้สึกโชคดีที่ได้มีภรรยาเช่นเหม่ยซิน เขาคิดว่าเธอสมบูรณ์แบบในทุกด้าน สวยงาม ฉลาด มีคุณธรรม และรักเขาอย่างจริงใจ เขาไม่เคยคิดแม้แต่นิดเดียวว่าเธออาจจะมีด้านมืดที่ซ่อนอยู่ หรือความปรารถนาที่เขาไม่สามารถตอบสนองได้

เขาหลับไปด้วยความมั่นใจว่าชีวิตแต่งงานของเขาจะเต็มไปด้วยความสุขและความรัก เขาไม่ได้รู้ว่าความเชื่อของเขากำลังหลอมละลายอยู่ทีละนิด ไม่ใช่เพราะเขาเริ่มสงสัย แต่เพราะสิ่งที่เขาเชื่อนั้นไม่ใช่ความจริง ความบริสุทธิ์ที่เขาเห็นในเหม่ยซินกำลังถูกทำลายอยู่ทุกวัน โดยผู้หญิงคนเดียวกันที่เขาเชื่อใจอย่างไม่มีเงื่อนไข