บทที่ 1: ตอนที่ 5 มุ่งสู่ตำหนักอวตารเทพ
ตำหนักอวตารเทพนั้นตั้งอยู่ใจกลางูเาหมื่นอสูร ทางไปูเาหมื่นอสูรนั้นไม่ใช่เื่ง่ายตำหนักนี้ตั้งอยู่ในที่ปราดเปรี่ยวไม่ขึ้นตรงต่อที่ใดๆและในอีก 2 เดือนข้างหน้าตำหนักนี้จะเปิดรับสมัครศิษย์ในรอบ 5 ปีพอดี ผู้นำของตำหนักนี้เป็ถึงเซียนที่มีระดับถึงแดนเทพขั้นต้นกระแสปราณที่อยู่ที่นั่นก็มีความเข้มข้นเหมาะสำหรับบ่มเพาะเป็อยากมาก
ูเาหมื่นอสูรนั้นอยู่ที่เมืองหลวงของทวีปทรราชัการเดินทางไปที่นั่นนั้นเร็วสุดก็ 2 เดือนตรงกับวันเปิดรับศิษย์ที่ตำหนัก พันหลงเห็นดังนั้นจึงจะเข้าไปปรึกษากับพวกเปาคุนว่าทั้งสองจะไปทดสอบเข้าตำหนักหรือไม่
"เมื่อท่านไปไหนข้าก็จะไปด้วย" เปาคุนและเจียวซือตอบด้วยเสียงมั่นใจ
"งั้นไปกันเถอะ" พันหลงไม่ปล่อยให้เสียเวลาเค้าเริ่มต้นออกเดินทางพร้อมเปาคุนและเจียวซือที่เมืองสาบสูญจุดหมายคือเมืองหลวง โดยทางที่ทั้งสองจะต้องผ่านคือ ป่าไผ่ ูเาหมอก และหุบเขาทะเลทราย
การเดินทางของพวกเขาเป็ไปอย่างราบรื่นตอนเย็นพวกเขานั่งก่อไฟเตรียมหาอาหาร ทุกการทำอาหารเป็เปาคุนเองที่อาสาทำอาหาร การทำอาหารของเปาคุนนั้นน่าทึ่งเป็อย่างมากการปรุงอาหารเค้าใช้ธาตุไฟของตัวเองย่างอาหาร การปรับอุณหภูมิด้วยไฟราวกับเค้ากำลังบรรเลงบทเพลงการทำอาหารเมื่อเขาทำเสร็จกลิ่นหอมอันยั่วยวนจมูกโชยเข้ามาหาพันหลงและเจียวซือ
"เ้าทำอาหารได้อร่อยจริงๆ" พันหลงได้ทานอาหารเข้าไปก็ถึงกับชมเชยการทำอาหารของเปาคุน "ไม่เท่าไหร่หรอขอรับ แม่ข้าเป็คนรับใช้ในตระกูลข้าเลยต้องทำอาหารกินเองอยู่บ่อยๆ" ในอดีตเปาคุนต้องคอยหาอาหารและทำอาหารประทังกินเองอยู่บ่อยครั้งแต่เค้าก็ไม่เคยที่จะบ่นเื่นี้เลย
ทั้งสามร่วมเดินทางโดยที่พันหลงและเจียวซือคอยหาอาหารให้ส่วนเปาคุนนั้นทำอาหารผ่านไปเวลาครึ่งเดือนพวกเขาก็ผ่านป่าไผ่มาแล้วแต่ในครั้งนี้เขาต้องระวังเป็พิเศษเพราะูเานี้เต็มไปด้วยสัตว์อสูรที่แฝงตัวอยู่ในหมอกและเหล่าโจรป่าที่คอยดักซุ่มอยู่ ระหว่างทางเค้าก็เจอขบวนคุ้มกันขนาดใหญ่กำลังโดนสัตว์อสูรทำร้าย
คนคุ้มกันที่ปกป้องของข้างในได้ตกตายกันไปทีละคน ทีละคนสัตว์อสูรตัวนี้นั้นคือกิเลนไฟ กิเลนไฟนั้นสามาถปลดปล่อยความร้อนออกมาได้แถมด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของมันนั้นยากแก่การต่อกรเป็อย่างยิ่ง เมื่อพันหลงเห็นกิเลนไฟเค้าก็คิดว่ากิเลนไฟตัวนี้เหมาะแก่การเป็สัตว์อสูรที่สามารถเป็ตัวช่วยทักษะไฟของเปาคุนมาก เค้าจึงหยิบขลุ่ยสยบอสูรบรรเลงบทเพลง
ไม่นานกิเลนไฟก็หยุด "เปาคุนไปฆ่ามันซะสิ" เปาคุนไม่รอช้าเค้าใช้คลื่นเพลิงเข้าโจมตีกิเลนไฟตกตายในทันทีเนื่องจากพันหลงใช้ขลุ่ยบังคับให้มันอ่อนแอลง เมื่อเปาคุนฆ่ามันเสร็จร่างกายของมันนั้นเปลี่ยนรูปแบบเป็หินจิตกิเลนไฟเปาคุนพุ่งเข้าไปเอาทันที
"เ้าจงดูดซับจิตกิเลนไฟตัวนี้เสีย"
เปาคุนนั่งดูดซับจิตกิเลนไปราวๆ 1 เค่อ ร่างกายเขาก็พลันร้อนลุ่มภายนอกนั้นมีเปลวไฟแผดเผาอากาศจนบิดเบี้ยวในตอนนี้ภายใต้จิตใจของเปาคุนมีทักษะ 2 เล่มบินเข้ามาหาเค้า ทักษะแรกมีชื่อว่า แปลงกายครึ่งกิเลนไฟ และทักษะที่สองเกี่ยวกับท่าเท้าและการปลดปล่อยพลังไฟ
ในระหว่าที่เปาคุนกำลังซึมซับจิตกิเลนไฟอยู่นั้นพันหลงก็เข้ามาดูว่าของข้างในที่คนคุ้มกันปกป้องไว้นั้นเป็สื่งใด ปรากฏข้างในเป็ไข่ของสัตว์อสูรแต่ลวดลายที่อยู่บนตัวไข่นั้นมีรูปัประดับประดาแล้วตัวไข่เองก็มีสีฟ้าเค้าจึงสันนิษฐานว่านี่ต้องเป็ไข่ของัธาตุสายฟ้าเป็แน่เค้าจึงเก็บไข่ลงไปในแหวนมิติตัดสินใจเลี้ยงดูจนกว่ามันจะโตแล้วค่อยฆ่า
เมื่อเสร็จภารกิจของตัวเองพวกเขาก็ออกเดินทางกันต่อจนเวลาผ่านไปราวกับลมผ่านพวกเค้ามาถึงเมืองหลวงของทวีปทรราชัแล้ว ทางเข้าเมืองมีเหล่าผู้ฝึกยุทธ์และพ่อค้ามากมายเข้ามาต่อแถวกันเข้าเมือง พรุ่งนี้ก็จะถึงเวลาที่ตำหนักอวตารเทพเปิดรับสมัครแล้วคนเลยเยอะกว่าเดิมมาก ผ่านไปไม่นานพวกเค้าก็เข้าเมืองมองหาโรงเตี๊ยมพัก
"โรงเตี๊ยมเราไม่ต้อนรับคนอย่างเ้า" ที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งปรากฏชายร่างกำยำโยนผู้ฝึนยุทธ์ออกมา ผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นมีชื่อ ฟู่อี้เจี๋ยน ฟู่อี้เจี๋ยนนั้นทำท่าราวกับกำลังโกรธหมายที่จะตบันหน้าของร่ายร่างกำยำแต่ไม่ทันที่ฟู่อี้เจี๋ยนจะได้ทำอย่างนั้นชายร่างกำยำก็ชกหมัดเข้าหน้าฟู่อี้เจี้ยนอย่างจัง "ปัง" เกิดเป็เสียงที่ดังสนั่นชัดเจน
'หืม ถึงจะเป็เวลาสั้นๆแต่เค้าก็ปล่อยปราณระดับจักรพรรดิเอาหล่ะวันนี้เราจะพักที่นี่ก็แล้วกัน' พันหลงตัดสินใจที่จะพักที่นี่ "ท่านลุงข้า้าเข้าพักที่นี่ไม่ทราบว่าราคาเท่าไหร่"
"ได้สิแค่คืนละ 1 เหรียญมรกต" พันหลงคิดว่าไม่น่าแปลกใจเลยที่ฟู่อี้เจี๋ยนถึงมาร้องเรียน ด้วยราคาที่แพงหูฉี่ทำให้น้อยคนนักที่จะเข้าพัก ในตอนนี้พันหลงไม่ได้มีเงินติดตัวไว้เลย มู่เจียวซือที่เห็นอย่างนั้นก็บอกว่า 'ไม่ต้องห้วงข้าจะจ่ายเงินให้" นางอยากเป็ประโยชน์แก่พันหลงและเปาคุนบ้างด้วยความที่นางเป็ลูกของบุคคลที่รวยเป็อันดับต้นๆอย่างมู่หาวนางเลยมีเงินมากมาย
เมื้อทั้งสามจ่ายเงินเสร็จแล้วก็พากันแยกตัวเข้าไปนอนกันยกเว้นพันหลง ั้แ่เมื่อตอนที่เข้ามาที่เมืองหลวงเขารู้สึกว่าไข่ัที่อยู่ข้างในแหวนมิตินั้นเกิดการกระพริบสั่นไหวเป็ระยะๆและเมื่อเขานำไข่ออกมาก็ต้องใเนื่องจากตัวไข่ที่เปลี่ยนจากสีฟ้าพลันเปลี่ยนไปเป็สีของธาตุต่างๆ จนไข่ได้เรืองแสงสีรุ้งมากมายเปลือกไข่ที่อยู่พลันแตกออกปรากฏร่างของัสีขาว(ร่างเด็ก)ขึ้น
แต่สัตว์อสูรที่ฟักมานั้นปกติจะเริ่มต้นด้วยระดับตัวอ่อนแต่ัขาวที่ออกมามีระดับถึงสัตว์์เลยทีเดียว มีคำเล่ามาจากโบราณว่าเมื่อลูกนกนั้นฟักออกมาจากไข่เมื่อเห็นอะไรเป็สิ่งแรกจะต้องคิดว่าสิ่งนั้นเป็พ่อหรือแม่ ัขาวที่เห็นพันหลงนั้นมันใช้ปีกเล็กๆที่อยู่กลางหลังบินขึ้นมาบนตักของพันหลงพร้อมทำท่างัวเงียแล้วหลับไป
"ช่างเหมือนซะเหลือเกินเหมือนกับ 'อีริก' ยิ่งนัก" เมื่อเค้าเห็นัขาวเค้าก็นึกถึงสัตว์พันธสัญญาตัวแรกของเค้าเมื่อครั้งอดีต อีริกเป็ัที่ซาร์ค(พันหลง)ทำพันธสัญญาเป็ตัวแรกเค้าจึงรู้สึกผูกพันทันทีกับัขาวตัวนี้เป็อย่างมาก จากที่เขามีความคิดอยากจะฆ่าตอนนี้เค้าต้องเปลี่ยนความคิดนั้นซะแล้ว
##################################################################################
ตอนนี้ไม่ค่อยมีไรมากนะครับเพราะ่นี้สมองผมเริ่มตัน -.- ระดับของมนุษย์เพิ่มมาเป็ ดินแดนเทพ ต้น กลาง สูง และดินแดนสรรพสิ่ง ต้น กลาง สูง