ตอนที่ 4 The Girl
“เอาล่ะ เราจะขอลงไปสำรวจดูพื้นที่ของดาวเคราะห์โลก ด้วยตัวของเราเอง เราอยากเห็นสิ่งที่ท่านนักปราชญ์กล่าวมาทั้งหมด ว่าหน้าตาของบ้านเมืองดาวเคราะห์โลกนั้น มันเป็เช่นไร และการไปของเราครั้งนี้ เราจะเอาผู้ติดตามไปด้วย แค่เ้า 2 คนเท่านั้น
ส่วนพวกท่านที่เหลือ ก็จงอยู่ดูแลบ้านเมืองและจักรภพของเราต่อไป อย่าให้ใครเข้ามารุกรานได้เด็ดขาด จงเฝ้าคอยระวังความปลอดภัย และอำนาจการบริหารทั้งหมดเราจะขอมอบให้แด่ ท่านนักปราชญ์ เป็ผู้ดูแลและควบคุมคอยบัญชาการแทนเรา คำสั่งของเขาจะมีอำนาจดุจราวเช่นคำสั่งของเรา นับั้แ่วินาทีนี้เป็ต้นไป จนกว่าเราจะกลับมา”
“รับทราบพะยะค่ะ”
เหล่าทหารผู้กล้า ผู้นำทั้งหลายกล่าวเสียงดังกระหึ่มชัดเจน อย่างพร้อมเพรียงกันในที่ประชุม
“พระนางลงไปดาวเคราะห์โลก ครั้งนี้พระนางจะกลับมาเมื่อไหร่หรอเพ่ค่ะ?”
หญิงผู้โปรดปรานของพระนางทรงกล่าวถาม
“เราเองก็ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ เราอยากลงไปศึกษาดวงดาวนั้นให้ละเอียดและแน่ชัดเสียก่อน ก่อนที่เราจะย้ายดวงดาวไปอยู่ที่นั้น”
พระนางชี้ชัดให้เห็นถึงเจตนารมณ์ที่แท้จริงว่าพระนางทรงทำเพื่อบ้านเมือง อุทิศแรงกายแรงใจเพื่อประชาชนของจักรภพของเรา
“หม่อมฉันขอติดตามพระนางลงไปด้วยได้หรือไม่เพค่ะ?”
“เ้าคิดดีแล้วหรอ? เพราะเ้าเป็หญิงสตรีที่งดงาม เ้าจะลงไปลำบากตรากตรำได้อย่างไรกัน เพราะที่นั้นหาได้มีสุขสบายไม่”
“หม่อมฉันมิได้สนใจเื่ความเป็อยู่ของตัวเองที่สุขสบายเลยสักนิด แต่หม่อมฉันทรงเป็ห่วงพระนางต่างหากล่ะเพค่ะ พระนางทรงเป็หญิง ทรงเป็องค์จักรภรรดิ์ของแผ่นดิน ทรงเป็องค์ราชินีของจักรภพและดวงดาว หน้าที่ที่พระนางดูแลนั้นยิ่งใหญ่หนักหนา ทุกสิ่งทุกอย่างพระนางล้วนทำเพื่อประชาชน ทำเพื่อบ้านเมืองของดวงดาวเราทั้งสิ้น
และถ้าหากประชาชนหญิงต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันนั้น จะขอตอบแทนคืนทุนของแผ่นดิน ก็คงยังน้อยไปด้วยซ้ำ หม่อมฉันอยากเป็ส่วนหนึ่ง ส่วนเล็กๆ ของพระนางก็ได้เพ่ค่ะ ที่จะสามารถทำให้พระนางมีความสุขได้ หม่อมฉันอยากดูแล อยากอยู่ใกล้ชิดกับพระนางตลอดเวลา ถ้าไม่เป็การขัดต่อบัญชาของสรวง์ พระนางได้โปรดด้วยเถอะเพ่ค่ะ ทรงอนุญาตให้หม่อมฉัน ได้ตามเสด็จไปกับพระนางด้วยเถิดเพ่ค่ะ”
หญิง นางกำลังเว้าวอนขอร้ององค์ราชินีให้ทรงใจอ่อนและอนุญาตให้ทรงตามเสด็จลงไปด้วย
“55++ พูดได้ดี ดีจริงๆ ถ้าเ้าพูดมาเช่นนั้น เราอนุญาตให้เ้าตามไปด้วย”
หญิง นางทรงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างพอใจ บนใบหน้าที่สวยสดงดงามจนคมกริบเช่นนั้น บวกกับท่าทางอรชรที่สุดแสนจะนุ่มนวลอ่อนโยนแบบนี้ คนที่มีจิตใจแข็งกร้าน และห้าวหาญดั่งบุรุษอย่างองค์ราชินีเอง พระนางก็ยังทรงรู้สึกหวั่นไหว และนี้กระมั่งคือจุดอ่อนของพระนาง ที่แพ้ต่อความอ่อนหวาน ความนุ่มนวล ของเหล่าสตรีทั้งหลาย
“ก่อนที่จะตามเราเสด็จลงไปดาวเคราะห์โลก คืนนี้เราอยากได้รับการปรนนิบัติจากเ้า เราอยากเสพร่างกายของเ้า เราอยากมีความสุขให้สมที่เ้าได้เอ่ยลั่นวาจาเอาไว้ และค่ำคืนนี้เ้าจะทรงมอบสิ่งที่เรา้าให้ได้หรือไม่?”
“ถ้าพระนางทรง้าสิ่งใดมีหรือหม่อมฉันจะทรงหาให้พระนางไม่ได้ หม่อมฉันยินยอมที่จะมอบทั้งใจ พลีกายถวายแด่พระนาง แต่เพียงผู้เดียวเพ่ค่ะ”
“เราพร้อมแล้ว .........” องค์ราชินีกล่าวเปิดทางด้วยน้ำเสียงเบาที่แสนอ่อนโยน
และแล้วร่างบางอรชนนั้น ก็ปลดเปลื้องผ้าอาภรณ์ทิ้งเสีย ผมเผ้าที่มัดรวบจนตึงก็ถูกคลายปมออก หญิงสาวเพียงสบัดผมเล็กน้อยให้ผมเข้ารูปทรง ผมเผ้านั้นก็สยาย เผยให้เห็นความงามที่ถูกซ่อนเร้นเก็บไว้ ผมยาวสีดำเงาสลวยโชยกลิ่นหอมที่ถูกชโลมด้วยบุษบาก็ลอยล่องติดออกมา เธอค่อยๆ เดินย่างกายเข้าไปหาองค์ราชินี และไม่นานความหิวโหยที่พระนางทรงร้องหาก็ได้รับการปรนเปรอจากร่างกายอันบอบบางอรชรนั้น จนพระนางสมน้ำพระทัย
.................................
ของฟรีจากธรรมชาติ ลมหายใจ ชีวิต จิติญญา ที่ท่านทรงประธานลงมาให้แก่เหล่าบรรดาลูกหลานบนดวงดาว ในจักรภพนี้ เราจะใช้สิ่งที่ท่านให้มานั้น สร้างสรรค์คุณประโยชน์ตอบแทนแผ่นดินสืบต่อไป
ทุกอย่างกำลังจะแปรผันเปลี่ยนไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ประวัติศาสตร์กำลังจะถูกจารึก การกระทำสิ่งใหม่ๆ ได้กลายเป็จุดเริ่มต้น วินาทีที่ล้ำค่ำก็บังเกิดขึ้น
ยานอวกาศขนาดกลางถูกส่งออกจากดวงดาว ด้วยแรงดัน 30000 แรงม้าเพื่อดันกระสวยขึ้น พลังเกิดจากการเผาไหม้ของเคโรชีน กับ ไฮโดรเจน 2 ล้านลิตร ความเร็วสูงพุ่งทยานสู่ท้องฟ้า โดยมีเป้าหมายคือดาวเคราะห์โลก ภาพเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ในสายตาของเหล่าประชาชนทั้งหลายที่คอยเฝ้าดูด้วยความลุ้นระทึก
การผจญภัยในดาวเคราะห์โลกครั้งนี้ของ องค์ราชินีแห่งจักรภรรดิ์ ผู้ติดตามที่เป็สาวแกร่งทั้งสอง และยังมีหญิงสาวที่โปรดปรานของพระนางตามเสด็จมาด้วย
เื่ราวจะเป็อย่างไร มาติดตามกันต่อเลยจ้า
....................
เราจะอยู่ด้วยกันในโลกจินตนาการและสุดท้ายนี้
รู้สึกอย่างไร เอามาแชร์กัน