ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

“เดี๋ยวผมจัดการเองครับคุณซอว์” เขามองเทพอสูรสายฟ้าอย่างมีนัยยะ
“ดี~ ถ้าไม่นับความเจ้าชู้อะนะ” อีกฝ่ายแทบหน้ามืด
“ครับ ครับ…” ซอว์ละความสนใจกลับมา ดูเหมือนเขาจะสามารถลงไปในสายธารแห่งหมอกได้แล้ว คราวก่อนเขาสำรวจที่ริมทะเลสาปเท่านั้น ดังนั้นมันจึงเหลือ 2 ใน 3 ส่วนที่เขายังสำรวจไม่ถึง บางทีในนั้นอาจจะมีสมบัติ ไอเทม สิ่งของ หรือสถานที่บางอย่างที่สร้างความว้าว! ว้าว! ว้าว! กับเขาไม่มากก็น้อย
เมื่อทุกคนรู้เส้นทางที่จะไปแล้ว ก็รีบทยอยกันออกไป
ซอว์เหลือบตามองเวลาแอบตกใจ
‘เที่ยงวันแล้วหรอเนี่ย? ’ เขาพยักหน้ายินดี การเดินทางของเขาที่รู้สึกชิวและเพิ่มพลังจากแอบกอดพลอย แค่ก ๆ ไม่ใช่ ๆ พลอยกอดเขาก็ทำให้ซอว์รู้สึกกระชุ่มกระชวยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ระยะเวลากว่า 12 ชั่วโมงนี่และได้รับสกิลทักษะระดับทองแดงนับว่าเป็นอะไรที่คุ้มเกินเวลาอย่างมาก บางทีอาจจะคุ้มล่วงหน้าไปเป็นปีเลยทีเดียว ชายหนุ่มมองผู้เล่นทั้งหมดทยอยออกไปจนหมดเหลือเขาคนเดียว ชายหนุ่มก็เดินตามหลังไปช้า ๆ ไม่รีบร้อน
“อยู่ดี ๆ ก็อยากซัดหน้าคน” เขารู้สึกคันไม้คันมือ อยากให้โหมดซอมบี้ของตัวเองเลเวล 40 สักที โปรดอย่าลืมว่าซอมบี้ของเขานั้นยังอยู่ระดับลมปราณที่สามสิบอยู่เลย การฆ่าซอมบี้มันทำให้โหมดมนุษย์เลเวลอัพ แต่การฆ่ามนุษย์มันทำให้โหมดซอมบี้พัฒนาขึ้น การฆ่าซอมบี้ยังให้แต้มซอมบี้อีกด้วย นั่นคือพื้นฐานของระบบเกมซอมบี้ทั้งสองโหมด
‘แต่ไอ้สองหนุ่มนั้นก็ไม่แสดงอาการอิจฉาริษยาใส่เลยหลังจากที่เทพอสูรมา’ หรือว่ามันกลัว? กลัวว่าเทพอสูรแข็งแกร่งมาก เลยไม่คิดที่จะตีสนิทกับน้องสาวเขา?
“เหอะ…มารดามึงเถอะ! ฉันยังน่ากลัวกว่ามันอีก” เขาเคยฆ่ามันมาแล้ว ทั้งสี่มหาอำนาจ สี่ผู้ทำลายล้าง แม้แต่หนึ่งธิดาศักดิ์สิทธิ์เขาก็จัดการมาหมด เรียกได้ว่าภายในอาณาจักรหั่วซาน พวกชื่อเสียงโคตรจะอภิมหาดังต่างก็เคยสิ้นชีพด้วยน้ำมือของเขาทุกคน หากไอ้สองตัวนั้นรู้เรื่องนี้คาดว่าน่าจะฉี่ราดกันพอดี และคงกลายเป็นคนบ้าถ้ารู้ว่าเขาเป็นฝ่ามือราชาปีศาจ
“เริ่มเว่อร์แล้วกรู” ชายหนุ่มส่ายหน้าเดินตามไป ระหว่างทางก็มีผู้เล่นจำนวนมากมองเขาราวกับมองแมลงสาป ถ้าเขาเผลอเดินทิ้งห่างไอ้พวกนี้เขาคงโดนผู้เล่นรุมกระทืบหรือฉีดยาฆ่าแมลงใส่แน่ ๆ ซอว์ส่งจิตเรียกแมลงกลืนวิญญาณกลับมาจากหุบเหวกระจกแห่งโศก พร้อมด้วยซอมบี้เด็กไม่กี่ตน เขาเดาว่าการลงสายธารแห่งหมอกครั้งนี้ของเขา คงจะได้ใช้แมลงนี้จนพอใจแน่ ๆ
‘แม้จะแพร่เขตแดนเฝ้าระวังแค่สิบเมตร แต่ความสามารถการอ่านกับดักก็ยังคงมีอยู่’ บางทีเขาอาจจะต้องให้เทพอสูรคลุมปราณช่วยเขาในการค้นหาช่องทางลับในอาณาจักรนั้น บางทีอาจจะปรากฎช่องขาว ๆ อย่างประตูลับที่ปลอดภัยได้? แม้เขาจะไม่อยากคาดหวังนักเพราะความสามารถมันก็จำกัด แต่อย่างน้อยก็มีโอกาสได้ลองก็ดูดี
“หลุมยักษ์โลหิตนั้นจะยังอยู่รึเปล่านะ? ” เขาจำได้ว่ามันมีผลกระทบแค่กับฝ่ามือราชาปีศาจราวกับถูกโฉลกกัน เขาจึงไม่มั่นใจว่าในฐานะร่างมนุษย์ครั้งนี้เขาจะเจอมัน หรือมันจะเรียกเขาราวกับเสียงกระซิบครั้งก่อนไหม
“ถึงแล้ว…” ชายหนุ่มเงยหน้ามองสายธารแห่งหมอก ผู้เล่นจำนวนมากจากสำนักลวงตาก็โดดไปยังใบบัวต่าง ๆ เทพอสูรเดินมาหาเขารีบพาไป ชายหนุ่มพยักหน้าขอบคุณ เป็นเวลาเดียวที่เขามองพลอยและเสี่ยวเสียเลิกคิ้วน้อย ๆ
“ตัวเล็กต้องลงน้ำไปก่อนนะ ไม่งั้นเสี่ยวเสียตายแน่…” พลอยพยักหน้าเข้าใจ เธอลองเอานิ้วเท้าจิ้มลงน้ำก็รีบดึงขึ้น หล่อนมองความเย็นที่ปลายเท้าแต่ไม่มีกัดกร่อนอะไร แววตาก็เปล่งประกายออกมาไม่ต่างจากคนอื่น ๆ
หญิงสาวไม่รอช้าโดดน้ำลงไป ตูม ใช่เวลาไม่ถึงสิบวินาทีเธอก็กลับมาสามารถใช้ลมปราณได้อีกครั้ง หล่อนระเบิดพลังมาครอบตัวเสี่ยวเสียเช็คให้ดีอยู่หลายรอบก่อนจะดำดิ่งลงไปด้วยกัน
คนอื่น ๆ ที่เห็นก็กระโดดลงตามติด ๆ ผู้เล่นนับพันตรงชายหาก หรือแม้แต่ที่กำลังฟาร์มซอมบี้อยู่ก็ราวกับสติหลุด พวกเขามองคนจากสำนักลวงตาโดดลงน้ำโดยที่ไม่เป็นอะไรราวกับน้ำเปล่า แถมพลังลมปราณก็ไม่ได้หายไป ผู้เล่นคนนึงที่เห็นก็พยายามเลียนแบบตาม เขากระโดดลงน้ำไป
ซ่า~ ปุ๊ ๆ ๆ
“อ้าก~ เจ็บ ๆ ๆ ม-ไม่!!! ใครก็ได้ ๆ ชะ ชะ ชวย…” ชายคนนั้นโดนน้ำกัดกร่อนจนตายไป สร้างความตื่นตระหนกให้กับคนอื่น ๆ ได้ไม่ยาก ซอว์ที่เห็นก็เอามือก่ายหน้าผากไปมา เขาไม่คิดเลยว่าจะมีคนบ้าทำอะไรแบบนี้
ชายหนุ่มละความสนใจมองเทพอสูรที่อยู่ในน้ำกำลังครอบลมปราณที่เขาคล้ายลูกโป่งขนาดใหญ่ ซอว์พยักหน้าชื่นชอบความสามารถในการควบคุมครั้งนี้ เทพอสูรพยักหน้าดำดิ่งลงไปทันที
ฟูม~ ลูกโป่งลมปรารณตามติดเทพอสูรราวกับมีเชือกลากจูงอยู่ ซอว์กวาดสายตาไปทั่ว ๆ พร้อมมองแมลงที่แอบอยู่ในเสื้อของเขากว่า 4 ตัวที่มันมาถึงก่อนเหยียบเข้าสายธารแห่งหมอก ส่วนอีกตัวนึงอยู่ที่เสี่ยวเสียเพื่อเป็นหลักประกันว่าเจ้าตัวแสบอย่างพลอยจะไม่ทำอะไรบ้า ๆ ลงไป
“คุณซอว์เคยมาที่นี่แล้วหรอครับ? ” ระหว่างทางไลท์ก็ถามขึ้นด้วยสร้างลมปราณแผ่ว ๆ ให้เกิดอากาศจนเกิดเสียงที่ดังและสั่นสะเทือนได้วงกว้าง ซอว์พยักหน้าให้คำตอบอีกฝ่ายเบา ๆ
“ก็ประมาณนั่นแหละ” เทพอสูรยิ้มขณะที่ว่ายน้ำตามอสูรลวงตาที่กำลังมุ่งหน้าไปยังโซนเลเวล 50-55 ซอว์มั่นใจว่าด้วยคำพูดก่อนหน้านี้ของเขา อีกฝ่ายคงคิดว่าเขาเคยมาที่นี่แน่ ๆ แถมตอนนั้นระดับลมปราณก็อาจจะต่ำกว่าสิบหรือน้อยกว่านั้นด้วยซ้ำ แต่ที่เทพอสูรมั่นใจเขาคิดว่าน่าจะเป็นข้อสันนิฐานที่ว่าด้วย
ผู้เล่นที่มีเลเวลมากกว่าหรือเทียบเท่า 60 เนื่องจากซอว์เคยบอกว่าพอผ่านโซนนั้นไปจะเจอกระดูกหนึ่งกิโลเมตร ให้ออกห่าง ไม่ควรเข้าใกล้ ดูก็รู้ว่าผู้เล่นที่เคยพาซอว์มาก่อนต้องแข็งแกร่งราวกับมังกรที่ซ่อนอยู่ในความมืด รอวันเผยเขี้ยวเล็บออกมา
“ครั้งก่อนคุณซอว์สำรวจที่นี่นานไหมครับ? ” เขาส่ายหน้าอธิบาย
“แค่วันเดียวน่ะมั้ง หนึ่งในสามของที่นี่นับจากฝั่งซ้ายสุดฉันสำรวจหมดแล้ว มีแค่อาณาจักรใต้น้ำ กับบางอย่างที่ไม่ควรบอก…ส่วนสองในสามพื้นที่ที่เหลือยังไม่เคยตรวจสอบเลย บางทีอาจจะมีอาณาจักรใต้น้ำอื่นก็ได้เพียงแค่ฉันยังไม่เจอ”
ไลท์พยักหน้าเข้าใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ดำดิ่ง

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ดำดิ่ง

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้