2 วันผ่านไปฟางหลิงหยุนเดินทางมาถึงเมืองหลี่เถียนอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทันกับงานประลองที่ตระกูลฟางจัดขึ้นและวันพรุ่งนี้จะเป็วันที่ตระกูลฟางเริ่มงานประลองพอดี
“เ้าหนูเ้าไม่กลับตระกูลเลยหรือ”
“กลับสิเพียงแต่ข้ายังไม่อยากเข้าตระกูลในตอนนี้”
“อืมแล้วแต่เ้า”
“นายน้อยข้าขอตัวลาก่อนข้าจะค่อยปกป้องทันอยู่้า หากท่านได้รับอันตรายข้าจะออกมาช่วยเหลือท่านทันที”
“ขอบคุณผู้าุโขอรับต้องรบกวนท่านแล้ว”
ฟุบ!!!
เสี่ยวไป๋พุ่งตัวขึ้นท้องฟ้าและหายไปในทันทีด้วยสายตาขอบเขตจักพรรดิ ต่อให้อยู่บนชั้นฟ้าก็สามารถมองเห็นด้านล่างได้ชัดเจน
“เอาละเรากลับตระกูลกันเถอะ”
ตัดมาที่ตระกูลฟางในตอนนี้ผู้าุโทุกคนกำลังนั่งประชุมเกี่ยวกับงานประลองในวันพรุ่งนี้
“ท่านผู้นำบุตรชายของท่านไม่ได้กลับมาเข้าร่วมงานประลองหรือ”
“เห้อผู้าุโหกข้าส่งคนออกไปสืบหาหลายวันมาแล้วแต่กลับไม่พบกับร่องรอยของเ้าเด็กคนนั้นเลยไม่ทราบว่าตอนนี้จะอยู่หรือตาย ข้าเองก็หมดปัญญาที่จะตามหาเขาแล้วละ”
“นายน้อยเป็คนมีวาสนาต่อให้เส้นลมปราณโดนทำลายไปอนาคตเขาสามารถกลับมาตระกูลด้วยความแข็งแกร่งแน่นอนขอรับ”
“อืมข้าก็ขอให้เป็ยังที่ท่านขอ เข้าเื่กันเถอะ งานประลองวันพรุ่งนี้จะมีตระกูลหลี่ตระกูลกง ตระกูลเฉิน และตระกูลเสี่ยวมาเข้าร่วมด้วยข้าคิดว่าพวกมันคงจะมีแผนการอะไรบางอย่างเพราะฉะนั้นผู้าุโทุกคนต้องเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา”
“รับทราบท่านผู้นำ”
“เอาละจบการประชุมเพียงเท่านี้แยกย้ายกันออกไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้ลุล่วงเถอะ”
ฟางตงหลิน ผู้นำของตระกูลฟางละเป็พ่อของฟางหลิงหยุนพูดออกมาด้วยความเหนื่อยล้าก่อนที่จะเดินออกจากห้องประชุมทันที
“เ้าไปอยู่ที่ใดกันแน่หากยังมีชีวิตอยู่ข้าก็ขอให้เ้าปลอดภัย”
ฟางตงหลินทำได้แต่ภาวนาเท่านั้นเพราะหลังจากที่ฟางหลิงหยุนโดนยกเลิกงานหมั่นไปทำให้จิตใจของเขานั้นสับสนไม่มั่นคงบ่มเพาะด้วยความแค้นจนทำให้เส้นลมปราณฉีกขาดและโดนทำลายไปในทันที
“ท่านผู้นำนายน้องกลับมาแล้วขอรับ”
บ่าวรับใช้พูดออกมาด้วยสีหน้าเหนื่อยหอบเพราะหลังจากที่ได้รับรายงานมาบ่าวรับใช้รีบวิ่งมารายงานในทันทีด้วยความดีใจ
“เ้าว่าอะไรนะบุตรชายของข้ากลับมาแล้วหรือ?”
“ใช่แล้วขอรับตอนนี้นายน้อยกำลังพูดคุยกับผู้าุโอยู่ในโถงประชุมขอรับ ท่านรีบไปเถอะ”
หลังจากบ่าวรับใช้พูดจบเงยหน้ามากับไม่พบกับผู้นำตระกูลของตัวเองอีกแล้วจึงรีบวิ่งไปยังโถงประชุมต่อไปด้วยความเร่งรีบ
“นายน้อยท่านกลับมาแล้วท่านสบายดีใช่หรือไม่ท่านผู้นำเป็ห่วงท่านทุกวันสั่งให้ข้าออกไปตามหาท่านจนสุดเขตป่าด้านนอกแล้วด้วยหากท่านยังไม่กลับมาไม่แน่ข้าอาจจะต้องไปตามหาท่านในป่าด้านในต่อแน่นอน”
“เดือนร้อนท่านแล้วผู้าุโเก้าข้าเพียงออกไปหาประสบการณ์เท่านั้นและหาวิธีฟื้นฟูเส้นลมปราณก็เท่านั้น”
“หรือว่านายน้อยสามารถฟื้นฟูเส้นลมปราณได้แล้ว”
ฟางหลิงหยุดไม่ได้ตอบคำถามเขาแค่พยักหน้าเพื่อเป็การยอมรับแทน
“บุตรชายข้าเ้ากลับมาแล้ว”
ฟางตงหลินวิ่งเข้ามาโอบกอดฟางหลิงหยุนด้วยความคิดถึง
“ข้ากลับมาแล้วท่านพ่อ”
“อืมดีแล้วเ้ากลับมาครั้งนี้คงจะเหนื่อยจากการเดินทางเ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะวันพรุ่งนี้จะเป็งานประลองแล้วเ้าจะเข้าร่วมหรือไม่”
“แน่นอนที่ข้ากลับมาก็เพราะจะเข้าร่วมงานประลองในครั้งนี้และเพื่อมาบอกลาท่านด้วยอนาคตข้าอาจไม่ได้กลับมาตระกูลหรืออาจจะกลับมาหลังจากที่ข้ามีความแข็งกร่งมากพอที่อาจารย์จะปล่อยให้ข้าออกเดินทางไปไหนมาไหนคนเดียวได้”
“อะไรนะเ้าโดนบังคับโดยอาจารย์ของเ้าหรือ?”
“ไม่ใช่ข้าเพียง้าที่จะแข็งแกร่งขึ้นก็เท่านั้นเพื่อจะให้ตระกูลกงได้รับรู้ว่าข้าไม่ได้อ่อนแออย่างที่พวกเขาคิด”
“ดี ดีดี ต่อไปนี้ตระกูลฟางของเราจะประกาศออกไปว่าเ้าจะเป็ฝ่ายที่ถอนหมั่นไม่ใช่ตระกูลกง”
“ท่านผู้นำตระกูลกงมีสำนักเทพกระบี่เป็คนหนุนหลังและกงหนาหนานก็เป็คนรักของบุตรชายเ้าสำนักเทพกระบี่อีกด้วยหากตระกูลฟางประกาศออกไปจะทำให้ทางสำนักเทพกระบี่ไม่พอใจได้ขอรับ”
ผู้าุโใหญ่พูดออกมาเพราะเป็ห่วงตระกูลและกังวัลเื่จะใหญ่โตจนไม่สามารถอยู่ร่วมแผนฟ้าเดียวกันได้
“ผู้าุโใหญ่ท่านไม่ต้องเป็ห่วงสำนักเทพกระบี่เป็เพียงสำนักระดับสามเท่านั้นอาจารย์ของข้าเป็ถึงประมุขูเาหลินเทียนแห่งสำนักหลิงหยุนสำนักใหญ่ระดับสอง”
หลังจากที่ฟางหลิงหยุนพูดจบผู้าุโทุกคนต่างพากกันตื่นใกับความโชคดีของฟางหลิงหยุร
“ฮ่าฮ่า ฮ่า ดี ดี ดี ถ้าอย่างงั้นท่านผู้นำสามารถประกาศตามที่ท่าน้าได้เลยต่อให้สำนักเทพกระบี่จะมาด้วยตัวเอง พวกเราตระกูลฟางก็หาได้หวาดกลัวไม่”
ผู้าุโใหญ่พูดออกมาด้วยความดีใจเพราะระดับของสำนักต่อให้ห่างเพียงแค่หนึ่งระดับแต่ความแข็งแกร่งนั้นต่างกันฟ้ากับเหวและนี้คือผลพิสูจน์ว่าฟางหลิงหยุนนั้นโชคดีที่ได้อาจารย์เป็ถึงประมุขของูเาอีกด้วย
“อืมแล้วอาจารย์ของเ้าไม่ได้เดินทางมาด้วยหรือ?”
“อาจารย์ท่านไม่ได้เดินทางมาด้วยเพียงแต่ส่งรองประมุขเดินทางมาปกป้องข้าแทนแต่พวกท่านไม่ต้องเป็ห่วง ผู้าุโเสี่ยวไป๋นั้นสามารถปกป้องข้าได้แน่นอนต้อให้เ้าสำนักเทพกระบี่เดินทางมาด้วยตัวเองก็ไม่สามารถทำอะไรข้าได้น่นอน”
ฟางหลิงหยุนพูดออกมาเพื่อไม่ให้ผู้าุโและพ่อของตัวเองเป็ห่วง แต่หากเขาบอกขอบเขตของผู้าุโเสี่ยวไปออกไปจะทำให้ทั้งตระกูลฟางช็อคหมดสติได้เพราะทวีปเทียนหยุดนั้นขอบเขตราชันย์เทวะก็สามารถปิดฟ้าด้วยมือเดียวได้แล้วจะถือว่าอยู่จุดสูงสุดในทวีปก็ว่าได้
“ข้ามาครั้งนี้มีโอสถจากท่านอาจารย์มาให้พวกท่านด้วยท่านอาจารย์กล่าวกับข้าว่าโอสถเหล่านี้ไม่มีประโยชน์อะไรกับท่านแล้วจึงมอบให้กับข้าและในตอนนี้โอสถเหล่านี้ก็ไม่มีประโยชน์กับข้าอีกแล้วผู้าุโทุกคนแบ่ง ๆ กันไปเถอะ”
ฟางหลิงหยุดพูดจบก็นำโอสถจำนวนหลายแสนเม็ดออกมาให้ผู้าุโได้เลือกกันไปทันทีซึ่งโอสถแต่ละเม็ดที่ฟางหลิงหยุดนำออกมานั้นทำให้ทุกคนในห้องโถงเงียบไปในทันทีด้วยความช็อค
“โอสถระดับห้าทั้งหมดนี้เ้ามอบพวกมันให้กับตระกูลจริง ๆ หรือ?”
ผู้าุโสามพูดออกมาด้วยเสียงตะกุกตะกักเพราะกำลังช็อคกับโอสถนับแสนเม็ดตรงหน้า
“เชิญพวกท่านแบ่งปันได้ตามสบายอย่าลืมนำไปให้คนอื่น ๆ ในตระกูลด้วยละ”
หลังจากนั้นไม่นานผู้าุโใหญ่ได้ลงมือจัดการแบ่งปันโอสถให้กับผู้าุโทั้งเก้าคนอย่าเหมาะสมและที่เหลือจะนำไปให้ศิษย์ในตระกูลฟางเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตระกูล
“แยกย้ายกันไปได้แล้วข้าอยากจะพูดคุยกับบุตรชายของข้าต่ออีกหน่อย”
ฟางตงหลินพูดไล่ผู้าุโทั้งหมดให้ออกไปในทันทีเพราะมีเื่จะพูดกับฟางหลิงหยุนนั้น
หลังจากที่ทุกคนออกไปกันหมดแล้ว
“ท่านพ่อมีอะไรหรือ?”
“เ้ากลับมาครั้งนี้ข้าคิดว่าเ้าต้องมีความแข็งแกร่งมากกว่าข้าไปแล้วในตอนนี้ข้าไม่สามารถตรวจสอบความแข็งแกร่งของเ้าได้เลยแม้แต่น้อยด้วยระดับก่อลมปราณขั้นสูงสุดของข้าเ้าคงทะลวงขอบเขตแก่นแท้ทองคำแล้วใช่หรือไม่”
“ทั้งใช่และไม่ใช่ขอรับท่านพ่อเื่นี้ข้าไม่สามารถบอกท่านได้ เพราะอาจจะนำความเดือดร้อนมาให้ตระกูลฟางได้”
“อืมพ่อเข้าใจ เอาละกลับไปพักผ่อนเถอะวันรุ่งขึ้นเ้าจะได้เข้าร่วมงานประลอง”
“ขอรับท่านพ่อลูกขอลา”
“บัตรชายของเราโตขึ้นมาแล้วนะชิงเออร์หากเขารู้ความจริงเกี่ยวกับเ้าเขาคงจะออกไปตามหาเ้าแน่นอนด้วยความแข็งแกร่งของเขาแล้วอาจจะนำเ้ากลับมาและพวกเราสามคนอาจจะอาศัยอยู่ด้วยกันได้อีกครั้ง”
หลังจากที่ฟางหลิงหยุนออกไปฟางตงหลินกับมองไปบนฟ้าและพูดออกมาด้วยความเศร้า
ตัดมาที่ซูเฉินหลังจากเดินทางมาหลายวันหลงไปหลานสถานที่เพราะเป็การเดินทางครั้งแรกที่ออกมาจากทวีปเทียนหยุนเพราะระบบไม่สามารถล็อคพิกัดของศิษย์คนใหม่ของเขาได้
590K
