บทที่ 32 ห้าล้านหยวน
เมื่อเห็นท่าทางของหลัวเซิง ผู้หญิงคนนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนทันที แล้ววิ่งไล่ตามมา “แกจะทำอะไร? แสดงละครเสร็จแล้วจะหนีงั้นเหรอ?”
หลังจากที่หลัวเซิงได้ยินคำพูดของผู้หญิงคนนั้น เขาก็เย้ยหยันในใจ ‘ผู้หญิงคนนี้ สมองมีปัญหาหรือเปล่า?’
“ทำไมต้องหนี? ก็แค่ร้านนั้นไม่ใช่เหรอ?”
หลัวเซิง พูดจบก็เดินเข้าไป
พนักงานในร้านเห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้มาตลอด พวกเธอต่างก็ดูถูกหลัวเซิงเช่นกัน ไม่มีใครเชื่อว่าเขาจะสามารถซื้อของในร้านของพวกเธอได้?
น่าขันสิ้นดี!
ร้านของพวกเธอเป็แบรนด์ดัง ถ้าไอ้หนุ่มนี่กับเด็กสกปรกที่มันอุ้มเข้ามาทำให้ของในร้านสกปรก พวกเธอต้องตกงานแน่!
“คุณผู้ชาย ร้านเรามีกฎระเบียบเื่การแต่งกาย คุณไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าไป และคุณไม่น่าจะจ่ายค่าชุดของผู้หญิงคนนี้ไหว ฉันขอแนะนำให้คุณคุกเข่าขอโทษผู้หญิงคนนี้เถอะ!”
พนักงานคนหนึ่งพูดด้วยสีหน้าเ็า พร้อมก้าวมาขวางหน้าหลัวเซิงไว้
“ฮ่าๆ เห็นไหม! คนอย่างนาย แม้แต่คุณสมบัติที่จะเข้าไปก็ไม่มี! รีบคุกเข่าขอโทษฉันซะ!”
เฉวียนซินเฟยเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าก็ยิ่งดูถูกหลัวเซิงมากขึ้นไปอีก
“พ่อจ๋า”
น้ำตาของเหยาเหยาเริ่มคลอเบ้า หลัวเซิงลูบหัวลูกสาวอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"นี่! ขยะอย่างแกจะเอาโทรศัพท์ออกมาทำไม? จะโทรเรียกให้คนมาช่วยหรือไง? ฉันจะบอกให้แกรู้ไว้ ต่อให้แกเรียกใครมาก็ไม่มีประโยชน์! ถ้าไม่คุกเข่าขอโทษฉัน นายก็อย่าหวังว่าจะได้ไป!”
แต่หลัวเซิงกลับแค่กวาดสายตามองรหัส QR ที่ติดอยู่หน้าประตูร้าน จากนั้นก็กดตัวเลข
“น่าขันสิ้นดี! นายจะจ่ายเงินตรงนี้ใช่ไหม? ได้ ฉันจะรอดูว่านายมีเงินกี่หยวน!”
เฉวียนซินเฟยหัวเราะเยาะเย้ย หลัวเซิงดูยังไงก็เป็แค่คนธรรมดาจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อของหรูหราแบบนี้!
พนักงานก็ดูถูกเช่นกัน “เหอะก็แค่คุกเข่าขอโทษ มันยากตรงไหน? ดีกว่าทำเป็คนรวยแล้วจ่ายไม่ไหวไม่ใช่เหรอ? ถึงตอนนั้นยิ่งขายหน้ากว่าเดิมไม่ใช่เหรอ?”
“ใช่แล้ว! คุณก็แค่คุกเข่าขอโทษเถอะ! อย่าดื้อด้านเลย!”
รอบข้างเริ่มมีคนมามุงดูเยอะขึ้น ต่างก็พากันเยาะเย้ยหลัวเซิง ไม่มีใครเชื่อว่าหลัวเซิงจะมีปัญญาซื้อของพวกนี้ได้
มุมปากของหลัวเซิงกลับยกยิ้มเยาะ! มดปลวกพวกนี้ไม่รู้ว่าเขาคือใคร ยังกล้าพูดจาดูถูกขนาดนี้ ต่อให้เขาต้องซื้อทั้งเมืองเขาก็ซื้อได้!
ผ่านไปเพียงหนึ่งวินาทีก็มีเสียงใส ๆ ดังมาจากในร้าน “ชำระเงินสำเร็จ รับเงินห้าล้านหยวน”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนรอบข้างต่างเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ พวกเขาคิดว่ามันต้องผิดพลาดแน่ ๆ
ส่วนพนักงานคนนั้นก็ตกตะลึง คิดว่าเครื่องมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
แต่หลัวเซิงเพียงแค่ยื่นโทรศัพท์มือถือไปตรงหน้าเธอ เธอก็เห็นเลขศูนย์ยาวเหยียดปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์
เมื่อเห็นแบบนี้ พนักงานก็เพิ่งรู้สึกตัว ที่แท้ผู้ชายคนนี้เป็ทายาทเศรษฐีที่ออกมาใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา!
โยนเงินห้าล้านหยวนเล่น ๆ นี่ไม่ใช่ทายาทเศรษฐีรแล้วคืออะไรได้อีก?
สมัยนี้ทายาทเศรษฐีชอบแกล้งจนกันหมดแล้วเหรอ?
“นี่...นี่มันห้าล้านหยวน!”
“เขามีเงินเยอะขนาดนี้ได้ยังไง?”
ผู้คนรอบข้างพึมพำกับตัวเอง
“เป็ไงบ้าง? ตอนนี้คิดว่าฉันมีคุณสมบัติพอรึยัง?”
น้ำเสียงของหลัวเซิงยังคงเ็า
“แน่นอนสิคะ! แน่นอนอยู่แล้ว! เชิญคุณผู้ชายเข้าไปด้านในเลยค่ะ!”
พนักงานโค้งตัวลงเก้าสิบองศา ตัวของเธอสั่นเทาอย่างรุนแรง
เมื่อเห็นแบบนี้หลัวเซิงก็พยายามระงับความโกรธในใจ เขาต้องเอาเงินฟาดหน้าคนพวกนี้ พวกนี้ถึงจะรู้จักคำว่าเคารพหรือไง?
ส่วนเฉวียนซินเฟยอ้าปากค้างอย่างชัดเจน เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่าชายหนุ่มที่ดูธรรมดาคนนี้ จะเป็เศรษฐี! ควักเงินห้าล้านหยวนออกมาได้ง่าย ๆ!
แต่ถึงจะเป็แบบนั้น แล้วไงล่ะ? ไอ้หมอนี่อาจจะแค่ถูกลอตเตอรี่ก็ได้ จริง ๆ แล้วยังเป็แค่ไอ้บ้านนอกอยู่ดี!
ส่วนเื่คุกเข่าขอโทษ เฮอะ เธอจะไปคุกเข่าขอโทษคนแบบนี้ได้ยังไง?
ส่วนเหยาเหยาแค่กระพริบตาใสแป๋วของเธอ เธอยังไม่เข้าใจว่าห้าล้านหยวนมันหมายถึงอะไร
“ยังกล้ามาพูดกับฉันอีกเหรอ? เรียกผู้จัดการร้านมา!”
หลัวเซิงตวาดออกมาทันที
ผู้จัดการร้านนั่งอยู่ในห้องด้านในสุดตลอด พอได้ยินว่ามียอดเงินโอนเข้ามาห้าล้านหยวน เธอเองก็ใมาก นึกว่าเครื่องมีปัญหา แต่พอเห็นว่ามีเงินห้าล้านหยวนโอนเข้าบัญชีของเธอจริง ๆ เธอถึงได้รู้ว่าเื่มันใหญ่แค่ไหน
เงินมากขนาดนี้ ต่อให้ซื้อร้านของเธอทั้งร้านยังเหลือเฟือเลย!
เธอรีบวิ่งออกมา เห็นหลัวเซิงกับเหยาเหยาที่ยืนอยู่หน้าประตูรวมถึง เฉวียนซินเฟยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มทันที
เธอรู้จักเฉวียนซินเฟยเป็อย่างดี เพราะเป็ลูกค้าประจำของร้านเธอ
แต่ในเมื่อผู้จัดการร้านสามารถมาถึงจุดนี้ได้ แน่นอนว่าดูออกทันทีว่าคนที่โอนเงินห้าล้านหยวนเมื่อกี้ น่าจะเป็ชายหนุ่มคนนี้เพราะแม้ว่าหลัวเซิงจะแต่งตัวเรียบง่าย แต่ท่าทางที่สง่าของหลัวเซิงก็เห็นได้ชัดว่าอาจเป็คุณชายตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งอย่างแน่นอน
เธอกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาที่หน้าหลัวเซิง แล้วโค้งคำนับอย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย เงินห้าล้านหยวนที่เพิ่งโอนเข้ามา เป็ของคุณหรือเปล่าคะ?”
พูดจบ เธอก็หันไปตวาดพนักงานข้าง ๆ ทันที “เธอยังยืนโง่อยู่ได้ยังไง? รีบไปทำบัตรวีไอพีให้คุณผู้ชายท่านสิ!”
“หยุดก่อน”
หลัวเซิงเอ่ยปาก “เื่บัตรช่างมันเถอะ อธิบายมาก่อนว่าทำไมร้านของคุณถึงมีพนักงานไร้มารยาทแบบนี้? ก่อนที่ผมจะจ่ายเงิน เธอกลับไม่ให้ผมเข้าร้าน แถมยังพูดจาดูถูกผม! แม้กระทั่งให้ผมคุกเข่าขอโทษยัยบ้านี่!”
น้ำเสียงของหลัวเซิงเ็าขึ้นเรื่อย ๆ พูดจบ ผู้จัดการร้านก็ตัวสั่นด้วยความกลัวไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองหลัวเซิง
พนักงานคนนั้นไม่ได้คาดคิดเลยว่าหลัวเซิงจะพูดออกมาแบบนี้ เพื่อจัดการเธอ เธอกลัวจนตัวสั่น พยักหน้าแล้วโค้งตัวขอโทษไม่หยุด
“ขอโทษค่ะ! ทั้งหมดนี้เป็ความผิดของฉันเอง! ฉันขอโทษจริง ๆ…”
แต่เธอยังพูดไม่จบ ผู้จัดการร้านก็ขัดขึ้นเสียก่อน “ถ้าขอโทษแล้วเื่จบ จะมีตำรวจไว้ทำไม? ในฐานะพนักงานของร้านเรา กลับเห็นแก่เงินแบบนี้! นี่คือทัศนคติในการบริการลูกค้าของคุณเหรอ? ไม่ต้องอธิบายแล้ว คุณถูกไล่ออก!”
บนใบหน้าของผู้จัดการร้านเต็มไปด้วยความโกรธ เพราะยังไงซะ พนักงานตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งกับแขกวีไอพี ใครสำคัญกว่ากันเธอย่อมรู้ดีอยู่แล้ว
“อะไรนะคะ?”
พนักงานคนนั้นได้ยินคำพูดของผู้จัดการร้าน ขาก็อ่อนยวบลงทันที เธอไม่คิดเลยว่าตัวเองจะต้องตกงานแบบนี้ เธอสิ้นหวังแล้ว ถ้าให้โอกาสเธอแก้ตัวอีกครั้ง ต่อให้มีใจกล้าร้อยเท่าเธอก็ไม่กล้าไปหาเื่ หลัวเซิง แน่นอน!
เขาเป็เศรษฐีตัวจริง!
“เอาชุดใหม่ให้ยัยผู้หญิงไร้มารยาทคนนี้ ส่วนที่เหลือเติมเข้าบัตรให้ผม”
หลัวเซิงพูดจบ ผู้จัดการร้านก็รีบหยิบชุดใหม่มาให้ด้วยท่าทางนอบน้อม เธอตื่นเต้นจนเดินแทบไม่ตรงทาง นี่มันห้าล้านหยวนเลยนะ!
เฉวียนซินเฟยเมื่อเห็นชุดใหม่ถูกยื่นมาตรงหน้า เธอก็รู้สึกขายหน้าทันที
1K
