“ฟูฟู ถ้าเ้ายังดิ้นเก่งแบบนี้ ข้ากลัวว่าจะทำเ้าตกลงไปในถังน้ำยิ่งนัก” ใบหน้างามล่มเมืองก้มตัวลงมาใกล้ปากยื่นยาวของสุนัขตัวอ้วนปุ๊ก “งั้นพี่สาวอย่างข้าจะช่วยเ้าอาบน้ำเองนะฟูฟู”
“ไม่ต้องมาช่วยข้าอาบ ข้าอาบของข้าเองได้!”
หลิวซิวอิ่งคิดว่าอีกฝ่ายเป็เพียงเ้าเดรัจฉานที่แสนน่ารัก ไม่ได้รู้เลยว่าแท้ที่จริงแล้วร่างนั้นคืออ๋องหนุ่มผู้ถูกคำสาปจากสัตว์เทพประจำตระกูล นางก้าวเท้าลงถังไม้ที่ใส่น้ำร้อนอย่างระมัดระวังเพราะกลัวหยดน้ำกระเด็นเปียกพื้นห้อง
ก่อนจะทำให้หยางเฟยหลงแทบจะหน้ามืด เมื่อมือเล็กปลดเปลื้องอาภรณ์จากเรือนกายเย้ายวนจนความนวลเนียนละเอียดของผิวกายปรากฏให้ั์ตารูปใบหลิวได้สำรวจอย่างชัดเจน ยังไม่ทันจะได้ไล่สายตามองทุกสัดส่วน ก้อนนุ่มขาวทั้งสองข้างก็ดึงความสนใจไปหมดแล้ว เมื่อทรวงอกของนางราวกับซาลาเปาลูกใหญ่ซึ่งมีจุดแต้มสีแดงตรงกลางชวนให้อีกฝ่ายตกตะลึงแค่ไหน...
ช่างน่าดูดยิ่งนัก... เอ๊ย! หญิงผู้นี้ช่างไร้ยางอายจนหาที่ใดเปรียบ นางกล้าเปลือยกายต่อบุรุษแปลกหน้าเช่นนี้ได้อย่างไร
แต่ความคิดของบุรุษผู้นี้ช่างย้อนแย้งกัน ยิ่งเมื่อยามจ้องมองสัดส่วนของนางช่าง... ช่าง...
แหมะ!
“ฟูฟู! ทำไมเ้าเืกำเดาไหลเช่นนี้เล่า” มือเล็กรีบจับผ้าเช็ดตัวใกล้มือมาซับเืที่ปลายจมูกของสัตว์หนึ่งตัวที่คิดว่าเป็สัตว์เลี้ยงของตนเองเสียแล้ว “เจอเ้าทีไร ทำไมเ้ามีแต่เื่เจ็บตัวล่ะ”
“ข้าต้องเป็คนเอ่ยประโยคนี้มากกว่าเ้าอีกนะหลิวซิ่วอิง!”
ใบหน้าของหญิงงามแสดงความเสียใจออกมาเมื่อเ้าขนปุยยังเห่าใส่ไม่หยุด
โฮ่งโฮ่ง!
“อย่าต่อว่าข้าเช่นนี้เลย” หญิงสาวระบายยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า “ข้าสัญญาว่าจะดูแลเ้าเป็อย่างดี แต่ตอนนี้มาให้ข้าอาบน้ำก่อนดีกว่า” มือเล็กหยิบสบู่มาถูไปตามลำตัวอ้วนปุ๊กของเ้าขนปุย
“มีคนอาบน้ำให้ก็สบายเหมือนกันนะเนี่ย”
ัันุ่มนวลจากปลายนิ้วที่ลูบไล้ไปตามลำตัวทำให้ท่านอ๋องหนุ่มเผลอไผลจนได้ ด้วยเหตุนี้จึงส่งผลให้บางส่วนของชายหนุ่มแสดงออกมาแบบโจ่งแจ้ง
“เอ๊ะ! ทำไมตรงนี้มันชี้โด่ล่ะ” ดวงตากลมโตมีแต่ความสงสัยทั้งยังใช้ปลายนิ้วเขี่ยไปมา
“หลิวซิ่วอิง! หยุดเขี่ยมันเดี๋ยวนี้นะ!”
เมื่อคืนก็ชักรูดัตัวเขื่องของเขาจนมันผงาดอวดความอลังการยาวใหญ่ไปแล้ว บัดนี้ก็เขี่ยไปมาราวกับของเล่น...
“เ้าเป็ตัวผู้งั้นหรือฟูฟู ข้านึกว่าเ้าเป็ตัวเมียซะอีก”
**
โอ๊ยยยย แต่ละมื้อแต่ละDay ของแม่หญิงหลิวกับอีหมาตัวนี้ ไม่มีอะไรที่เรียกว่าแ่
เสื่อมทรามไม่หยุด แนบภาพปลากรอบของคนไม่ชอบแต่เห็นนมเค้าแล้วเืกำเดาทะลัก 555