สุดท้ายสวี่มั่วใช้เวลากว่าสิบนาที ดำผุดดำว่ายในทะเลสาบจำลองอยู่หลายรอบกว่าจะว่ายหลบฝูงผึ้งไปขึ้นฝั่งอีกด้านได้
เขาคลานขึ้นมาจากกอหญ้าอย่างเหนื่อยล้า
"ซวยจริง! พวกผึ้งนี่ดุเกินไปแล้ว..."
สวี่มั่วสบถพลางหันกลับไปมองผิวน้ำยังเห็นมีผึ้งบางส่วนบินวนเวียนไม่ยอมไปไหน
ให้ตายสิ! อย่าหาเรื่องเลย หนีดีกว่า...
มุมปากเขากระตุก เดินออกจากแนวกอหญ้าเงียบๆ
"มั่วมั่ว! มั่วมั่ว เป็นอะไรหรือเปล่า..."
จังหวะนั้นเอง เสียงของจ้าวลี่อิ่งก็ดังขึ้น
สวี่มั่วเงยหน้า เห็นอีกฝ่ายกำลังวิ่งมาหาอย่างร้อนรนในแววตาเหมือนจะมีน้ำตาคลออยู่ด้วย
สวี่มั่วสะบัดน้ำออกจากตัว แล้วเดินลากร่างเปียกโชกไปหาเธอรู้สึกได้ถึงความแสบบริเวณใบหน้าแต่ก็ไม่แน่ใจว่าตอนนี้หน้าตัวเองดูเป็นยังไงบ้าง...
จ้าวลี่อิ่งวิ่งมาหยุดตรงหน้าเขา แล้วทรุดตัวนั่งลงมองสภาพฮัสกี้ที่เปียกปอนน่าเวทนา ทั้งโกรธทั้งห่วง
"มั่วมั่ว! นี่แกไปทำอะไรมาเนี่ย!ใครบอกให้วิ่งหายไปแบบนั้น! แล้วทำไมถึงไปกวนผึ้งเข้าได้ล่ะ... ดูสภาพสิ... ไป!เดี๋ยวฉันพาไปโรงพยาบาล!"
อืม... จากปฏิกิริยาแบบนี้ แสดงว่าฉันคงดูแย่ใช่ย่อย...
สวี่มั่วถอนใจอย่างจนใจ แค่ขยับปากยิ้มยังรู้สึกแสบเขาไม่แน่ใจว่าตัวเองโดนต่อยไปกี่ที แต่ตอนนี้รู้สึกชาๆ ไปทั้งหน้า และเหมือนจะบวมด้วยซ้ำ
ให้ตายสิ ภารกิจบ้าอะไรแบบนี้! ระบบ แกเล่นตลกกับฉันชัดๆ!!
เขาสบถในใจพลางเดินตามจ้าวลี่อิ่งกลับไปทางหมู่บ้านด้วยอารมณ์หงุดหงิด
[ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสิ้น ได้รับรางวัล 5,000แต้ม]
เมื่อสวี่มั่วกับจ้าวลี่อิ่งมาถึงหน้าโรงพยาบาลสัตว์ใกล้หมู่บ้านระบบก็แจ้งขึ้นมาพอดีว่าภารกิจถ่วงเวลาไม่ให้จ้าวลี่อิ่งกลับบ้านเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เฮ้อ... ลำบากขนาดนี้ได้แค่ไม่กี่พันแต้มแล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะเก็บครบพอให้กลับเป็นคนได้เนี่ย...
สวี่มั่วถอนใจอย่างเหนื่อยหน่ายพลางเดินตามจ้าวลี่อิ่งเข้าไปในโรงพยาบาล
ทันทีที่เข้าประตูก็มีหญิงสาวหน้าตาสะอาดสะอ้านคนหนึ่งเดินเข้ามาทักด้วยรอยยิ้ม
"สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ"
จ้าวลี่อิ่งชี้ไปที่ฮัสกี้ข้างเท้าตัวเองแล้วพูดว่า "น้องหมาของฉันโดนผึ้งต่อยน่ะค่ะ... รบกวนช่วยดูให้หน่อยนะคะ"
ฝ่ายนั้นก้มลงมองฮัสกี้อย่างแปลกใจเหมือนจะกลั้นหัวเราะก่อนจะพยักหน้าแล้วพูดกับจ้าวลี่อิ่งว่า "ได้ค่ะเชิญทางนี้เลย คุณหมออยู่ข้างในค่ะ"
ครึ่งชั่วโมงต่อมาขนของสวี่มั่วก็ถูกเช็ดและเป่าจนแห้งเหล็กในที่หัวก็ถูกคุณหมอดึงออกทีละอันและทายาให้เรียบร้อย
"มา มั่วมั่ว มองทางนี้หน่อย... มองกล้อง..."
แชะ
ตรงเก้าอี้รอด้านหน้าจ้าวลี่อิ่งกำลังถือมือถือถ่ายรูปฮัสกี้ที่นอนแผ่อยู่ข้างๆพลางหัวเราะคิกคักไปด้วยอย่างสะใจ
"..."
สวี่มั่วหรี่ตาใส่เธอหนึ่งทีอย่างเหลืออด ก่อนจะกลอกตาใส่อีกรอบ
ที่ต้องหรี่ตา ก็เพราะตรงหางตาก็ปูดเช่นกัน...
เมื่อครู่คุณหมอเอาแหนบถอนเหล็กในออกมาทั้งหมดแปดเล่มตอนนี้ใบหน้าของเขาเลยบวมไปทั้งแถบ โดยเฉพาะที่ปาก บวมจนแทบจะกลายเป็นวงรีแล้ว
จ้าวลี่อิ่งที่เมื่อครู่ยังน้ำตาคลอก็เหมือนจะหายตกใจเรียบร้อยแล้วตอนนี้เลยหัวเราะเยาะฮัสกี้ได้หน้าตาเฉย ไม่เพียงถ่ายรูปส่งให้หลิวซือซือยังโพสต์ลง Weibo ด้วยอีกต่างหาก...
ฝั่งหลิวซือซือน่าจะกำลังยุ่งจึงยังไม่ตอบ แต่แฟนคลับของจ้าวลี่อิ่งในWeibo มีมากกว่า 4 ล้านคนทันทีที่โพสต์ลงไป คอมเมนต์ก็ถาโถมเข้ามาทันที
“วะฮ่าๆๆ!! นี่ใช่ฮัสกี้ของอิ๋งอิ่งจริงเหรอเกิดอะไรขึ้นเนี่ย”
“ฮัสกี้ แกเป็นอะไรไป! ฮัสกี้!!”
“หา! อิ๋งอิ่ง เธอทำอะไรกับฮัสกี้ของเธอเนี่ย!ทำไมมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้!”
“แค่คืนเดียว ทำไมถึงกลายเป็นงี้ได้ล่ะถูกจับไปต้มมาหรือไง”
“สายตาน้อยใจแบบนี้ ฮ่าๆ ขำจะตายแล้ว...”
“โดนผึ้งต่อยเหรอ น่าสงสารเกินไปแล้วทำอะไรไว้ถึงโดนเข้าล่ะ อย่าบอกนะว่าไปแหย่รังผึ้งมา?”
“เมื่อกี้ฉันเพิ่งเห็นวิดีโอฮัสกี้ตัวหนึ่งโดนผึ้งไล่จู่โจมในน้ำคงไม่ใช่มันใช่ไหม”
“เหลือจะเกลื้อน”
จ้าวลี่อิ่งกำลังสนุกกับการตอบคอมเมนต์แฟนคลับบน Weiboอยู่ บางทีก็แอบเหลือบมองสวี่มั่วก่อนจะหัวเราะออกมาทำเอาสวี่มั่วได้แต่นิ่งอึ้งไร้คำจะพูด
[ติ๊ง! ค่าประสบการณ์สะสมถึงเกณฑ์การเลื่อนระดับสร้างภารกิจเลื่อนระดับสำเร็จ ต้องการตรวจสอบหรือไม่]
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของสวี่มั่ว ทำเอาเขาอึ้งไปชั่วขณะ
ภารกิจเลื่อนระดับ? มีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ!
สวี่มั่วตกใจ ก่อนจะนึกถึงที่ระบบเคยพูดถึงเรื่องระดับสิทธิ์แล้วเริ่มดีใจขึ้นมา เพราะถ้าเลื่อนระดับได้ก็จะมีสิทธิ์รับภารกิจที่ให้รางวัลสูงขึ้นแถมยังมีโอกาสจับรางวัลได้ของดีมากขึ้นด้วย มีแต่ได้กับได้
เขารีบพูดในใจอย่างตื่นเต้นว่า “ดูเลย!!”
[ภารกิจเลื่อนระดับ: ทำการผสมพันธุ์หนึ่งครั้ง]
สวี่มั่ว "..."