พันรบกลับมาบ้านท่ามกลางความสับสนกับเื่ราวที่ได้ยินมา และคำถามในใจคือตัวเองรักใครกันแน่ แต่ระหว่างที่เดินคิดไปนั้นก็ได้ยินพี่ชายตัวเองเมาเอะอะโวยวาย
“เวรกรรมกำลังตามสนองฉันแล้ว ฉันกำลังจะเสียคนรักไปเหมือนแกแล้วไอ้พันรบ ฮือฮือ คุณอรกำลังจะแต่งงานกับพ่อหม้ายลูกติดคนนั้น ฮือฮือ”
พันรบมองไป ในใจก็สงสารพี่ชาย แต่อีกใจก็บอกว่า “สมน้ำหน้า เป็ไงล่ะ ความรู้สึกสูญเสียคนรัก มันทรมานมั้ยล่ะ”
*******************************************
ณ บ้านของอรภา
อรภากำลังนอนหลับอย่างสบาย อยู่ดีๆก็มีคนเคาะประตูเรียกเสียงดัง “คุณอรครับ คุณอรเปิดประตูให้ผมหน่อย คุณอร”
อรภารู้ว่าเป็เสียงผู้กองพงศ์เทพ และตอนนี้เสียงผู้กองอาจไปรบกวนห้องข้างๆ เลยรีบไปเปิดประตู ผู้กองเลยเดินเข้ามาในบ้าน อรภาปิดประตูล็อคกลอนเสร็จก็หันมาถามว่ามีธุระอะไร
พงศ์เทพเข้ามากอดอรภา และบอกว่า “คุณอร ผมรักคุณ คุณอย่าแต่งงานกับพ่อหม้ายคนนั้นเลยนะ”
แม้อรจะรู้สึกดีใจที่ได้ยินผู้กองพงศ์เทพบอกรัก แต่อรภาได้เตือนตัวเองว่าผู้ชายคนนี้เป็คนรักของน้องสาว จะไม่ยอมทรยศน้องสาวเด็ดขาด เลยพยายามหาวิธีที่จะไม่ให้เกิดอะไรเกินเลย ดังนั้นอรภาจึงทำเป็เสียงคนแก่แล้วบอกว่า
“พงศ์เอ้ย นี่ไม่ใช่อร แต่เป็ยายเองนะหลาน อย่ากอดยายแน่นเลยนะ ยายหายใจไม่ออก”
พงศ์เทพที่เมาอยู่ก็นึกว่ากอดผิดคน “อ้อ ยายเองหรอครับ ผมขอโทษครับ ผมยอมปล่อยแล้ว”
อรจึงพูดอีกว่า “พงศ์เด็กดี ไปนอนที่เตียงดีๆนะ เดี๋ยวยายจะเล่านิทานให้ฟัง”
“ครับๆคุณยาย”
อรภาก็อึ้งในใจเหมือนกันว่า ไม่น่าเชื่อว่าพงศ์เทพจะบ้าจี้หลงเชื่อทำตามที่ยายพูดทุกอย่าง
“เอาล่ะๆ หลานนอนห่มผ้าดีๆนะ อะ อะ นอนดีๆ นอนดีๆ”
พงศ์เทพก็นอนอย่างสงบเสงี่ยม และหลับไปในที่สุด เมื่ออรภาเห็นดังนั้นจึงไปหยิบที่นอน หมอน ผ้าห่มในตู้ ขนย้ายเข้าไปนอนในห้องน้ำแล้วล็อคไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอะไรเกินเลย
*******************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น ในห้องของอรภา
ผู้กองพงศ์เทพตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนห้องใครก็ไม่รู้ แต่พอมองไปที่รูปคู่ระหว่างอันนิภากับอรภา ก็ใว่าตนเองเมาแล้วมาที่ห้องอรภา พยายามสำรวจตัวเองว่าตนได้ทำอะไรไม่ดีไม่งามกับอรภาหรือเปล่า แต่พอดูสภาพตนแล้วมันก็ปกติทุกอย่าง เดินไปรอบๆห้องก็ไม่เห็นอรภา ในใจคิดว่าเธอคงไปนอนที่อื่นแล้ว เลยตั้งใจว่าจะเข้าไปในห้องน้ำล้างหน้าล้างตา แล้วกลับบ้านตัวเอง แต่แล้วกลับพบว่าประตูห้องน้ำปิดอยู่
พงศ์เทพกลัวว่าอรภาจะเกิดอันตรายอะไรหรือเปล่า เลยเคาะเรียก
“คุณอร คุณอร เป็อะไรหรือเปล่าครับ คุณอร”
อรภาใตื่น เปิดประตูห้องน้ำหอบที่นอน หมอน ผ้าห่มออกมา แล้วพูดด้วยความงัวเงีย “คุณตื่นแล้วหรอ ล้างหน้า ล้างตา แล้วก็กลับได้เลยนะ”
“ตอนนี้ฉันปวดหลังมากเลย ขอนอนบนเตียงก่อน และอีกอย่างนะต่อไปให้คุณท่องจำไว้ในใจเลยว่า ยายอันเขาไปอยู่ที่บ้านคุณฟ้า ไม่ได้อยู่ที่นี่ เวลาเมาจะได้ไม่ต้องมาผิดบ้านอีกรู้มั้ย”
อรภาไม่รอคำตอบใดๆ ขึ้นนอนบนเตียงแล้วนอนต่อเลย
ผู้กองมองเห็นภาพนั้นก็อื้ง ได้แต่พยักหน้าตอบรับเท่านั้น พอล้างหน้าเสร็จก็กลับบ้าน ในใจแอบคิดว่า “ทำไมคุณเอาตัวรอดเก่งจัง อรภา”
อรภาแสร้งทำเป็พูดงัวเงีย พอผู้กองกลับก็ลืมตาขึ้นมา แล้วพูดพึมพำว่า “ลาก่อนค่ะ ผู้กองพงศ์เทพ”
1K
