วันนี้เป็วันที่สองของการเข้าค่ายสร้างสัมพันธ์ นักเรียนทุกคนมารวมตัวกันที่ชายหาดแต่เช้าเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มสร้างมิตรและความสามัคคี พวกรุ่นพี่จัดกิจกรรมเกมมากมายที่มีวิธีลงโทษแปลกๆ หลายอย่าง ทำให้ตอนนี้ที่หน้าของเรานั้นเต็มไปด้วยแป้งและสีผสมอาหาร ส่วนที่หัวก็มีดอกไม้และลูกโป่งผูกติดทำให้เราดูเหมือนคนบ้าเต็มที
พอเราไปด่านที่มีรุ่นพี่ผู้หญิงเป็คนคุมก็โดนแกล้งเพราะพวกเสต็ปเทพมันเอาแต่อ้อร้อพวกรุ่นพี่ตลอดเวลาทำให้เราโดนลงโทษกันยกกลุ่ม และพอเราไปด่านที่มีรุ่นพี่ผู้ชายเป็คนคุมเราก็โดนแกล้งอีกเพราะพี่ๆ พวกนั้นคอยแต่หาโอกาสจะเข้ามาหม้อบิว
“ต้องสวดมนต์ก่อนกินข้าวป่ะ” รถเมล์ถามตาแป๋ว
ตอนนี้พวกฉันและสเต็ปเทพนั่งล้อมวงกันพร้อมหน้า หลังจากกิจกรรมของวันนี้จบลง ตอนนี้ก็เป็เวลาบ่ายสามโมงกว่าๆ แล้ว เหนื่อยชะมัด
“อาเมน” คำตอบนี้จากนายมุก่อนจะลงมือจ้วงไข่เจียวเป็คนแรก แล้วพวกเราที่เหลือก็เริ่มเทศกาลแร้งลงตามมา ต่างคนต่างกินไม่พูดไม่จา
“สวัสดีครับ ไอ้เกลอสเต็ปเทพกับแก๊งห้าสาวสุดโหด”
เสียงผู้ชายที่ไม่คุ้นหูเสียงนั้นเบนความสนใจของพวกเราไปจากไข่เจียวหมูสับจานนั้นได้ เมื่อฉันหันไปตามเสียงก็เจอกับผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับโอปอที่ทำหน้าบูดเป็ตูดไก่
“ยังไม่ตายอีกเหรอวะ”
“ปากยังเป็มงคลเหมือนเดิมนะครับเพื่อนอาร์ต” นายคนนั้นทำท่าเตะใส่นายอาร์ตไปทีนึงก่อนจะหันมาแนะนำตัวกับฉันและยัยแจง “ผมปริ๊นซ์ หัวหน้าแก๊งทองฝอยนะ”
‘ปริ๊นซ์’ ผู้ชายผิวซีด หน้ามึน ท่าทางเป็คนอารมณ์ดี นายคนนี้ตัวสูงเท่าๆ กับนายอาร์ตเลย แต่ออกจะผอมไปหน่อย ฉันชอบแบบหมีๆ มากกว่า ขีดฆ่าไปเลยแล้วกัน ถึงจะดูน่ารักดีแต่ไม่เปคเท่าไหร่
“เป็ไรอ่ะโอปอ หน้าบึ้งมาเชียว ท้องผูกเหรอ”
สาทักติดตลกแต่โอปอไม่ตอบและยังคงทำหน้าบึ้งต่อไป
“เฮียเอิร์ทให้กูไปสืบเื่เมื่อวานมา”
“เื่อะไรวะ” นายมุถาม
“ก็เื่แฟนพี่เอิร์ทไง” คราวนี้โอปอตอบเสียงแหลมแทรกขึ้นมา “จำไว้เลยนะสา บิว ไม่ยอมเม้าท์ให้โอปอฟัง โอปอโกรธจริงๆ อ่ะ”
“หา?” บิวและสาต่างทำหน้างง
“เื่ไรอ่ะ” สองคนนั้นได้แต่เกาหัวแกรกๆ
“ก็ที่พวกเธอไม่ยอมบอกว่าพี่เอิร์ทมีแฟนแล้วไง!” โอปอเสียงสูงกว่าเดิม
“แฟนพี่เอิร์ท? ใครอ่ะแฟนพี่เอิร์ท?” ยัยแจงถามต่ออย่างไม่เชื่อหู
“ยังจะมาปิดบังกันอีกเหรอ!?”
“เดี๋ยวๆๆ นี่มันเื่อะไรกันเนี่ย” สาพูดคิ้วขมวด มือยังไม่เลิกเกาหัว “แล้วตกลงแฟนพี่เอิร์ทที่พูดถึงอ่ะ ใคร?”
“ก็คนนี้ไง” โอปอพูดกระแทกเสียงแล้วชี้ไปที่…ยัยแจง
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
“หัวเราะอะไรกันอ่ะ ตลกมากรึไง”
“ฮูยยย เป็ถึงหัวหน้าแก๊งฝอยทอง ไม่รู้เื่อะไรเลย” นายมุเอ่ยแซวหลังจากพวกฉันและสเต็ปเทพประสานเสียงกันหัวเราะโดยไม่ได้นัดหมาย
“นี่โอปอ! ฉันน่ะเป็น้องสาวพี่เอิร์ท น้องสาวแท้ๆ แบบคลานตามกันมาเลยอ่ะ พอพ่อแม่เราเลิกกัน ฉันก็ย้ายไปอยู่กับแม่ที่เชียงใหม่ ส่วนพี่เอิร์ทก็อยู่กรุงเทพต่อกับพ่อ”
“โห เล่าละเอียดขนาดนี้ไม่บอกชื่อพ่อด้วยเลยอ่ะ”
“เดี๋ยวโดน นายเจลี” ยัยแจงเอ็ด
“อ้าว...สรุป…แจงเป็น้องสาวพี่เอิร์ทเหรอ O_O”
โอปอทำหน้าประหลาดใจก่อนจะยิ้มออกมาแบบเจื่อนๆ
“นั่นไง ว่าแล้ว! เนี่ย ก็ปอได้ยินคนอื่นเค้าเม้าท์กันไปทั่วว่าพี่เอิร์ททะเลาะกับเจเื่แฟน ปอก็พยายามแก้ข่าวให้แล้วนะ ว่าไม่ใช่ๆ คนอื่นก็ไม่ฟังปอเลย”
“เหรอ”
ฉันเห็นปริ๊นซ์โดนโอปอเอาศอกกระทุ้งสีข้างไปทีหลังจากทำเสียงล้อเลียน
“ป่านนี้คงเข้าใจผิดกันทั้งโรงเรียนแล้วมั้ง ขนาดเ้าแม่ฝอยทองยังมั่วเลย” นายกรีนว่า
“แหม…คนเราก็ผิดพลาดกันได้ป่ะกรีน…ทีแรกปอนึกว่าทุกคนปิดบังที่แจงเป็แฟนพี่เอิร์ทเพราะไม่ไว้ใจปอ ปอขอโทษนะที่เข้าใจพวกเธอผิดอ่ะ”
“ไม่เป็ไรหรอก ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร พวกเราลืมบอกเองแหละ” ยัยแจงยิ้มตอบก่อนจะถามต่อ “ว่าแต่ ไอที่บอกว่าได้เื่น่ะ เื่อะไรเหรอ”
ว่าแล้วโอปอก็เข้ามาแทรกกลางระหว่างฉันกับยัยแจงก่อนจะหยิบมือถือมาวางไว้กลางวงข้าวของเรา
“พูดไปเดี๋ยวหาว่าใส่ร้าย ดูคลิปเลยดีกว่า”
เมื่อคลิปเริ่มเล่นฉันก็เห็นภาพเหตุการณ์เมื่อวานนี้อีกครั้ง โดยคนที่ถ่ายคลิปนี้ก็คือหนึ่งในกลุ่มผู้ชายที่มุงดูพวกเรานั่นเอง ผ่านไป 20 วิ ยังไม่เห็นมีอะไรที่ดูจะได้เื่เลย แต่เอ๊ะ นั่น! มีผู้หญิงสามคนติดมาในคลิปด้วย แล้วพอถึงจังหวะที่ห้องน้ำพังลงมายัยสามคนนั้นก็แท็กมือกันแล้วหัวเราะตัวโยนอยู่หลังต้นไม้
“โอปอ เธอได้คลิปนี้มาจากไหนอ่ะ”
“ไอคนที่ถ่ายคลิปนี้อยู่ห้องเดียวกะเราเองอ่ะ” เป็ปริ๊นซ์ที่เอ่ยขึ้นมา “มันนอนเต็นท์ข้างๆ นี่บังเอิญได้ยินพอดีเลยไปยืมมือถือมันมาดูแล้วก็แอบส่งไฟล์เข้าเครื่องพร้อมกับลบคลิปในเครื่องนั้นเรียบร้อย”
“สุดยอดไปเลยว่ะไอปริ๊นซ์” นายพีทเอ่ยปากชมพร้อมตบไหล่เพื่อนไปทีนึง
“แต่คลิปมันก็มีแค่นี้อ่ะ พวกนางแค่ยืนหัวเราะ พิสูจน์ไม่ได้หรอกว่าเป็คนทำ คงใช้เอาผิดอะไรไม่ได้อ่ะ” โอปอพูดต่อ
“อย่างน้อยตอนนี้เราก็รู้ว่าต้องระวังตัวมากขึ้นอ่ะ” บิวว่า
“ถูก! และเพื่อเป็การฉลองที่สืบได้เื่” นายพีทกระดกน้ำทีนึงก่อนจะพูดต่อ “พวกเธอเอาจานไปล้างเลยนะ”
หนอยไอพวกบ้าสเต็ปเทพ! บังอาจใช้พวกเราให้มาล้างจานแล้วตัวเองก็ชิ่งไปเตะบอลสนุกกันริมชายหาดหน้าตาเฉยแบบนี้! ทีใครทีมันก็แล้วกัน ฮึ่มมม
“นี่รถเมล์ เธอจะถ่ายรูปอะไรเยอะแยะเนี่ย” เสียงยัยแจงบ่นขึ้นมา
“ก็รถเมล์อยากเก็บภาพบรรยากาศเอาไว้เยอะๆ นี่นา” ยัยรถเมล์ยังคงถ่ายนู่นนั่นนี่ไปเรื่อยๆ ในขณะที่พวกเราที่เหลือกำลังช่วยกันล้างจาน
“เออ ว่าแต่ โอปอรู้จักคนที่อยู่ในคลิปมั้ยอ่ะ”
“แหม นี่โอปอเ้าแม่ฝอยทองนะคะ” โอปอกล่าวด้วยน้ำเสียงภูมิใจ “คนผมสั้นอ่ะพี่หมิว ส่วนผมยาวปล่อยผมอ่ะพี่ดรีม ส่วนอีกคนที่มัดผมอ่ะพี่แพน อยู่เกรดสิบเอ็ด สนิทกับพวกแอ๋มอ่ะ”
“ยัยแอ๋มที่ตบกับยัยแจงรอบก่อนอ่ะนะ” ฉันถามต่อ
“ใช่ๆๆ นั่นแหละ” โอปอเสียงสูงขึ้นมา “แต่บางทีพวกนางก็กัดกันเองนะ”
“ฉันว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างอ่ะ ลองคิดดูดิว่าถ้าเมื่อวานพวกเสต็ปเทพไม่เดินผ่านไปพอดีมันจะเกิดอะไรขึ้น”
“เออดิ” ยัยแจงสนับสนุนความเห็นของสา “แล้วยิ่งมีคนถ่ายคลิปเอาไว้ด้วยอ่ะ ไม่รู้ว่านอกจากเพื่อนปริ๊นซ์แล้วยังมีคนอื่นถ่ายติดมุมอื่นไว้อีกรึเปล่า”
“ปอว่าไม่น่ามีแล้วอ่ะ ถ้ามีก็คงไม่พ้นหูพ้นตาฝอยทองกะทองฝอยหรอก”
“เอาไงอ่ะ ไปเคลียร์ให้มันจบๆ เลยดีมะ” ฉันออกความเห็นยังไม่ทันขาดคำก็มีเสียงแหลมๆ เสียงหนึ่งดังขึ้นตามมา
“เคลียร์อะไรเหรอคะน้องๆ”
เมื่อฉันหันไปมองก็พบกับรุ่นพี่ผู้หญิงสามคนที่อยู่ในคลิป นำทีมโดยยัยผมสั้นที่ชื่อ ‘หมิว’ ตามมาด้วยอีกสองคนที่ชื่อ ‘ดรีม’ และ ‘แพน’ ที่มาพร้อมกับยัยแอ๋ม แนน เจน พิม ครบแก๊ง
“เสนอหน้าไปอยู่กลุ่มเดียวกับสเต็ปเทพจนได้นะ พวกหน้าด้าน!” ยัยแอ๋มพูดเสียงแจ๋นก่อนจะตามมาด้วยน้ำเสียงเหยียดๆ จากยัยพี่ดรีม
“ชั้นต่ำ ใช้วิธีต่ำๆ”
“ใครกันแน่ที่ชั้นต่ำ”
“นี่!!!” ยัยพี่หมิวขึ้นเสียงใส่ฉัน “หล่อนจะแน่มาจากไหนฉันไม่สนนะ แต่ที่วชิราไทเรานับถือกันเป็ชั้นปี อยู่แค่เกรดสิบก็หัดเคารพรุ่นพี่บ้าง! เดี๋ยวเค้าจะหาว่าที่บ้านไม่สั่งสอน”
“แล้วที่บ้านพี่ไม่สอนมาเหรอคะ ว่าเป็รุ่นพี่ก็ควรจะให้เกียรติรุ่นน้องด้วยเหมือนกัน”
“อีเด็กนี่!”
“If you think you deserve the respect, then act like you deserve it.” ฉันย้อนพี่หมิวไป สีหน้ายัยนั่นบ่งบอกถึงความไม่พอใจเอามากๆ
“พี่ไม่คิดเลยนะว่าโอปอจะคบกับคนหยาบๆ แบบนี้”
“ปอก็ไม่เห็นว่าฟีนเค้าจะพูดอะไรผิดนี่คะพี่แพน คนเราอ่ะถ้าอยากได้ความเคารพจากคนอื่นก็ต้องทำตัวให้ดูน่าเคารพก่อน ผิดตรงไหนอ่ะคะ?” โอปอพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงตามสไตล์แบบไม่สะทกสะท้านตอบกลับพี่ผู้หญิงที่ชื่อแพน
“เนี่ยเหรอฝอยทอง ไหนบอกเป็กลางไง ที่แท้ก็เลือกข้างเหรอ”
“อ้าว!” โอปอเปล่งเสียงหัวเราะ “แล้วปอพูดผิดตรงไหนอ่ะคะ เลือกข้างยังไง ปอก็แค่พูดความจริงอ่ะ”
“พี่ว่าโอปอหลบไปดีกว่า เพราะถึงยังไงเื่นี้มันก็ไม่เกี่ยวกับเธออยู่ดี” พอเถียงไม่ได้ยัยพี่แพนก็เลยตอบปัดไปซะงั้น แล้วยัยพี่หมิวก็แทรกขึ้นต่ออย่างไว
“หล่อนสองคนใช่มั้ยอีเด็กใหม่ ที่หน้าด้านบุกไปหอชายั้แ่วันแรก แถมยังมาหาเื่คนอื่นต่ออีก” ฉันกับยัยแจงหันมองหน้ากันงงๆ พวกเราเป็ฝ่ายถูกหาเื่ไม่ใช่เหรอวะ? “ได้ข่าวว่าสดกันมากนักเหรอ”
“ถ้าหมายถึงเื่ที่ตบกันในห้องน้ำกับยัยแอ๋มที่กระจอกๆ ล่ะก็คงใช่แหละ แต่บอกไว้เลยนะว่านั่นอ่ะชุดเล็ก ยังสดได้มากกว่านี้อีกค่ะ”
“อีแจง!”
“ทำไม!!! อี!! แอ๋ม!” ยัยแจงย้อนยัยแอ๋มด้วยน้ำเสียงกวนบาทาเอามากๆ
“ขอโทษน้องกูเดี๋ยวนี้เลยนะ แล้วกูจะทำเหมือนเื่นี้ไม่เคยเกิดขึ้น” ยัยพี่หมิวพูดขึ้นอีกครั้ง พวกตัวเองเป็คนหาเื่คนอื่นก่อนแท้ๆ ยังมีหน้ามาสั่งให้คนอื่นขอโทษ คนอะไรหน้าด้านชะมัด
“ถ้าจะให้พวกเราขอโทษเื่ที่ตบกันในห้องน้ำ แล้วอีพวกที่วางแผนพังห้องน้ำให้คนอื่นต้องอับอายนี่ไม่สมควรต้องกราบตีนขอโทษพวกเรากันเลยเหรอ” ฉันพูดขึ้นบ้างด้วยน้ำเสียงเหลืออดกับยัยพวกนี้เต็มที
“อีนี่ก็คงจะเป็อีฟีนสินะ” ยัยพี่ดรีมโพล่งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงและสายตาเย้ยหยันเหมือนตัวเองอยู่เหนือกว่าจนฉันอยากจะทึ้งหัวแม่นั่นซะเดี๋ยวนี้ให้รู้แล้วรู้รอด “มีหลักฐานรึไงว่าใครทำ”
“ก็อาจจะมี หรือไม่มี แต่ที่แน่ๆ เห็นได้ชัดเลยว่าพวกเธอน่ะไม่มีจิตสำนึก!”
“อีเด็กพวกนี้ มึงจะมาวัดกับพวกกูใช่มั้ย!?” พี่ดรีมสติหลุดหลังโดนฉันด่า
“คิกๆๆๆ ไปว้งไปวัดอะไรกันคะ เพื่อนๆ รถเมล์ตื่นดูช่องเก้าการ์ตูนยังไม่ทันเลย พี่หมิวชวนผิดคนแล้วล่ะค่ะ” โอ๊ยยยย รถเมล์ลูก!!!
“อีโง่! ไสหัวไปไกลๆ เลยไป!” ยัยพี่ดรีมะโใส่หน้ารถเมล์ดังมากแล้วรถเมล์รีบเดินออกไปทันทีด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ มันจะมากเกินไปแล้วนะ
“เป็รุ่นพี่แล้วเก๋ามากเหรอวะ คิดว่าจะเดินไปหาเื่ใครก็ได้ใช่ป่ะ”
“อ๋อ นี่มึงจะเอาใช่ป่ะ”
“เออ!!! เอาก็เอาสิวะ”
“ปากดีนักนะมึง!”
เพี้ยะ อีพี่ดรีมเข้ามาตบหน้าฉัน
เพี้ยะ!! ฉันตบคืน จากนั้นยัยนั่นก็เข้ามากระชากหัวแล้วถีบฉันล้มก่อนจะเข้ามาขึ้นคร่อมฉันอย่างไว
เพี้ยะ!!!~ “นี่สำหรับการไม่เคารพรุ่นพี่”
เพี้ยะ!!!~ “นี่สำหรับที่มึงทำให้เอิร์ทกับสเต็ปเทพต้องทะเลาะกัน”
เพี้ยะ!!!~ “นี่สำหรับที่มึงหน้าด้านไปอ่อยสเต็ปเทพกับเอิร์ทของกู”
เพี้ยะ!!!~ “นี่สำหรับที่พวกมึงมาตบรุ่นน้องกู”
เพี้ยะ!!!~ “นี่สำหรับที่กูหมั่นไส้มึง”
เพี้ยะ!!!~ “จำใส่สมองมึงไว้นะอีเด็กโง่ว่าอย่าได้คิดมาเทียบรุ่นกับพวกกู!”
“ลุกขึ้นมา ฟีน!”
เสียงยัยแจงและเพื่อนๆ ดังก้องเข้ามาในโสตประสาทฉัน
คนอย่างฉันเหรอจะยอมแพ้ยัยต่ำตมนี่ง่ายๆ ไม่มีวันซะหรอก! เธอตบฉันห้าที ฉันจะตบเธอคืนเป็สองเท่า ยัยพี่ดรีม เธอรู้จักฉันน้อยไป!
“โอ๊ย” เสียงยัยดรีมร้องขึ้นทันทีเมื่อโดนฉันจิกหัวอย่างแรง
ตอนนี้ฉันของขึ้นเต็มตัวแล้ว และคนอย่างเธอไม่มีวันได้ขึ้นคร่อมฉันเป็ครั้งที่สองอย่างแน่นอน!
เพี้ยะ!!!
“โอ๊ยยย”
ยัยดรีมร้องขึ้นอีกครั้งแล้วยกมือขึ้นกุมหน้าเมื่อโดนฉันฟาดหน้าเข้าให้อย่างจังแล้วใช้จังหวะนั้นพลิกตัวขึ้นมาจิกหัวยัยนั่นโขกลงบนพื้นก่อนจะขึ้นคร่อม
“ข้อผิดพลาดข้อแรกของมึงคือการกล้ามาท้าทายคนอย่างกู! ต่อไปนี้จะเป็การตบที่แท้จริง”
เพี้ยะ!!!!!!!!! เพี้ยะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฉันฟาดมือไปบนหน้าของพี่ดรีมสองครั้งแบบเต็มแรงจนยัยพี่ดรีมน้ำตาเล็ดออกมาและฉันก็ไม่รอช้าซัดรอบที่สามซ้ำไปอีกทันที
เพี้ยะ!!! “นี่สำหรับการที่รุ่นพี่ไม่ให้เกียรติรุ่นน้อง”
เพี้ยะ!!! “จำใส่กะลาหัวไว้ว่าพี่เอิร์ทไม่ใช่ของมึง!” ตบนี้ฉันให้แจง
เพี้ยะ!!! เพี้ยะ!!! ฉันตบยัยพี่ดรีมซ้ำอีกชุดนึง
“นี่สำหรับการแก้แค้น มึงทำกูเท่าไหร่ กูจะเอาคืนเป็สองเท่า!”
เพี้ยะ!!! “มึงกับกูมันคนละชั้นกันจริงๆ เพราะกูอ่ะชั้นสูง ส่วนมึงอ่ะชั้นต่ำ”
เพี้ยะ!!! “นี่สำหรับเื่พังห้องน้ำของคนสันดานต่ำๆ ที่ใช้วิธีต่ำๆ แบบมึง”
เพี้ยะ!!! “กูก็หมั่นไส้มึงเหมือนกันแหละโว้ยยย”
แล้วรอบนี้ฉันก็ง้างมือขึ้นมาสุดแขนก่อนจะ
เพี๊ยะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ใส่ลงไปสุดแรง
“จำชื่อกูให้ขึ้นใจนะ กูนี่แหละ ฟีน!!! คนชื่อนี้น่ากลัวเสมอ”
ฉันหยุดเมื่อตบเมื่อครบสิบทีแล้วพักหายใจแรงๆ
แต่ยัง! ยังไม่พอ! ความสะใจมันต่อจากนี้ต่างหาก
“ชอบมากใช่มั้ยไอพวกสเต็ปเทพน่ะ” ฉันตะคอกถามยัยดรีมอีกครั้งก่อนจะล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อเอายาดมที่นายเมลล์ซื้อให้ฉันออกมา
“มึงจะทำอะไร” เสียงยัยพี่ดรีมบ่งบอกถึงความกลัวอย่างเห็นได้ชัด
“เอ้า! ยาดมจากสเต็ปเทพ เอาไปดมให้สะใจเลยนะ”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด”
พูดจบฉันก็สะบัดด้านที่เป็พิมเสนน้ำใส่หน้ายัยพี่ดรีมทันที
“ดมให้สะใจเลยนะ!” ฉันพูดแล้วลุกขึ้นอย่างผู้มีชัย พวกยัยแอ๋มรีบเข้าไปช่วยรุ่นพี่ตัวเองทันทีก่อนจะเกิดเหตุชุลมุนกันขึ้นอีกครั้ง
เพี้ยะ! พี่หมิวเข้าไปตบหน้าแจง
ผัวะ! แจงชกหน้าพี่หมิว แล้วพี่แพนก็เข้าไปจิกหัวแจง
ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ
ยัยแจงระดมหมัดใส่พี่หมิวต่อ ส่วนยัยพี่แพนก็ได้แต่จิกผมแจงกระชาก
“แพน แกแค่กระชากหัวมันแต่ฉันโดนมันชกนะ” ยัยหมิวพูดขึ้นในขณะที่ยกมือขึ้นป้องหน้าตัวเอง แล้วจังหวะนั้นยัยแจงก็ใช้บาทาสยบิญญาถีบไปที่ท้องของยัยพี่หมิวอย่างเต็มแรงทันทีก่อนจะหันไปตบพี่แพนจนหน้าหัน
เพี้ยยยะ!!!
“เฮ้ย!!! หยุด!!!!!”
เสียงพี่เอิร์ทะโดังขึ้นพร้อมกับพวกสเต็ปเทพที่วิ่งเข้ามาในที่เกิดเหตุ
“แจง หยุด!!!” พี่เอิร์ทะโอีกครั้งแล้วเข้าไปกระชากแจงออกมา
“เอิร์ท” ยัยพี่หมิวมีสีหน้าใมาก
“โอ๊ย” ยัยพี่แพนแสร้งตัวอ่อนปวกเปียกทันที
“แพน เป็อะไรรึเปล่า” พี่เอิร์ทถามแล้วเข้าไปพยุงยัยนั่นให้ลุกขึ้น “แจง! นี่มันอะไรกัน ขอโทษพวกพี่ๆ เค้าเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“พี่เอิร์ท...”
“พี่บอกให้ขอโทษไง”
“อะไรอ่ะ พี่เอิร์ทยังไม่รู้เลยว่าใครถูกใครผิด มาสั่งกันแบบนี้ได้ไงอ่ะ”
“เอาใหญ่แล้วนะ เห็นพี่ไม่ว่าอะไรเื่ที่ห้องน้ำก็ใช่ว่าจะเดินเข้าไปหาเื่ใครก็ได้นะ” พี่เอิร์ทตะคอก
“พี่เอิร์ทยังไม่ทันรู้เื่ก็มาด่วนสรุปว่าพวกแจงเป็คนหาเื่เนี่ยนะ” ยัยแจงพูดใส่อารมณ์ “ไหนบอกว่ารู้ดีไงว่าแจงไม่ทำอะไรโดยไม่มีเหตุผล”
“โอ๊ย”
“แพน เป็อะไร”
“เอิร์ทอย่าว่าอะไรน้องเค้าอีกเลยนะ แพนผิดเองที่คิดจะมาไกล่เกลี่ยเื่น้องแอ๋มเพราะรู้ว่าน้องๆ มีเื่กัน ไม่คิดเลยว่าน้องเค้าจะไม่พอใจขนาดนี้”
“อย่าตอแหลได้ป่ะ”
“แจง!!!” พี่เอิร์ทหันมาตะคอกอีกครั้ง
“พี่เอิร์ท ในฐานะที่โอปอเป็คนกลางที่อยู่ในเหตุการณ์ โอปอจะเล่าเื่ทุกอย่างให้ฟังเองค่ะ”
“โอปอเงียบไปเถอะ ไม่ต้องมาแก้ตัวแทนแจง ครั้งนี้พี่ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว” พี่เอิร์ทพูดนิ่งๆ โดยไม่มองหน้าโอปอ
“ทำไมพี่เอิร์ทถึงพูดแบบนี้อ่ะ พี่เอิร์ทก็รู้ว่าโอปอไม่เข้าข้างใครอยู่แล้ว”
“โอปอไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว พี่รู้พี่เห็นพี่ตัดสินใจเองได้”
โอปอเงียบไปแบบคนไม่เชื่อหู ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“โอเค๊! ในเมื่อแม้แต่พี่เอิร์ทที่รู้จักปอมานานยังไม่เชื่อใจในแก๊งฝอยทอง โอปอคงไม่จำเป็ต้องอยู่ที่นี่อีกแล้วแหละ”
พูดจบโอปอก็เดินจ้ำอ้าวออกไปทันทีทำให้พี่เอิร์ทชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหันไปถามยัยพี่ดรีม
“ดรีม หน้าไปโดนอะไร”
“น้องคนนั้นเค้าไม่พอใจที่เราเข้าไปห้ามไม่ให้รุมแพนน่ะ เลยตบเราด้วยอีกคน” ยัยนั่นพูดแล้วชี้มาที่ฉัน
“โอ้โห ได้รางวัลตอแหลมากี่เวทีแล้วล่ะพวกพี่ๆ น่ะ”
“แจง!!!”
“เื่ตบน่ะ พวกเธอแพ้นะ แต่เื่ตอแหล เอาถ้วยไปเลย”
“แจงพี่บอกให้หยุดไง” พี่เอิร์ทตวาดยัยแจงไม่หยุด
“แจงไม่หยุด! ไม่หยุดจนกว่าพี่เอิร์ทจะรู้ความจริง”
“ก็พี่เห็นอยู่เต็มสองตาว่าแจงตบแพน แถมยังถีบหมิวอีก แล้วหน้าดรีมก็มีเืไหลเพราะฟีน ยังมีความจริงอะไรที่พี่ไม่รู้อีก!”
“แต่สิ่งที่พี่เอิร์ทเห็นมันอาจไม่ได้เป็อย่างที่พี่เอิร์ทคิดก็ได้นี่ พี่เอิร์ทไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์แล้วมาตัดสินกันแบบนี้ได้ยังไง แบบนี้เหรอที่เรียกว่ายุติธรรม”
“แจง!!!” พี่เอิร์ทเอ็ดยัยแจงอีกแล้ว
“ทำไมพี่เอิร์ทถึงไม่ยอมฟัง…”
“พอได้แล้ว! จะแก้ตัวไปถึงไหน จะไปไหนก็ไปเลยไป!!!”
พี่เอิร์ทตวาดรุนแรงกว่าครั้งก่อนๆ มาก ตอนนี้ยัยแจงน้ำตาไหลออกมาด้วยสีหน้าที่โกรธจัด
“ไหนพี่เอิร์ทบอกว่าเข้าใจ ไหนพี่เอิร์ทบอกรู้ว่าแจงเป็คนยังไง สุดท้ายพี่เอิร์ทก็โกหก ดี! งั้นเราสองคนก็ตัดขาดกันไปเลย”
ยัยแจงพูดเป็ประโยคสุดท้ายก่อนจะวิ่งออกไปทั้งน้ำตาทำให้ยัยพี่สามคนนั้นได้ทียิ้มร่า สารเลว!
“พี่เอิร์ท” ฉันเรียกเบาๆ ให้พี่เอิร์ทหันมา “ฟีนไม่คิดเลยว่าพี่เอิร์ทจะหูเบาแบบนี้ เห็นๆ อยู่ว่าแจงโดนรุม”
“เปล่านะเอิร์ท เอิร์ทก็เห็นอยู่ว่าน้องเค้าทำอะไรแพน”
“หุบปาก!”
ฉันตะคอกพี่แพนด้วยความโมโหที่อัดแน่นอยู่เต็มอก
“เธอนี่มันตอแหลได้โล่จริงๆ”
“ฟีน” พี่เอิร์ททำน้ำเสียงปรามฉัน แต่ฉันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว
“พี่เอิร์ททำพลาดไปแล้วหนึ่งครั้งกับพวกสเต็ปเทพเพราะไม่ยอมฟังเหตุผล ทำไมพี่เอิร์ทถึงยอมให้ความผิดพลาดนั้นเกิดขึ้นซ้ำอีก ลองทบทวนคำพูดของฟีนดีๆ มันอาจจะช่วยให้พี่เอิร์ทคิดอะไรได้บ้าง”
ฉันพูดทิ้งท้ายก่อนจะวิ่งตามยัยแจงออกไปพร้อมสาและบิว
รู้สึกแย่ชะมัด!
11K
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)
