จื่อเหลียง智良

หลังจากที่เปิดกิจการในเมืองหลวงแล้ว

จื่อเหลียง เดินทางบ่อยขึ้น เดือนละ 2ครั้งเพื่อไปส่งชา พอมาถึงเมืองหลวงก็ออกไปเดินเล่นในตลาด ในขณะนั้นเองคถณชายเว่ยเฉินก็มาเดินเล่นในตลาดกับท่านแม่ทัพและหยางไช่ ซึ่งเป็๲สหายของคุณชายเว่ยเฉิน

ในขณะที่จื่อเหลียงกำลังจะเข้าร้านอาหารก็เห็นเด็กสองคนกำลังทะเลาะแย่งขนมกันเพราะเงินไม่พอ จื่อเหลียงเลยเดินเข้าไปถามเด็กสองคนนั้นและยื่นเงินให้ คุณชายเว่ยเฉิน ท่านแม่ทัพ คุณชายหยางไช่มาเห็นพอดี คุณชายเว่ยเฉินที่คิดถึงแต่นางคนนั้นก็ปรากฎต่อหน้าตัวเอง ถึงกับมองไม่หยุดเลย จนท่านแม่ทัพเลยสะกิดเบาๆเว่ยเฉินเ๯้าเป็๞อะไรไปเห็นหญิงงามแล้วเดินไม่ได้เลยหรอสักพักจื่อเหลียงก็เดินเข้าไปในร้านอาหาร หลังจากคุณชายเว่ยเฉินที่เห็นแม่นางจื่อเหลียงแล้ว ก็มองกลับมาจนแม่นางหายไปในร้านอาหารแห่งหนึ่ง จนสหายทั้งสองคนต่างก็แซวคุณชายเว่ยเฉิน  คุณชายเว่ยเฉินจึงพูดขึ้นมาว่า  ข้าเคยเจอนางในปีก่อน ในงานโคมลอย แต่ข้าไม่ดคยคุยกับนาง สหายทั้งสองของคุณชายเว่ยเฉินต่างก็พูดขึ้นมาว่า ถ้าเ๯้าชอบ ข้าจะช่วยเ๯้าหากเ๯้าไม่ชอบนาง ข้าจะจีบนาง ทั้งสามคนพูดคุยหยอกล้อกัน  หลังจากที่คุณชายเจอแม่นางจื่อเหลียงแล้ว ก็อยากเจอมากขึ้น

เลยให้ตังกุยไปสืบมาว่า เป็๲คุณหนูตระกูลไหน  ชื่ออะไรบ้านอยู่ไหน นางเป็๲คนเช่นไร

เมื่อเจอนางในฝันแล้วคุณชายเว่ยเฉินก็เริ่มมีความรู้สึกอยากคุย อยากเจอ และคิดถึง