“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า คราวนี้แหละข้าจะรวยแล้วมีคนให้ราคาจิ้งจอกเก้าหางในราคาที่สูงมากเลยนะ”
หัวหน้ากลุ่มที่เป็คนสุดท้ายที่เหลืออยู่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งเมื่อโอกาสในการบรรลุเป้าหมายอยู่เพียงตรงหน้านี่เองกูมิโฮที่ได้รับาเ็สาหัสนอนอย่างอ่อนแรงอยู่บนพื้นแผลที่โดนแทงยังคงมีเืออกไม่หยุด จึงได้แต่มองศัตรูตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่ยอมแพ้
“ยังมีแรงอีกเหรอ”
นักดาบนั่นเตรียมที่จะซ้ำจิ้งจอกสาวอีกหนึ่งดาบทันใดนั้นเองเมอบิอุสที่อ้อมมาข้างหลังของชายศีรษะล้านก็ฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายกำลังสนใจกูมิโฮอยู่พุ่งชนจากข้างหลัง แต่ทว่า...
“กระจอกน่า...เอะอะก็เข้าแต่ทางข้างหลังแบบนี้”
นักดาบคนนั้นเบี่ยงตัวหลบอย่างง่ายดายและยื่นขาของเอาออกมาเล็กน้อย เป็เหตุให้เมอบิอุสสะดุดขาข้างนั้นและล้มลงกับพื้นตรงหน้าของจิ้งจอกสาวเสียงดัง
“ผมไม่ยอมให้คุณทำร้ายเธอไปมากกว่านี้แล้ว
ชายหนุ่มพยายามใช้มือช่วยให้ชันตัวขึ้นนั่งได้อีกครั้งและใช้ตัวของเขาบังจิ้งจอกสาวเอาไว้ แม้ว่าอีกฝ่ายจะเห็นเขาเป็แค่ของกินก็ตามแต่ถ้าช่วยแล้วก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด ส่วนทางด้านเสี่ยวฉวนที่หลุดออกมาจากกรงที่ถูกแรงะเิทำลายไปเมื่อครู่นี้ก็กำลังเข้าไปเลียาแของพี่สาวของเธออยู่
“หึหึหึถ้าอยากตายก่อนก็ได้ ข้าจะแสดงให้เข้าได้รู้เอง ว่าการมาขวางมือขวางเท้าของสหพันธ์ชิลด์แอนด์ซอร์ดน่ะผลของมันจะเป็ยังไง”
เขามองเมอบิอุสตรงหน้าด้วยสายตาดูถูกอย่างถึงที่สุดเนื่องจากเสื้อผ้ากระสอบแบบนี้จะมีก็แต่ผู้เล่นมือใหม่ที่เพิ่งเข้าเกมมาใส่เท่านั้น แม้แต่ในมือก็ยังไม่มีอาวุธใดๆแต่สายตาที่มองกลับมานั้นกลับดูแน่วแน่เป็อย่างยิ่ง ทั้งๆที่เห็นอยู่ว่าสู้ไม่ได้แท้ๆแต่กลับไม่ยอมแพ้แบบนี้ก็ทำให้เขาไม่สบอารมณ์ไม่น้อย
“ไม่รู้หรอกนะครับว่าคุณเป็ใครแต่ไม่ว่ายังไงคุณก็ไม่มีวันได้กูมิโฮไปหรอก เพราะว่าเธอเป็คู่หูของผมแล้ว”
นักดาบชะงักเล็กน้อยก่อนจะพิจารณาว่าสิ่งที่ชายหนุ่มพูดน่าจะเป็ความจริงเพราะว่าคงไม่มีคนบ้าที่ไหนเข้ามาขวางการกระทำของเขาโดยไม่มีเหตุผลพอและคู่หูก็น่าจะเป็เหตุผลที่สมเหตุผลดีสิ่งที่เขาเบื่อมากๆอีกอย่างคือเื่ของดวงของพวกมือใหม่ที่มักจะได้อะไรดีๆ เสมอๆ
“หึ ถ้าสิ่งไหนที่สหพันธ์ชิลด์แอนด์ซอร์ดอยากได้แล้วไม่ได้ก็ต้องทำลายมันเสีย ข้าจะฆ่าเ้าแล้วค่อยฆ่าเ้าจิ้งจอกนั่นอย่างทรมานต่อ”
นักดาบคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดพร้อมทั้งรวบรวมพลังใส่ลงใบดาบจนเป็สีแดงเมอบิอุสมองดาบที่ถูกพลังไฟล้อมรอบอย่างหวาดหวั่น ถ้าเขาโดนมันฟันเขาด้วยพลังที่เขามีอยู่น้อยนิดเขาต้องตายแน่ๆ
(นี่นายรีบพาเสี่ยวฉวนรีบไปก่อนเถอะเราจะถ่วงเวลาเอาไว้ให้เอง)
เสียงของนางจิ้งจอกดังขึ้นในหัวของเมอบิอุสกูมิโฮแปลกใจมากที่มนุษย์ตรงหน้าของเธอทำเพื่อเธอขนาดนี้จนเธอเกิดความรู้สึกว่าไม่อยากให้เขาตายขึ้นมาแต่อีกฝ่ายกลับไม่ขยับไปไหนเลยแม้แต่น้อย
(ถ้างั้นผมจะถ่วงเวลาให้เองคุณวิ่งเร็วกว่าผมน่าจะหนีได้ดีกว่า)
เมอบิอุสที่ไม่ยอมถอยเหมือนกันส่งกระแสจิตกลับเขาไม่รู้ว่าถ้าจิ้งจอกสาวตายแล้วจะเป็ยังไงแต่ถ้าเขาตายเขาน่าจะแค่กลับไปเมืองใหม่ในเมือง ถ้าเขาเป็คนตายมันน่าจะดีกว่าตอนนี้เืที่เคยไหลออกมาจากหน้าอกของกูมิโฮหยุดลงแล้ว น่าจะพอวิ่งได้ด้วยความเร็วของเธอต้องหนีพ้นแน่นอน และในเวลานั้นเอง
“ตายซะเถอะไอ้กระจอก!!!”
ตอนนี้นักดาบรวมพลังเสร็จแล้วดาบที่ลุกเป็เปลวเพลิงได้ถูกฟาดลงมาใส่เหยื่อตรงหน้าอย่างรวดเร็วเมอบิอุสยื่นมือขวาไปข้างหน้าภายในจิตใจคิดถึงแต่จะปกป้องกูมิโฮที่อยู่ข้างหลังของเขาแม้จะพบกันมาไม่นานแต่เธอก็เป็สิ่งแรกที่เขารู้สึกดีที่ระบบที่แสนยุติธรรมนี้มอบให้แก่เขา
“ผมจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายของสำคัญของผมเด็ดขาด”
เมอบิอุสะโเสียงดังแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีใครช่วยเขาได้ก็ตามแต่ทันใดนั้นเองลูกศรสีขาวที่มือขวาของเขาก็มีแสงออกมา พร้อมกับก้อนหินหนึ่งก้อนที่โดนมือซ้ายของเขาดูดเข้าไปเมื่อครู่พุ่งออกจากมือขวาเขาเข้าใส่นักดาบด้วยความเร็วสูงมากในระยะประชิดแบบนี้ ความเร็วขนาดนี้ไม่มีใครหน้าไหนหลบได้แน่นอน
400 (คริติคอลจากการโจมตีโดนจุดตาย)
เสียงปะทะดังขึ้นเป็เสียงทึบที่หนักแน่น ก้อนหินก้อนนั้นพุ่งเข้าใส่ตาขวาของนักดาบอย่างจังมือของเขาปล่อยดาบสีแดงลง แล้วยกขึ้นกุมตาขวาที่ตอนนี้มีเืไหลออกมาเป็จำนวนมากแม้ความเสียหายไม่มากนักก็ตาม แต่ส่วนที่สำคัญมากได้รับาเ็สาหัสก็ทำให้นักดาบถึงกับเข่าอ่อนคุกเข่าลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง
ส่วนทางด้านเมอบิอุสเองแม้จะดีใจกับเื่ที่เกิดขึ้นก็ตาม แต่ก็รู้สึกหน้ามืดเหมือนเรี่ยวแรงทั้งหมดโดนสูบหายไปในพริบตา
จิ้งจอกสาวไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป หางทั้งเก้าของเธอส่องแสงออกมาสว่างจ้าละอองสีทองจำนวนมากปรากฏขึ้นที่บริเวณปากของเธอก่อนที่พวกมันจะวิ่งมารวมกันจนกลายเป็ลูกบอลสีทองขนาดเท่ากำปั้น
(คนที่กระจอกน่ะเ้าต่างหาก และคนที่จะต้องตายก็คือเ้าเช่นกัน)
จิ้งจอกสาวเค้นเอาพลังเวทมนตร์ของเธอออกมา ไอร้อนมหาศาลหลั่งไหลออกมาจากลูกบอลสีทองนั้นดวงตาสีเขียวมรกตเบิกออกกว้างเป็เวลาเดียวกับที่ลำแสงสีทองขนาดใหญ่พุ่งออกจากลูกบอลนั้น ตรงไปยังชายศีรษะล้านที่ยังนั่งกุมดวงตาของเขาเอาไว้อยู่นี่คือท่าไม้ตายของจิ้งจอกเทพเก้าหางกูมิโฮ
‘เพลิงจิ้งจอกทะลวง์เก้า’
ปราศจากเสียงใดๆออกมาจากร่างของนักดาบ ที่ตอนนี้หน้าอกของเขาไม่มีอีกต่อไปแล้วมันกลายเป็รูขนาดใหญ่ก่อนที่เลขความเสียหายจะเด้งขึ้นมา
4000
“แล้วพวกเ้าจะต้องเสียใจที่เป็ศัตรูของเรา”
นักดาบนิรนามพูดคำทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนจะกลายเป็แสงหายไปเป็คนสุดท้ายของกลุ่มพร้อมกับเสียงของระบบ ที่ดังขึ้นบอกพัฒนาของของชายหนุ่ม ที่เพิ่งสร้างความบาดหมางกับหนึ่งในกลุ่มคนที่ควบคุมโลกจำลองนี้อยู่โดยไม่รู้ตัว
‘คุณเมอบิอุสระดับความสัมพันธ์ของคู่หูเพิ่มเป็ 20/100 ค่ะ’
‘คุณได้รับความสามารถสื่อใจระหว่างคู่หูค่ะ’
‘ระดับของคุณเมอบิอุสเลื่อนขึ้นเป็ระดับ7 ค่ะ’
‘ความสามารถของหัตถ์แห่งเมอบิอุสถูกเปิดเผยค่ะ’
สิ่งที่เหลืออยู่ตรงหน้าของเขา มีเพียงแต่ของบางอย่างของคนกลุ่มนั้นที่ถูกทำให้ตกไว้เป็การลงโทษของระบบข้อหารังแกคนอ่อนแอกว่า ได้แก่เงินจำนวนหลายพันเรียว มีดเล็ก 1 เล่ม ดาบยาวที่หัวหน้ากลุ่มนั้นใช้ 1เล่ม ชุดผ้าฝ้ายที่พวกนั้นใส่ 1 ชุดแต่ชุดนี้ไม่มีสัญลักษณ์ของสหพันธ์ชิลด์แอนด์ซอร์ดขวดน้ำยาสีฟ้า 5ขวด
“เฮ้อ...ดูเหมือนว่าเราจะรอดแล้วนะครับ”
หลังจากที่เก็บของเสร็จ เมอบิอุสก็ล้มลงนอนแผ่ลงกับพื้นอย่างหมดแรงก่อนจะหันไปมองกูมิโฮที่หอบอยู่จนเห็นลิ้นห้อยออกมาจากปาก ส่วนเสี่ยวฉวนก็วิ่งไปวิ่งมารอบๆตัวจิ้งจอกสาวอย่างร่าเริง
(แฮ่ก...แฮ่ก...เสี่ยวฉวน ไม่เป็อะไรใช่ไหม)
จิ้งจอกสาวหันไปใช้ศีรษะของเธอถูกับน้องสาวของเธอเบาๆภาพเวลาที่ทั้งสองเล่นกันนั้นทำให้ชายหนุ่มที่นอนอยู่รู้สึกว่าคุ้มเหลือเกินที่เสี่ยงชีวิตช่วยทั้งสองเอาไว้ ก่อนที่จิ้งจอกตัวเล็กจะเล็กมาขอบคุณเมอบิอุสโดนเลียเขาที่หน้าเบาๆ แล้วทันใดนั้นเสี่ยงฉวนก็นิ่งไปในทันที
ชายหนุ่มที่เห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติก็ค่อยๆยื่นมือมาจับศีรษะของจิ้งจอกน้อยเบาๆและถามมันด้วยความเป็ห่วง
“เสี่ยวฉวนเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ตอนที่กรงกระแทกเป็อะไรไหม”
แต่ดวงตาของเสี่ยวฉวนที่มองเขากลับมานั้นมันกลับเป็แววตาของจิ้งจอกนักล่าที่พบกับเหยื่อที่ถูกใจ ทันใดนั้นเสี่ยวฉวนก็ะโกัดหัวของเมอบิอุสอย่าแรง
70(เหลือ 135/205)
บรรยากาศน่ารักน่าชังเมื่อครู่หายไปโดยสิ้นเชิง เมื่อจิ้งจอกตัวเล็กที่กัดหัวของชายหนุ่มอยู่สะบัดหัวไปมาราวกับจะฉีกเนื้อของเหยื่อที่กำลังหมดแรงออกมากิน แน่นอนว่าเป็เพราะตัวของชายหนุ่มอร่อยมากนั่นเอง
(โอะ...ป่านนี้ท่านแม่คงเป็ห่วงแย่แล้วเสี่ยวฉวนไม่ดีเลยนะที่ออกมาโดยไม่บอกใครแบบนี้)
กูมิโฮเดินเข้ามาคาบหนังที่หลังคอของเสี่ยวฉวนเบาๆที่ทำให้อีกฝ่ายปล่อยหัวของเมอบิอุสออก ก่อนจะโดนยกขึ้นตัวลอยและทำหน้าจ๋อยเมื่อโดนพี่สาวเทศนาส่วนด้านชายหนุ่มก็ได้แต่มองภาพนี่อยู่นิ่งๆ ขณะเอามือกุมแผลที่หัวเพื่อห้ามเืที่ไหลออกมาไม่หยุด และพูดกับจิ้งจอกสาว
“แล้วคุณจะเอายังไงต่อเหรอครับ”
(เราคิดว่าไหนๆก็ออกมาแล้ว เลยอยากเที่ยวสักหน่อยแต่ว่าต้องส่งเสี่ยวฉวนกลับบ้านก่อน)
จิ้งจอกสาวตอบด้วยกระแสจิต เมื่อบอกว่าจะส่งจิ้งจอกน้อยกลับบ้านก่อนเ้าตัวเล็กก็ดิ้นอย่างแรงไปมากลางอากาศอย่างไร้ประโยชน์ ในเวลาเดียวกับที่ขนหางเส้นหนึ่งของกูมิโฮหลุดออกและลอยอยู่ในอากาศจากนั้นมันก็เปลี่ยนสภาพเป็ม้วนตำราบางอย่างที่ดูเป็ของเก่าพอสมควร
(ฝากบอกท่านแม่ด้วยนะว่าไม่ต้องเป็ห่วง ทางนี้อยู่ดีกินดีแน่นอนแล้วจะพาอาหารกล่องกลับไปฝากทุกคนนะ)
“อาหารกล่องที่ว่านั้น...หมายถึงใครเหรอครับ...”
อาหารกล่องเงยหน้าขึ้นมองกูมิโฮที่แม้จะอยู่ในร่างจิ้งจอกก็ยังดูออกว่า ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความซุกซนราวกับเด็กไม่นานตำราที่ลอยอยู่บนอากาศก็ค่อยๆเปล่งแสงขึ้น เช่นเดียวกับเสี่ยวฉวนที่อยู่ในอาการสลดอย่างเห็นได้ชัดเจนเมื่อแสงนั้นสว่างขึ้นจนเมอบิอุสเกือบจะแสบตาทั้งตำราและจิ้งจอกน้อยก็กลายเป็แสงพุ่งขึ้นไปบนฟ้าซึ่งเดาไม่ยากว่าคงจะกลับบ้านของเผ่าจิ้งจอกเทพแน่นอน
เมื่อส่งเสี่ยวฉวนด้วยสายตาเสร็จแล้ว จิ้งจอกสาวก็เดินเข้ามาหาชายหนุ่มอย่างช้าๆก่อนจะล้มตัวลงนอนทับท้องของเมอบิอุสเอาไว้ จนคนโดนทับอดถามด้วยความแตกตื่นไม่ได้
“นี่...ทำอะไรน่ะครับ...อ้าว หลับไปแล้วเหรอ”
เมอบิอุสมอง ดวงตากูมิโฮที่ปิดลงสนิท จากความเหนื่อยที่ถาโถมเข้ามา เนื่องจากเธอเดินทางโดยไม่หยุดพักถึง3 วัน แล้วยังต้องมาสู้กับคนที่จับตัวน้องสาวของเธอไปสุดท้ายยังต้องใช้ท่าไม้ตายที่เปลืองพลังเวทมนตร์เป็อย่างมากอีกด้วย สาเหตุที่เธอมานอนทับชายหนุ่มเอาไว้นั้นเพื่อป้องกันไม่ให้เขาหนีไปนั่นเอง
“เฮ้อ ผมไม่หนีไปไหนหรอก เพราะยังไงเราก็เป็คู่หูกันนี่ครับ”
เขาเองก็รู้ถึงจุดประสงค์ที่เธอทับเขาเอาไว้เช่นกันก่อนจะค่อยๆชันตัวขึ้นนั่งและจัดให้จิ้งจอกสาวนอนอยู่บนตักของเขาจากนั้นก็ลูบหัวของเธอเบาๆอย่างอ่อนโยน แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขารู้สึกว่ามีบางอย่างที่เชื่อมโยงเขากับเธอเอาไว้ด้วยกันก่อนจะหันมาสนใจกับเสียงประกาศของระบบที่ทำให้เขาเรียกหน้าต่างขึ้นมาดู
หน้าต่าง : สถานะ
ชื่อ
เมอบิอุส
ระดับ,อาชีพ
7,นักผจญภัยมือใหม่
พลังชีวิต,พลังเวทมนตร์
135/205,0/90
หน้าต่างความสามารถ
อันดับ
ชื่อ
ความสามารถ
1
หัตถ์แห่งเมอบิอุส
1 หลุมดำ-หลุมขาว
1.1 หลุมดำ สามารถนำวัตถุที่ท่านเป็เ้าของเข้าไปเก็บในมิติที่สี่ได้(ไม่ใช้ พลังเวทมนตร์)(ไม่มีดีเลย์)
1.2 หลุมขาว สามารถปล่อยวัตถุที่ท่านเก็บไว้ในมิติที่สี่ออกมาได้(ความเร็วในการปล่อยขึ้นอยู่กับปริมาณของ พลังเวทมนตร์ ที่ใช้)(ไม่มีดีเลย์)
2
สื่อใจระหว่างคู่หู
ความสามารถในการใช้โทรจิตคำพูดให้คู่หูเข้าใจ
หน้าต่างคู่หู
ชื่อ,เผ่าพันธุ์
กูมิโฮ , ???(จิ้งจอกเทพ)
ระดับ,อายุ
30 , 183ปี
พลังชีวิต,พลังเวทมนตร์
1250/3000 , 10/1500
ระดับความสัมพันธ์
20/100
*หมายเหตุ
อยู่ในสภาวะพักผ่อน
“ความสามารถอะไรกันเนี่ยแล้วสถานะของผมไม่เพิ่มขึ้นเลยเหรอ”
ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าด้วยกันเมื่อเห็นว่าสถานะของเขาไม่เพิ่มขึ้นก็เลยไม่แสดงผลออกมาซึ่งที่เป็แบบนี้เพราะระบบของเกมนี้ ที่การเลื่อนระดับไม่มีผลกับสถานะนั้นเองก่อนจะมองดูความสามารถและหน้าต่างคู่หูอย่างพิจารณาทันใดนั้นเองร่างก็กูมิโฮก็เปล่งแสงสีทองออกมาจางๆก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนเป็หญิงสาวสวยผมสีทอง ในชุดกิโมโนสีขาวลายสีทอง ที่ขณะนี้นอนหนุนตักของเขาอยู่
657
