"เอ่อ... ขอโทษนะที่พ่อเขาถามมากเกินไป"
เธอพูดอย่างรู้สึกผิด
"จะขอโทษทำไม?" เขาพูดเสียงเรียบ
เธอได้ยินเขาพูดเสียงเรียบก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก
"โกรธเหรอคะ?"
เขาเห็นเธอรู้สึกผิด เขาจึงเปลี่ยนท่าที
"ใครจะไปโกรธคุณได้ลงคอล่ะ"
เขายิ้ม แล้วเอามือยีหัวเธอ
เธอได้ยินแบบนั้นเสียงก็สดใสขึ้นมาทันที
"ผมยุ่งหมดแล้วว~"
เขาเห็นเธอแล้วนั้นก็คิดในใจ
"เสียดาย"
"งั้นวันนี้คุณจะไปไหนอีก"
เขาพูดเสียงเรียบเหมือนเดิม
"ทำไมเหรอ? หรือว่าคุณจะรีบไปไหน~"
เธอประชด
"ผมก็แค่ถามไง"
เขาพูดแล้วเอาหน้าเข้าไปใกล้เธอ
"ไม่เอาสิคะ คนมองกันหมดแล้วนะ~"
เธอเขินหน้าแดง
เขาก็เขยิบออกมาตาที่เธอบอก
"อ้าว งั้นเหรอ?" เขาพูดเสียงเรียบ
"โธ่~ นี่คุณงอนกันงั้นเหรอ?"
เธอถามเธอด้วยเสียงที่น่ารัก
"อืม"
เขาก็ยังตอบเสียงเรียบ
แต่ในใจเขานั้นกลับตรงกันข้าม
"วันนี้ฉ้นไม่ไปไหนแล้วล่ะ งั้นที่เหลือก็
คงต้องยกให้คุณแล้วล่ะค่ะ"
เธอเอาหน้าเข้าใกล้เขาแต่ก็ไม่ได้ใกล้มาก
"งั้นคืนนี้ผมก็คุมตัวคุณได้สินะ"
เขาก็เอาหน้าเข้าไปใกล้เธออีก
เธอเห็นเขาเอาหน้าเข้าใกล้ เธอจึงรีบหัน
หน้าออก หน้าเธอแดง
"คุณนี่รีบจริงๆ"
เธอพูดอย่างเขินอาย
"เขินงั้นเหรอ? ดูจากบุคลิกของคุณแล้ว
ไม่น่าจะไม่ชินไม่ใช่เหรอ?"
"คุณนี่มันใจร้ายชะมัด! ฉันก็เป็ผู้หญิง
ตัวเล็กๆคนนึงนะ!" เธอทำเสียงงอน
เขานั้นก็รีบเดินไปกอดเธอ
"โอ๋ๆ~ ผมหยอกเล่นนิดเดียวเอง"
จากที่เธอหน้าแดงอยู่แล้ว ก็ยิ่งแดง
ขึ้นไปอีก
"คนมองมากันหมดแล้ว"
เธอพูดเสียงเบา
เขาทำหน้าไม่พอใจ แล้วเดินกลับไปยังเก้าอี้ของตัวเอง แล้วพูดเสียงเรียบ
"ก็ได้"
"ลืมบอกคุณไปเลย! ฉันก็เป็ดาราเหมือนกันนะ ถึงแม่จะไม่ได้ดังเท่าแม่ของคุณ แต่ฉันก็ฮอตใช่เล่นเลยนะ ฮ่าๆ"
เธอพูดอย่างภูมิใจและคาดหวังกับรีแอค
"อืม" เขายังคงพูดเสียงเรียบ
"แค่ 'อืม' งั้นเหรอ? ชิ!"
เธอทำท่างอน
เขาเห็นท่าทางของเธอแล้วนั้น ก็พูดขึ้น
"คุณเก่งมาก~ แถมยังฮอตสุดๆด้วย"
เขาพูดด้วยเสียงจริงจังสุดๆ
(ใครๆก็ดูออกว่าเขานั้นจริงใจสุดๆ ฮ่าๆ)
"เชอะ! ก็ได้ๆ~"
"งั้นไปบ้านผมไหม?"
เขาถามด้วยเสียงเรียบ
เธอยิ้มแล้วจึงคิดในใจ
"จริงๆแค่ไปเปิดโรงแรมก็ได้หนิ แสดงว่า
เขาจริงจังกับเรางั้นเหรอ?"
เขาเห็นเธอยังไม่ตอบ ก็รีบพูดอีกครั้ง
"ถ้าคุณไม่อยากไปก็ไม่เป็ไร"
เขาวางกับดักนั้นเอง
เธอได้ยินแบบนั้น ก็รีบดึงสติมาอีกครั้ง
"ก็ได้ๆ คุณนี่ร้ายจริงๆ"
แผนของเขา'สำเร็จ'
"เสียดายจังเลยนะ" เขาคิดในใจ
"หืมมม? เหงาเกินไปแล้ว><"
"END" EP. 22 -->