[ประตูเวทย์ถูกเปิด]
ข้อความแรกที่เด้งแจ้งเตือนขึ้นมานั้น ปรากฏขึ้นพร้อมกับวงแหวนเวทย์สีน้ำเงินอมฟ้าที่ใต้ตัว และประกายสายฟ้าสีน้ำเงินที่ประทุออกมาจากตัวของผม ที่มันเอาสิ่งของต่างๆ รอบตัวลอยเคว้งขึ้นไปกลางอากาศ ไม่ว่าจะเป็ผ้าห่ม ผ้าปูเตียง โต๊ะ รวมไปถึงเส้นผมสีดำของผม ก่อนที่จะเกิดเป็แสงสว่างวาบแล้วหายวับไป จากนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็กลับมาเป็เหมือนเดิม ซึ่งในตอนที่เส้นผมของผมตกกลับลงมาปรกหน้านั้น ผมก็เห็นว่าเส้นผมด้านหน้าส่วนหนึ่งของตัวเองมันได้เปลี่ยนเป็สีขาว
[เลเวลอัพ : 1>5]
จากนั้นก็มีอีกหนึ่งข้อความที่ปรากฏตามขึ้นมา มันเป็ข้อความที่บอกว่าเลเวลของผมนั้นเพิ่มขึ้นแล้ว
ผู้กล้าที่ถูกอัญเชิญมาจากต่างโลกนั้น ถูกเรียกว่า 4 ผู้กล้าศักดิ์สิทธิ์ อันประกอบไปด้วย ผู้กล้าแห่งอัคคี ผู้กล้าแห่งวารี ผู้กล้าแห่งเวหา และผู้กล้าแห่งปฐี ส่วนผู้กล้าแห่งกามอารมณ์อย่างผมนั้น ถูกเรียกว่าผู้กล้าตัวแถมหรือผู้กล้าขยะ เพราะจากประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของโลกใบนี้ ผู้กล้าแห่งกามอารมณ์นั้นไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้แก่โลกใบนี้เลย ผู้กล้าแห่งกามอารมณ์ก็เลยไม่ได้ถูกบันทึกว่าเป็หนึ่งในผู้กล้าแห่งโลกใบนี้ ยัยเทพธิดานั่นก็เลยถีบหัวส่งผมทันทีที่รู้ว่าผมคือผู้กล้าแห่งกามอารมณ์
ผู้กล้าแห่งกามอารมณ์นั้นแตกต่างจากผู้กล้าคนอื่นนิดหน่อยตรงที่ว่า ไม่สามารถเพิ่มเลเวลให้ตัวเองจากการสังหารมอนสเตอร์ สิ่งเดียวที่จะทำให้ผู้กล้าแห่งกามอารมณ์เพิ่มเลเวลได้ก็คือต้องมีเซ็กส์กับเพศตรงข้าม นั่นเลยเป็เหตุผลว่าทำไมผมถึงเลเวลอัพในทันทีหลังจากที่แตกในเข้าไปในรูหีของรีฟาร์ แต่ว่าผู้หญิงหนึ่งคนสามารถเพิ่มเลเวลให้ได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ผมเลยไม่สามารถปั๊มเลเวลจากการมีเซ็กส์กับรีฟาร์เพียงคนเดียวได้
"เพลงดาบตัดสายฟ้า!!!"
ใบดาบอันแหลมคมค่อยๆ มีออร่าสีฟ้าขึ้นมาห่อหุ้มเมื่ออัดพลังเวทย์ใส่ลงไป จากนั้นก็เกิดประกายสายฟ้าปะทุออกมาจากใบดาบที่ถูกห่อหุ้มด้วยออร่าสีฟ้านั้น พลั่บ!!! และเมื่อกวัดแกว่งมันออกไปด้วยความแรง ก็เกิดเป็คลื่นดาบพลังเวทย์สายฟ้าที่พุ่งออกไปเป็ทางตรงตามทิศทางที่กวัดแกว่งคมดาบออกไป ซึ่งมันก็เข้าเป้าหมายอันเป็โคนต้นไม้ใหญ่อย่างพอดิบพอดี และด้วยความรุนแรงของการโจมตีนั้น ก็เกิดเป็รอยคมดาบบนโคนต้นไม่นั้น ที่มีลอยฉีกกระชากออกไปทุกทิศทุกทาง ตามความสามารถเฉพาะตัวของเวทมนตร์สายฟ้า ใช่แล้วเวทย์ของผมคือสายฟ้า หนึ่งในเวทย์ธาตุพิเศษ
เวทมนตร์ที่มนุษย์ใช้ออกมานั้น จะถูกเปลี่ยนคุณสมบัติตามธาตุที่อยู่ในร่างกาย อันประกอบไปด้วยธาตุหลัก ได้แก่ดิน น้ำ ลม และไฟ แต่ก็จะมีบางคนที่มีธาตุที่แตกต่างออกไป ธาตุที่ไม่ใช่ธาตุหลักทั้งสี่นั้นจะถูกเรียกว่าธาตุพิเศษ อันเป็ธาตุที่พบเห็นได้ยากมาก ซึ่งผมก็คือหนึ่งในนั้น รีฟาร์บอกว่าตอนที่เธอเห็นประกายสายฟ้าออกมาจากตัวของผมนั้น เธอใเป็อย่างมาก เพราะนั่นเป็ครั้งแรกเลยที่เธอได้เห็นเวทย์สายฟ้ากับตาของตัวเอง
"สุดยอดไปเลย แค่ไม่กี่วันท่านเซย์จิก็สร้างรูปแบบการโจมตีของตัวเองได้แล้ว"
เป็เวลากว่าสามวันเศษแล้ว ถ้านับจากวันที่ผมได้ผ่านพิธีสละพรหมจรรย์ในวันนี้ หลังจากที่ใช้พลังเวทย์ได้ ผมก็ออกมาฝึกฝนใช้มันที่กลางป่าข้างบ้านของรีฟาร์ทุกวัน ซึ่งผมก็ฝึกมันได้อย่างเต็มที่ เพราะว่าบ้านของเธอนั้นตั้งอยู่กลางป่าเลยไม่มีอะไรมารบกวนการฝึกของผมเลย เดิมทีที่โลกเก่าในตอนที่อยู่ประเทศไทยผมเล่นกีฬาเป็ประจำอยู่แล้ว โดยเฉพาะมวยไทย และเคนโด้ เพราะแบบนั้นการสร้างรูปแบบการโจมตีอย่างที่เธอว่ามันเลยไม่ใช่เื่ยากเลย ผมทำเพียงแค่ผสานพลังเวทย์ลงไปในการโจมตีที่เคยเรียนมาก็เท่านั้น ถึงบางท่าจะเป็การเบียวมาจากอนิเมะที่เคยดูก็เถอะ
"ฉันไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก พอดีว่าที่โลกเก่าฉันเคยเรียนการต่อสู้มาน่ะ" ผมตอบเธอไปอย่างถ่อมตัว เพราะมันเป็ความจริง ผมยังไม่ได้แข็งแกร่งอะไรขนาดนั้นและยังคงจำความรู้สึกในตอนที่ถูกทหารของยัยเทพธิดานั่นรุมยำได้ดี
"ฉันรู้เื่นั้นเป็อย่างดีเลยเ้าค่ะ รู้ดีเลยว่าที่โลกเก่าท่านเซย์จิเก่งขนาดไหน"
"ว่ายังไงนะ..." คำตอบนั้นของเธอมันทำให้ผมสงสัยเล็กน้อย ว่าทำไมเธอถึงรู้ได้ว่าที่โลกเก่าผมเป็ยังไง
"ที่จริงแล้วครอบครัวของฉันเป็คนทรง แล้วตัวฉันเองก็มีพลังทำนายอนาคตในความฝันที่เป็ขีดจำกัดสายเืด้วย เพราะแบบนั้นฉันก็เลยฝันเห็นท่านเซย์จิมาตลอดเ้าค่ะ ว่านท่านเคยมีความสุขและอ้างว้างเพียงใด"
"......" ความสุขและอ้างว้าง พอได้ฟังแบบนั้นแล้วคิดตามมันก็เป็อย่างนั้นจริงๆ ในตอนที่อยู่ประเทศไทยนั้นผมมีทั้งรอยยิ้ม มีทั้งเพื่อน รู้สึกเหมือนว่าตัวเองสามารถทำได้ทุกอย่าง แต่พอไปอยู่ญี่ปุ่นแล้วสูญเสียครอบครัวไป โลกของผมมันก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
"ขอโทษนะเ้าคะ ที่ทำให้คิดถึงความทรงจำแย่ๆ" ดูเหมือนว่าเธอจะสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของผม
"ไม่เป็ไรเลย ฉันไม่ได้รู้สึกแย่กันมันขนาดนั้น" สวบ!!! หลังจากที่พูดจบผมก็เก็บดาบเข้าฝักไป "ฉันว่าจะไปอาบน้ำแล้ว เธอบอกว่าจะพาฉันเข้าไปทำธุระที่เมืองใช่ไหม"
"ใช่แล้วเ้าค่ะ" หมับ!!! เธอที่ได้ฟังแบบนั้นก็รีบเดินเข้ามากอดแขนผมเอาไว้ทันที ทำเอานมเต้าใหญ่ของเธอนาบมาที่แขนผมอย่างเต็มที่
"////" ผมที่ััได้อย่างนั้นก็เริ่มหน้าแดงขึ้นมา เพราะยังไม่ชินกับเรือนร่างอันเย้ายวนของผู้หญิงเท่าไหร่
"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันจะช่วยท่านเซย์จิอาบน้ำเองนะเ้าคะ"
"มะ...ไม่ต้องเลย ฉะ...ฉันอาบเองได้"
"ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ฉันจะช่วยท่านเซย์จิอาบเอง เพราะฉันคือผู้หญิงของท่านเซย์จิยังไงละคะ"
สุดท้ายผมก็ขัดขืนเธอไม่ได้ เลยต้องยอมจำนนให้เธออาบน้ำให้แต่โดยดี ถึงความจริงแล้วมันจะเป็การรีดน้ำมากกว่าอาบน้ำก็เถอะ ั้แ่วันที่ทำพิธีสละพรหมจรรย์ไป ผมก็ถูกเธอจับรีดน้ำทุกวัน โดยเธอให้คำอธิบายว่าที่ต้องทำแบบนี้ก็เพื่อที่จะให้ผมเก่งเื่อย่างว่ามากขึ้น เพราะอีกหน่อยผมจะต้องมีอะไรกับผู้หญิงมากกว่านี้เพื่อเพิ่มเลเวลให้กับตัวเอง เธอก็เลยใช้ตัวเองเป็คู่ซ้อมให้ผมอย่างเต็มที่ แต่ความจริงแล้วดูเหมือนจะเป็เธอมากกว่าที่กำลังสนุกกับมัน แต่ถ้าถามว่าผมชอบไหมก็ต้องยอมรับจากใจเลยว่า
"ชอบมากๆ เลยครับ!!!!"
.
.
ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในชุดสีดำที่ถูกตัดเย็บคล้ายๆ กับเสื้อผ้าของซามูไรญี่ปุ่นในอดีต เธอบอกว่าเคยเห็นผมใส่ชุดแบบนี้ในความฝันบ่อยๆ ในตอนที่ผมกำลังเล่นเคนโด้ ก็เลยตัดเย็บด้วยตัวเองเตรียมเอาไว้ให้ผม ซึ่งผมก็ชอบมันเป็อย่างมาก เพราะถ้าเทียบกับชุดของนักผจญในโลกนี้แล้ว ชุดแบบญี่ปุ่นนี้มันดูกลมกลืนกับคนอื่นและก็ใส่สบายตัวที่สุดแล้ว
"////" เธอที่เดินอยู่ข้างผมนั้น ดูท่าจะชอบอกชอบใจเป็อย่างมาก ที่ผมกำลังสวมชุดที่เธอตัดให้อยู่ ถึงได้ยิ้มออกมาไม่หยุด ทั้งที่ปกติจะชอบทำหน้าเรียบเฉยอยู่ตลอดเวลาแท้ๆ
ซึ่งผมในตอนนี้ก็ดูตื่นตาตื่นใจกว่าเธอเสียอีก เพราะว่าตอนนี้ผมกำลังเดินอยู่ในเมืองของโลกแฟนตาซี ที่จะเห็นได้แค่ในอนิเมะหรือเกมก็เท่านั้น สิ่งปลูกสร้างต่างๆ ที่ดูราวกับเมืองย้อนยุค ผู้คนที่เดินสัญจรไปมาที่มองแล้วก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นักผจญภัย ไม่ว่าจะเป็ผู้ชายร่างั์ที่ถือดาบใหญ่ หรือจะเป็ผู้หญิงที่ถือไม้คทา ไม่ว่าจะมองไปทางไหนมันก็ทำเอาผมตื่นเต้นไปหมด
"ว่าแต่เธอจะพาฉันไปที่ไหนเหรอ" จนเกือบที่จะลืมถามคำถามที่สำคัญไปเลย
"ไปที่กิลด์นักผจญภัยค่ะ ฉันจะพาท่านเซย์จิไปลงทะเบียนเป็นักผจญภัย"
"////" ยิ่งคำตอบนั้นของเธอ มันก็ยิ่งทำเอาผมตื่นเต้นขึ้นไปกันใหญ่ เพราะตอนนี้ผมกำลังจะได้เป็นักผจญภัยแบบที่ใฝ่ฝันมาโดยตลอดแล้ว
"มาลงทะเบียนนักผจญภัยใช่ไหมคะ"
"ใช่ครับ"
เ้าหน้าที่ลงทะเบียนแค่มองแป๊บเดียวก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเธอนั้นเป็เผ่าครึ่งสัตว์ เพราะว่าที่หัวของเธอนั้นมีหูกระต่ายสีขาวยื่นออกมา ทำเอาอยากยื่นมือไปััเลยว่ามันจะนุ่มฟูขนาดไหน
"ขอทราบชื่อ สายอาชีพ แล้วก็วางมือตรงนี้เพื่อแสดงสเตตัสด้วยค่ะ"
"ชื่อเซย์จิ เป็นักดาบเวทมนตร์" ถึงจะเป็นักผจญภัย แต่ก็มีสายอาชีพที่แตกต่างกัน เช่นนักรบที่เน้นไปทางพลังป้องกัน เป็ดั่งโล่คอยรับการโจมตี นักดาบที่เน้นไปทางการโจมตีกายภาพเป็ส่วนใหญ่ ส่วนนักดาบเวทมนตร์นั้น เป็สายอาชีพที่ได้รับความนิยมที่สุด เพราะสามารถทำหลายๆ อย่างได้ด้วยตัวคนเดียว
"คุณเชย์จิ เป็นักดาบเวทมนตร์นะคะ ต่อไปวางมือลงบนนี้เพื่อบันทึกตัวตนและแสดงค่าสเตตัสนะคะ"
การลงทะเบียนเป็นักผจญภัยนั้น เป็การสร้างเครื่องแสดงตัวตนที่ทำง่ายที่สุด เพียงแค่มีบัตรนักผจญภัยก็สามารถใช้ยืนยันตัวตนว่าไม่ใช่คนเถื่อนได้แล้ว หลังจากที่วางมือลงไปยังลูกแก้วกลมๆ ที่สาวหูกระต่ายยื่นมาให้ ตัวตนของผมที่กลายเป็นักผจญภัยก็ถูกบันทึกลงไป พร้อมกับค่าสเตตัสคร่าวๆ ที่ถูกอ่านเพื่อเอามาใช้ในการประเมินระดับ และนี่ก็คือสเตตัสของผมในตอนนี้
[HP : 150/150]
[MP : 75/75]
[LV : 5]
[พลังโจมตีกายภาพ : 20]
[พลังโจมตีเวทย์ : 10]
[ต้านทานกายภาพ : 10]
[ต้านทานเวทย์ : 5]
[ความเร็ว : 25]
[จิตเวทย์ : 5]
"ยินดีด้วยกับการเป็นักผจญนะคะคุณเซย์จิ ถ้า้ารับภารกิจสามารถดูได้ที่กระดานด้านนั้นนะคะ"
'นักผจญภัยระดับทองแดงขั้น4เซย์จิ เลเวล 5 อาชีพนักดาบเวทมนตร์' นั่นคือข้อความที่เขียนอยู่บนตรานักผจญภัยของผม และตอนนี้ผมก็ได้เป็นักผจญภัยเต็มตัวแล้ว
"ดูสิรีฟาร์ ฉันได้เป็นักผจญแล้วล่ะ"
"ดีใจด้วยนะคะท่านเซย์จิ งั้นเรามาเริ่มรับภารกิจกันเลยไหม เริ่มจากอันง่ายๆ ก่อน เพราะนี่เป็ภารกิจครั้งแรกของท่านเซย์จิ"
"...." ในตอนที่ผมกำลังคุยกับรีฟาร์อยู่นั้น ก็เห็นว่ามีนักผจญภัยบางคนจ้องมองมาที่ผมกับเธอ อันที่จริงคนพวกนั้นมองผมกับรีฟาร์ั้แ่เดินเข้ากิลด์มาแล้ว แถมยังมองมาด้วยสายตาที่ไม่เป็มิตรด้วย แต่พวกนั้นยังไม่ได้ทำอะไร ผมก็เลยมองข้ามสายตาพวกนั้นไปก่อน แม้มันจะน่าหงุดหงิดใจมากก็ตาม
"ไปล่าสไลม์กันนนนนน" ซึ่งภารกิจแรกที่ผมได้รับมาจากการเลือกของรีฟาร์ ก็คือการปราบปรามเหล่าสไลม์ที่เข้ามาบุกรุกแปลงผักของชาวบ้านนั่นเอง
#ผู้กล้าขยี้สวาท
3K
